Nederlog        

 

 22 maart 2008

                                                                 

Veertig jaar onderwijs-nivellering

 



Het is me deze keer niet opgevallen dat er in Nederland iets herdacht werd in het kader van veertig jaar Nanterre. (*)

U vraagt nu wellicht "Nanterre? Nanterre?!" - maar het was inderdaad op de 22ste maart 1968 dat er studenten-onlusten uitbraken aan de Franse universiteit van Nanterre; dat de beweging van de 22ste maart werd geboren; en dat de studenten-revolutie serieus begon in Europa, met bezettingen van universiteiten; en iets dat heel erg op een revolutie in Frankrijk leek in mei 1968, met vele bedrijfsbezettingen, vele bezette universiteiten, en veel barricades en gevechten in de straten van Parijs.

Uiteindelijk verliep het na een aantal spannende dagen in mei 1968, die ik persoonlijk meegemaakt heb in Parijs, en staat het bekend als "Révolte des étudiants" of "Les Journées de Mai". Het was in Amerika voorafgegaan, enkele jaren eerder, door iets vergelijkbaars aan de Columbia University in New York, en in Duitsland, in 1967 en 1968, door  grote studenten-demonstraties, in beide gevallen ook in samenhang met de oorlog die de Amerikanen in Vietnam voerden om "het communisme" tegen te houden.

In Nederland, waar alles volgens het woord van Heine 50 jaar later gebeurt, raakten de verhoudingen ook versneld op drift, en in 1969 volgde de Maagdenhuis-bezetting, die ik ook persoonlijk meegemaakt heb, en die tot op de dag van vandaag dient tot inspiratie van de Amsterdamse studentenbeweging Asva, al mogen ze tegenwoordig bij de Asva graag hevig liegen en bedriegen over alle tussenliggende 40 jaren, zoals hun vaders en grootvaders, die eertijds bij de revoluties van Che en Fidel, en van Harry en Peter (Mulisch en Schat), zo graag mochten liegen over de zegeningen van het reëel bestaand socialisme.

Het is vandaag veertig jaar geleden dat het serieus begon, de Europese révolte van de studenten van de baby-boom generatie, geradikaliseerd door de combinatie van pop-muziek en oorlog in Vietnam, en geïnspireerd door het zogeheten denken van Marx, en zijn 20ste eeuwse navolgers als Marcuse, Habermas en Althusser.

Zoals vrijwel alle maatschappelijke revoluties mislukte ook deze revolutie, en veranderde voor een groot deel in het tegendeel van wat ermee beoogd werd, of althans van wat oorspronkelijk gezegd werd dat men bedoelde, want het uiteindelijke resultaat waren universiteiten, niet alleen in Nederland, die genivelleerd werden in naam van de demokratisering en gelijkheid van kansen, en waar een kleine groep kwasi-revolutionaire grootmuilen zonder belangstelling of talent voor wetenschap veel macht, veel status en veel rijkdom verwierf door voor dekaden de feitelijke bestuursposities over te nemen.

In Nederland gebeurde dit door de kwasi-mini-revolte die Maagdenhuis-bezetting heette, en die overigens meer had van folkloristisch ballet op slechte maar pompeuze muziek van Schat en met domme maar gezwollen teksten van Mulisch, dan op enige waarachtige guerilla van uitgebuite boeren uit de derde wereld, maar het mondde uit in de wet Veringa van 1972, die alle macht in de Nederlandse universiteiten feitelijk afnam van de universitaire bestuurders, tot dan brave en welwillende wetenschappers, en overgaf aan een parlement van studenten en administratief medewerkers, de zogenaamde Universiteits-Raden, zeg maar Sovjets, en een formeel college van bestuur van, gewoonlijk, PvdA-ers, die van 1972 begonnen de universiteiten, en later het voorbereidend wetenschappelijk en alle overig lager onderwijs, te herzien volgens de principes van Dutschke, Che, Cohn-Bendit, Regtien, Van Kemenade, Van Thijn en Cammelbeeck - want het gebeurde, net zoals met andere revoluties, dat politieke carrièremakers héél snel de macht overnamen, en de wereld verbaal begonnen te herzien uit naam van hun eigen politieke  propaganda, en feitelijk begonnen over te nemen door alle goedbetaalde of macht verschaffende bestuursfuncties op te eisen, waar het de meesten vanaf het begin om te doen was.

En de principes van Dutschke, Che, Cohn-Bendit, àls die al meer geweest waren dan domme rhetoriek en pose, aangewakkerd door een adolescente hormoonhuishouding, werden zeer snel vervangen door postmoderne politiek correcte relativering van alles wat menselijk, wetenschappelijk of rationeel was; de nivellering van alle individuele excellentie tot wat een meerderheid van revolutionair gelijkgeschakelden kon bevatten, in een plenaire universtiteitsraad-vergadering; en de praktijken van dertig jaar recent Nederlands wetenschappelijk universitair onderwijs, waar - bijvoorbeeld aan de UvA - om het even wie professor voor het leven kon worden na drie jaar zwijgzame aanwezigheid bij werkgroepen gewijd aan Het Denken Van Althusser, de Emancipatie Van De Vrouw En De Homo, of De Strijd Van De Vakbond, mits zèlf van geheel onbesproken revolutionair Asva-geloof, en met instemming van de meerderheid van de Asva en de fractie Progressief  Personeel in de Universiteits-Raad.

Binnen enkele jaren drammen en intrigeren gold aan alle Nederlandse universiteiten, in ieder geval aan de alfa- en gamma-faculteiten dat



"iedereen weet dat waarheid niet bestaat"
"iedereen weet dat alle moraal relatief is"
"iedereen weet dat alle mensen gelijkwaardig zijn"

en dat iedereen die drie jaar zwijgend universitaire werkgroepen bijwoonde, gedurende drie à vier uur in de week, gewijd aan zulke welbekende wetenschappelijke themata als "de emancipatie van ..." (de homo, de vrouw, de immigrant, de werker...) en/of de filosofie van Althusser, Foucault, Derrida (Kristéva, Lacan, Butler..), of - voor de buitengewoon begaafde doorzetters - Het Denken van Marx en Heidegger, onmiddellijk een doctoraal én een aanstelling voor het leven kreeg als wetenschappelijk hoofdambtenaar, mits natuurlijk welvoorzien van de juiste vrienden in de Asva en de Universiteits-Raad.

En kregen Nederland uiteindelijk het onderwijs dat Nederland de afgelopen 30 jaar zo Echt Neerlands maakte: Platgenivelleerd tot het bevattingsvermogen van een Hazes, een Brood, een Regtien of een Van Poelgeest, met een politiek correcte revolutionaire integriteit als een Van Thijn, een Adelmund, een Gevers, of een Gehrels, maar met vrijwel alle goedbetaalde bestuurlijke universitaire banen in de handen van dezelfde groep van verraders van mijn generatie. En daar ging het ze dan ook om, want revoluties gáán om macht en posities, en wie dat anders zegt te zien liegt of is blind.

Deze "verraders van mijn generatie" zitten nu in de posities van macht en inkomen die ze in beginsel in staat zouden moeten kunnen stellen, als er nog voldoende goed opgeleide intelligente mensen zouden zijn, in Nederland, om de genivelleerde waanzin van dertig jaar kul-onderwijs op alle geledingen ongedaan te maken.....

Hoe heeft het zo verkeerd kunnen lopen?

Door dezelfde menschlich-allzumenschliche mechanismes als waarmee de Franse Revolutie uitliep in de terreur van Robespierre en het totalitaire Césarisme van Napoleon, en waarmee de Russische Revolutie uitliep in de terreur van Stalin - door menselijke mechanismes die uiteindelijk neerkomen op domheid, egoïsme, en leugen, in combinatie met corruptie, conformisme, en carrièremakerij.

Ik heb geprobeerd een en ander te analyseren in 2003, en dit sindsdien op de site gezet:

en overigens in mijn dit jaar 20 jaar oude

De menselijke achtergronden voor een en ander heb ik ook op diverse plaatsen gegeven:

Maar ja.

Over Nanterre hoorde ik nog wel een kort item op de BBC World Service, met een fraai Franglais snappende studente, van het moderne Nanterre, die bitter mocht klagen over de gevolgen van de demokratisering van het onderwijs in Frankrijk:

Foortie sjiers akoo seej kuuld al feint des jobs, but nau vie al aar wiesaut zie wurk.

Wellicht kon zij nog wel, geheel uit het blote academische hoofd, zwaar modern-academische vraagstukken oplossen als 1/3+1/4 = x, wat circa 97% van de moderne Nederlandse 18-jarige universitaire studenten, na  14 jaar PvdA-aangestuurd Nederlands onderwijs, nòg niet schijnen te kunnen, al hebben ze vreselijk goed "leren leren".

U vindt meer in

In het Duits heet het "Untergang des Abendlandes" - maar dat gééft allemaal helemáál niet, lezer, want het valt alles geheel buiten het begripsvermogen, de beschaving, de belangstelling, de menselijkheid, de normen en de waarden van de more majorum van onze heffe des volks, die Neerlands bloed door d'aadren vloeit, en die tegenwoordig geleid wordt door zulke moderne Nederlichten als, rechts Wilders, midden Balkenende en links Scheffers, en die onder welke Neerlandse omstandigheden en verhoudingen dan ook, in Onze Democratische Rechtsstaat, de trotse Neerlandse democratische meerderheid vormen.


(*) Twee interessante werkjes uit of over die tijd in mijn boekenkast:

  • "Les Journées de Mai", in de serie 'Connaissance de l'Histoire' van het dagblad France Soir, met erg veel fotoos, door mij gekocht in Parijs op 24 juni 1968, kennelijk bezorger: "France-Soir Magazine", met teksten van André Rabache en fotoos van velen
  • "In de ban van de revolutie - Omzien naar de jaren '60" van Dany Cohn-Bendit. "Vert. van "Nous l'avons tant aimée la Révolution (..) Trefw.: Revolutionaire bewegingen: Europa: 1960-1970. ISBN 90-6012-706-4."

Het tweede dateert uit 1986, en is vooral interessant vanwege de combinatie van blindheid, brutaliteit en domheid die veel van de geïnterviewden kenmerkt, al staat er ook een aardig en zinnig interview in met wijlen Rob Stolk, die dan ook, zo geheel anders dan Cohn-Bendit, niet uitvrat van zijn revolutionaire verleden van zijn adolescentie tot zijn pensioen, zoals de verraderlijke collaborateurs van mijn generatie wel.

Het eerste is vooral de moeite waard vanwege de vele uitstekende zwart-wit fotoos van een land in revolte of revolutie, die een goed beeld geven van wat er toen speelde.

Maarten Maartensz


        home - index - top -