Idee 252.                                       


Er is geen mensch wiens gemoedsgeschiedenis niet belangryker is dan de langste "mooiste" gemaakte roman.


Tsja: "belangryker" voor wie, volgens welke maatstaven, en waarom?

Multatuli's eigen achtergrond-overweging was ongetwijfeld dat 't schijnbaar kleinste dat werkelijk is van meer werkelijke waarde is dan alle gefantaseerde grootheid of verhevenheid.

Overigens moet ik zelf toegeven dat ik een verwante afwijking heb vanaf dat ik heel jong was:

Ik gaf ook nooit veel om fantastische vertellingen, sprookjes, sagen, legendes etc. eenvoudig omdat 't voelbaar onwaar, vals, verzonnen, onecht, onmogelijk, onkontroleerbaar is - en merk op dat mijn kriterium (mogelijk anders dan dat van Multatuli) niet zozeer is dat 't fantasie is, maar dat 't voelbaar valse en gemaakte fantasie is. (Mijn voorkeur als kind ging vooral uit naar boeken over biologie, met veel fotoos.)

Ik merk dit op omdat de grote meerderheid deze afwijking duidelijk niet heeft, en kennelijk vaak over kunst redeneert en voelt volgens 't adagium "Hoe maller hoe mooier!". Voorzover kunst wensgedachten verbeeldt is dat geen bijzonder onredelijk verlangen.

Idee 252.