Bezwaarschrift tegen de heroinehandelende
     Gemeente Amsterdam 1992
B
(toestemming voor deze en alle kwalificaties verleend door B&W Amsterdam)


 

 

II. Kritische opmerkingen over het "Proces Verbaal" van de BWD

De nummers refereren aan de nummers in bijlage 1, een kopie van dit zogeheten "Proces Verbaal".

0. Misrepresentatie/onwaarheid: Ik heb geen "twee medewerkers" van GECENSUREERD binnengelaten. Voorzover "aanwezig" waren zij "aanwezig" op straat of op het dak. Ook wil opmerken dat mevr. Tromp, de voormalige bewoonster van de woning op 2 hoog, in november 1991 uit de woning gevlucht is omdat er opnieuw, als in 1988, een gaslucht ontstond. Zij was daarom afwezig op 10 februari 1992. Zie bijlage 5.

1.Misrepresentatie en leugen: Bovengenoemden waren bijeen omdat mijn buren en ik 3 1/2 jaar lang blootgesteld zijn geweest aan het volgende - en NB: ik vat hier jaren correspondentie en ellende zo kort mogelijk samen, en verwijs overigens naar mijn bezwaarschriften aan B&W van Amsterdam uit december 1990 en maart 1991:

·        (a) Er zaten gaten in de schoorsteen in de woonkamers (de enige kamer die de woningen bezitten) van de woningen op 2 en 3 hoog, sinds october 1988 (NB!).

·        (b) De inspecteurs Van Dijk en Landwaard van de BWD hebben op 16 februari 1989 (NB!) tegen mijn buurvrouw en mij beweerd

o      - dat de rookkanalen van de schoorsteen intern ingestort waren

o      - dat de schoorsteen levensgevaarlijk was i.v.m. gevaar voor kool­ monoxide en schoorsteenbrand, gezien de interne instortingen van de schoorsteen

o      - de inspecteur Van Dijk heeft op 16 februari 1989 in aanwezigheid van mijn buurvrouw en mij GECENSUREERD  opdracht gegeven heeft met de grootst mogelijke spoed de schoorsteen te doen repareren en was aanwezig bij het geven van een overeenkomstige telefonische opdracht aan de schoorsteenbouwersfirma Corbelli.

·        (c) De metselaar H. Decades die in juni 1988 in opdracht van GECENSUREERD  en de BWD- inspecteur Landwaard de schoorsteen op de allerlaatste mogelijke dag, 4 uur voor de inspectie van de BWD, in noodtempo gemetseld had heeft zich begin november 1988, toen de schoorsteen intern ingestort bleek, en hij gaten in de schoorstenen in de woonkamers op 2 en 3 hoog hakte waaruit hij in totaal 4 zakken stenen en puin haalde, in soortgelijke zin geuit namelijk

o      - dat de schoorsteen intern ingestort was

o      - dat de schoorsteen levensgevaarlijk was i.v.m. gevaar voor kool­ monoxide en schoorsteenbrand.

Zie ook bijlage 3, aan Decades ter hand gesteld in het bijzijn van getuigen en door hem, ondanks schriftelijke verzoeken, nooit ontkend.

·        (d) Dhr. Landwaard (inspecteur van BWD) heeft mijn buren en mij in januari 1989 uitgelegd dat de rookkanalen van de schoorsteen intern ingestort waren, zodat het nodig was nieuwe stalen rookkanalen in te hijsen middels een hoogwerker, wat ook de konklusie van dhr. Stroosnijder van de schoorsteenbouwersfirma Corbelli was.

·        (e) De schoorsteenbouwer dhr. Stroosnijder, die de schoorsteen ca. een week na de in (b) genoemde beweringen van Van Dijk en Landwaard in ogenschouw nam, stelde net als inspecteur Landwaard dat

o      - de schoorsteen intern ingestort was

o      - de schoorsteen gevaarlijk was i.v.m. gevaar voor koolmonoxide en schoorsteenbrand

o      - dat er middels een hoogwerker stalen pijpen ingehezen moesten worden bij wijze van nieuwe rookkanalen

en was dusdanig geschrokken van de toestand van de schoorsteen dat hij toezegde, gezien het gevaar, nog op de dag van z'n onderzoek, een vrijdag, een offerte aan GECENSUREERD  de deur uit te sturen. Ruim 5 maanden later vertelde hij mij desgebraagd dat ook gedaan te hebben, maar dat hij daar sindsdien nooit meer iets van gehoord had.

·        (f) GECENSUREERD  heeft sindsdien, ondanks zeer vele verzoeken van mij en mijn buren, niets aan het achterstallig onderhoud of de schoorsteen gedaan, precies zoals in alle voorgaande jaren - maar heeft wel telkens nieuwe hard- en soft-drugshandelaars gelijkvloers gevestigd, die zowel mijn buurvrouw van 1 hoog als mij met moord bedreigden "als wij iets zouden doen wat hen niet aanstond".

·        (g) Van Dijk heeft sindsdien in z'n schriftelijke rapport over de woning Elandsgracht gesteld, zoals mij in october 1990 bleek, dat "alle achterstallig onderhoud, zij het summier, verricht is" en dat "de bewoners geen klachten meer hebben", wat beide aperte leugens zijn, en zeer welbewuste leugens, naar ik aanneem tegen betaling van GECENSUREERD .

·        (h) De directie van de BWD heeft mij in augustus 1990 telefonisch laten weten, kennelijk op grond van het in (g) gestelde, nl. de leugens in het schriftelijk rapport van Van Dijk

o      - dat er geen gaten in de schoorsteen zaten

o      - dat ikzelf een leugenaar was ("U liegt"), en dat

o      - "als het al zolang levensgevaarlijk is dan kan het nog best een tijdje levensgevaarlijk blijven".

Dit heb ik op de band opgenomen. Sindsdien heeft directeur Vos van de BWD ook geweigerd mijn brieven te beantwoorden, iets wat B&W kennelijk vanzelfsprekend vinden: B&W gedogen de drugshandel; B&W gedogen ambte lijke nalatigheid en incompetentie; B&W gedogen dat de wet niet gehandhaafd wordt; en B&W gedogen en bevorderen dat klachten over misdadig nalatige ambtenaren niet beantwoord worden en, voorzover ze behandeld worden alleen worden behandeld door ... de misdadig nalatige ambtenaren zelf (of hun directe collega's).

·        (j) NA eindeloze chicanes van de zijde van de BWD en de gemeente Amsterdam, NA dreigementen met en van advocaten, en NA een bezwaarschrift aan B&W van de gemeente Amsterdam verscheen inspecteur Mannaert in december 1990 (NB!) om de situatie te beoordelen - alsof de situatie niet bijna 3 jaar eerder beoordeeld was door inspecteurs Landwaard en Van Dijk van de BWD en alsof de BWD niet drie jaar lang bijzonder ernstig in gebreke was geweest.

Mijn buurvrouw mevr. Tromp en ikzelf hadden blikken platen tegen de gaten in de schoorsteenmantels in onze woonkamers bevestigd. Wat er gebeurde was dit:

o      - Mannaert WEIGERDE achter deze platen te kijken

o      - Mannaert WEIGERDE de schoorsteen te onderzoeken

o      - Mannaert WEIGERDE onze klachten over inspecteur van Dijk aan te horen

o      - Mannaert WEIGERDE op onze klachten over inspecteur van Dijk in te gaan

o      - Mannaert WEIGERDE "over het verleden te praten"

o      - Mannaert WEIGERDE de zaak schriftelijk te behandelen

En als ik schrijf "weigerde" bedoel ik "weigerde": Ik heb hem in het bijzijn van mijn buurvrouw al deze dingen gevraagd en op al deze dingen was zijn antwoord "Nee, dat doe ik niet".

Mannaert is samen met zijn ondergeschikte Van Dijk de opsteller van het onderhavige rapport - en heeft dus van het gemeentebestuur en de directie van de BWD opnieuw de gelegenheid gekregen zelf te beoordelen of hij en zijn ondergeschikte zich misdragen hebben, en opnieuw te liegen en bedriegen en opnieuw de behoorlijke uitvoering van de Nederlandse wet onmogelijk te maken.

Ik wijs er zeer nadrukkelijk op dat Mannaert verscheen na mijn bezwaarschrift uit November 1991 en na daartoe genodigd te zijn door een advocaat, en dat als Mannaert toen z'n plicht gedaan had mijn gezondheid en rechten veel minder geruineerd zouden zijn geweest dan nu het geval is.

Ik wijs er ook zeer nadrukkelijk op dat zowel de BWD als B&W de leugens van Mannaert uit december 1991, namelijk dat "er op het eerste oog niets aan de hand" zou zijn geaccepteerd hebben, en dat dit een opzettelijke leugen van Mannaert was, wellicht ook mede geinspireerd door directeur Vos, een ambtelijk Uebermensch die "de toon" van mijn brieven niet aanstaat (een toon veroorzaakt door de nalatigheid van zijn ondergeschikten, die mij en mijn buren bovendien voor leugenaars uitmaakten), alles volgens het gebruikelijke ambtelijke recept "wie zeurt krijgt een beurt" - en wie zeurt in Amsterdam over ambtelijke incompetentie wordt door Amsterdamse ambtelijke incompetenten gewoon een jaar of wat overgeleverd aan kennelijk levensgevaar.

En het college van B&W dat ik over deze zaak aangesproken heb vanaf eind 1989 blijkt niet te besturen om de wet en de rechten van burgers te handhaven maar om de belangen van haar ambtenarij en zichzelf te behart igen: men maakte mij eenvoudig voor leugenaar uit zonder de feiten te willen onderzoeken, en weigerde de feiten te onderzoeken omdat ik immers een leugenaar was.

·        (k) Op grond van het rapport van Mannaert van december 1991 ("op het eerste oog niets aan de hand") konkludeerde B&W van Amsterdam in maart 1991 dat er niets belangrijks aan de hand zou zijn.

Op dat moment was ik meer dan 5 jaar over de schoorsteen en de krankzin­ nig en misdadig slechte staat van onderhoud van de woning op de Elands­ gracht bezig, en had daarover met vele tientallen ambtenaren gesproken, die allen beweerden niets te kunnen doen, en desgevraagd allen beweerden zelf geen persoonlijke aansprakelijkheid of verantwoordelijkheid te hebben, voorzover ze me niet gewoon voor leugenaar uitmaakten op basis van de leugens van hun collega's die ze weigerden toe te geven of te onderzoeken en voorzover ze me niet vergastten op "Als het u niet bevalt gaat u maar ergens anders wonen".

·        (l) Op grond van het rapport van Mannaert ("op het eerste oog niets aan de hand" konkludeerde B&W van Amsterdam in maart 1991 dat er een rookproef plaatsgehad zou hebben "ca. anderhalf jaar geleden", wat een pertinente leugen is.

Uiteraard gaan Mannaert en Van Dijk in hun rapport aan al deze punten opzettelijk voorbij: Zij zijn degenen die de eerstverantwoordelijken zijn dat de evident met drugshandelaars geassocieerde malafide huisjesmelker GECENSUREERD  beschermd wordt door de gemeente Amsterdam, want zij hebben ervoor gezorgd dat dat deze man zich meer dan 7 jaar NIET aan de wet hoeft te houden waar het achterstallig onderhoud betreft i.p.v. hem te dwingen zich WEL aan de wet te houden.

Deze gewetenloze ambtelijke misdadigers, gedekt door hun baas Vos en het gemeentebestuur, liegen en bedriegen in het onderhavige "Proces Verbaal" nog steeds. De reden dat zij dit kunnen doen is dat Amsterdamse ambtenaren hun malafide collega's dekken en dat het College van B&W hen daarbij helpt: in Amsterdam staat de gemeente-ambtenaar in de feitelijke dagelijkse praktijk boven de wet omdat er geen redelijke procedure is waarmee een normaal burger hen kan raken, controleren, sanctioneren, of corrigeren, en alle ambtenaren, inclusief evident malafide en kwaadwillige leugenaars als Mannaert en Van Dijk, "loyaal" beschermd en gedekt worden door hun collega's, superieuren en B&W, en het handhaven van de wet en het voeren van behoorlijk bestuur opgeofferd worden op het altaar van collegiale loyaliteit en ambtelijk en bestuurlijk eigenbelang.

2. Misleiding: En door de voormalige bewoonster van 2 hoog mevr. Tromp, die begin november 1991 gevlucht is uit de woning omdat er zich opnieuw een gaslucht ontwikkelde in de woning, en opnieuw roetdeeltjes verschenen, exact als meer dan 3 jaar eerder.

Ook mevr. Tromp heeft 3 jaar geslapen in een kamer waar voordurend gevaar voor koolmonoxide-vergassing bestond; naast een schoorsteen waaruit door de instorting in 1988 en een kennelijke nieuwe instorting in 1991 roet uitwalmde (kennelijk als gevolg van de slechte en gedeeltelijke verbranding door de instorting van de schoorsteen); en waar eind 1988 en eind 1991 - kennelijk in samenhang met de windrichting - regelmatig een gaslucht hing. Zie verder bijlage 5.

3. Misleiding: Zie 1.(c) en het hele punt 1. Bovendien heb ik sinds october1985 (NB!) aangedrongen bij GECENSUREERD op herstel van de schoorsteen, omdat toen bleek - october 1985! - dat er stenen uit losvielen, die van het dak in de dakgoot en mogelijk op straat vielen, tot groot gevaar van de voorbijgangers. GECENSUREERD deed vanaf 1985 tot het voorjaar 1988 NIETS - behalve de inspecteur Landwaard en de bewoners van de Elandsgracht beliegen. Er berustte reeds jaren voor 1985 (toen ik er kwam te wonen) een aanschrijving op de woning.

Merk op dat Mannaert hier zorgvuldig en klaarblijkelijk opzettelijk het vernieuwen van het buitendakse deel en van het binnendakse deel (waarover 1.(c) gaat) verwart.

4. Noodzakelijke aanvulling: Zoals in 1.(l): Op grond van het rapport van Mannaert van eind 1990 begin 1991 ("op het eerste oog niets aan de hand") beweerde B&W van Amsterdam in februari 1991 dat er reeds een rookproef plaats gehad zou hebben "ca. 1 1/2 jaar eerder". Dit is een pertinente onwaarheid gebaseerd op leugens van Mannaert en Van Dijk.

5. Malafide misleiding: Er is GEEN ENKELE proef gedaan waaruit bleek dat er "een sterke trek" zou zijn in de schoorsteen, i.p.v. bijv. "een zwakke trek". De ervaring van mevr. Tromp en mijzelf eind 1988 en eind 1991 (zie (2)) was dat er, kennelijk afhankelijk van de windrichting, een penetrante gaslucht hing in de woning van mevr. Tromp als er gestookt werd. Afgezien daarvan hangt de trek van een goede schoorsteen ook af van de windrichting en windkracht, en is het volstrekt en opzettelijk misleidend te suggereren dat er "een sterke trek" was in wat in feite in het geheel GEEN behoorlijke schoorsteen, maar sinds 3 1/2 jaar ingestorte VOORMALIGE schoorsteen was.

6. Misleiding c.q. valse suggestie: Wat Mannaert hier kennelijk wenst te suggereren - ook m.b.v. zijn overigens irrelevante rekenvoorbeeld enkele regels hoger - is dat er overmatig veel rook geproduceerd zou zijn. Die suggestie, voorzover dat de bedoeling is, is kwaadwillige onzin van een man die ervoor verantwoordelijk is dat mijn buren en ik jarenlang aan klaarblijkelijk levensgevaar zijn overgeleverd geweest. Zie verder opm. (8) en (20) hieronder.

7. Onvolledige informatie: Mannaert laat - kennelijk opzettelijk - na te vermelden (i) wie die waarnemingen deed en (ii) hoeveel rook het betrof. Gezien het in punt (8) gestelde mag aangenomen dat het veel rook betrof, zodat volgt dat ook de buitendakse vernieuwing van de schoorsteen niet behoorlijk was uitgevoerd. Zie punt (2).

8. Misleiding/leugen : Zoals hieronder blijkt heeft op 10 febrari 1992 2 maal een rookproef plaatsgevonden. Een keer was ik niet op zolder; een keer wel, en de keer dat ik op zolder was er niet sprake van "enige rook" maar kon je geen 10 cm. voor je uitzien, zo dicht was de rook. (Zie opm (6)).

Mannaert vermeldt hier niets over, en de term "enige" in "enige rook" is eufemistisch, vals en opzettelijk misleidend zoals "de SS vergaste enige joden in Auschwitz" dat is.

9. Misleiding/leugen : Ik neem aan dat Mannaert niet bedoelde dat hij de rook niet kon lokaliseren (zoals hij wel schreef), maar dat hij het ontsnappingspunt van de rook in de schoorsteen niet kon lokaliseren. Dit aangenomen - en zie punt (8) - geldt dat althans de keer dat ik op zolder was (kennelijk de 2e keer, toen het de bedoeling was het ontsnappingspunt van de rook te lokaliseren) het volstrekt onmogelijk was dat te doen, niet vanwege "de grote hoeveelheid opgeslagen goederen" (zegge: de kleine zolder) maar vanwege de dichtheid van de rook: Er hing een dusdanig dichte rookwalm dat je geen 10 cm. behoorlijk kon zien - zoals mijn advocaat ook kan getuigen.

Ik heb dus 3 1/2 jaar geslapen op 2 a 4 meter afstand van een zeer ernstig lekkende ingestorte door kennelijk levensgevaarlijke schoorsteen, en mag aannemen dat de enige reden waarom ik niet vergast ben is dat het hele huis, inclusief de zolder, een krot is waarin alle ramen lekken; de plafonds en het dak gaten vertonen etc. etc. en ik voortdurend gestookt heb met een raam open. (Zie ook opm. (13) t/m (16) hieronder).

Ik heb, afgezien van alle voorafgaande vergooide tijd, moeite en gezondheid besteed aan het trachten te bereiken van behoorlijk onderhoud, over een periode van 3 jaar geprobeerd daar wat aan te doen, zonder dat dat lukte, (1) omdat de BWD evident de belangen van GECENSUREERD behartigde ten koste van de rechten van GECENSUREERD 's huurders (2) omdat Mannaert en Van Dijk jarenlang GECENSUREERD en elkaar beschermden door leugens en (3) zij tot de dag van vandaag gedekt worden door hun BWD-direceur Vos en het college van B&W. Ook als ambtenaren aantoonbaar liegen krijgt de burger geen gelijk, omdat de verantwoordelijken eenvoudig weigeren de feiten in ogenschouw te nemen en vervolgens brutaalweg de feiten blijven loochenen (Zie 1.(j)).

10. Misleiding/leugen: Zie opm (8) en opm (9): De reden dat er "nu ook rook rond de schoorsteen nabij de vloer" werd waargenomen is dat er niets anders dan rook waarneembaar was in het hele volume van de zolder. Uiteraard is het typerend voor een leugenaar als Mannaert dat niet te zeggen.

11. Malafide misleiding : Mannaert, zeker gezien z'n onderstreping van deze zin, wenst klaarblijkelijk te suggereren dat er "dus" geen gevaar voor mij of anderen zou zijn. Zie de hele opm (1).

Bovendien: Ik sliep niet in de woonkamer: Ik sliep op zolder, op 2 meter afstand van de lekkende schoorsteen, zoals ik Mannaert ook ten tijde van de rookproef onder de aandacht bracht, waar deze ambtelijke incompetent uiteraard niet op in gaat. Burgers opzettelijk jarenlang aan vergassings-gevaar en verbrandings-gevaar overlaten is kennelijk wat hij tot zijn taak rekent, en het handhaven van morele normen of wettelijke beginselen acht hij klaarblijkelijk alleen nodig tegenover ambtelijke collega's en gemeenteraadsleden en andere Amsterdamse grootmachtigen.

Vandaar het volgende punt:

12. Malafide misleiding : De reden dat er in mijn slaapkamer "geen rook" is "waargenomen" is een heel eenvoudige: Er was niemand in die slaapkamer om waarnemingen te doen op het moment dat de rookproef gedaan werd.

Ook wil ik er zeer nadrukkelijk op wijzen dat ik op 10 februari 1992 in het bijzijn van Mannaert, Van Dijk, GECENSUREERD  en mijn advocaat op 3 hoog 10 - zegge: TIEN - stenen uit de schoorsteeen gehaald heb, ten bewijs van een nieuwe instorting sinds 1988, wat uitstekend verklaart waarom er in de woning van mevrouw Tromp opnieuw regelmatig een gaslucht hing, precies als in 1988. Mevrouw Tromp vluchtte begin november 1991 uit de woning en woont sindsdien tegen hoge kosten elders. Zie bijlage 5 en punt (14) hieronder.

NB: Eind 1988 was de ingestorte schoorsteen leeggeruimd door metselaar Decades, die er in totaal 4 zakken puin en stenen uit verwijderde. Hieruit volgt - zoals mevr. Tromp en ik in maart 1991 constateerden - dat de schoorsteen sinds 1988 en waarschijnlijk in 1991 opnieuw ingestort is, wat natuurlijk geen wonder is "als het al zolang levensgevaarlijk is dan kan het nog best een tijdje levensgevaarlijk blijven", zoals de letterlijke opstelling van de directie van de BWD sinds de zomer van 1990is.

13. Noodzakelijke aanvulling : En zeer nadrukkelijk dient opgemerkt - zie 1.(j) - dat Van Dijk de woning geinspecteerd heeft begin 1989 en - zie 1.(g) - schriftelijk beweerd heeft dat de woning "zij het summier" in orde was. Hier beweert inspecteur Mannaert dus bij logische implicatie dat inspecteur Van Dijk ofwel een leugenaar ofwel een incompetent is, en dus ook bij logische implicatie (1.(j)) dat Mannaert zelf zowel een leugenaar een als een incompetent is, zoals inderdaad het geval is.

Daarbij: Van Dijk loog, en loog bewust, toen hij schreef dat de woning "zij het summier" in orde was. De laatste keer dat hij de woning inspecteerde, in februari 1989, heeft hij in het bijzijn van zowel mijn buurvrouw en mij als huisbaas GECENSUREERD diverse punten - een TV-antenne aan het dak en gaten in het plafond van de woning op hoog, waardoor de douche- afvoer van 3 hoog naar 2 hoog lekte en langs electrische bedradingen liep, met serieus brandgevaar, een situatie die in ieder geval vanaf 1985 bestond en nog steeds bestaat - aan GECENSUREERD opgedragen alsnog te doen.

Deze dingen zijn evenmin als het toen ook door Van Dijk aan GECENSUREERD opgedragen spoedig herstel van de schoorsteen ooit gedaan. Dat "hoefde" ook niet meer, want Van Dijk rapporteerde schriftelijk - tegen welke prijs? hoeveel cocaine of smeergeld kreeg Van Dijk via GECENSUREERD ? - dat "alles zij het summier" verricht is, zoals mij bleek toen ik in october 1990 zijn Van Dijk's rapport te lezen kreeg, maar mij overigens het recht ontzegd werd er een fotokopie van te maken. En tegen welke prijs dekt directeur Vos van de BWD deze twee ambtelijke leugenaars? Met welk recht weigert Vos sinds september 1990 mijn brieven te beantwoorden? Waarom dekt het gemeentebestuur, dat over deze zaak een bezwaarschrift heeft ontvangen in november 1990 Vos, Mannaert en Van Dijk?

Nee, niet vanwege omkoping - was het maar waar. Veel eerder vanwege het in Amsterdamse bestuurskringen zeer populaire ambtelijk bestuursbeginsel "Unsere Ehre heisst Treue": loyaliteit aan de collega's en superieuren tegen alle redelijkheid en rationaliteit in, omdat men weet dagelijks met collega's en superieuren om te moeten gaan, en carrieres vooral gemaakt worden ten koste van morele principes. Resultaat: telkens waar gekozen moet worden tussen loyaliteit aan politieke of ambtelijke collega's en het handhaven van de wet wordt in Amsterdam in naam van de loyaliteit gekozen voor het verkrachten van de wet. En zo verloedert de stad al meer en meer.

14. Malafide misleiding c.q. leugen : Zoals in opm (1) en (2) is gesteld zijn in october 1988 in totaal 4 vuilniszakken aan stenen en puin uit de intern ingestorte schoorsteen via de daarvoor gehakte gaten verwijderd door metselaar Decades. Voor die tijd hing er regelmatig een gaslucht in de woning van mevr. Tromp, en was daar ook een aanzienlijke roetuitstoot (en inspecteur Van Dijk en GECENSUREERD hebben de neergeslagen roetpluimen daarvan op de schoorsteen gezien in begin 1989 en zijn daar toen uitdrukkelijk op gewezen).

Mevr. Tromp en ik ontdekten de instorting van de schoorsteen in october 1988, nadat onze kachels voortdurend uitgingen (40 tot 60 keer per dag); er een gaslucht bleef hangen; en er roetpluimen, roetspikkels, en waterdamp (voortdurend beslagen ramen met daarin kleine roetspikkeltjes) verschenen in de kamer van mevr. Tromp terwijl haar kachel volgens een kachel-reparateur in orde was, en de mijne ook na vernieuwing van het thermo-koppel voortdurend bleef uitgaan.

Zoals in (2) gesteld is mevr. Tromp begin november 1991 gevlucht uit haar woning op de Elandsgracht 2 hoog, toen er opnieuw een gaslucht ontstond zoals eerder in 1988. Wij meenden beiden sinds begin maart 1991 dat de schoorsteen opnieuw ingestort was, en zowel voor mevr. Tromp als mijzelf was dit de absolute limiet. Wij wilden weg voordat we vergast of verbrand zouden worden; weg van een huisbaas die inpandig bij gelegenheid met moord dreigende drugshandelaars vestigt; en weg uit een al jaren bestaande evident onwettige en kennelijk levensgevaarlijke situatie actief in stand gehouden door ambtenaren van de BWD.

Wanneer de malafide leugenaar Mannaert dus schrijft dat er "zijn enige losse stenen aangetroffen" dan laat hij, uiteraard opzettelijk, na het bovenstaande te vermelden; dan laat hij, uiteraard opzettelijk, na te vermelden dat het 10 stenen betreft (en "enige" net als het enige in "enige vergaste joden" suggereert aanzienlijk minder dan het exacte getal); en dan laat hij, uiteraard opzettelijk, na te vermelden dat ik alle aanwezigen uitdrukkelijk gevraagd heb daar en op dat moment protest aan te tekenen tegen mijn bewering dat (1) de stenen uit de schoorsteen kwamen (en daar niet door mij ingestopt waren) en (2) de stenen het gevolg waren van een nieuwe instorting.

Geen van de aanwezigen, inclusief Mannaert en GECENSUREERD , bestreed dit, en zowel Mannaert als Van Dijk en GECENSUREERD  hebben bouwkunde gestudeerd. Overigens waren de stenen flink beroet, wat uitstekend verklaart waarom er een roetuitstoot en een gaslucht was in de woning van mevr. Tromp en waarom de gaskachels, voorzover ze brandden, het gas maar gedeeltelijk verbrandden.

Wat Mannaert, Van Dijk, Vos en GECENSUREERD aangaat doet het er klaarblijkelijk niet toe of Amsterdamse burgers (voorzover geen lid van het gemeentebestuur, natuurlijk) blootgesteld worden aan vergassings- of verbrandings-gevaar.

Ik konstateer dat volgens Mannaert, Van Dijk, Vos en de het college van B&W er GEEN gaten in de schoorsteen zaten tot 10 febrari 1992: Mijn buren en ik LOGEN immers volgens Mannaert, Van Dijk en Vos, en Mannaert weigerde in december 1991 de schoorsteen te onderzoeken en rapporteerde dat er "op het eerste oog niets aan de hand" zou zijn.

Ik konkludeer dat ik gelijk heb met mijn zolang volgehouden beweringen over de ingestorte schoorsteen. En ik konkludeer dat dit hele rapport uit een grote opstapeling van leugens en opzettelijke misleidingen bestaat dat er toe moet dienen om de ambtenaren en direktie van de BWD schoon te wassen van het terechte verwijt van misdadige nalatigheid.

15. Malafide misleiding : Zie punt 1: In januari 1989 waren de inspecteurs Landwaard en Van Dijk het erover eens wat er aan de hand was, en dat de rookkanalen in de schoorsteen intern ingestort waren.

Mannaert's frase dat "moet worden aangenomen dat de rookkanalen op de een of andere wijze met elkaar in verbinding staan" is dus pure misleiding en in deze context de zoveelste leugen van een misdadig nalatig en incompetent ambtenaar.

Mannaert weet heel goed (of behoorde heel goed te weten gezien de rapporten van zijn ondergeschikten Van Dijk en Landwaard uit begin 1989) dat er geen sprake meer was van gescheiden rookkanalen, zodat ze uiteraard "in verbinding staan" omdat ze in feite 1 ingestort "kanaal" vormden.

En hij weet heel goed (of behoorde heel goed te weten zowel gezien de rapporten van zijn ondergeschikten Van Dijk en Landwaard als mijn zeer duidelijke en volledige brieven en mondelinge mededelingen aan de BWD) dat de inspecteurs Landwaard en Van Dijk, evenals de schoorsteenbouwer dhr. Stroosnijder van de fa. Corbelli, de mankementen van de schoorsteen reeds begin 1989 nauwkeurig omschreven hadden EN dat inspecteur Van Dijk begin 1989 aan GECENSUREERD een opdracht had gegeven stalen pijpen in te laten hijsen bij wijze van nieuwe rookkanalen.

Het probleem is dat GECENSUREERD dat niet deed, en dat zowel inspecteur Van Dijk als inspecteur Mannaert vanaf in ieder geval 1990 logen over de toestand van de schoorsteen - mogelijkerwijs omdat ze, bijv. met uit de drugshandel afkomstig geld, daartoe omgekocht waren door GECENSUREERD , zoals ik zelf aanneem.

Daarbij: een belangrijk probleem bij het protesteren tegen deze misstanden is het feit dat GECENSUREERD harddrugshandelaars gelijkvloers geplaatst heeft die zowel mijn buren als mij met moord bedreigd hebben "als je iets doet wat ons niet bevalt" - zoals Mannaert ook heel goed weet, want ook dat heb ik uitgebreid gerapporteerd aan de BWD, en tientallen malen als reden gegeven dat ik, ook in verband met het jarenlange achterstallige onderhoud, wilde dat de gemeente optrad tegen mijn malafide huisbaas, omdat mijn malafide huisbaas ondanks vele brieven en verzoeken van mij en mijn buren iets te doen aan de staat van achterstallig onderhoud jaar in jaar uit naliet daar wat aan te doen, en mijn buren en ik geen wettelijke machtsmiddelen hebben om GECENSUREERD te dwingen zich aan de wet te te houden.

Ik ben vanwege deze bedreigingen en de gaten in de schoorsteen in 1989 naar het politie-bureau Lijnbaansgracht gegaan. De politie weigerde wat te doen. Vervolgens ben ik eind 1989 naar de persoonlijk woordvoerder van Van Thijn, N. van Oostveen, gestapt met het verzoek Van Thijn hierover persoonlijk te spreken, aangezien ik in dergelijke omstandigheden mijn leven niet zeker was. Mevr. van Oostveen weigerde dit met de woorden dat "u wilt Van Thijn chanteren" (kennelijk omdat ik hem ook wilde interviewen voor een studentenblad waar ik toen voor columneerde, en hem, met instemming van Theo van Gogh, uit wilde nodigen met mij op de kabel-TV te discussieren over "de idealen van de Februari-staking" in naam waarvan Van Thijn beweerd te besturen en de verloedering van Amsterdam onder Van Thijn's bestuur). Mej. van Oostveen zei mij dat ik Van Thijn een brief moest schrijven als ik hem zo nodig wilde betrekken in de affaire. Ik heb dat gedaan in het voorjaar van 1990 maar er nooit antwoord op gehad. Zo gaat dat in Amsterdam "in naam van de idealen van de Februari-staking". Zie verder deel III.

Natuurlijk is een een deel van de reden dat Mannaert en Van Dijk zo brutaalweg liegen dat ze weten dat mijn buren niet durfden te protesteren, of geen enkel geloof hebben in de doelmatigheid van enig redelijk verzoek aan het in hun ogen totaal corrupte en incompetente gemeentebestuur, wat heel begrijpelijk is gezien de wantoestanden in en verloedering van Amsterdam. Mannaert en Van Dijk namen waarschijnlijk aan dat, mede gezien de bedreigingen, waarvan ze al jaren weet hebben, ook ik niet zou durven te protesteren.

En tenslotte is het probleem dat ik deze hele problematiek vanaf de zomer 1989 vele tientallen malen onder aandacht van zowel de politie als B&W van Amsterdam gebracht heb, die allen geweigerd hebben iets behoorlijks te ondernemen, terwijl ik van tientallen Amsterdamse ambtenaren, inclusief diverse meesters in de rechten, waaronder de voor de BWD optredende ambtenaar mevr. mr. Vlas, desgevraagd als antwoord gekregen heb dat zij "geen verantwoordelijkheid en geen aansprakelijkheid hebben" en "dus" "niets voor u kunnen doen" c.q. (namens de directie van de BWD eind juli 1990) "dat als het al zo lang levensgevaarlijk is dan kan het nog wel een tijdje levensgevaarlijk blijven". Zie bijlages 6 en 7 die een uit het leven gegrepen beeld geven van de moraal en de wet zoals gepraktiseerd door meesters in de rechten werkzaam voor de gemeente Amsterdam.

Het mag in deze context ook niet onvermeld blijven dat de directie van de BWD tot op de dag van vandaag geweigerd heeft persoonlijk mijn brieven te beantwoorden. Ook zij kennen geen verantwoordelijkheid en geen aansprakelijkheid; ook zij staan in de alledaagse Amsterdamse bestuurspraktijk boven de wet en boven iedere redelijke controle op hun nalatigheid, incompetentie of corruptie.

16. Malafide misleiding: Zie opm 15, die hier volledig herhaald kan worden. Opnieuw: Wat Mannaert hier schrijft is wat zowel Landwaard als Van Dijk begin 1989 constateerden, inclusief de instorting van de rookkanalen.

En ik constateer opnieuw - zie opm 13 - dat hieruit volgt dat Van Dijk, die de woning "zij het summier in orde" verklaarde, een kwaadwillige incompetent is, die opzettelijk speelt met de levens van Amsterdamse burgers en daar jarenlang de gelegenheid toe heeft gekregen van de hem dekkende BWD-directie en het college van B&W dat op haar beurt de BWD-directie dekt.

17. Malafide misleiding: Zie opm. 6, 8 en 9: Uiteraard is de bedoeling van een rookproef de capaciteit van de schoorsteen te testen. Mannaert suggereert met z'n frase "sterk geforceerd" (als eerder) dat de rookproef zoals hij die deed iets exceptioneels zou zijn. Dat is een valse en kwalijke suggestie van een kwaadwillige ambtenaar zonder de minste integriteit, redelijkheid of behoorlijkheid.

18. Leugen: Voor de leugen omtrent "sterke trek" zie opm 5: Dit is een volstrekte leugen en een misleidende bewering zonder enige feitelijke basis.

En overigens is dit een volstrekt loze, arbitraire en gratuite bewering van een leugenaar en een incompetent in volstrekte tegenspraak met

·       de beweringen van de inspecteurs Landwaard en Van Dijk in 1988 en begin 1989

·       de beweringen van de schoorsteenbouwer dhr. Stroosnijder begin 1989

·       de beweringen van de metselaar Decades eind 1988

·       het feit dat de metselaar Decades mijn schriftelijke beweringen over de schoorsteen eind 1988 nooit heeft tegengesproken

·       de instorting van de schoorsteen in 1988

·       de nieuwe instorting van de schoorsteen sindsdien, getuige de 10 stenen die op 10 februari 1992 in de schoorsteen bleken te zitten

·       de gaslucht en roetdeeltjes in 1988 en 1991

Ik wens dit hele rapport en deze beweringen van twee malafide belanghebbenden wier leugens en incompetentie medeverantwoordelijk zijn voor het feit dat mij en mijn buren 3 1/2 jaar blootgesteld zijn geweest aan ver­ gassings- en verbrandings-gevaar NIET te accepteren:

Het woord van een misdadiger over de gevolgen van z'n misdaad is niet te vertrouwen, en ik accepteer geen enkele bewering uit dit gewetenloos leugenachtige "Proces Verbaal" tot nadat ze onderschreven is door objectieve en integere externe deskundigen zonder binding met de BWD, de gemeente Amsterdam, of GECENSUREERD , en zonder in de gelegenheid te zijn geweest omgekocht te zijn door GECENSUREERD .

Nota Bene: Mijn buren en ik hebben het oordeel van zo'n externe deskundige: De heer Stroosnijder van de firma Corbelli - een schoorsteenbouwer met een oordeel volstrekt tegensteld aan dat van de malafide "gemeenschapsdienaars" Mannaert en Van Dijk.

Dit hele rapport is een grote opstapeling van leugens die ertoe moet dienen de BWD-direktie, het college van B&W en Mannaert en Van Dijk zoveel mogelijk schoon te wassen. Uiteraard is het opzet dat dezelfde twee misdadige nalatige ambtenaren die verantwoordelijk zijn voor het jarenlang voortbestaan van de levensgevaarlijke gaten omdat ze eenvoudig jarenlang ontkend hebben dat ze bestaan, nu mijn advocaat kan bevestigen dat ze wel bestaan mogen deze leugenaars rapporteren dat ze niet levensgevaarlijk zijn.

Dit heeft niets met behoorlijk bestuur, objectiviteit, redelijkheid of rationaliteit te maken, en is de zoveelste onwettige chicane en reeks leugens in een jarenlange reeks van chicanes en leugens. Gezien de hele geschiedenis is dit ook opzet: Noch het college van B&W noch de direktie van de BWD willen toegeven dat ze Amsterdamse burgers jarenlang overgeleverd hebben aan levensgevaar veroorzaakt door de opzettelijke nalatigheid van een met de harddrugshandel geassocieerde huisbaas.

Liever dan eerlijk toe te geven dat niet alleen elders in de wereld maar ook in Amsterdam het bestuur niet deugt speelt het college van B&W welbewust met de levens en gezondheid van Amsterdamse burgers die terecht klagen over de nalatigheid van het Amsterdams bestuur. Om te voorkomen dat de waarheid boven tafel komt is telkens opnieuw dezelfde misdadige ambtenaren die verantwoordelijk zijn dat de huisbaas boven de wet mag staan opdracht gegeven om te onderzoeken of ze zelf nalatig zijn geweest, kennelijk in de hoop dat ik krepeer of alsnog definitief door de drugshandelaars geintimideerd wordt voordat de waarheid aan het licht is gekomen.

En nog iets in dit verband. Ik heb jarenlang volgehouden dat de schoorsteen levensgevaarlijk was omdat mij dit door deskundigen gezegd was en omdat mevr. Tromp van 2 hoog en ikzelf eind 1988 langdurig een gaslucht en roetuitslag in onze woningen hadden. Ik ben geen bouwkundige, maar heb eenvoudig gezegd wat onder de omstandigheden rationeel verantwoord was: De schoorsteen is gevaarlijk omdat ze intern ingestort is.

Zelfs als het waar zou zijn wat Mannaert c.s. beweren en als de schoorsteen, na 3 1/2 jaar soebatten, ongevaarlijk zou zijn - wat ik absoluut ontken - dan nog zijn mijn buren en ik 3 1/2

3 1/2 jaar blootgesteld aan een situatie waarvan we met recht en reden konkludeerden dat ze gevaarlijk was, en die nooit 3 1/2 jaar had mogen bestaan - maar 3 1/2 jaar bleef voortbestaan omdat Mannaert en Van Dijk tot 10 februari 1992 zelfs loochenden dat er gaten in de schoorsteenmantel zaten, ondanks het feit dat Van Dijk die gaten zelf in januari 1989 gezien had en ondanks het feit dat Mannaert in december 1990, toen hij aanwezig op de Elandsgracht, weigerde om de schoorsteen te inspecteren.

Alles wat ik in dit bezwaarschrift geschreven heb over de schoorsteen is naar mijn beste weten waar, en vrijwel alles kan eenvoudig bewezen worden voor een rechtbank.

19. Malafide misleiding: Zie opm 18. Overigens: Wat is het subtiele onderscheid tussen een gasgestookte en een kolengestookte kachel? Inspecteur Mannaert legt het niet uit, en weet kennelijk te weinig van natuurkunde om te weten dat gassen die, als gevolg van bijv. een inge­ storte schoorsteen, maar gedeeltelijk kunnen verbranden wel degelijk levens­ gevaarlijk zijn, of dat nu gassen zijn die ontstaan bij het gebruik van een gaskachel of bij het gebruik van een kolenkachel. Het is ook evident dat een ingestorte schoorsteen waarop gestookt wordt een voortdurend gevaar vormt voor schoorsteenbrand. Ik had geen keus te stoken in de winter, want ik ga niet in de vrieskou zitten omdat B&W en de BWD mij believen over te laten aan de keus tussen bevriezen of het risico te lopen van vergassing of verbranding met de woorden "als het al zo lang levensgevaarlijk is dan kan het nog best een tijd levensgevaarlijk blijven".

En opnieuw gaat de malafide en malevolente bouwkundig inspecteur Mannaert niet in op de 10 beroete stenen die op 10 februari 1992 in de schoorsteen op 3 hoog bleken te zitten; aan de gaslucht; aan de roetuitslag; en aan de jarenlange voorgeschiedenis.

Vervolgens: In bijlage 3 stelt mijn advocaat mr. Kersting, conform de eerdere beweringen van 5 deskundigen, dat de kachel het levensgevaar­ lijke koolmonoxide uitstootte: De inspecteurs van de BWD hebben op geen enkele manier trachten vast te stellen of dit waar is, terwijl mijn buurvrouw en ik eind 1988 een tijd half bewusteloos en zeer beroerd op 3 hoog hebben gelegen, wat we indertijd aan voedselvergiftiging toeschreven maar nu aan koolmonoxide- vergiftiging toeschrijven. Ook is mij namens huiseigenaar GECENSUREERD begin 1989 meegedeeld werd dat ik, in afwachting van her stel van de rookkanalen, "met de ramen open moest stoken", vanwege het gevaar voor koolmonoxide, wat ik sindsdien dan ook gedaan heb.

Zijn de ambtenaren van de BWD krankzinnig - of gewoon misdadig nalatig en onbehoorlijk?

Als het dan allemaal zo ongevaarlijk was vanwaar dan dat advies? En vanwaar schoorsteenbouwer Stroosnijder's opstelling in 1989? En vanwaar dan Van Dijk's opdracht aan GECENSUREERD begin 1989 zo spoedig mogelijk stalen pijpen in te doen hijsen bij wijze van nieuwe rookkanalen? En vanwaar inspecteur Landwaard's overeenkomstige mening begin 1989? En vanwaar de noodzaak van de rookproef wanneer ook als de rook zo dicht is, zoals mijn advocaat kan getuigen, dat je geen 10 cm kunt zien (met een ontsnappingspunt ca. 3 meter van de plaats waar mijn bed was) de konklusie is dat het ongevaar­ lijk zou zijn ... zolang de verbrandingsgassen die ontsnappen maar door een gaskachel geproduceerd zijn? Doet het er - "in naam van de idealen van de Februari-staking" - iets toe door welk gas je in Amsterdam vergast wordt? Is het relevant dat de ingestorte schoorsteen in brand kon raken door stadsgas en niet door kolengas?

NB: Er was meer dan 3 jaar lang eenvoudig geen werkende schoorsteen. Als wat in dit rapport staat geldig is dan is de BWD van mening dat werkende schoorstenen voor gaskachels helemaal niet nodig zijn, wat ik dan voorstel rond te zenden op de Amsterdamse kabeltelevisie, zodat huiseigenaren en bewoners geen kosten meer maken voor onnodig onderhoud.

En in dit verband nog dit. Ik heb herhaaldelijk de Amsterdamse brandweer gebeld, zoals dhr. Landwaard mij in januari 1989 ook aangeraden had te doen als GECENSUREERD weer in gebreke mocht blijven. Zoals dat gaat in Amsterdam beweerde deze niets te "kunnen" doen. Ik zou me tot de BWD moeten wenden, want deze zou verantwoordelijk zijn en de brandweer niet. En zo bleef de mallemolen maar ronddraaien: geen enkele ambtenaar neemt verantwoordelijkheid; geen enkele ambtenaar voelt aansprakelijkheid; allemaal verwijzen ze je door naar een andere ambtenaar totdat je na eindeloos gebel en gedoe weer terug verwezen bent naar dezelfde ambtelijke misdadigers door wier nalatigheid, onverantwoordelijkheid en onaansprakelijkheid het allemaal begon.

20. Malafide misleiding: De frase "Om deze reden" is misleidend en onduidelijk: Als het onder opm. 18 gekritiseerde waar zou zijn dan is er geen reden om de schoorsteen af te keuren, wat absurd is. Als het onder opm. 19 gekritiseerde relevant zou zijn, dan is er geen reden om de schoorsteen af te keuren, wat opnieuw absurd is.

En het opvoeren van "redenen" als "art. 307 lid 1 ... volgens NEN" etc. is belachelijk: Ik kan evengoed (en met veel meer recht en reden) beweren dat volgens het "Kompendium der Psychiatrie" Abt. IV Abschn 3.e. evident gewetenloze lieden als de inspecteurs Mannaert en Van Dijk en hun bazen gezien hun opvattingen over verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid, en hun volstrekt afwezige morele besef, ofwel misdadigers ofwel psychopaten ofwel (Abt IV Abschn f subj d) beide zijn. Hoe het zij: behoorlijke ambtenaren en behoorlijke mensen geven begrijpelijke gronden; onbehoorlijke ambtenaren en malafide machthebbers geven onbegrijpelijke gronden voor hun oekazes.

Het is evident dat inspecteur Mannaert even makkelijk liegt en misleidt als ie adem haalt en geringe intellectuele vermogens paart aan geen enkele beschaving en volstrekte gewetenloosheid. Maar het is ook evident dat, ondanks alle domme kwasi-subtiliteiten betreffende "enige" rook, en kolen- kachels vs. gas-kachels hier duidelijk staat dat de schoorsteen niet deugt - zoals Mannaert niet deugt; zoals Van Dijk niet deugt; zoals BWD- directeur Vos niet deugt en zoals burgemeester Van Thijn niet deugt, en alles om dezelfde reden: Interne corruptie, verrotting en ineenstorting - van rookkanalen c.q. menselijkheid, integriteit en redelijkheid.

Nota Bene: Tot 10 februari 1992 heeft de BWD, gesteund door B&W, volgehouden dat er "op het eerste oog" volgens het woord van Mannaert niets aan de hand zou zijn en dat mijn buren en ik leugenaars zouden zijn.

21. Voze en loze bewering: Waarop slaat het "thans"? De eigenaar GECENSUREERD had een opdracht tot herstel van de schoorsteen sinds begin 1989, herhaald op 15 februari 1991, waaraan NIET voldaan is tot en met in ieder geval eind mei 1992 - hij weet dat hij boven de wet staat, en gedraagt zich er naar.

Waarom heeft de eigenaar dat niet gedaan in 1989? Waarom niet in 1990? Waarom niet in 1991? Waarom tot op heden niet? Ik kan het niet strikt bewijzen, maar gezien het bovenstaande

1. is het VEEL aannemelijker en waarschijnlijker dat GECENSUREERD  de gemeente- ambtenaren Mannaert en Van Dijk van de BWD omgekocht heeft of anderszins onder de duim heeft dan de veronderstelling dat Mannaert, Van Dijk of Vos integer, competent, verantwoordelijk of aansprakelijk zijn, want dat zijn ze evident niet, en

2. is het een FEIT dat ik sinds 1989 tientallen andere ambtenaren; het Amsterdams gemeentebestuur en de burgemeester van Amsterdam met klemmende argumenten en redenen verzocht heb ... NIET mij GELIJK te geven maar een behoorlijk onafhankelijk onderzoek te doen plaatsvinden. AL deze personen weigerden dit, vaak met het argument dat zij geen enkele persoonlijke verantwoordelijkheid of aansprakelijkheid hebben. (Zie bijlages 7 en 8.)

Dit laatste vind ik moreel en juridisch volstrekt onacceptabel, maar ik aanvaard vanaf nu, totdat Amsterdam een andere burgemeester en een ander gemeentebestuur heeft; totdat mijn schade behoorlijk vergoed is en mijn misere en pijn gecompenseeerd zijn; en totdat de verantwoordelijken behoorlijk gestraft en ontslagen zijn uit gemeentedienst dat het feitelijk waar is dat Amsterdamse ambtenaren geen verantwoordelijkheid en geen aan­ sprakelijkheid hebben; dat ze vaker wel dan niet incompetent zijn; dat ze door gewone burgers op geen enkele normale manier redelijk gecontroleerd kunnen worden; dat als gevolg daarvan Amsterdamse ambtenaren boven de wet staan, en kunnen doen en, vooral, nalaten wat ze willen; en dat dat samen met de exceptioneel gebrekkige morele en intellectuele kwaliteiten van burgemeester Van Thijn de voornaamste reden is dat Amsterdam onder Van Thijn zozeer verloederd is - want daarover is de grote meerderheid van de Amsterdammers die niet in gemeentedienst werken en geen politieke belangen hebben het in ieder geval eens, zoals bijv. de laatste gemeenteraadsverkiezingen duidelijk maken.

 

 

 

 

GECENSUREERD - De betrokken huisbaas heeft in 12 januari 2006 onder bedreiging met "juridische stappen", ongetwijfeld door verstandige mensen in Amsterdam, waar ieder jaar vele drugsmoorden plaatsvinden, te lezen als "Als u iets doet wat ons niet bevalt laat ik je vermoorden" (zoals zijn inpandig gevestigde harddrugshandelaars vijf keer deden) gesommeerd dat zijn naam verwijderd wordt. De jaaromzet in illegale drugs in Amsterdam bedraagt vele miljarden; er wordt veel gemoord door professionals; en alleen politici krijgen bescherming of bewakers. Hulde aan Cohen, Patijn en Van Thijn, onder wie de Amsterdamse illegale drugshandel minimaal 25*19 = 475 miljard guldens = 235 miljard euros heeft omgezet de laatste 25 jaar, in soft en hard drugs. De betrokken huisbaas bestrijdt het gestelde niet - hij wil alleen dat zijn naam er niet bij staat. Zie het Van Traa-rapport.

20-I-2006