2 september 2008


Over corporatisme



Gisteren schreef ik over een vreemde advertentie, merkte op dat deze mij aan corporatisme deed denken, en citeerde Hazlitt als volgt uit het begin van "On Corporate Bodies", dat geschreven werd voordat de hele term "corporatisme" bestond (in min of meer moderne zin), maar dat toch, zoals àlles van Hazlitt dat ik las, zeer perceptief is:

Corporate bodies are more corrupt and profligate than individuals, because they have more power to do mischief, and are less amenable to disgrace or punishment. They feel neither shame, remorse, gratitude, nor goodwill. The principle of private or natural conscience is extinguished in each individual (we have no moral sense in the breasts of others), and nothing is considered but how the united efforts of the whole (released from idle scruples) may be best directed to the obtaining of political advantages and privileges to be shared as common spoil. Each member reaps the benefit, and lays the blame, if there is any, upon the rest. The esprit de corps becomes the ruling passion of every corporate body, compared with which the motives of delicacy or decorum towards others are looked upon as being both impertinent and improper.

Ook verwees ik u naar "behoorlijke handboeken" als u meer van corporatisme wilt weten.

Wel, sindsdien heb ik het eens nagekeken op de Engelse Wikipedia, en ik kan u vandaag een kleine selectie van elf relevante begripsbepalingen bieden, wat ik hieronder zal doen, met enige aantekeningen, zodat u wat beter begrijpt wat mij gisteren zoal door het hoofd speelde (ik pleeg te weten waar ik over schrijf, en bovendien duidelijk aan te geven wat ik niet weet en wat ik citeer, deugden die verdienen véél gebruikelijker te zijn dan ze zijn), en omdat een en ander een tamelijk helder perspectief biedt op recente politieke ontwikkelingen in Nederland, en op bewegingen als van Wilders en Verdonk.

Terzake dan. Ik heb de citaten genummerd, met titels en links naar de aldus genaamde Wikipedia-artikelen waar ze uit komen, zodat u het zelf allemaal in context kunt nalezen als u wilt, en gewoonlijk minus een aantal links en noten die wel in de Wikipedia staan, maar op deze site weinig zin hebben

1. Uit Corporatism:

Historically, corporatism (Italian: corporativismo) refers to a political or economic system in which power is held by civic assemblies that represent economic, industrial, agrarian, social, cultural, and/or professional groups. These civic assemblies are known as corporations (not the same as the legally incorporated business entities known as corporations, though some are such). Corporations are unelected bodies with an internal hierarchy; their purpose is to exert control over the social and economic life of their respective areas. Thus, for example, a steel corporation would be a cartel composed of all the business leaders in the steel industry, coming together to discuss a common policy on prices and wages. When the political and economic power of a country rests in the hands of such groups, then a corporatist system is in place.

The word "corporatism" is derived from the Latin word for body, corpus. This meaning was not connected with the specific notion of a business corporation, but rather a general reference to anything collected as a body. Its usage reflects medieval European concepts of a whole society in which the various components - e.g., guilds, universities, monasteries, the various estates, etc. - each play a part in the life of the society, just as the various parts of the body serve specific roles in the life of a body. According to various theorists, corporatism was an attempt to create a modern version of feudalism by merging the "corporate" interests with those of the state

Dit wat betreft de betekenis van de term - en zie nogmaals mijn stukje van gisteren.

2. Uit Corporatism:

Corporatism is a form of class collaboration put forward as an alternative to class conflict, and was first proposed in Pope Leo XIII's 1891 encyclical Rerum Novarum, which influenced the Catholic trades unions that organised in the early twentieth century to counter the influence of trade unions founded on a socialist ideology. Theoretical underpinnings came from the medieval traditions of guilds and craft-based economics, and later, syndicalism. Corporatism was encouraged by Pope Pius XI in his 1931 encyclical Quadragesimo Anno.

Dit wat betreft de geschiedenis en achtergrond van de term. Het bovenstaande heeft een beetje een marxistische geur (ikzelf geloof dat "klassenstrijd" net zo'n soort begrip is als "rassenstrijd": Er is iets van waar, maar het is een te algemeen en een te ideologisch geladen begrip voor echte wetenschap, en het zijn ook geen "rassen" of "klassen" maar menselijke individuen die elkaar naar het leven staan, of niet), maar de achtergrond - de opkomst van socialistische ideeën en grote vakbonden van arbeiders - klopt wel.

3. Uit Corporatism:

Om aan te geven dat het begrip zeer relevant is, het volgende (en zie ook mijn Nederlog-stukje Het oligarchisch kapitalisme):

Russian corporatism

On October 9, 2007, an article signed by Viktor Cherkesov, head of the Russian Drug Enforcement Administration, was published in Kommersant, where he used the term "corporativist state" in a positive way to describe the evolution of Russia. He claimed that the administration officials detained on criminal charges earlier that month are the exception rather than the rule and that the only development scenario for Russia that is both realistic enough and relatively favorable is to continue evolution into a corporativist state ruled by security service officials.

Here is some background. In December 2005, Andrei Illarionov, former economic adviser to Vladimir Putin, claimed that Russia had become a corporativist state.

"The process of this state evolving into a new corporativist (sic) model reached its completion in 2005. ... The strengthening of the corporativist state model and setting up favorable conditions for quasi-state monopolies by the state itself hurt the economy. ... Cabinet members or key Presidential Staff executives chairing corporation boards or serving on those boards are the order of the day in Russia. In what Western country—except in the corporativist state that lasted for 20 years in Italy—is such a phenomenon possible? Which, actually, proves that the term 'corporativist' properly applies to Russia today."

All political powers and most important economic assets in the country are controlled by former state security officials ("siloviks"), according to some researchers. The takeover of Russian state and economic assets has been allegedly accomplished by a clique of Putin's close associates and friends who gradually became a leading group of Russian oligarchs and who "seized control over the financial, media and administrative resources of the Russian state" and restricted democratic freedoms and human rights

Illarionov described the present situation in Russia as a new socio-political order, "distinct from any seen in our country before". In this model, members of the Corporation of Intelligence Service Collaborators [Russian abbreviation KSSS] took over the entire body of state power, follow an omerta-like behavior code, and "are given instruments conferring power over others – membership “perks”, such as the right to carry and use weapons". According to Illarionov, this "Corporation has seized key government agencies – the Tax Service, Ministry of Defense, Ministry of Foreign Affairs, Parliament, and the government-controlled mass media – which are now used to advance the interests of KSSS members. Through these agencies, every significant resource of the country – security/intelligence, political, economic, informational and financial – is being monopolized in the hands of Corporation members"

Analyst Andrei Piontkovsky also considers the present situation as "the highest and culminating stage of bandit capitalism in Russia”. He believes that "Russia is not corrupt. Corruption is what happens in all countries when businessmen offer officials large bribes for favors. Today’s Russia is unique. The businessmen, the politicians, and the bureaucrats are the same people."

4. Uit Corporatism:

U denkt wellicht dat dit allemaal wel lós loopt in Onze fijne Nederlandse Democratische Samenleving. Wel:


Some contemporary political scientists and sociologists use the term neo-corporatism to describe a process of bargaining between labor, capital, and government identified as occurring in some small, open economies (particularly in Europe) as a means of distinguishing their observations from popular pejorative usage and to highlight ties to classical theories.
Most political economists believe that such neo-corporatist arrangements are only possible in societies in which labor is highly organized and various labor unions are hierarchically organized in a single labor federation. Such "encompassing" unions bargain on behalf of all workers, and they have a strong incentive to balance the employment cost of high wages against the real income consequences of small wage gains. Many of the small, open European economies, such as Finland, Sweden, Austria, Norway, Ireland, Belgium and the Netherlands fit this classification.
Examples of modern neocorporatism include the ILO Conference, the Economic and Social Committee of the European Union, the collective agreement arrangements of the Scandinavian countries, the Dutch Poldermodel system of consensus (..)

Ik hoop dat dit u een heel gerust gevoel geeft, over onze fijne polder-democratie. (U kunt het zo zien: Zoals Neerlands een term en een nationale bezigheid kent die geen ander volk kent - De Gezelligheid - zo heeft Neerland een term voor een alhier gevestigde ideale staatsvorm die geen ander volk kent: Poldermodel).

5. Uit Fascism:

Corporatisme heeft veel raakpunten met fascisme:

Fascism is a totalitarian nationalist political ideology and mass movement that is concerned with notions of cultural decline or decadence, and which seeks to achieve a millenarian national rebirth by exalting the nation or race, as well as promoting cults of unity, strength and purity

Het behoort u nu - ik heb alleen uiterst intelligente lezers - op te vallen dat hier een fikse Fortuynistische, Wildersiaanse en Verdonkse geur uit walmt, inclusief Trots Op Néderlanders (die zuiver Hollands bloed door d'aadren stroomt, uiteraard).

NB: Ik zeg niet dat de heren en dame fascisten zijn - ik zeg dat hun bewegingen en personen daar behoorlijk veel van weg hebben.

6. Uit Fascism:

Hier is uit het genoemde artikel een redelijke definitie van "fascisme" door Robert Paxton:

A form of political behavior marked by obsessive preoccupation with community decline, humiliation or victimhood and by compensatory cults of unity, energy and purity, in which a mass-based party of committed nationalist militants, working in uneasy but effective collaboration with traditional elites, abandons democratic liberties and pursues with redemptive violence and without ethical or legal restraints goals of internal cleansing and external expansion. — Robert O. Paxton, The Anatomy of Fascism .

Gewoonlijk neemt deze "redemptive violence" pas hoge vlucht nádat de fascisten de staatsmacht in handen hebben. Daarvóór poseren ze graag als een soort radikale - "échte" - Democraten.

7. Uit Fascism:

Om nogmaals een verband met de Fortuynisten, Wildersianen en Verdonkianen aan te geven:

Nationalism and populism

Nationalism is an important element of fascism. Fascists believe the state to have its own distinctive characteristics, culture, and interests, and which is superior to others. Mussolini once said "Everything in the state. Nothing outside the state. Nothing against the state."

Soortgelijke opmerkingen als onder 5 en 6.

8. Uit Fascism:

Hier is een relevant verschil tussen het Duitse nationaal-socialisme (Nazisme) en het Italiaanse fascisme van de dertiger jaren van de 20ste eeuw:


Nazism differed from Italian fascism in that it had a stronger emphasis on race, in terms of social and economic policies. Though both ideologies denied the significance of the individual, Italian fascism saw the individual as subservient to the state, whereas Nazism saw the individual, as well as the state, as ultimately subservient to the race.

Natuurlijk is er ook - voor mensen van dergelijke geestescapaciteit - een soort autochtoon puur Neerlandse raciale soort, die u kunt herkennen aan de achternamen (van hun vier grootouders).

Het is overigens waar, en verdient enige onderstreping, dat Mussolini een heel stuk minder anti-semitisch was dan Hitler.

En in verband met een eerder stukje dat ik schreef en om wethouder Ossel en DWI-directeur Wim Schreuders een hart onder de riem te geven c.q. de tendens van hun denken en doen bloot te leggen ("Aan het werk, op welke manier ook")

Hitler was personally opposed to the idea of social welfare because, in his view, it encouraged the preservation of the degenerate and feeble.

(Ik schrijf het maar na als een zwakke gedegenereerde uitkerings-fraudeur volgens de corporatistische Klantmanagers van de DWI. Mijn Klantmanangers, allemaal met een IQ van 50 of meer punten minder dan ik, menen ongetwijfeld ook dat ik gek en slecht ben, en geen recht heb op de doctorandus-titel, en vanzelfsprekend bejijd en bejouwd mag worden door functioneel anonieme ambtelijke debielen die dertig of meer jaren jonger zijn dan ik, en dat ik ook vanzelfsprekend met moord mag worden bedreigd door hun collegaas of zij zelf, als ik daar alleen wat van zég of beleefd tegen protesteer. Amsterdam hééft het!)

9.  Uit Fascism:

Hier is een verdere parallel met de eerder genoemde Neerlandse Bewegingen:

Fascism also has elements of populism and appealed to an Agrarian myth. Fascism also tends to be anti-intellectual. The Nazis in particular despised intellectuals and university professors. Hitler declared them unreliable, useless and even dangerous. Still, Hitler has been qouted as saying "When I take a look at the intellectual classes we have - unfortunately, I suppose they are necessary; otherwise one could one day, I don't know, exterminate them or something - but unfortunately they're necessary."

U begrijpt nu wellicht ook wat beter waarom de PvdA-socialistische corporatisten van het CvB van de UvA mij herhaaldelijk van de universiteit verwijderden: Ik stond hun machtsvorming in de weg.

10. Uit Quango:

In het kader van corporatisme en wat daarmee samenhangt is er het meer recente begrip Quango, dat ondertussen alweer verouderd is:

The acronyms Qango and Quango, variously spelt out as QUAsi Non-Governmental Organisation, QUasi-Autonomous Non-Governmental Organisation, and QUasi-Autonomous National Government Organisation, have been used, notably in the United Kingdom, but also in Australia, Ireland and other countries, to describe a range of organisations to which governments have devolved power. Confusion over the meaning of the acronym has been reflected in confusion over the use of the term, and may have contributed to its decline in use. The term Quango carries with it an implication of poor management and lack of accountability.

The term originated as a humorous shortening of Quasi-NGO, that is, an ostensibly non-governmental organisation which performs governmental functions, often with government funding or other support. There are many such organisations.
However, the appeal of the term was such that it was extended to a wide range of governmental organisations, such as executive agencies (from 1988) providing health, education and other services.
Since most of such bodies are in fact part of the government in terms of funding, appointment and function, the acronym does not work as a description - these are generally not non-governmental organisations with less autonomy than others. As a result, it has largely been abandoned in UK official usage. The less controversial term non-departmental public body (NDPB) is now used to describe many of the organisations with devolved governmental roles, in an attempt to avoid the pejorative associations of the term Quango.

The UK government's definition of a non-departmental public body or quango in 1997 was:

"A body which has a role in the processes of national government, but is not a government department or part of one, and which accordingly operates to a greater or lesser extent at arm's length from Ministers.

11. Uit Quasi-governmental:

We zijn dus gearriveerd bij het merendeel van de ondertekenaars van de advertentie die ik gisteren besprak:

A quasi-governmental organization, corporation, business, or agency is an entity that is treated by national laws and regulations to be under the guidance of the government, but also separate and autonomous from the government.

While the entity may receive some revenue from charging customers for its services, these organizations are often partially or majorly funded by the government. They are usually considered highly important to smooth running of society, and are sometimes propped up with cash infusions in times of crisis to help surmount situations that would bankrupt a normal privately-owned business. They may also possess law-enforcement authority, usually related to their functions.

Ik hoop dat het nu wat helderder is wat ik gisteren bedoelde - en ook dat u zowel wat beter begrijpt als wat minder gelukkig bent met de Bewegingen van Wilders en Verdonk (en Fortuyn en de Leefbaren en het Vlaams Blok, of hoe dat nu mag heten, en Berlusconi, en Poetin).

O ja, wat betreft de frases:

They are usually considered highly important to smooth running of society, and are sometimes propped up with cash infusions in times of crisis to help surmount situations that would bankrupt a normal privately-owned business. They may also possess law-enforcement authority, usually related to their functions.

Dit geldt óók al die feitelijk private weerkorpsen (bij mijn weten nog steeds formeel verboden bij de Nederlandse wet) die zich vermommen als "Veiligheidsbedrijven" of "Bewakingsdiensten" (de laatste natuurlijk een ideaal orgaan voor de opgang en lustbeleving van neo-rechtse laagbegaafden).

Zie verder Quis custodiet ipse custodes - over de "diensten" die zich nu dus corporatistisch ... geïncorporeerd hebben in Nederland, vooral op basis van leugens over de gevaren van Het Terrorisme en middels  populistische staatspropaganda van NGOs, Quangos en corporaties als de Gemeente Amsterdam (Duce: Job Cohen) en de Provincie Noordholland (Duce, nog steeds meen ik: Wim van Kemenade, maar hier kan ik bij de feiten achter lopen).

De heren zullen u echter verzekeren, met de hand op hun nobele hart, dat zij "echter Mensch" zijn die het ó zo vreselijk goed met u en Ons Land menen.


P.S. Ik heb het al eerder opgemerkt, maar het is écht zo en althans van enig belang voor wie me leest: Ik zoek geen mensen die het met me ééns zijn, maar mensen die behoorlijk zelfstandig willen en kunnen nadenken. Vandaar dit lijstje van citaten, waar vast hier en daar wel wat op af valt te dingen, maar die u vrijwel zeker nog niet in het huidig verband kende of las, en die ik in uw overweging aanbeveel, was het alleen omdat - verbazing alom! - zélfs Nederlandse Politieke Leiders wel eens mogen liegen over wat ze feitelijk willen en nastreven.

 Maarten Maartensz

        home - index - top -