Nederlog        

 

20 december 2008

 

De Amsterdamse metrofraude: "Wetenschappelijke" stelposten


 

 

Het gaat vandaag wat beter, dus zet ik me weer aan de behandeling van de Amsterdamse metrofraude, en wel met hulp van de NRC, die daar een serie over heeft onder de titel 'Noord-Zuidlijn'.

Gisteren stond de meest recente aflevering daarvan in de NRC, onder de titel 'Rotterdamse containers zijn geen Amsterdamse huizen', met als opening

Nederland had nauwelijks ervaring met het boren van tunnels, toen Amsterdam in 2002 koos voor de Noord-Zuidlijn. Proeven deden geen recht aan het unieke karakter van de bodem.

Dat is een min of meer adekwate samenvatting, al heb ik zelf een hekel aan constructies als "Amsterdam koos", want steden kiezen niet, zélfs niet als ze socialistisch bestuurd worden (*): Dat doen gemeenteraadsleden, misleid door B&W van Amsterdam over de financieën, zoals bleek in mijn vorige stukje over de Amsterdamse metrofraude, en zoals nu blijkt, ook misleid dor B&W van Amsterdam over de wetenschappelijke onderbouwing van de realistische haalbaarheid van het boren van een gigantische tunnel dwars door het historische hart van Amsterdam.

Er is en was namelijk geen enkele waarachtig wetenschappelijke onderbouwing, al denken Geert Dales en Job Cohen daar uiteraard in het publiek gehéél anders over.

In plaats daarvan waren er meer stelposten (**), deze keer van zogeheten wetenschappelijke aard:

De Noord-Zuidlijn roept al jaren de vraag op: kan die worden aangelegd zonder schade aan de historische binnenstad? Nee, zeiden deskundigen laatst nog na de verzakkingen bij de bouwput van metrostation Vijzelgracht: de Amsterdamse bodem is te slap. Ja, zegt de gemeente Amsterdam: proeven wijzen uit dat het kan.

Ik citeer uit het artikel, en citeer hieronder meer, en merk hier op dat dit wel min of meer adekwaat de problemen waar het om handelt formuleert, die ik maar vet gezet heb, maar merk verder op dat - als gebruikelijk - de gemeentelijk voorliegers weer logen of misleiden, want (i) de proeven die gedaan zijn wijzen helemaal niets van die aard uit (zie later); (ii) de gemeentelijke voorliegers hebben het nooit serieus over die verzakkingen, behalve door hun belang en wat ze aantonen te ontkennen op allerlei manieren; en (iii) de gemeentelijke voorliegers hebben het ook nooit over wat de waarachtige kosten zouden zijn voor Amsterdam als de Bijenkorf, het Nationaal Monument, het Koninklijk Paleis en Madame Tussaud's direct of op termijn verzakken of gaan scheuren, en hetzelfde geldt de rest van de Amsterdamse binnenstad, op de betrekkelijke ongeschondenheid waarvan een groot deel van de Amsterdamse inkomsten op gebaseerd zijn, en een zeer groot deel van de Amsterdamse pretenties.

De onder (iii) genoemde mogelijkheid bestaat namelijk niet, althans volgens de Amsterdamse gemeentelijke voorliegers, en ze "bewijzen" dat met wetenschappelijke stelposten (**), zoals blijkt uit het vervolg van het laatste citaat:

Toen de Amsterdamse gemeenteraad op 9 oktober 2002 besloot de lijn aan te leggen, zei wethouder Geert Dales (Noord-Zuidlijn, VVD): "Er zijn praktijkproeven gedaan, spleet-, staart-, injectie- en groutingsproeven. Er is een bouwproef gedaan bij de Mondriaantoren en een tunnelproef bij de Heinenoordtunnel. Er komt een moment waarop je moet zeggen: "Nu weten wij het. Alle techneuten bevestigen dat dit kan, en nu zullen wij het ook moeten doen.""

Geert Dales loog weer, wat ook uit de vorm van z'n bewering valt af te leiden:

"Praktijkproeven" is een witte schimmel; "spleet-, staart-, injectie- en groutingsproeven" is verneukeratieve techneutentaal zonder cognitieve inhoud; de proeven die gedaan waren, zoals blijkt uit het NRC-artikel, toonden geheel niet aan wat Dales loog dat ze zouden aantonen; "alle techneuten" bevestigden helemaal nooit "dat het kan"; en capabele techneuten drukken zich ook zó niet uit: die hebben het over waarschijnlijkheden en kosten, en niet over een volkomen ongekwalificeerde logische mogelijkheid: JA, het is logisch mogelijk dat er een tunnel onder Amsterdam geboord "kan" worden zonder problemen voor de bebouwing die erboven staat, maar de waarschijnlijkheid  daarvan is helemaal nooit behoorlijk onderzocht, en de kosten als het fout mocht gaan zijn kennelijk zelfs nooit overwogen.

Wat betreft die "proeven" rond de "Heienoordtunnel", die overigens bij Barendrecht ligt, dat Amsterdam geheel niet is, en dat ook niet serieus hoeft te vrezen dat als daar de binnenstad instort de stad voor eeuwig naar de verdoemenis is (en "zettingen" in wat volgt zijn of veroorzaken verzakkingen):

De Duitse hoogleraar Baberende legt zijn collega's op 27 februari 1998 uit dat "er niet genoeg de nadruk op kan worden gelegd dat bij Heijenoord zettingen geen enkele rol speelden en daarop niet werd gewerkt. Omdat dit bij de Noord-Zuidlijn wel wordt gedaan, betekenen de resultaten van Heinenoord slechts een beperkt signaal voor het project in Amsterdam."

Dat "beperkte resultaat" toonde namelijk alleen aan dat het niet logisch onmogelijk is tunnels te graven (dáár kijkt u heel blij van op als u gemeenteraadslid van Amsterdam zou zijn!) en liet over dat Heinenoordgeboor zien:

Maar de resultaten zeggen weinig, waarschuwen sommige ingenieurs: de grond is bij Barendrecht heel anders dan in de hoofdstad. De zandlaag is er dikker, ligt op 18 meter diepte in plaats van 23 meter, de waterspanning is er hoger. Hoe kun je containers op palen bij Rotterdam vergelijken met eeuwenoude gebouwen in de binnenstad van Amsterdam?

Als je echter Geert Dales of Job Cohen heet, dan kan je dat echter geheel vanzelfsprekend (het zijn dit soort vanzelfsprekendheden die mij doen vragen: Wat verdienden ze er zelf eigenlijk allemaal aan?) en ook zeer professioneel, ik bedoel liegen en bedriegen.

Want het zogenaamde "proefonderzoek" gebeurde allerbelabberdst, en kennelijk alleen ten behoeve van de gemeentelijke voorliegmachine:

De tunnelboormachine bij Barendrecht passeert een proefopstelling van 36 houten en 18 betonnen palen - enkelvoudige en in clusters. Op de palen staan twaalf containers, gevuld met zand. "Amsterdam aan de Maas", noemen aannemers de proefopstelling gekscherend.

Niet alleen dat:

Ook willen de deskundigen "met spoed" aan het projectbureau melden dat, als de boor voor een tweede keer de proefopstelling paseert, "palen op kortere afstand een beter beeld geven". Het projectbureau negeert het advies

ongetwijfeld omdat Geert en Job daarvan ongelukkig zouden hebben kunnen worden. U moet maar denken: Wat doen een inzakkende Bijenkort en Koninklijk Paleis en Amsterdamse binnenstad er ook toe, in het licht van de eeuwigheid en de grootheid van Geert en Job? Nietwaar?

Toch deed Geert nog wel iets in dit verband:

Bij de Sophiatunnel, onderdeel van de Betuweroute, wordt nog eens getest of verzakkingen tijdens het boren kunnen worden opgevangen. Vlak voor de belangrijke raadsvergadering in 2002 laat verantwoordelijk wethouder Dales de raad weten dat deze proeven voor "het gelijktijdig compenseren van zettingen door injecties zodra de tunnelboormachine passeert" zijn mislukt. Maar hij zegt ook dat de methode kan worden gebruikt bij het boren van de lijn.

Maar dat is dus een evidente leugen: De enige relevante proef die gedaan is is mislukt, en het "kan worden gebruikt" is weer een puur logische mogelijkheid: De Bijenkorf "kan" blijven zweven als de grond eronder verdwijnt, verwatert, verprut, of een meter verzakt. Dat "kan" is al bewezen in de thermodynamica: Immers, het "kan zijn" dat een liter halfwarme lucht zich keurig netjes verdeeld in een helft warme en een helft koude lucht. Dat "kan" namelijk, eens in de 60006000 triljard jaar, mèt veel geluk, en "dus" "kan" het, volgens de zéér integere wethouder Geert Dales:

"Er komt een moment waarop je moet zeggen: "Nu weten wij het. Alle techneuten bevestigen dat dit kan"".

Toch, ondanks het logisch mogelijke feit dat het "kan" dat de Bijenkorf niet zal instorten zonder enige fundamenten eronder werd er méér onderzoek gedaan: Ergens aan de Amstel werden twee experimentele diepwanden gebouwd en werden weer een experimentele paal of wat daarbij geheid:

De medewerkers van Fundamentum meten wat er met de grond in de omgeving en met de palen gebeurt. Eelco van der Sloot, nu zelfstandig adviseur voor funderingsbedrijven, is ook daar projectleider: "De effecten van het maken van een diepwand waren wat anders dan we hadden verwacht."

In de echte wetenschap betekent dat dus, als het experiment redelijk opgezet was, dat de theorie weerlegd is, want anders dan zouden de effecten immer zijn zoals "we hadden verwacht".

Wat gebeurde er in feite? Het geciteerde vervolgt aldus, ook voor de gemoedsrust van alle leden van de Bijenkorf-directie:

Een sleuf wordt gegraven, een steunvloeistof voorkomt dat die instort. Een wapeningskorf wordt ingebracht. Dat gaat goed.

Wethouder Geert Dales stond aan de kant en jubelde op hoge trafotonen "DIT is het bewijs! Het KAN! Het KAN! Op met het metroplan!" (***) en toucheerde wellicht alvast wat geheime gelden.

Ondertussen vervolgt het geciteerde zó:

Maar als van onderaf het beton wordt gestort en dat de slappe veenlaag passeert, zo'n 10 tot 12 meter onder het maaiveld, komt dat maaiveld omhoog. "Dat hadden we niet voorzien", zegt Van der Sloot. Het beton blijkt de veenlaag weg te drukken, de grond zoekt een weg naar boven.

Wie ooit wel eens wat natuurkunde bestudeerde die begrijpt dat dit alles werkelijk héél wonderbaarlijk en verbazend is: "beton blijkt de veenlaag weg te drukken" en - nóg vreemder! - "de grond zoekt een weg naar boven", alsof dat de weg van de minste weerstand zou zijn.

U zal maar directeur van de Bijenkorf zijn, en de korf begint te scheuren. "Geen probleem!!" roept ex-wethouder Dales dan direct, die immers nog steeds graag met journalisten praat, en een woning in Amsterdam heeft (waar de trafodichtheid groot is (***)), en een woning in Leeuwarden, en vast ook een woning in Frankrijk: "We storten er gewoon wat beton bij!"

Het geciteerde vervolgt aldus:

Doel van de proef was vooral de modellen in de praktijk te bevestigen. "Dat is ten dele gelukt", staat in het vertrouwelijke rapport Eindrapportage ontgraving bouwput Mondriaantoren van 1 maart 2000.

De patiënt wordt geopereerd met een geheel nieuwe techniek en sterft ellendig. De operatie is "ten dele gelukt", spreekt de chirurg met trots, en tekent zijn declaratie aan de nabestaanden.

Niet alleen dat: Er ging ook van alles fout met die "proef", dat u na kunt lezen in de NRC  - incidenten met graafmachines, een te kleine bouwput, een vreemd gebouwde bouwput, en de ongeneraliseerbaarheid van aldus gevonden data,  en daarbij ook nog

"De afstemming tussen het projectbureau en de aannemer bleek "niet optimaal" (****)

Hoe het zij:

De auditcommissie krijgt het rapport niet meer te zien. Op 15 juni 2000 heeft de commissie zichzelf uit frustratie opgeheven, omdat het projectbureau de commissie onvoldoende resultaten gaf en adviezen negeerde.

De NRC vervolgt heel genuanceerd:

Het beeld dat uit de proeven naar voren komt is niet onverdeeld positief. Toch laat het college in september 2002, kort voor de beslissende raadsvergadering, weten dat met de proeven "alles is gedaan wat redelijkerwijs gedaan kan worden om de risico's te miniseren".

Ikzelf zou zeggen dat "het college" (van B&W) en "het projectbureau" (van vrienden en vriendinnen van "het college")

"alles heeft gedaan wat redelijkerwijs gedaan kon worden om de gemeenteraad op te lichten, te beliegen en te bezwendelen"

met wetenschappelijke en financiële stelposten - maar u moet maar denken dat ik dan ook geen lid van "het college" ben.

Hoe het zij, de NRC vervolgt het bovenstaande met een heus citaat van een heus Amsterdams raadslid (met mijn socialistisch-methodologische roodzettingen, waarvoor zie boven):

Raadslid Jeanine van Pinxteren was daardoor gerustgesteld. "Jaar in, jaar uit heeft het college ons meegenomen met de stelling: het kan, het kan." Ze is afgelopen jaar dan ook erg geschrokken van de problemen aan de Vijzelgracht, waar lekkages in de bouwput hebben gezorgd voor verzakking van monumentale panden. "Steeds is er gezegd: diepwanden zijn proven technology."

En dat laatste was ongetwijfeld geen  - precieze, directe, volledige - leugen van Geert en Job: "Het kan, het kan" .... in een ondergrond van rots en basalt, bij voorkeur zonder een stad erbovenop, én als de organisatie van een en ander niet in handen is van bekwame leugenaars en politieke oplichters en bedriegers, en overigens zorgvuldig gepland en waarachtig wetenschappelijk onderzocht wordt.

Of het in Amsterdam kan?

Niemand weet het, behalve "het college", hun vrienden en vriendinnen in "het projectbureau", en wie er overigens in gemeentelijk Amsterdam integer meeverdient aan de Noord-Zuidlijn, maar wie in de binnenstad van Amsterdam woont - het boren begint "aanvang tweede kwartaal 2009": alle inzakkingen tot nu toe zijn allemaal zonder boren, en konden helemaal niet plaatsvinden volgens Geert en Job, dus wie zegt dat ze wel plaatsvonden geldt als bijzonder onfatsoenlijk in bestuurlijk Amsterdam - heeft weinig andere keus, afgezien van emigreren, om maar religieus te  worden en veel te bidden dat zijn of haar optrekje niet omhoog zal komen als een maaiveld, of althans dat het pandje dan  mirakuleus eeuwig zal blijven zweven geheel zoals de Bijenkorf kan blijven zweven zonder enige fundering, want "dat kan, dat kan", volgens de thermodynamica én B&W van Amsterdam.

En dat is dan ook mijn wetenschappelijke stelpost:

U hoeft zich geen enkele zorg te maken over de binnenstad van Amsterdam, ook niet als een gigantische boormachine de helft van de toch al pruttige grond doet verdwijnen of vervangt door kilotonnen aan gemeentelijk beton, want Geert en Job hebben bewezen,  geheel gemeentekundig in de vorm van een wetenschappelijke steloptie, dat de Amsterdamse binnenstad dan vrij en onverveerd, en héél heldhaftig, vastberaden en barmhartig, ook zonder de minste funderingen, en maar dan ook geheel ongeschonden, zal blijven ... zweven, geheel volgens de natuurwetten van de thermodynamica, zoals integer welbegrepen door de beide genoemde meester doctors in het recht.

"Er komt een moment waarop je moet zeggen: "Nu weten wij het. Alle techneuten bevestigen dat dit kan, en nu zullen wij het ook moeten doen.""

Geloof me, u kunt Job Cohen en Geert Dales vertrouwen!

-Metrofraude-


P.S. Wat ik er écht zelf van vind? Dat het bewezen is dat het College van B&W van Amsterdam al minstens 10 jaar gruwelijk aan het liegen is over de metro en de Noord-Zuidlijn, en dat je als gemeenteraad wel gek moet zijn om zo'n College te laten zitten, doorgaan, of aan de ondergraving van de binnenstad van Amsterdam te beginnen.

Maar ja - ik vrees dat je in Amsterdam alleen werkelijk redelijk beleid kunt afdwingen als je kunt afdwingen dat liegende burgemeesters en wethouders voor de Waag langzaam, voorzichtig, en met veel zorg en liefde, geheel halal ook, mooi krokant in kokende olie worden gebakken.

Of wie dit wat extreem vindt: Als de huidige en voorbij burgemeesters en wethouders betrokken bij de Noord-Zuidlijn vervolgd worden wegens oplichterij en bedrog in de vorm van financiële en wetenschappelijke stelposten.

(*) Dit is een serieus maatschappelijk ziekteverschijnsel van het Nederlands, die feitelijk bestaat uit welbewuste fictie:

Waar feitelijk welbepaalde bestuurlijke personen kiezen, en die keuzes doorzetten in vertegenwoordigende organen door de leden van deze organen - sowieso gewoonlijk grotendeels gevuld met politieke carriére-makers, die graag één of twee ogen dichtknijpen en hun vingers in hun oren stoppen als dat helpt bij de verdere carrière - systematisch voor te liegen, te misleiden of relevante informatie te onthouden, ontzeggen, of voor te bewerken tot deze Politiek Correct is.

Het is dan - in mijn morele optiek - meeliegen met de bedriegende  bestuurspersonen door dan te spreken van "keuzes" van "de stad" of "het land" als het feitelijk gaat om keuzes en bedrog van welbepaalde bestuurlijke personen.

(**) Wat is "een stelpost"? Zie 18 december voor een uitgebreider uitleg van deze práchtige  politieke uitvinding van het daarin zo heldhaftige, vastberaden en barmhartige, ook persoonlijk bijzonder integere College van B&W van Amsterdam, met hier een preciezer en vollediger definitie van deze politiek zo handige term:

Een stelpost (in de gemeente Amsterdam) =def een fictief bedrag voor of een fictieve bewering over om het even wat dat ertoe dient om de Amsterdamse Gemeente-raad te bedriegen.

In de gemeente Amsterdam gelden alle stelposten als geheel rationeel en totaal waar, omdat de burgemeester en de wethouders dat, eventueel diepbewogen en met tranen in de ogen, voor camera's beweren. (Buiten Amsterdam krijgt u echter geheid problemen met de belastingdienst, gemeentelijk of nationaal, als u het geleerde toepast in de zeer hoge aanslagen die ertoe moeten gaan dienen om de gigantische kosten voortvloeiend uit Amsterdamse stelposten af te betalen.)

(***) Waarom ik het over trafo's - ombouwvrouwen - heb als ik het over Geert Dales heb? Eenvoudig omdat ik Geert Dales veel vaker op de radio heb gehoord terwijl hij geïnterviewd werd temidden van trafo's dan onder ander publiek, in de tijd dat hij Amsterdams wethouder was, en dat vond ik indertijd al wat ... vreemd. En van mij mág hij - alleen denk ik dan als psycholoog wat verder door, over vragen als: Waarom doet ie dat zo evident zo gráág? Ook mag ik dan wel eens een psychiatrisch handboek uit de kast halen, en bedenken dat politici exact de mensensoort vormt, samen met zwendelaars en oplichters, die het gewoonlijk geheel van schijn, vervalsing en bedrog moet hebben, zeker in en rond Amsterdam. Maar ik geef toe: Overigens is het maar een detail in de ongetwijfeld zeer lange lijst van vele  onvoortreffelijkheden van Geert Dales, die mij inderdaad persoonlijk tegenstaat, al is hij daar geheel niet uniek in, waar het Amsterdamse (ex-)wethouders betreft.

(****) U weet wellicht dat ik heel cruciaal optimaal houd van "optimaal".

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail