Buro-Hoofd Groot aan het woord: 27 oktober 1999.


Bron: bandopname d.d. 27.x.99


M: 27 october 1999, bijna kwart over drie in de middag. Ik bel de Gemeente Amsterdam over het gekke antwoord op mijn ingetrokken bezwaarschrift uit April van dit jaar, waarop ze mij op 20 October toch een "antwoord" gestuurd hebben.

(Telefoon gaat over)

G: Mmm. Goede ... middag. Afdeling Bezwaar. U spreekt met Groot.
M: Goedenmiddag, meneer Groot. U spreekt met drs. Maartensz. U heeft mij een advies doen toekomen, of althans uw Sociale Dienst heeft mij een advies doen toekomen van de Gemeente Amsterdam waar uw naam en telefoonnummer onder staan ...
G: ....ja...
M: ... en die beschikking schiet u nu te binnen of wilt u daar een nummer van weten?
G: Nee, ik zoek het even op. Ik leg even de hoorn neer. Moment.
M: Ja. (Geluiden op de ambtelijke achtergrond....)
G: Meneer, u belde over de beschikking van 15 october.
M: Juist.
G: Ja.
M: "EST.1999/1684."
G: Ja.
M: Het verbaast mij nogal - grotelijk mag ik wel zeggen, eerlijk gezegd. Trouwens, ik bel uw nummer wel en u bent meneer M. Groot, maar heeft u advocatuur gestudeerd of iets dergelijks, zoals ik bijvoorbeeld psychologie heb gestudeerd?
G: Wat is de relevantie van uw vraag?
M: Omdat ik nogal wat problemen met de gemeente Amsterdam heb gehad, en het zou prettig zijn om iemand met enige begaafdheid en enige wetskennis te treffen, die zich daarover met mij zou kunnen verständigen, zoals dat men in het Duits zegt.
G: En als ik dat nou niet heb gedaan dan beeindigt u nu het gesprek? Of hoe gaan we dan verder?
M: (Lacht) Ha, ha. Nee, absoluut niet. Maar dan is uw positie gewoon een beetje anders dan ie anders zou zijn. Ik heb eerder te maken gehad met de Gemeente Amsterdam, en er moet een dossier liggen van duimen dik over mijn problemen.
G: Ja. Maar wat is nu uw konkrete vraag?
M: Wat is mijn konkrete vraag? Kunt u uw prachtig proza toelichten?
G: Wat is u er niet duidelijk aan?
M: Nou, een heleboel niet. Om te beginnen: ik heb die aanvraag inderdaad ingetrokken in April of Mei; dat is inderdaad niet doorgegeven; en ik heb vele bezwaarschriften ingediend bij de Gemeente Amsterdam over de afgelopen 10 jaar, en die worden gewoonlijk niet beantwoord. En het verbaast me dus nogal dat ik WEL een antwoord krijg op een bezwaarschrift dat ik ingetrokken heb en GEEN antwoord krijg op bezwaarschriften die ik eerder ingediend heb, herhaaldelijk ingediend heb zelfs, o.a. bij uw Juridische Afdeling en bij Patijn persoonlijk - en daar kreeg ik gewoon nooit antwoord op. Dus dat is een van de dingen die mij verbazen over dit geval.
G: Ja. Mmm. Waarom u geen antwoord gekregen zou hebben op eerdere ingediende bezwaarschriften zou ik niet weten...
M: ....nee...
G: ....ik heb alleen dit bezwaarschrift behandeld....
M:....ja....
G:....dat heb ik behandeld op een manier zoals ik dacht dat goed was, en over die andere zaken kan IK niks zeggen.
M: Ja, nou ja. Het vreemde feit doet zich voor, meneer Groot - ik ben nu 21 jaar invalide. Ik heb ME, zoals u misschien weet uit het dossier. Weet u dat?
G: Neen. Maar dat zou kunnen ... ik neem aan dat dat zo is.
M: Ja, dat kunt u wel aannemen want de doktoren zijn het daar al 10 jaar over eens. Bovendien, zoals ik zei, ben ik doctorandus psychologie en het is een beetje moeilijk tegen mij te argumenteren dat ik eigenlijk een gekke simulant of zoiets zou zijn. Maar goed - ondertussen heb ik 21 jaar lang in Onze Prachtige Polderdemocratie vrijwel geen enkele hulp gehad: "U heeft een niet-erkende ziekte, muneer", zeggen de burocraten dan. Nou, uw Sociale Dienst, of uw collegaas bij de Sociale Dienst hebben daar ook een handje van, al 15 jaar, want ik studeerde toen ik ziek werd en kon dus niet de WAO in, zoals u zelf wel kunt doen wanneer u ME krijgt, dus ik werd veroordeeld tot eeuwig durende armoede - en ik heb inderdaad ooit, maar dat was in 1992, enige bijstand voor vitamines gekregen, ook met steun van mijn artsen, specialisten etc. Dat werd toen weer ingetrokken door de Sociale Dienst, zonder enige motivatie. Ik geloof zelfs dat er geen brief was, of als er een brief was dan was die gesteld in een taaleigen waar mijn IQ echt te hoog voor is om te begrijpen. Goed. Ik heb toen de toestand waar U het over had in uw beschikking en die inderdaad speelde tussen Januari en laten we zeggen April, en ik ben toen zo ziek geworden van dat voortdurende geëmmer, gezeik en gelieg bij uw collegaas van de Sociale Dienst, dat ik gezegd heb: Nu, dan ga ik persoonlijk wel naar de GG&GD toe. Dat heb ik ook gedaan. Ik ben op de directie afgestapt, in Juli, met het volgende resultaat - dat ik NU van de Gemeente Amsterdam, boven de handtekening van Patijn, of althans een stempel van de handtekening van Patijn, 400 gulden in de maand voor mijn medische kosten krijg. Ja? Dus in dat licht gezien zijn uw een, twee.... drie paginaas plus stempel nogal vreemd, vindt u niet?
G: Nou, ik weet niet - per wanneer is die 400 gulden per maand toegekend?
M: Per 1 Januari van dit jaar.
G: Aah, met terugwerkende kracht.
M: Met terugwerkende kracht, en het duurde lang.
G: Op welke datum is die beslissing genomen?
M: Nou, daar beginnen de burocratische zieleroerselen een vreemde rol te spelen. Voorzover ik het begrijp - maar dat moet u zelf beter kunnen begrijpen dan ik dat ooit bij machte ben te begrijpen - is die beslissing op grond waarvan ik 400 gulden krijg ... de beslissing van Maart waar U het over heeft. Want de GG&GD heeft die beslissing eerst gemaakt, toen weer herzien, daarna weer gemaakt en toen weer herzien. Heel ingewikkeld, burocratisch - en ik moet zeggen op last van de opperdirecteur daar, want anders gaat het kennelijk niet behoorlijk daar.
G: Maar het netto resultaat is dat u nu per maand 400 gulden ....
M: ...medische kosten....
G: ....Bijzondere Bijstand krijgt voor medische kosten...
M: ....Ja....
G: ....die u kennelijk ook wil.
M: Daarbij heb ik wat ik wil wat betreft de GSD - maar moet u horen, meneer, ik heb u al gezegd: Ik ben nu eenentwintig jaar ziek, en dit is de eerste keer dat ik van "De Nederlandse Gemeenschap" enige behoorlijke steun krijg, en ik kan u ook vertellen dat de enige reden waarom ik die krijg is dat er een vuistdik dossier bij de Gemeente Amsterdam ligt. En daar wil ik het over hebben - want ik heb vorderingen open staan bij de Gemeente Amsterdam waar de Gemeente Amsterdam al jaren gewoon niet op in gaat.
G: Ja, maar daar kan ik u niet bij helpen.
M: Nee. Kijk - dat begrijp ik allemaal wel. Dat lied zingen uw collegaas mij al vele jaren voor: U heeft geen verantwoordelijkheid, uw collegaas hebben geen verantwoordelijkheid, aansprakelijkheid bestaat ook niet ...
G: Ik heb wel verantwoordelijkheid: ik heb de verantwoordelijkheid voor het nemen van beslissingen en het goed afhandelen van bezwaarschriften die zijn ingediend en klachten die u heeft over de behandeling die u in het verleden van de Sociale Dienst heeft gehad vallen inderdaad buiten mijn verantwoordelijkheid. Dat klopt.
M: Nou ja - goed meneer. Formeel ben ik het daar allemaal best nog wel mee eens ook - en ik wil u daar zelfs nog wel een wetsgrond voor geven als u dat persoonlijk zou willen weten. Maar in de praktijk komt het er op neer dat ik me twintig jaar lang tot de ene ambtenaar na de andere ambtenaar heb gewend - en niet alleen ik, meneer, ook mijn zieke ex, die ondertussen trouwens ook is afgestudeerd. Wij hebben ons dus 20 jaar lang tot de Amsterdamse ambtenaren mogen wenden en iedere Amsterdamse ambtenaar, met een of twee uitzonderingen deze afgelopen 20 jaar, die riep: "Ik heb geen verantweurdelijkheid. Ik heb geen aenspraekelijkheid - behalve natuurlijk dit hele kleine deeltje .... blah, blah, blah, blah, blaaah." Het eind van het liedje is dus dat ik een studie heb kunnen maken van de burocratische kasten en muren in dit land die onvergelijkbaar is. En daarom, meneer, heb ik nu een website ingericht - want hoogbegaafde mensen kunnen het een en ander zelf, ook wanneer ze invalide zijn; mijn in het buitenland wonende broer heeft daarvoor een mirror-site ingericht .....
G: Muneer, muneer, als ik u mag vraegen: Waer leidt dit allemaal toe? Wat wilt u me eigenlijk zeggen, want dat is me niet duidelijk.
M: Ik heb een grote vordering openstaan op de Gemeente Amsterdam. En die grote vordering, die ik heb ingediend op 24 april 1997 bij het Kabinet van de Burgemeester, weigert de Gemeente Amsterdam en weigert de burgemeester op alle mogelijke manieren om daarop in te gaan, zoals ....
G: Wat verwacht u van mij dan dat ik ga doen?
M: U bent gemeente-ambtenaar. Ik ben een eenvoudige burger....
G: ....en wat wil u nou dat ik ga doen?
M: Kunt u mij verbinden met iemand die wel daarvan zou weten, bijvoorbeeld? Kunt u mij een e-mail adres geven van een verantwoordelijke wethouder of van een verantwoordelijke meester in de rechten, of een aansprakelijke figuur die mijn dossiers kent? Mijn achternaam is Maartensz, en ...
G: ...Nee, dat is me duidelijk. Ik kan u niet zeggen eh, eh, eh wie de persoon is die dan daar verantwoordelijk voor is....
M (grinnikt) : ...
G: ... nee luister nou eens ...
M: Nee - ik bedoel: ik lach u niet uit hoor, maar .....
G: Nee, maar u klinkt zo. Kijk, u wendt zich tot mij met klachten van 20 jaar geleden....
M: Niet "van 20 jaar geleden", meneer. Ik had het over de hele afgelopen 20 jaar....
G: .... bent u bezig.
M: Pardon?
G: U zegt: u bent al 20 jaar bezig met de Gemeente Amsterdam. U zegt: ik heb nooit extra financiele ondersteuning mogen ontvangen, tot sinds begin van dit jaar ....
M: Ja.
G: .... en ik probeer u uit te leggen dat ik daar niets aan kan doen.
M: Nee, wacht even - u kunt er niets aan doen....
G: ... U zegt van: Ja, iedere ambtenaar schakelt mij door. Kennelijk werkt het zo dat iedere ambtenaar een radertje is in een mechanisme en dat ieder - zo is dat nou eenmaal geregeld - onderdeel is en verantwoordelijk is voor een klein gedeelte.
M: Ja, ja, goed ....
G:....en zo ben ik alleen maar verantwoordelijk voor het goed afhandelen van bezwaarschriften.
M: Goed, meneer Groot - goed.
G: Dat is u toch wel duidelijk?
M: Dat begrijp ik allemaal wel. Maar dan zal ik u nu even iets uitleggen - gewoon eventjes van de ene burger tot de andere burger. En u is mijn leeftijd bekend - ik ben ondertussen vrijwel 50 - en ik ben doctorandus psychologie. Ik ben niet alleen dat - ik ben ook de zoon en de kleinzoon van geridderde mede-organisatoren van de Februari-staking. Mijn vader heeft daarvoor bijna vier jaar in een concentratie-kamp gezeten; mijn grootvader is daarvoor in een concentratie-kamp vermoord in de Tweede Wereldoorlog. Ik heb in Amsterdam, tussen 1989 en 1992, als zieke met ME, drie jaar lang boven een inpandig door mijn huisbaas gevestigde harddrugshandel gewoond ....
G: ... muneer, dat heb ik in uw dossier gelezen dat u daarmee op de proppen komt, maar ik vroeg mij af van...
M: ... Ik lieg daarover, misschien?
G: Ik zeg niet dat u liegt, ik doe geen uitspraken over de waarheid daarvan ...
M: Hm.
G: Ik vraag mij af: Wat is de relevantie daarvan?
M: Wat is de relevantie daarvan? En dat vraagt u zich af, als Nederlands ambtenaar en als Nederlands staatsburger? U vindt dus gewoon, van de ene burger naar de andere burger, dat je drie jaar lang met moord bedreigd moet kunnen worden en geterroriseerd kunnen worden door de vrienden van de burgemeester van Amsterdam die toevallig in heroine handelen. Dat denkt u dus kennelijk?
G: Ik denk dat ik het punt nader dat ik vind dat het geen zin heeft dit gesprek voort te zetten.
M: U heeft er geen bezwaar tegen wanneer ik u op mijn website afbeeld?
G: Ja, daar heb ik wel bezwaar tegen.
M: Op grond waarvan? U heeft toch geen verantwoordelijkheid? U behandelt dit toch niet als een behoorlijk burger of behoorlijk ambtenaar?
G: Ik denk dat dat punt nu genaderd is dat ik er een eind aan maak.
M: Moet u vooral doen.
G: Dag meneer.

(Amsterdams Burofascistisch Hoofd Groot gooit de gemeentelijke telefoon Heldhaftig, Vastberaden en Barmhartig op de haak).


Nawoord: In de NRC van 27.X.99 staat o.a. Een artikel 'Vooral ambtenaar bestuurt Nederland', wat het recente proefschrift van "bestuurskundige" K. Peters bespreekt. Hier is een resumé:

"'Vooral ambtenaar bestuurt Nederland'

...overal waar bestuurskundige K. Peters zocht, kwam zij ze tegen. Machtige ambtenaren. "Ze zijn met velen, beschikken over specialistische kennis en bereiden beleid voor. Het verbaast mij niets dat ze zo invloedrijk zijn", zegt Peters. (....) ook op lager niveau constateerde Peters grote invloed van ambtenaren. (...) Hoe meer strijd, des te meer invloed ambtenaren hebben op besluiten, constateerde Peters. "Als de ambtenaren het druk hebben met elkaar, neemt de minister afstand en wacht op de uitkomst. Kamerleden en belangengroepen komen er ook nog nauwelijks tussen." (...)

De invloed van belangenorganisaties bleek overigens minder groot dan volgens Peters vaak wordt verondersteld. Zij ontwaarde niet meer dan 'enige invloed'. (...)

Commissarissen van de koningin en burgemeesters daarentegen, die zich rechtstreeks tot partijgenoten richten, komen uit het onderzoek naar voren als bijzonder invloedrijk.

Op de formatie-periode is doorgaans kritiek wegens de geslotenheid. Maar Peters concludeert dat die een van de weinige momenten is waarop de parlementaire democratie werkt zoals het op papier is bedoeld. De net gekozen meerderheid maakt dan plannen zonder dat ambtenaren zich daarmee kunnen bemoeien. Het is volgens Peters de enige periode waarin de ambtenaren afhankelijk zijn van hun bewindslieden en niet andersom."

Tot zover dat artikel. In dezelfde krant van dezelfde dag, onder de titel Sloop in de hoofdstad een artikel van H.J.A. Hofland, waaruit ik de volgende twee citaten pluk:

Sloop in de hoofdstad

"Op 15 oktober 1999 opende Het Parool met een artikel Miljoenen gewit op de Wallen. Daarin wordt gemeld dat criminelen 150 tot 200 miljoen gulden in het gebied hebben geinvesteerd. Er is een wet in voorbereiding, genaamd Bevordering Integere Besluitvorming Openbaar Bestuur (Bibob), maar dat schiet niet op. Amsterdam heeft een 'Wallenmanager', de heer F.J. Salm. Die doet wat hij kan, en soms helpt het, "maar het is niet genoeg". Want door het ontbreken van instrumenten zijn criminele organisaties nauwelijks aan te pakken. "Binnen een paar weken zijn de Urka's, Zwolsmannen en Hakkelaars weer op vrije voeten, en vragen onder een andere naam weer een nieuwe vergunning aan, nogal eens met de medewerking van ambtenaren. Niemand die ze weigert."

(...)

"Amsterdam is één zeldzaam geheel van stedenbouw. Wie aan een deel komt beschadigt het totaal. Zo gaat het niet alleen met uiterlijk. Het bederf van de Wallen waaiert uit naar de periferie van de pretboulevard en de pretpleinen. Het is een inwendige sloop die na jaren in het uiterlijk zichtbaar wordt. Dat gebeurt nu. Amsterdam sloopt zijn centrum van binnen uit; dat wil zeggen Nederland laat het historisch deel van zijn hoofdstad slopen."

En laten even een paar persoonlijke puntjes op de i zetten:

Ik heb persoonlijk meer dan drie jaar lang, van 1989 tot 1992, de Gemeente Amsterdam gevraagd, gebeden, gesmeekt, bevolen en anderszins bepleit de bij mij inpandig gevestigde harddrugshandel - vermomd als "legale coffeeshop", en nog steeds zeer florerend, in tegenstelling tot mijn toen en nu invalide zelf - waarvan de uitbaters mij en mijn buren met moord bedreigden "als je iets doet wat ons niet aanstaat" te doen sluiten.

Er is mij meer dan drie jaar lang voorgehouden, door tientallen voor de Gemeente Amsterdam werkende meesters in de rechten, brigadiers van politie, doctorandussen politicologie en God mag weten hoeveel overige Amsterdamse burofascisten dat IK "een leugenaar" zou zijn; dat IK "maar uit Amsterdam moet oprotten als het u hier niet bevalt" en dat "De Gemeente-politie doet NIETS voor u, muneer, wat u ook zegt".

Datzelfde spel is de afgelopen TIEN JAAR doorgezet door de 28.000 leden van het Socialistische Burofascistisch Kollektief van Amsterdamse Gemeente-Ambtenaren - en wordt tot de dag van vandaag (27 october 1999) voortgezet o.a. door Hoofd Groot.

Nu, laten we gewoon even volgens Nederlands normbesef redeneren:

Er zijn letterlijk miljarden te verdienen aan drugshandel in Amsterdam, en er worden al zeer vele jaren miljarden verdiend aan de drugshandel - door de Amsterdamse drugshandelaars, door corrupte Amsterdamse ambtenaren, en door corrupte Amsterdamse bestuurders. En de twee laatste groepen - kollektief, in mijn Nederlands: Burofascisten - WETEN zeer goed hoe het spel in Nederland feitelijk gespeeld wordt:

Geen Nederlands ambtenaar heeft werkelijke aansprakelijkheid; geen Nederlands ambtenaar voelt werkelijke aansprakelijkheid; geen Nederlands ambtenaar heeft werkelijke verantwoordelijkheid; geen Nederlands ambtenaar voelt werkelijke verantwoordelijkheid.

Als het gaat om wat de heren en dames beroepsbestuurders werkelijk voelen, dan is het hun eigen portemonnee of de hete adem van hun vrienden drugshandelaars in de nek.

Kan iemand mij enig Nederlands ambtenaar aanwijzen - afgezien de zwaar gediscrimineerde en inderdaad hoogst bijzondere volstrekt ON-Nederlandse ambtelijk "verrader" Van Buitenen (overigens EU-ambtenaar) - die werkelijk verantwoordelijkheidsgevoel heeft, of die werkelijk voldoende persoonlijke integriteit en karakter heeft om zowel de gigantische omkoopsommen als de eventuele - zeer geloofwaardige! - bedreigingen met moord van de door Van Thijn en Nordholt Amsterdam binnengeloodste internationale drugsmafia het hoofd zou durven bieden? Ik zie ze niet, en ik heb de afgelopen 10 jaar lang gezocht.

Wat ik zie als ik een Amsterdamse ambtenaar zie is een laffe Eichmann-kloon, met een IQ-tje tussen de 85 en 115, zonder enige menselijke of morele excellentie, en daarom ambtenaar: een totalitair en karakterloos staatsparasiet van precies hetzelfde menselijk niveau, menselijke motivatie, en menselijke aanleg als het gigantische leger van - ook al - "socialistische" burofascisten dat de feitelijke bestuursmacht in de voormalige Sovjet-Unie, in Hitler's Duitsland en in Mao's China hadden.

Het zijn de mensen als Hoofd Groot - een Amsterdams ambtenaar beantwoordt de klacht van een invalide burger dat hij drie jaar lang in de stad van de ambtenaar geterroriseerd is door harddrugshandelaars waar de gemeente Amsterdam in AL jaar geledingen AL die jaren weigerde ook maar iets te ondernemen: "... muneer, dat heb ik in uw dossier gelezen dat u daarmee op de proppen komt, maar ik vroeg mij af van...Ik vraag mij af: Wat is de relevantie daarvan?" - en je ziet 't manneke van genot klaarkomen achter z'n van gemeenschapsgeld gefinancierde bureau in z'n van gemeenschapsgeld gefinancierde job die zou dienen de Nederlandse wet te handhaven wanneer ie weer zo een vraag kan stellen aan weer een burger naief of masochistisch genoeg te geloven in Nederlandse ambtelijke behoorlijkheid - die aan de basis staan van concentratie-kampen, Goelags, gasovens, en staats-martelkelders.

En nee, geachte lezer: Hoofd Groot zal er persoonlijk ook weinig aan kunnen doen dat ie dom geboren en slecht opgevoed is, en dus een geboren sado-masochistische kontkruiper is van machtshebbers. Het is Onze Prachtige Volksdemocratische Rechtsstaat die het mogelijk maakt dat de minsten, de domsten, de lafsten, de schofterigsten en de grootste psychopaten in dit land bestuurder of ambtenaar kunnen worden - want een Nederlander die werkelijk persoonlijk initiatief en wat talent heeft gaat in zaken, of wordt wetenschapper of kunstenaar.

Het Nederlands uitschot wordt ambtenaar, beroepspoliticus of drugshandelaar - tot groter glorie van Holland, met de grootste drugsindustrie van Europa, vooral dankzij Ed van Thijn en Eric Nordholt, en dankzij de actieve steun van 28000 Amsterdamse ambtelijke Hoofden Groot.

En nog iets, geachte Nederlander die geen ambtenaar is en niet 20 jaar (!!) vergeefs heeft moeten soebatten en smeken bij Neerland's ambtelijke bloem van mede-menselijkheid - om enige steun bij invaliditeit of enige hulp bij bedreiging door moordzuchtige door de gemeente beschermde harddrugshandelaars:

Ik ben de verachtelijke smoezen en truuks van Hoofd Groot de afgelopen 20 jaar honderden keren tegengekomen. Hoeveel maal mij door dergelijke driekwart-debiele buro-zwijnen op hoge toon is gevraagd "Wat is de relevantie van uw vraeg?" of hoeveel maal mij verzekerd is door Amsterdamse burofascisten die feitelijk gewoon voor de belangen van de harddrugshandel werkten dat "wij doen niets aen individuele gevallen" en "wij kunnen niet ingaen op kwesties het verleden betreffend" of "dat is onze verantweurdelijkheid niet, want wij hebben geen verantweurdelijkheid" weet ik niet - maar ieder van die antwoorden heb ik letterlijk vele tientallen of honderden malen gehoord de afgelopen 20 jaar in Amsterdam. Het zal wel deel uitmaken van de ambtelijke media-training (volgens NRC-columniste Elsbeth Etty gewoonlijk verzorgd door wat zij - a most honourable woman - "aapmensen" noemt).

En ja, Gezonde Nederlander: Persoonlijk geloof ik - met mijn familie-achtergrond en IQ - inderdaad in het feitelijk bestaan van gedegenereerde beestmensen - of (copyright: Elsbeth Etty & de NRC:) "aapmensen". En U ook, zodra ik Eichmann, de Joegoslavische beroepsmartelkundige uit passie Arkan, dr. Josef Mengele, Idi Amin, of een groot aantal andere van uw en mijn fraaie medemensen noem.

Aan de Universiteit van Amsterdam is mij verder onderwezen - gewoonlijk door prominente PvdA'ers en Groen Linksers, die normaal bijna klaarkomen bij het uitspreken van dit soort Orwelliaanse linkse totalitaire gelijkschakelingen "zijn alle mensen gelijkwaardig" - en werd ik, als enige Nederlander sinds de Tweede Wereldoorlog verwijderd van de UvA door het College van Bestuur "vanwege uw uitgesproken meningen" en "ondanks de ernst van uw ziekte". Ook zou ik - volgens de huidige leden van de Amsterdamse Gemeente-raad - "een fascist" zijn omdat ik zei voorstander te zijn van .... objectieve wetenschap (in een tijd dat Marxisme en Feminisme aan de UvA verplichte Heilige Geloofsartikelen waren om af te mogen studeren in vele faculteiten).

Het is waar dat hetzelfde socialistische College van Bestuur, net als hun vrienden en kameraden in het Amsterdams Gemeentebestuur, mij in een Echt-Socialistische staat met toewijding en Echt-Socialistische mensenliefde hadden laten doodmartelen in een Socialistisch Heropvoedingskamp - wat me in Onze Prachtige Nederlandse Rechtsstaat inderdaad bespaard is gebleven.

Maar niet dankzij het Amsterdamse Gemeente-bestuur of het CvB van de UvA (allen prominente PvdA'ers) - en daarom heb ik over de echte menselijke kwaliteiten en aandriften van deze types en van hun ambtelijke uitvoerders geen illusies te verliezen: Zoals het hen volledig duidelijk is dat ik hun soort niet ben, is mij dat even duidelijk.

En ik vermoed dat het genetisch is - al mocht je ook dat tot voor kort niet aan de UvA denken, laat staan uitspreken. (Klik eens op " genetisch ", lezer(es), om wat beter begrip te verwerven over waar ik het over zou kunnen hebben. Schandalige gedachtengang, nietwaar: Alleen onze Majesteit mag zich in Nederland beroepen op de daden - zeer verre - voorvaderen, toch?)


Colofon: first: October 27, 1999

© [email protected]