Gemeentelijk hoofd Veiligheid mr. Sarruco spreekt

         Naar Index - Overzicht Bijlages


Gesprek gevoerd op donderdag 8 augustus 1991 ca. 16.30

Dit is een woordgetrouw afschrift van het gesprek tussen mevrouw mr. M. Sarucco, hoofd van de afdeling Orde en Veiligheid van de gemeente Amsterdam, en M Maartensz.

Ik veronderstel hierbij mijn beide bezwaarschriften + al hun bijlages uit december 1990 en maart 1991 en gericht aan B&W van Amsterdam als bekend.


         Telefoniste: Goedenmiddag stadhuis.

         MM: Maartensz: Ja goedenmiddag. Ik wou mevrouw mr. Sarruco spreken van "Orde en Veiligheid".

         Telefoniste: Ogenblikje.

         (Overgaan telefoon)

         mr. Sarruco: Met Maureen Sarruco.

         MM: Ja, goedenmiddag. U spreekt met Maartensz.

         mr. S: Daag meneer Werner!

         MM: (Grinnikt:) Nee, es ist nicht Werner. Met Maartensz.

         mr. S: O neem me niet kwalijk.

         MM: U had mij wat te zeggen zei u gisteren, begreep ik.

         mr. S: U bent bij mij gekomen waarvoor?

         MM: Niet om zo behandeld te worden in de eerste plaats. In de tweede plaats omdat, zoals ik u al 3 of 4 maanden gezegd heb mij in een tamelijke onmogelijke situatie te bevinden en dat mijn menselijke rechten, mevrouw Sarruo, en ook mijn burgerlijke rechten, en nu mag ik aannemen voor de rechter ook de internationale verdragen die Nederland gesloten heeft betreffende marteling bijv. doodgewoon met de voeten getreden worden door Amsterdamse ambtenaren [1] en ik wens dat daar wat aan gedaan wordt [2] ...

         mr. S: Hm.

         MM: ... Ik begrijp dat u daar niet voor verantwoordelijk bent [3], maar ik begrijp ook, mervouw Sarruco, en dat is kennelijk een klein misverstand van uw kant, dat ik niet langer geloof in een rechtsstaat te leven [4].

         mr. S: Ja maar ...

         MM: En dat betekent, mevrouw Sarruco, dat ik gedwongen ben...

         mr. S: Hmm..

         MM:... absoluut gedwongen ben, als ik uberhaupt nog wat van mijn geruineerde leven in deze Nederlandse maatschappij terug wil krijgen, dat ik naar de rechter moet [5] - zolang althans als de gemeente Amsterdam niet van plan is om met mijn schadevergoeding over de brug te komen [6].

         mr. S: Meneer Maartensz....

         MM: En dat betekent dat ik u duidelijk moet maken .... [7]

         Mr S: Nee mijnheer Maartensz. U heeft het mij al tien keer duidelijk gemaakt ... [8]

         MM: Maar waarom doet u dan niets mevrouw Sarruco? [9]

         mr. S: ... en ik heb u, ik heb, jongen, u (rijzende stem) ... u vraagt om actie van mij die niet op mijn, die niet op mijn, die niet op mijn weg ligt. [10]

         MM: Mevrouw Sarruco....

         mr S: Ik heb, ik heb .... als u een schadeclaim...(verder onverstaanbaar)

         MM: (Luider doch kalmerend) Wacht nou. Wacht nou even mevrouw Sarruco. Wacht nou even!...

         mr S: Maar ik wacht al weken ...

         MM: Dat wil ik dan ook nog wel een keertje uitleggen .... De idealen van de Februari-staking, waaronder de gemeente Amsterdam beweert te bestu..

         Mr S: Nee meneer Maartensz, daar ga ik met u verder niet over praten. [11] Ik vertel u bij deze...

         MM: Waarom gaat u daar niet met mij over praten? Hoe definieert u ... [12]

         Mr S: ... omdat wij daar al een paar keer over gesproken hebben...

         MM: .. en u begrijpt dat gewoon kennelijk niet ... [13]

         Mr. S: Wat mijn verantwoordelijkheden zijn, wat mijn taken zijn, en dat ik u wat dat betreft gewoon niet van dienst kan zijn. Ik kan u niet helpen. Als u een schade ...

         MM: Maar wie dan wel? [14]

         Mr. S: Als u een schade-claim heeft, dien hem dan in. Bij de gemeente. En verder meneer Maartensz hebben u en ik mekaar NIKS meer te vertellen. Punt uit. PUNT UIT!

         MM: U denkt dat. Maar ik denk dat niet. Dan heeft u gewoon pech gehad.

         Mr S: Nee, u kunt denken wat u wil. [15] Wij hebben al 4 keer uitermate lang met mekaar gesproken. [16] Ik heb u honderd maal [17] uitgelegd dat als u een schadeclaim heeft, meneer Maartensz, dien hem in. [18] De gemeente ziet het tegemoet en het komt terecht bij de behandelende afdeling. NIET zijnde mevrouw Sarruco.

         MM: Mevrouw Sarrucooo... kijk. Mijn positie is deze: Volgens mij - ja, en dat is een hypothese die ik niet kan bewijzen maar waar ik inductieve evidentie voor heb, heeft mijn huisbaas heroine-handelaars hieronder gezet [19]. Die heroine-handelaars, en dat is geen hypothese maar dat is een FEIT, hebben zowel mijn buren als mij met de dood bedreigd [20]. Het is een FEIT dat ik bij u op 8 juli ben gekomen met de de mededeling dat de politie van Amsterdam, geidentificerd in de persoon van de hoofdagent Lammert Takens [21], mij gezegd heeft, en dat is gewoon een FEITELIJK beleid gedurende ZES jaar, waarover ik 3 jaar geprocedeerd heb, dat de politie van Amsterdam "HELEMAAL NIETS" zal doen om mijn leven te beschermen.

         mr S: En u heeft daarover geprocedeerd?

         MM: Ik heb geprocedeerd over een eerdere instantie en dat heb ik u uitgelegd [22]: Mijn ex en ik zijn terwijl we invalide waren DRIE jaar lang door een psychoot in een studentenflat bedreigd terwijl ik tientallen keren de Amsterdamse politie van het bureau het Y gevraagd heb op te treden. Die hebben dat tientallen keren geweigerd. Ik ben ...

         mr S: Prima meneer Maartensz. Dan ziet de klachtencommissie een klacht van u tegemoet! En dat is ook de weg! [23]

         MM: Meneer Cordus WEIGERT die klachten te accepteren, mevrouw Sarruco .... mr S: Maar dan heeft de klachten-commissie gesproken! [24] En de burgemeester conformeert zich daaraan. [25] (Kennelijk steeds zenuwachtiger:) U dient een deugdelijke klacht in of u dient geen deugdelijke klacht in.

         MH : Mevrouw Sarruco ...

         Mr S: (nog zenuwachtiger:) ... als de tastbare feiten zijn gebleken ...

         MH : Mevrouw Sarruco ...

         mr S: wendt u zich tot het Openbaar Ministerie. En verder heb ik u NIETS te vertellen.

         MM: Mevrouw Sarruco, wat ik zeg is heel simpel. U, meneer Gianotte, en het grootste gedeelte van de Amsterdamse ambtenarij weigert haar plicht te doen en daardoor worden mijn rechten aangetast. Nood breekt wet, mevrouw Sarruco, en als ik door u een moet lopen of als ik door een ander heen moet lopen, dan zal ik dat ook doen ook.

         mr. S: U kunt bedrei..

         MM: En als het mijn leven moet kosten dan zal het mijn leven kosten.

         mr S: U kunt bedreigen wat u wilt...

         MM: Ik bedreig u helemaal niet! [26]

         Mr S: U...

         MM: Ik maak u alleen duidelijk dat ik vanaf zeer binnenkort met een fotocamera en met de bandrecorder de hele gemeente Amsterdam af ga lopen. Ik zal fotoos van al die schoften nemen. En ik heb u nu de mogelijkheid om te publiceren, mevrouw Sarruco .... [27]

         mr S: Moet u doen! Moet u gewoon publiceren, meneer Maartensz! Daar hebben we ook al uitgebreid over gesproken, [28] maar u vervalt in herhalingen. Dit zijn herhalingen. Dit zijn herhalingen. [29] En bij deze is het gesprek afgelopen meneer Maartensz. [30]

         MM: Mevrouw Sarruco, u doet daar hoogst onverstandig aan.

         Mr S: Nee, dat doe ik niet meneer Maartensz.

         MM: Ik kan u alleen maar waarschuwen voor uw eigen belang. U heeft zich tamelijk redelijk opgesteld in eerdere instantie. U doet dat nu gewoon niet.

         Mr S: Nee, maar u blijft ... U, U stelt zich niet redelijk op. [31] En dus is het gesprek afge...

         MM: (Zeer verontwaardigd): Mevrouw Sarruco, mijn leven wordt bedreigd! Mijn gezondheid is geruineerd! Mijn menselijke rechten zijn geruineerd! En u en TIENTALLEN Amsterdamse ambtenaren WEIGEREN ene poot uit te steken... [32]

         mr S: ..Goedemi..

         MM: Ik heb u gezegd dat ik dat MISDADIG vind, als u dat begrijpt. [33]

         mr S: ..Goedenmiddag, goedemiddag meneer Maartensz ...

         MM: (Begint te spellen:) "M", "I" ...

         mr S: Mevrouw meester Maureen Sarruco, het zwarte hoofd van de afdeling "Oder en Veiligheid" van de gemeente Amsterdam, [34] gooit de telefoon op de haak. [35]

Naschrift 9 augustus:

Heden werd mij bekend dat de voorlaatste drugshandelaars, die hier tot begin juli door mijn huiseigenaar GECENSUREERD, gelijkvloers en inpandig gevestigd zijn, door de ca. een maand geleden door de politie van Amsterdam voor hun coffeshop gearresteerd zijn met diverse kiloos heroine en cocaine.

Het is deze informatie die ambtenaar Lammert Takens mij weigerde te geven. Heden bleek ook dat het hoofdbureau van politie kennelijk gelogen heeft betreffende de rang van ambtenaar Lammert Takens: Ik meende dat hij mij door adjudant Uitdewilgen was voorgesteld als "brigadier" maar was daar niet zeker van, en belde het hoofdbureau van politie met de mededeling dat ik zijn naam wist maar zijn rang wilde weten omdat ik een klacht tegen hem wenste in te dienen, aangezien hij weigerde de Nederlandse wet uit te voeren of te handhaven en daarmee mijn menselijke rechten welbewust en opzettelijk weigerde te handhaven. Het hoofdbureau van politie beweerde dat zijn rang "hoofdagent" zou zijn. Ik neem aan dat deze informatie opzettelijk vals was, met het doel mijn klacht te bemoeilijken door te voorkomen dat ik een correcte omschrijving van deze ambtenaar zou kunnen geven.

Alles waarvan akte!

Amsterdam, 9 augustus 1991

M. Maartensz.


 

 

 

Vooraf:

Ik heb veel landen bezocht, en beyverde my overal achttegeven
op de publieke zaak. Welnu, ik verklaar NERGENS zulke totale
absentie van plichtsbesef, nergens zoo'n walgelijke onbe
kwaamheid te hebben aangetroffen als by 't bestuur der stad
Amsterdam. Amsterdammers, ziet ge dan niet? Reist eens wat,
merkt eens wat op, en als ge terugkeert, gaat naar 't stad
huis en gooit ... neen, gooit niet. Maar eilieve, KIEST anders.

Multatuli, Ideen 308.

2. Over gelijk hebben en gelijk krijgen.

Er zijn drie manieren om te trachten gelijk te krijgen: Door redeneren, door geweld, of door autoritair gedrag.

Wie redeneert volgt de weg van de logika, de feiten, de beschikbare evidentie en bestaande kennis, en volgt de weg van de menselijkheid en de redelijkheid. Menselijker wijs gesproken is komt dit feitelijk zelden voor.

Wie geweld gebruikt volgt de weg van het recht van de sterkste, het recht van de schofterigste, het recht van de gemeenste, het recht van de meest egoistische, en volgt de weg van de beestachtigheid. Menselijkerwijs gesproken is dit heel gebruikelijk.

Wie autoriteiten volgt volgt de weg van het recht van de Baas, de Chef, de Leider, de Doorsnee en de meningen van de meute en volgt de weg van de schijnheiligheid, het verhulde eigenbelang, het risicoloos conformisme, en de carrieres geplaveid met principenloosheid. Menselijkerwijs gesproken is dit de norm.

Ik verkies de weg van de rede te volgen, al begrijp ik dat, zoals de wereld is, dat tegen mijn nabijliggend eigenbelang is.

Ik meen namelijk dat, voorzover het uberhaupt mogelijk is een rationele, redelijke en rechtvaardige menselijke samenleving te creeeren, dit alleen mogelijk is in de mate dat de individuele burgers van de samenleving zich rationeel, redelijk, en rechtvaardig gedragen.


Noot 1: Dat is voortdurend waar het om gaat: Een rechtsstaat kan alleen de facto bestaan als de ambtenaren en bestuurders van de staat het recht handhaven.

Mijn problemen worden veroorzaakt door ambtenaren die weigeren de Nederlandse wet te handhaven, en dat brengt mij in een exceptioneel moeilijke situatie - voorzover ik niet besluit dan in 's hemelsnaam zelf het recht in handen te nemen.

Ik kan bewijzen dat ik nu in totaal 6 jaar resultaatloos bij vele tientallen Amsterdamse ambtenaren en bestuurders, in alle rangen, en in vele gemeentelijke instituties, heb trachten te bewegen mijn rechten te doen handhaven en beschermen.

En ik kan bewijzen, voor een deel met rechterlijke vonnissen, dat dat voortdurend resultaatloos is geweest, en mij zeer geschaad heeft - opnieuw: Ook volgens de rechtbank, in Amsterdam, door Amsterdamse ambtenaren die weigerden hun plicht te doen en weigerden mijn menselijke en burgerlijke rechten te handhaven.

Noot 2: Omdat in een rechtsstaat de ambtenaren en politici onderhouden worden door de rest van de gemeenschap met het doel het recht te handhaven.

De enige alternatieven zijn dat (1) ik tolereer zowel dat mijn rechten, gezondheid, kansen en leven geruineerd worden door met name genoemde misdadigers EN tolereer dat met name genoemde ambtenaars en bestuurders, al dan niet omgekocht door misdadigers of alleen bewogen door onvoldoende menselijkheid en eigenbelang, tolereren dat de Nederlandse wet niet gehandhaafd wordt of (2) ik neem het recht in eigen handen - zoals mijn hele familie dat deed toen de Nederlandse rechtsstaat was afgeschaft door de Duitse bezetters. Uiteraard meen ik dat onder de omstandigheden (2) mijn morele plicht is, en zal daar zo nodig naar handelen.

Noot 3: D.w.z.:

Niet "verantwoordelijk" in de zin "is verantwoordelijk voor het handelen c.q. de nalatigheid van anderen (andere Amsterdamse ambtenaren)".

Wel "verantwoordelijk" in de zin "draagt mede met alle Amsterdamse ambtenaren de eerste verantwoordelijkheid voor het handhaven van de Nederlandse wet en de Rechten van de Mens" - waaruit m.i. volgt: "en behoort derhalve alles te doen wat redelijkheidshalve noodzakelijk is voor het realiseren van dat doel".

Noot 4: Want het zou wel heel dom, heel naief en geheel in tegenspraak met de feiten zijn om na mijn ervaringen (zoals uitgebreid en duidelijk omschreven in mijn bezwaarschriften) nog enig rationeel geloof te hechten aan de bewering dat in Amsterdam de Nederlandse wet gehandhaafd wordt door de Amsterdamse ambtenaren of politici.

Dat is namelijk gewoon feitelijk onwaar - zoals de Nederlandse rechter het ook met mij in een eerdere instantie eens was.

En als ik mij daarin vergis dan behoort een meester in de rechten, zoals mevr. mr. M. Sarruco, hoofd van de Afdeling "Orde en Veiligheid" op het gemeentehuis van Amsterdam, mij dat duidelijk uiteen te kunnen zetten in welgekozen, heldere en relevante bewoordingen.

Maar zij bestrijdt mijn feitelijke claims niet - en heeft van mij ampel bewijsmiddelen gekregen om te kunnen en behoren te weten dat

(1) mijn bewering indien waar een bijzonder ernstige inbreuk op mijn menselijke rechten zijn;
(2) dat indien waar de voornaamste oorzaak is dat welbepaalde, met naam en rang bekende, Amsterdamse ambtenaren en politici weigeren de wet te handhaven of uit te voeren waar het mijn rechten betreft; en
(3) dat er door moij een grote hoeveelheid feitelijke evidentie en daarmee samenhangende juridische, morele en filosofische argumentatie is gegeven.

Mijn feitelijke probleem is heel simpel: Ik wens niet geterroriseerd te worden door drugshandelaars en met drugshandelaars geassocieerde huisjesmelkers - en alle aangesproken Amsterdamse ambtenaren weigeren mijn rechten te handhaven of iets te doen.

Noot 5: Uiteraard was de paradox opzettelijk: Alleen iemand die bereid is de rechtsstaat te handhaven is bereid de rechter in te schakelen conflictuerende belangen.

De inpandig gevestigde drugshandelaars en mijn met hen geassocieerde huiseigenaar denken daar heel anders over, wat mijn bestaan onzekerder maakt dan het zou zijn als de Amsterdamse politie of de Amsterdamse ambtenarij of het Amsterdamse gemeentebestuur gewillig zouden zijn de Nederlandse wet te handhaven.

Mijn woonsituatie gedurende vele jaren en de voortdurende ambtelijke en bestuurlijke nalatigheid mijn menselijke en burgerlijke rechten te beschermen of handhaven tonen aan dat dit welbewuste ambtelijke en bestuurlijke opzet is.

Noot 6: Want nogmaals en nogmaals: Ik publiceer liever niet - maar weiger absoluut mij neer te leggen bij mishandelingen en ontrechtingen die mij in Amsterdam zijn overkomen door welbewuste ambtelijke en bestuurlijke nalatigheid, en als ik publiceer dan weet de gemeente Amsterdam welke meningen en welk taalgebruik ze kunnen verwachten.

Noot 7: Dat ik mij in tamelijk moeilijke positie bevind omdat ik mijn rechten tracht te handhaven tegenover een met harddrugs-handelaars geassocieerde huiseigenaar en dat op op een redelijke manier tracht te doen in een stad met een volstrekt corrupt en incompetent bestuur.

Noot 8: Nee hoor, niet "tien keer", zij het wel herhaaldelijk. En ALS ik dat dan gedaan waarom gebeurt er dan voortdurend niets?

Als de wet niet gehandhaafd wordt door velen dan is het toch de plicht van individueen dat toch te doen? Zeker als de betreffende individuen meester in de rechten zijn, hoofd van "Orde en Veiligheid", en bovendien ook nog zwart en vrouwelijk, zodat discriminatie en ontrechting hen niet vreemd kan zijn?

Noot 9: En DAT is voortdurend het probleem: Tientallen Amsterdamse ambtenaren die beweren dat het handhaven van de wet hun probleem niet is, niet op hun weg ligt, hun taak niet is etc.

In de eerste plaats is dat een leugen. In de tweede plaats is het laf.

En in de derde plaats: In Augustus 1990 (Nota Bene: Meer dan een jaar geleden), ben ik met een bandopname vanwege de directeur van de BWD naar het kabinet van de burgemeester gegaan om mij tot Van Thijn te wenden. Op die bandopname was te horen dat mij vanwege de directie van de BWD gezegd werd dat er geen gaten in mijn schoorsteen en de schoorsteen van mijn buurvrouw zouden zitten en dat

"Als de situatie al zolang levensgevaarlijk is, ze nog best een tijdje levensgevaarlijk kan blijven".

Ik kreeg een drs. Breemer te spreken die weigerde mij verder aan te horen toen ik hem zei zoon en kleinzoon van mede organisatoren van de februari-staking te zijn, en een uitnodiging aan Van Thijn had om met mij op de TV te discussieren over de idealen van de Februari-staking in een programma van Theo van Gogh.

Sindsdien heeft de gemeente Amsterdam klaarblijkelijk opzettelijk alleen maar wanbeleid geleverd inzake mijn belangen en mijn menselijke en burgerlijke rechten.

En de gaten zitten nog steeds in de muren.

Noot 10: Ja, dat zeggen ALLE aangesproken Amsterdamse ambtenaren:

Ambtenaar Blok verwijst mij naar ambtenaar Broodbakker en naar de politie. Ambtenaar Broodbakker verwijst mij naar ambtenaar Blommestein. Ambtenaar Blommestein is goed in het beleefd te woord staan en verder helemaal niets doen. Hij zal z'n salaris wel opvijzelen door vrijwillige horeca-bijdrages. Ambtenaar Blommestein verwijst mij naar AJBZ en de politie. De politie verwijst mij naar AJBZ. Bij ABJZ spreek ik met de ambtenaren Giske, Lisser en Gianotten, allen meesters in de rechten, die mij om het hardst verklaren niet verantwoordelijk en niet aansprakelijk te zijn voor wat dan ook.

Ik konkludeer dus uiteindelijk dat het gemeentehuis dan kennelijk door ruggegraatsloze en domme ambtelijke parasieten of door echte psychopaten bevolkt wordt, want Nederlandse burgers die nergens verantwoordelijk of aansprakelijk voor zeggen te zijn, zijn evident geestesziek en gevaarlijk voor anderen, terwijl dit voor Nederlandse ambtenaren, die als eerste verantwoordelijkheid het handhaven van de Nederlandse wet hebben, dubbel geldt, en drie- of vier-dubbel voor de advocaten die de afdeling Algemene Juridische Bestuurs-Zaken van de gemeente Amsterdam vormen, en ik deel dat aan het gemeentebestuur mee, met kracht van argumenten en documenten.

Het gemeentebestuur van Amsterdam doet niets dan (1) de Raad van State voorliegen en misleiden om te verhinderen dat ik mij tegen de Nederlandse rechter kan wenden en (2) mijn met drugshandelaars geassocieerde huiseigenaar en de kennelijk door hem omgekochte BWD-ambtenaar Van Dijk, die beide 3 jaar geleden in het bijzijn van getuigen beweerden dat de gaten in de schoorsteen van mijn "levensgevaarlijk" zouden zijn, maar sindsdien beiden niets gedaan hebben, de gelegenheid en opdracht te geven de evidentie te vernietigen (nl. door de gaten in mijn schoorstenen WEG TE HAKKEN zodat de evidentie van de gaten in de schoorsteen vernietigd wordt).

Noot 11: Natuurlijk niet: Geen enkele Amsterdamse ambtenaar wenst zijn of haar verantwoordelijkheden ter sprake te stellen, zoals in mijn ervaring zoals geen enkele Amsterdamse ambtenaar de idealen van de Februaristaking - rechtvaardigheid in een rechtsstaat, in 4 woorden - handhaaft of wenst te handhaven, en zoals kennelijk geen enkele Amsterdamse ambtenaar zich zelfs maar bewust is dat hun eerste taak en eerste verantwoordelijkheid het handhaven van de Nederlandse wet en het beschermen van Nederlandse burgers is.

Wat dit bitter maakt is dat mijn hele familie dat wel deed en probeerde te doen gedurende de Duitse bezetting, terwijl de burgemeester van Amsterdam, vanwege smerige partij-politieke propaganda-doelen, de idealen van de Februari-staking en de inzet en menselijke integriteit van mijn ouders en grootouders verhoereert voor 350.000 nikkelen guldens jaarlijks.

En mag ik even zeer categorisch vaststellen dat een domme en schijnheilige schoft als Ed van Thijn absoluut NIETS weet en NIETS begrijpt van de idealen waar hij zich zo stuitend laf en oneerlijk op beroept. Deze man mist de daartoe noodzakelijke menselijke integriteit en menselijke waardigheid, en heeft geen enkele werkelijke beschaving of cultuur.

Noot 12: Het is altijd hetzelfde met karakterloze ambtenaren: Zij - altijd onbeschaafd, altijd onwetend, altijd slecht formulerend, altijd schijnheilig, altijd laf - wensen te bepalen waar ze over wensen ze praten, alsof zij het verstand of de moraal hebben te bepalen welke themaas relevant zijn voor de belangen van degenen die ze zouden moeten verdedigen.

Het is altijd weer hetzelfde karakterloze, voze en au fond zeer onbeschofte discussie-truukje: Als je argumenten niet deugen weiger je gewoon te praten met de kreet dat "dat niet relevant is", "ik daarover weiger te praten" etc. in de voze n valse hoop dat degene die tegenover je zit te dom of te laf is om zich te verweren, of zich liever laat ringeloren door een bete bureaucraat.

Iedere ambtenaar die weigert te praten over mijn problemen weigert mijn rechten serieus te nemen en weigert zijn of haar plicht te doen. Afgezien daarvan vind ik het zeer stuitend telkens en telkens opnieuw in een zogeheten "democratie" op een dergelijk uitermate totalitaire, autoritaire manier behandeld te worden.

En IK bepaal wat voor MIJN argumenten relevant is, en redelijke discussie impliceert dat degene met wie ik discussieer (1) dat aanhoort en vervolgens (2) accepteert of weerlegt.

Mijn vraag "hoe definieert u..." ging verder "recht en rechtvaardigheid dan?" maar dat ging verloren in de tegenwerpingen van mevr. mr. Sarruco.

Noot 13: Er zijn twee mogelijkheden:

Amsterdamse ambtenaren WILLEN mij niet begrijpen als ik het over menselijke rechten, de rechtsstaat, rechtvaardigheid of de idealen van de Februari-staking heb, omdat ze veel liever onverantwoordelijk en onaansprakelijk ambtelijk parasiteren op de Nederlandse gemeenschap dan de Nederlandse wet behoorlijk te handhaven, of Amsterdamse ambtenaren KUNNEN me niet begrijpen als ik het over menselijke rechten, de rechtsstaat, rechtvaardigheid of de idealen van de Februari-staking heb, omdat ze daar eenvoudig niet de toereikende menselijke vermogens voor hebben.

Uiteindelijk zal het wel een mengsel van beide zijn - maar hoewel ik geen moment geloof dat enig Amsterdams ambtenaar intellectueel briljant kan zijn geloof ik ook dat allen, hoewel geestelijk tamelijk traag en cultureel vooral geschoold door Veronica, de Vara en de Tros, prefereer ik uit de keuze "Zijn het nu echt zulke debielen of zijn het gewoon zulke karakterloze incompetenten?" het tweede alternatief. Dat lijkt me ook wel zo beleefd, want wie slecht is uit luiheid of eigenbelang kan hervormd worden, maar wie te dom is voor werkelijke menselijkheid behoort gewoon in een gesticht.

Noot 14: Dat is voortdurend het probleem - en een intellektueel probleem daarbij is dat vrijwel geen enkele Amsterdamse ambtenaar de morele moed heeft om toe te geven dat zijn of haar collega's of baas geen toonbeeld van menselijke perfectie is.

En dergelijk soort karakterloze en laffe meelopers zouden de rechtsstaat moeten handhaven?! Het is lachwekkend, want met mensen van dit allooi, met deze karakterloze lafheid, is geen rechtsstaat te handhaven - zoals ik uit zeer bittere ervaring en over een periode van meer dan 10 jaar heb kunnen vaststellen.

En mevrouw Sarruco, geheel voor u: U bent een zwarte vrouw en meester in de rechten. Ik wil wel aannemen dat u ooit, misschien ondertussen lang geleden, rechten bent gaan studeren omdat u iets wilde doen aan de ontrechting van uw rasgenoten (en anderen, naar ik mag hopen). If so, mevrouw Sarruco, dan is hier mijn diagnose: U kunt veel beter carriere maken als "token black woman" bij de Gemeente Amsterdam, want voor werkelijke menselijkheid mist u gewoon het daartoe benodigde menselijke karakter. (Zeg ik u vanuit mijn achtergrond. Mocht ik mij vergissen dan is aan u de taak om mij te weerleggen. En mevrouw, voor de duidelijkheid en volledigheid: mijn diagnose van uw karakter en vermogens (intellectueel wat minder beroerd dan de modale ambtelijke academische randdebielen die ik in Amsterdamse gemeentedienst heb aangetroffen) staat geheel los van uw huidkleur, die volledig irrelevant is voor de menselijke vermogens van een mens. Maar aangezien ik mij gedwongen voel dit op te merken (met mijn familie- achtergrond) heeft u hier een vraag: Zoudt u even nalatig geweest in het handhaven van mijn rechten als ik zwart zou zijn geweest? Of uw familielid?)

Noot 15: Zie opmerking [12].

Ik vind het ook interessant en kenmerkend te zien hoe Amsterdamse ambtenaren, inclusief het hoofd van "Orde en Veiligheid" onder stress opereren.

Mevrouw Sarruco: Als u na enkele keren met mij toch immer beleefde, intelligente, welsprekende persoon gesproken te hebben zo in paniek raakt, in welke paniek zou ik dan niet moeten verkeren - invalide en al drie jaar afhankelijk van de grillen van een kennelijk levensgevaarlijke en met harddurgs-handel geassocieerde huisjesmelker? Invalide als ik ben?

Mijn buren en ik zijn toch met moord bedreigd? Er zitten toch al jaren gaten in de muren? Er zijn toch 28.000 Amsterdamse ambtenaren, die collectief jaarlijks minstens 800 miljoen gulden toegestopt krijgen namens de gemeenschap, en ik zit hier al 3 jaar met gaten in de schoorsteen, en krijg zelfs geen antwoord op mijn laatste bezwaarschrift terwijl tientallen Amsterdamse ambtenaren en B&W weten dat hier gelijksvloers drugs gehandeld worden?

Die gaten ZITTEN in de schoorsteen. De moorddreigingen HEBBEN plaatsgevonden. De laatste drugshandelaars ZIJN voor de deur gearresteerd met kilo's heroine en cocaine. Mijn eveneens invalide ex en ik ZIJN 3 jaar lang met moord bedreigd geweest door een psychoot OMDAT alle aangesproken Amsterdamse ambtenaren weigerden hun plicht te doen. Ik HEB daarover in totaal 6 jaar geprocedeerd en dat gewonnen. Ik BEN al 12 jaar invalide (wat dan ook de ENIGE reden is dat ik het mij moet laten welgevallen en mijn leven afhankelijk MOET maken van de karakterloze schoften, incompetenten of gecorrumpeerden die de doorsnee van de Amsterdamse ambtenarij vormt.)

Mevrouw Sarruco: Als u - hoofd van "Orde en Veiligheid", meester in de rechten, klaarblijkelijk lichamelijk gezond en geestelijk aanmerkelijk minder dom dan de ambtelijke doorsnee - al in de zenuwen geraakt als ik mij met wat beleefde en feitelijk gefundeerde klachten tot u wend, hoe zou u reageren als u in MIJN situatie verkeerde? En dat 2 maal 3 jaar lang en invalide? En met een van u afhankelijke eveneens invalide en eveneens bedreigde vrouw (bij de eerste serie bedreigingen, waar over geprocedeerd is)?

(Uiteraard een vraag met een onmogelijke hypothese. Maar het je kunnen verplaatsen in anderen is het fundament van alle intermenselijk begrip. Maar opnieuw, mevrouw Sarruco, ik meen enigszins te begrijpen wat mensen als Mandela, Biko, Havel of Sacherov zo buitengewoon zeldzaam maakt, omdat bijv. mijn vader en grootvader een soortgelijke menselijke integriteit hadden. Tot zover, mevrouw Sarruco, is mijn oordeel heel eenvoudig dat u een dergelijke menselijke integriteit niet in u heeft. Ik hoop voor u dat het niet aangeboren is, maar gewoon vrije wil in dienst van myopisch gezien eigenbelang.)

Noot 16: Niet waar. We hebben 1 keer tussen de 30 en 45 minuten gesproken; twee keer tussen de 5 en de 10 minuten; en 2 keer enkele minuten. Ik hoop niet dat u even makkelijk dingen verklaard voor een rechtbank.

De reden waarom e.e.a. u "uitermate lang" voorkomt is dat u mij kennelijk gedeeltelijk niet begrijpt en gedeeltelijk niet wilt begrijpen. Zie verder [13]

Noot 17: Niet waar. Geen "honderd maal" en zelfs geen tien maal.

Hoe hetzij: ik heb u u even vaak ofwel uitgelegd ofwel trachten uit te leggen (totdat u eigenmachtig en ambtelijk onbehoorlijk en arrogant bepaalde dat u "daar niet over wilde praten") dat het enigszins moeilijk is om schade-claims aanhangig te maken als de oorzaak teruggaat op een kennelijk met moordzuchtige harddrugshandelaars geassocieerde huiseigenaars.

Ik vind dat ik al veelteveel risico moet lopen doordat ik de zaak mondeling aanhangig gemaakt heb, gezien mijn eerder ervaring met de Amsterdamse gemeente-politie en overige ambtenarij, en, naar nu weer blijkt, gezien de huidige onwettelijke opstelling van de Amsterdamse gemeentepolitie.

Waarom zou ik NOG meer risico moeten lopen, mevrouw Sarruco? Alleen omdat de gemeente Amsterdam het risico dat ik vermoord word door een harddrugshandelaar zo groot mogelijk wil maken? Er is toch geen enkele Amsterdamse ambtenaar die ook maar iets wil doen aan het ruineren van mijn rechten, en in ieder geval heeft geen enkele Amsterdamse ambtenaar ook maar iets behoorlijks of constructiefs gedaan aan de gaten in de schoorstenen, aan de inpandige drugshandelaars, aan de krankzinnige geluidsoverlast vanwege 4 kroegen, waar ALLE omwonenden last van hebben en nog veel meer onwettelijks, onrechtvaardigs, en onbehoorlijks?

Zo ja, mevrouw Sarruco: WIE is het, WAAR bevindt ie zich, WAAROM zou het DEZE ambtenaar betreffen (aangezien ze allemaal om het hardst ontkennen enige verantwoordelijkheid en aansprakelijkheid te hebben) en WAAROM is me dat dan niet al jaren eerder verteld?

Noot 18: Zie [17].

Noot Maartensz + Globe19: Toen ik dit zei had ik nog niet gehoord dat de laatste drugshandelaars die mijn huisbaas inpandig gelijkvloers gehuisvest heeft gearresteerd waren met diverse kiloos heroine en cocaine.

Noot 20: In 1989, zoals door mij in mijn bezwaarschriften gemeld. Het hoofd van de Amsterdamse politie, Ed van Thijn, aan wie mijn bezwaarschriften gericht waren, weigert werk te maken van moordbedreigingen van invalide Amsterdamse burgers, ook al zijn het zoons en kleinzoons van geridderde mede-organisatoren van de Februari-staking.

Noot 21: Zie nawoord betreffende de rang van Lammert Takens.

Noot 22: Voor iemand die beweert mij zo lang en zo vaak aangehoord te hebben in de laatste tijd is mevrouw mr. Sarruco bijzonder kort van memorie, want ik heb haar dit inderdaad uitgelegd.

Noot 23: Opnieuw (zie 22): Ik heb mevr. Sarruco uitgelegd dat zowel mr. Cordus vanwege politie-klachten als de Ombudsman weigert mijn klachten te behandelen "omdat ze ouder dan een jaar" zouden zijn - alsof dat er wat toe doet als onrechtmatige daden na 30 jaar verjaren en jarenlange gevolgen hebben voor mijn gezondheid en kansen, en alsof de hele komedie van de politie-klachten en de Ombuds-man niet gewoon een manier is om klachten te neutraliseren en van de burgerlijke rechter weg te houden.

Hoe het zij: Men weigert mijn klachten in behandeling te nemen, en heeft dat herhaaldelijk gedaan.

MIJN schuld of tekortkoming is dat niet, als is het gewoonlijk wel zo dat de ene ambtelijke schoft MIJ verantwoordelijk te maken voor de nalatigheid van de andere ambtelijke schoft. Maar zo zijn schoften nu eenmaal.

Noot 24: Mevr. Sarruco klinkt op de band op dit moment behoorlijk opgewonden en luisterde niet naar me. Hoe het zij: Nogmaals: Een individuele ambtenaar die weigert mijn klacht te behandelen is bepaald niet vanzelfsprekend "maar dan heeft de commissie gesproken!" (en "commissies" spreken nooit, zoals commissies ook geen moraal, geweten, principes, verstand of integriteit hebben, want AL die capaciteiten zijn strikt en alleen voorbehouden aan individuen- maar het is waar dat er maar heel weinig Amsterdamse ambtenaren zijn met genoeg karakter en verstand om zich te gedragen alsof ze principes, integriteit of verstand hebben, en dat "commissies" voor ruggegraatsloze meelopers altijd een veilig onderkomen bieden: Geen individuele verantwoordelijkheid, geen individuele aansprakelijkheid, geen lastige morele problemen, geen geweten, alleen gehuichelde en populaire principes die de carriere-baan olien, en dus ideaal voor nauwelijks menselijke zwakkelingen om - zoals mijn vader dat uitdrukte - carriere in te maken volgens het latrine-principe: De stront komt altijd boven drijven.)

Noot 25: Ik dacht dat burgemeesters betaald werden om hun ambtenaren te controleren, en niet om zich eraan te conformeren. Wat is de zin van een burgemeester die geen eigen oordelen kan vormen?

Noot 26: Ik vind dit toch ook weer zo onbeschaafd! IK stel met ambtelijke evidentie dat mijn leven en dat van mijn buren bedreigd IS en WORDT bij vele tientallen Amsterdamse ambtenaren wier taak het is de wet te handhaven .... en zodra ik een heel klein beetje verbale pressie uitoefen op hun onwil of onvermogen hun taak te doen of ze beginnen te gillen dat IK ze bedreig.

Nogmaals: Een demokratie of een rechtsstaat waar de menselijke of ambtelijke doorsnee is zoals ze in Amsterdam is is een totale delusie.

Een demokratie veronderstelt een meerderheid van overwegend rationele, redelijke en rechtvaardige burgers, en een competent, verantwoordelijk en aansprakelijk bestuur dat periodiek vervangen wordt middels eerlijke verkiezingen.

Te beweren dat de meerderheid van de Nederlandse burgers rationeel of redelijk zijn is ridicuul of gedeludeerd chauvinisme; onderlinge rechtvaardigheid in Nederland is vrijwel altijd beperkt tot leden van de eigen groep of familie, en strekt zich zelden spontaan uit tot anderen; het Nederlands en Amsterdams bestuur is al minstens 120 jaar incompetent, onverantwoordelijk en onaansprakelijk (men leze Multatuli!); en als de Nederlandse verkiezingen al eerlijk zijn dan is de manier waarop de gekozenen geselecteerd worden dat in het geheel niet: In de praktijk stellen enkele tientallen of honderden of mensen in de top van de politieke partijen vast wie kandidaat wordt - en dat is altijd dezelfde kleine groep van dezelfde incompetenten.

Noot 27: Ja, dat is zo.

Noot 28: Nee, zie [] en []. Ik heb GEPROBEERD uit te leggen waarom ik het zinloos acht om op dit moment NOG meer risico te lopen dan ik doe terwijl 28.000 Amsterdamse ambtenaren collectief uit hun neuzen zitten te vreten of gillen dat IK ze bedreig als ik met feitelijk en logisch bijzonder sterk ondersteunde bewering kom dat MIJN leven bedreigd wordt door drugshandelaars c.q. daarmee geassocieerde huisjsmelkers.

Noot 29: Op dit moment herhaalde mevr. Sarruco zich nogal vaak. Merk ook opnieuw op dat ZIJ meent god te zijn en vast te kunnen stellen hoe en op welke wijze ik mijn rechten zou moeten bepleiten, en wat relevant zou zijn.

Maar goed: Ik herhaal me. Ik herhaal me nog eens: Waar het mijn menselijke rechten ben ik alleen te stoppen met dodelijk geweld - en NIET door de stuitend karakterloze en gruwelijke domme halfbeschaafden die het ambtelijk type in deze gedegenereerde en gedebiliseerde cultuur vormen.

En als ik het uitoefenen van mijn menselijke rechten verhinderd wordt door lieden van de doorsnee kwasi-menselijkheid die ik bij Amsterdamse ambtenaren aangetroffen heb, dan zullen deze mensen eenvoudig uit de weg geruimd moeten worden: De enige manier om je tegen geweld en tegen schoften te verdedigen is geweld.

Noot 30: Het gedebiliseerde afgodje van de doorsnee ambtenaar, t.w. hun eigen domme egootje spreekt weer: Mevrouw heeft genoeg over menselijke rechten gehoord.

Wat denkt u dat bijv. de anonieme negers van de NAACP waren die in de Zuidelijke Staten van Amerika tegen discriminatie ageerden, mevrouw Sarruco?

Dat waren principiele mensen met karakter en een zeer grote moed, mevrouw Sarruco. Ik zie erg weinig principes bij u, weinig karakter, en heel weinig moed.

Ik heb groot respect en een grote bewondering voor mensen die de moed hebben een grote meerderheid van intellecueel achterlijke en moreel kwaadwillige blanke ambtenaren en overige blanke debielen te onderhouden over de ontrechting van de zwarte bevolking.

Nu mevrouw, voor waar het de Amsterdamse ambtenarij aangaat ben IK een zwarte burgerrechtstrijder anno 1960 en zijn zij de toenmalige ambtenarij van, bijv., Alabama: Ik kan op alle manieren doodvallen, met moord bedreigd worden, en met geweld vervolgd worden, en ZIJ staan met hun kont- kruipers-moraal en debielige hersens boven alle kritiek en boven de wet en menen te mogen of kunnen bepalen wat ik zou mogen zeggen, en wanneer en tegen wie - en dat alleen omdat dit minderwaardige soort zich middels een totaal gebrek aan ieder menselijk talent heeft binnen weten te werken in de ambtenarij, en menen boven de rede of de rechtvaardigheid te staan omdat de Staat en de Staatsdienaars in de praktijk nu eenmaal boven de wet blijken te staan, als wetshandhavers.

Ik ben nu 12 jaar ziek, en heb daarom heel weinig te verliezen. Ik heb de afgelopen 10 jaar in Amsterdam moeten wonen, en heb geen illusies over waar het de doorsnee van de mensen betreft (inclusief ambtenaren, want niet-doorsnee mensen worden geen ambtenaar of blijven geen ambtenaar).

Maar mevrouw: Als uzelf of meester Gianotte of meester Lisser of hoe al die honderden overige gemeenschaps- parasieten mogen heten het beste is wat de gemeente Amsterdam aan menselijk of moreel talent te bieden heeft, dan is de enige hoop die Van Thijn c.s. rest om hun reputatie te beschermen een politieke moord op mij, of hun zelfmoord voordat ik publiekelijk hun gebrek aan karakter en menselijkheid tentoonstel.

Ik accepteer namelijk niet dat dergelijk tuig mijn leven ruineert, en al helemaal niet op de manier waarop dat gaat, en in naam waarvan dat gebeurt.

Noot 31: Zie hierboven]: Het geliefkoosde wapen van de mentaal minvermogende: De jij-bak. (En zoals gewoonlijk niet terecht, en ook al niet relevant: Als ik onredelijk zou zijn, quod non, dan is mijn onleefbare situatie en de jarenlange ambtelijke schofterigheid, corruptie en parasitisme die eraan ten grondslag liggen, een meer dan voldoende grond.)

Noot 32: Zelfs als ik boos word blijft het mij mogelijk om de kern van mijn problemen adekwaat onder woorden te brengen.

Noot 33: Want: Een groot deel van de Nederlandse wet wordt alleen gehandhaafd en uitgevoerd in de mate dat Nederlandswe ambtenaren dat doen.

En een ambtenaar die de wet weigert te handhaven is een misdadiger.

Noot 34: Dat mevrouw Sarruco zwart en vrouwelijk is is in zoverre relevant dat velen in deze maatschappij menen dat zwarte vrouwen meer gediscrimineerd worden dan enige andere groep, en dat vrouwen "in gelijke posities als mannen 10x meer moeten kunnen dan mannen in dezelfde positie".

Voor wie het interesseert: Ik zie niets bijzonder slechts in mevrouw Sarruco, en ze heeft vergeleken met de overgrote meerderheid van Amsterdamse ambtenaren het voordeel tamelijk intelligent te zijn, en tamelijk beleefd te kunnen zijn. Ik zie ook niets bijzonder goeds in mevrouw Sarruco, en overigens ook niets bijzonders.

Noot 35: En overigens komt het mij voor dat ze, zoals vele Amsterdamse ambtenaren, haar eigen vermogens overschat, en een zeer plooibare ruggegraat heeft, die de carriere natuurlijk zeer dient, maar de rechtsstaat niet.


Colofon:
Op 9 augutus 1991 ingediend bij de persoonlijke porties van Van Thijn.

Nooit beantwoord, geheel conform mijn diagnose van de doorsnee Amsterdamse ambtelijke verantwoordelijkheid, aansprakelijkheid en behoorlijkheid, die allen geheel gelijkwaardig zijn met de bestuurders die de macht in Amsterdam hadden tussen 1940 en 1945 - mert dit verschil dat indertijd drugshandelaars niet beschermd werden door het gemeentebestuur, en met de overeenkomst dat indertijd zeer vele normale burgers ook niet beschermd werden door het gemeentebestuur.

 

         Naar Index - Overzicht Bijlages

Maartens@xs4all.nl


 

 

 
 

GECENSUREERD - De betrokken huisbaas heeft in 12 januari 2006 onder bedreiging met "juridische stappen", ongetwijfeld door verstandige mensen in Amsterdam, waar ieder jaar vele drugsmoorden plaatsvinden, te lezen als "Als u iets doet wat ons niet bevalt laat ik je vermoorden" (zoals zijn inpandig gevestigde harddrugshandelaars vijf keer deden) gesommeerd dat zijn naam verwijderd wordt. De jaaromzet in illegale drugs in Amsterdam bedraagt vele miljarden; er wordt veel gemoord door professionals; en alleen politici krijgen bescherming of bewakers. Hulde aan Cohen, Patijn en Van Thijn, onder wie de Amsterdamse illegale drugshandel minimaal 25*19 = 475 miljard guldens = 235 miljard euros heeft omgezet de laatste 25 jaar, in soft en hard drugs. De betrokken huisbaas bestrijdt het gestelde niet - hij wil alleen dat zijn naam er niet bij staat. Zie het Van Traa-rapport.

20-I-2006