Nederlog        

 

 24 maart 2008

                                                                 

Soft drugs

 



Zoals u wellicht weet mag ik mij wentelen in de - voor mijn doen, sinds dertig jaar - zéér luxueuze gedachtegang dat "deze klant" van "het Amsterdams Gemeentelijk Bestuur", dat immer en altijd "heldhaftig, vastberaden, barmhartig" braafburgerlijke "klanten" "managed", of hoe je dat ook in modern Neerlanderthaals goed spelt,  

structurele functionele beperkingen heeft en daarmee volledig arbeidsongeschikt is voor de arbeidsmarkt.

Het is een voor mij zeer luxueuze en al dertig jaar nogal  ongebruikelijke gedachte, aangezien ik nog maar slechts dertig jaar lang door zeer vele  Amsterdamse bureaucratie ben uitgemaakt voor

"fraudeur",
"oplichter",
"te lui om te werken",
"smerige homofiel"
(*),
"vuile gepenkop",

en overig fraais, omdat dit alles geheel vanzelf spreekt voor de vele Amsterdamse bestuurlijke en ambtelijke gelijkwaardigen van Einstein en verzetshelden waarmee ik altijd gedwongen ben geweest mij te onderhouden over hun interpretaties en beschikkingen van mijn rechten en plichten, en dat alles helemaal niet geeft, vanzelf spreekt, en zeker geen reden tot klagen mag zijn, volgens 17.000 ambtelijke collegaas van de collegaas die het bovenstaande tegen mij zeiden of riepen.

U moet maar denken dat als alle mensen gelijkwaardig zijn aan deze of gene ambtelijke sadist of debiel, dan niet geëist kan worden dat hij of zij mensen anders beschouwt of behandelt dan als sadist of debiel, ook in de opperste gelijkwaardige glorie moreel en menselijk geheel behoorlijk te handelen en spreken.

Maar goed. Zoals de meer oplettende meer begaafde lezer(es) heeft begrepen begrijp ikzelf een en ander, ook in deze Paasdagen, via bijvoorbeeld de here Jezus of monsieur Chamfort:

"En Jezus zei 'Vader vergeef het hun, want ze weten niet wat ze doen.' ".
   ( Lukas XXIII, vers 34.)

ofwel

"La meilleure Philosophie, rélativement au monde, est d'allier, à son régard, le sarcasme de gaité avec l'indulgence du mépris."
   Chamfort

want het zou zéér gedurfd zijn te durven denken dat de heere Heere, terwijl hij zich offerde voor de oneindige hemelse genietingen van de miljarden zondaars die hem volgden, over de redenen van een en ander erg anders zou hebben gedacht en gevoeld dan Chamfort, of dat in de woorden van Jezus géén begrijpelijke hoogmoed meespreekt.

Hoe het zij... laat ik het vraagstuk van de soft drugs - marihuana en hashish - in Nederland even voor u trachten op te lossen.

Het geval wil dat ik dat niet zelf hoef, omdat het in feite al vele tientallen keren eerder gedaan en voorgesteld is, zoals in de late zestiger jaren van de twintigste eeuw door de Britse parlementaire commissie Wootton, die al in 1968 adviseerde om soft drugs gewoon te legaliseren, eenvoudig omdat de gevaren van soft drugs zeer veel geringer zijn indien ze gelegaliseerd en gecontroleerd door de warenwet zijn, dan indien ze illegaal aangeboden worden door misdadigers uit op misdadige hoge winsten, zonder enige warenwetcontrole, en tegen de prijs van de markt, en vaak samen met hard drugs.

U begrijpt echter wellicht dat de zojuist uitgeschreven gedachtegang véél te ingewikkeld is voor het gemiddelde parlementaire, bestuurlijke, of ambtelijke intellect, ook in Nederland en Amsterdam, om welke reden bijvoorbeeld in Amsterdam al dertig jaar "gedoogd" wordt, wat een ander woord is voor

het door het gemeentelijk bestuur, de gemeentelijke politie., en gemeentelijke ambtenarij vergeven van legale mogelijkheden tot illegale drugshandel, illegale winsten, illegale omzetten, en illegale politiebescherming aan illegale drugshandelaren

die daarmee dus al dertig jaren zowel de garantie van misdadige hoge en totaal onbelaste winsten genieten, als de garantie van ambtelijke en politionele bescherming door alles en iedereen die in Amsterdam bestuurt, en wellicht ook een graantje mee wil pikken van al die extra-hoge onbelaste winsten; van gelegenheid geven, al dertig jaar lang, aan alles wat crimineel is en opereert op de illegale drugsmarkten om een legale status in de bovenwereld te krijgen; en van het de illegale import en doorvoer van soft drugs en hard drugs vermengen, tot groot voordeel van de drugsmafia en de ambtenaren en bestuurders die deze van dienst zijn, tegen een percentage.

Wat is hiertegen te doen? Ik leg het uit in vier stappen die zelfs voor een Amsterdams wethouder te volgen zouden moeten zijn:

1. Soft drugs kunnen niet gedoogd worden, omdat dit betekent dat de drugsmafia feitelijk kwasi-gelegaliseerd wordt; zeer veel macht en rijkdom toegeworpen krijgt; en handel in een combinatie van hard én soft drugs bevorderd wordt.

Dit lijkt me duidelijk genoeg, en misschien mag er opgemerkt worden dat er wel degelijk coffeeshops zijn waar alleen in soft drugs gehandeld wordt, was het alleen omdat de winsten hierop toch al veel hoger, ongecontroleerder, en onbelaster zijn dan op niet-drugs.

2. Soft drugs kunnen niet verboden worden, omdat dit betekent dat de drugsmafia feitelijk een bestaande markt voor miljoenen toegeworpen krijgt, en zich snel zal hervormen tot specialistische aanbieders van soft drugs en hard drugs bij scholen e.d.

Want hoewel dit kamerleden van het niveau Buurma niet bij te brengen is: Als je de uitbaters van coffeeshops IN de scholen wil krijgen, bijvoorbeeld in de gestalte van vele loverboys + drugs-cornucopia, dan moet je de coffeeshops en de soft drugs verbieden, en op één niveau plaatsen met cocaïne, crack, heroïne, en speed, ook met dezelfde winstmarges en juridische straffen.

3. Er zijn logisch gesproken drie mogelijkheden:
          - gedogen
          - verbieden 
          - legaliseren.

Ook dit schijnt heel moeilijk te begrijpen voor Nederlandse parlementariërs en bestuurders, die in dit verband dan ook graag naar onzin en indianenverhalen willen grijpen ("TH-gehalte", "even sterk als hard drugs", "verslavend", "gevaarlijk voor schizofrenen"), die al dertig jaar geleden rationeel weerlegd zijn.

De algemene bevinding staat nog steeds overeind als een huis:

Vergeleken met een legale drug als alcohol zijn soft drugs niet gevaarlijk, niet verslavend, en met veel geringer risicoos voor de gezondheid van individuele gebruikers.

Alles wat door mensen gebruikt kan worden kan door mensen misbruikt worden, en dat geldt ook soft drugs, maar de statistieken over gebruikers, gevolgen en gevaren zijn meer dan duidelijk genoeg:

Alcohol is véél gevaarlijker, verslavender, giftiger, en schadelijker, statistisch gesproken, dan soft drugs.

En dat stond in de zestiger jaren van de twintigste eeuw al vast - en feitelijk ook al in de zestiger jaren van de achttiende eeuw, toen Thomas Jefferson kennelijk een jointje rookte voor zich over te geven aan de genieting van sex, met donker gekleurde vriendinnen.

Ergo, geheel logisch:

4. Het is verreweg het beste, het veiligste, het zinnigste, en ook het beste voorbeeld biedend, om in Nederland de soft drugs gewoon te legaliseren, net als trouwens de hard drugs.

De redenen voor de legalisatie van soft drugs zijn al gegeven, en in allerlei vormen op het internet te vinden. De redenen voor de legalisatie van hard drugs zijn ongeveer dezelfde, maar omdat dit wel degelijk gevaarlijke stoffen zijn is het ook wenselijk ze nog steeds alleen voor te laten schrijven door medici, en degenen die eraan verslaafd zijn geraakt te helpen ervan af te komen.

Corrupte ex-politiecommissarissen en ex-officieren van de justitie, als Van Riessen en Teeven, mogen graag voor cameraas beweren dat dit "onmogelijk" zou zijn vanwege "internationale verdragen", maar dat is eenvoudig een leugen of een stompzinnigheid:

Iedere nationale staat bestáát onder andere om verdragen met andere staten te kunnen herzien, op te zeggen, of aan te passen, en - ongeacht wat men van drugs vindt - een voorname reden voor wijzigingen in internationale verdragen tussen nationale staten is nu juist wat in de praktijk realistisch wettelijk handhaafbaar is, en ook wat in de praktijk, bijvoorbeeld van de afgelopen dertig jaar, aangetoond is over de zogenaamde medische gevaren van soft drugs.

Wie soft drugs illegaal wil houden is kennelijk, als het geen volmaakte idioot is, een groot vriend van Surinaamse of Columbiaanse drugsbaronnen, want alleen deze types hebben groot voordeel bij het illegaal houden van drugs en bij het gedogen van handel in illegale drugs, natuurlijk naast de vele types in de ambtenarij en in het bestuur die hierbij welvaren door eigen corruptie.

(*) "Dat geeft helemaal niks, want u bent immers geen homofiel": De ambtenarij van Amsterdam in antwoord op mijn klachten hierover.


Maarten Maartensz


        home - index - top -