Nederlog        

 

18 december 2008

 

Amsterdamse stelposten: De Amsterdamse metrofraude


 

 

"Stadig [Amsterdam's wethouder Duco, PvdA - MM] doelt op een ander gebruik van de stelpost. De opdrachtgever [de gemeente Amsterdam - MM] kan ook een fictieve prijs voor een klus in de begroting laten opnemen en met de aannemer afspreken de feitelijke kosten te verrekenen. Als het dan toch duurder wordt, zijn de extra kosten voor de opdrachtgever."
  (NRC - 17.xii.2008, mijn nadruk)

Het laatste nieuws tot een paar dagen geleden over de in aanbouw zijnde Amsterdamse Noord-Zuidlijn, na een fors aantal verzakte huizen op diverse plaatsen, en na een verzakking voor de St. Nicolaaskerk, en een verzakking voor het - ik geloof dat het nu is - Marriott-hotel tegenover het Centraal Station, was dat het zeer pittoreske Noord-Zuidhollandsche Koffiehuis scheuren opgelopen had.

De echte Amsterdammer weet hiermee dus: Dat zijn drie recente inzakkingen  rond het Centraal Station, maar een echte Amsterdammer weet ook dat Amsterdam burgemeester Cohen heeft, een uiterst nobel, integer, heldhaftig, vastberaden en barmhartig burgervader, gepatenteerd "echter Mensch" ook, en dat burgemeester Cohen in deze scheuren en verzakkingen niet het minste rele probleem ziet.

De eerste link is naar mijn bespreking van recent Amsterdams verzakkings-nieuws en deze naar mijn bespreking van burgemeesterlijk gejubel over de Noord-Zuidlijn in de NRC, en gelukkig bestaat de NRC nog steeds, en doet zelfs aan onderzoeksjournalistiek, en is bezig aan een serie over die door Cohen zo bejubelde lijn, waarvan gisteren de tot nu laatste aflevering in de NRC stond, die zr leerzaam is, voor uw volgende belastingopgave, voor creatief boekhouden, en voor goed begrip van de menselijke en bestuurlijke integriteit van B&W van Amsterdam.

U kunt daar namelijk redelijk wat leren over het fraais dat "stelposten" heet, een typisch Amsterdamse bestuurlijke financile techniek, die u in het openingscitaat samengevat zag, maar waarvan u vast de echte grote diepgang en zin nog niet vat.

Wat is een stelpost namelijk? Ik citeer de NRC als in het bovenstaande citaat, en wel uit het leerzame artikel "Wat is je prijs als ik dit risico overneem?":

"Als een groot project te duur dreigt te worden, gaat men werken met stelposten", zegt Stadig. Een stelpost is een bedrag in de begroting, gebaseerd op een schatting. "Je neemt een stelpost op voor zaken die je niet tevoren kunt afspreken, omdat ze niet precies bekend zijn", zegt Menno Olman, voormalig plaatsvervangend directeur-generaal van Verkeer en Waterstaat. "Bijvoorbeeld voor archeologische bodemvondsten."

En hierna volgt het citaat waarmee ik opende, waaruit de lezer dus kan leren dat in Amsterdam "een stelpost" iets HEEL anders is, in en rond de aanbesteding van de Noord-Zuidlijn, want daar is "een stelpost": een fictief bedrag voor om het even wat dat ertoe dient om de Amsterdamse Gemeenteraad te bedriegen (*) en worden alle bedragen tot "stelpost" gemaakt die een begroting die B&W door wil drukken, bijv. vanwege een geheim persoonlijk belang, afgestemd zou krijgen in de Gemeenteraad.

Hoe werkt dat dan in de Amsterdamse praktijk? Als volgt:

In een besloten vergadering [dus: niet voor publiek of pers - MM] meldde Henk van Veldhuizen, toen directeur van het projectbureau, op 21 april 2004 aan de raad: "Bij de diepe stations Rokin, Vijzelgracht en Ceintuur is een stelpost opgenomen voor de inkoop van onderaannemers."

NB dat dit exact de stations zijn met een volstrekt onbekend bouwrisico, omdat zoiets nog nooit eerder is gedaan, in prut als waarop Amsterdam gebouwd is, en in een binnenstad die bleek - nadat ik daarover geschreven had in Nederlog - zeer recent voorgedragen te zijn door het gemeentebestuur als "werelderfgoed" bij de Verenigde Naties.

En als ik het goed begrijp uit het NRC-artikel bestaat de financiering van dat project nog steeds niet c.q. bestaat alleen of voor een groot deel  uit "stelposten", omdat geen aannemers gevonden konden worden die het voor de prijs konden of wilden doen waarvoor B&W meent dat ze het wl door de Gemeenteraad hadden kunnen manipuleren.

Het bovenstaand citaat wordt vervolgd met een staaltje zeer getraind toneelschool-acteren van de verantwoordelijke PvdA-wethouder, ook in de allerbeste Duitse tradities:

Duco Stadig reageert nu verbijsterd: "Dat heb ik nooit geweten. Dus zeker 40 procent van de kosten van zo'n station was een stelpost."

Er hat nichts davon gewusst! Wirklich! Das war auch seine Verantwortlichkeit nicht! Und natrlich ist er nicht verantwortlich!

Dus anders gezegd: In Amsterdam geldt dat "een stelpost" = "een opzettelijke leugen" die ertoe dient om de Gemeenteraad op te lichten, in alle burgemeesterlijke en wethouderlijke verantwoordelijkheid en integriteit -  en bij de financiering  van de Amsterdamse Noord-Zuidlijn was bijna alles "stelpost", zoals ook blijkt uit de rest van het NRC-artikel, dat dan ook opent met:

Hoe krijg je de begroting van een kostbare metrolijn toch rond? Amsterdam bedacht veel stelposten bij zijn Noord-Zuidlijn en nam de risico's zelf.

Zo kun je het inderdaad zeggen, en burgemeester Cohen is natuurlijk een machtig man in en rond Amsterdam, "ein echter Mensch" ook, en tevens een waarachtig "menschlich-allzumenschlich" toonbeeld - als zijn grootvader - van allerdiepste menselijke integriteit, grote moed en waarachtig karakter, althans voor wie dat gelooft, PvdA'er is, of journalist die ooit nog met Cohen wil spreken.

Toegegeven! Toch zou ikzelf, die Cohen dan ook nooit mag spreken omdat ik daar veel te intelligent voor ben, het wat nders formuleren:

  • Hoe bezwendelt B&W de Gemeenteraad en licht Amsterdammers voor vele miljoenen of diverse miljarden op? Wel: Door een begroting vol opzettelijke leugens - a.k.a. "stelposten" - aan de Gemeenteraad voor te leggen, en de Amsterdamse burgers achteraf op te laten draaien voor de financile overschrijdingen via de gemeentebelastingen. Simple comme dire bonjour!

U mag dat natuurlijk anders zien, en de zeer vertrouwenwekkende echter Mensch Job Cohen ziet dat zeker geheel anders, en vast ook zeer veel genuanceerder ("Wat hdden wij immers moeten doen als er heus archeologisch -wereld-erfgoed gevonden was?!" hoor je 'm al uitroepen, met die waarachtige theater-galm en das echt menschliche pathos waar hij zo'n groot vakman in is), maar ikzelf kan redelijk nadenken en vind het moeilijk er wat anders van te maken, al begrijpt u natuurlijk dat ook ik vind dat Marius Job Cohen "ein echter Mensch" is.

En Cohen zit er dan ook tot zijn nek in:

Lang zag het er naar uit dat de Noord-Zuidlijn financieel niet haalbaar was. Pas in juni 2002 liet wethouder Dales (financin, Noord-Zuidlijn, VVD) weten dat het kon, een metrolijn voor ruim een miljard euro.

Nu is ex-wethouder Geert Dales ook een zeer vertrouwenwekkend man, die in de tijd dat hij wethouder was mij op geen enkele wijze wilde spreken of beantwoorden, kennelijk mede omdat hij het altijd zo  buitengewoon druk had met zich zo vaak mogelijk door de Nederlandse pers te laten interviewen temidden van trafo's, of toch minstens homo's, groepen medemensen waar hij kennelijk iets mee heeft, want anders zou hij dat toch niet doen, hoewel hij natuurlijk ook zr voor emancipatie, en voor integratie, voor hulp n voor bescherming is van alles wat Amsterdammer is, zolang ik het niet ben, die dan ook niet tot zijn favoriete groepen medemensen behoort.

Hoe vertrouwenwekkend kunt u weer nalezen in Nederlog en wel in "Het gedegenereerd Nederlands bestuur - 1" en in "De hoofdcommissaris weet het beter", waar u kunt nalezen dat Geert Dales, beroepen tot een  zeer vertrouwenwekkend Leeuwarder burgemeesterschap te Leeuwarden voor slechts 106 miljoen "stelposten" aan extra overschrijdingen bij de bouw van politieposten had, waar hij niets aan deed en niets over zei, al kon hij zich er achteraf ook hl weinig over herinneren - en de Amsterdamse "stelposten" zijn van vr de Leeuwardse "stelposten", dus hij zal zich daar ng minder van weten te herinneren.

Maar u begrijpt dat Geert Dales tch een integer vertrouwenwekkend trafo-liefhebber-cum-Amsterdams-(ex-)bestuurder is:

Dales voorganger Khler [in Amsterdam - MM] noemt de gang van zaken "schokkend". Dales zegt eerst dat het creatieve gebruik van stelposten "niet strookt" met wat hij van het projectbureau hoorde. Vanochtend herinnerde hij zich opeens dat de stelposten in de brief van Jaap Geluk van het projectbureau stonden. Geluk had hem, na het lezen van een eerdere versie van dit verhaal, daarop gewezen. [Mijn vetzettingen - MM]

Op de voorpagina van de NRC van gisteren staat een inleidend artikel, in vette letters, onder de kop "Amsterdam raamde kosten aanleg metro bewust laag", waar ik trouwens als eerste vier karakters "B&W-" mis, maar dat overigens ook goed is, en waaruit ik citeer:

De Noord-Zuidlijn is duurder geworden door de manier waarop de metrolijn is aanbesteed. [B&W-]Amsterdam heeft in contracten met aannemers veel kosten laag geschat in plaats van berekend. Alleen zo kon het project binnen het budget worden aanbesteed.
(..)
[B&W-]Amsterdam heeft veelvuldig gebruik gemaakt van zogenaamde stelposten. Deze worden gewoonlijk alleen gebruikt voor kleine zaken waarvan de kosten niet precies berekend kunnen worden, zoals archeologische vondsten. Bij de Noord-Zuidlijn zijn stelposten opgenomen voor elementaire werkzaamheden als het ontgraven van bouwputten. De kosten schatte de gemeente [B&W-Amsterdam - MM] lager in dan de aannemer. Die lagere kosten werden opgenomen in het kontrakt. De gemeente [hier: de Amsterdamse burgers - MM] zou voor meerkosten opdraaien.

De betrokken wethouders zeggen niet van dit gebruik van stelposten te hebben geweten.

U ziet hoe aanbiddelijk eerlijk, integer, heldhaftig en vastberaden de "betrokken wethouders" van Amsterdam zijn, en hoe bijzonder goed ze kunnen rekenen:

Eerst hebben ze uitgerekend dat de Noord-Zuidlijn te duur is om door de Gemeenteraad aanvaard te worden; daarna hebben ze uitgerekend dat als ze gewoon minstens 40% van de kosten tot "stelposten" maken de Gemeenteraad erin stinkt omdat de prijs dan minstens 40% lager uitvalt op papier; en vervolgens hebben ze vast en zeker k uitgerekend dat met een z "echter Mensch" als Job Cohen als burgemeester ze mkkelijk wegkomen in de toekomst vanwege de overschrijdingen van honderden miljoenen of diverse miljarden door de waarachtig Amsterdamse techniek:

De betrokken wethouders zeggen niet van dit gebruik van stelposten te hebben geweten.

Wir haben es nicht gewusst! In alle Amsterdamse socialistische integriteit ook!

Want burgemeester Job Cohen is een nobel, vertrouwenwekkend man, en desnoods haalt hij de idealen van de Februaristaking er wel bij, of zijn alles verontschuldigende identiteit, om uit te leggen dat "stelposten" ook al hl normaal waren bij de organisatie van de Februaristaking en ook bij de Joodsche Raad, die immers als zeer integere "stelpost" hanteerde dat de joden alleen maar te werk zouden worden gesteld, en eigenlijk niets te vrezen hadden, ook niet na de Kristallnacht van 1937 en met concentratiekampen in Duitsland sinds 1933, en zich daarom allemaal braaf moest laten registreren als "jood" en zich braaf laten wegvoeren, met alle mogelijke Nederlands burgermansfatsoen ook.

Stelpost! En niet alleen daar en toen:

Het is niet voor het eerst dat [B&W-]Amsterdam creatief stelposten gebruikt om een project binnen de begroting te laten passen. Dat gebeurde ook bij het Muziektheater.

Ook dat was natuurlijk heel integer B&W-beleid, want u begrijpt, heel democratisch en rechtsstatelijk ook, dat de gemeenteraad van Amsterdam niet bij machte is om zelfstandig tot redelijke oordelen te komen, en dus niet toegestaan kan worden, door B&W van Amsterdam, haar controlerende taak uit te voeren.

Job Cohen, Geert Dales, Duco Stadig, Tjeerd Herrema en Maarten van Poelgeest weten wel beter! Stelposten!

Ik citeer uit Verzakkend Amsterdam in Nederlog, van 15 oktober, dat ondertussen diverse verzakkingen achterloopt, en in dit geval zijn de schrijvers Herman Philipse en Nick Boersma, die zich ongerust maakten over de vele Amsterdamse verzakkingen rond de Noord-Zuidlijn:

Terwijl de totale kosten aanvankelijk werden geraamd op 1,46 miljard euro, zou de stad Amsterdam hier slechts 317 miljoen van betalen, het maximale waartoe ze bereid was. De stijging van de totale kosten tot de huidige raming van ruim 2 miljard komt echter volgens afspraak van 1999 geheel voor rekening van de stad, zodat de Noord-Zuidlijn nu aan Amsterdam het drievoudige van de raming gaat kosten. Voorts is de opleverdatum door tegenvallers verschoven naar 2015. De immense overlast voor omwonenden zal dus minstens anderhalf keer zo lang duren als oorspronkelijk begroot. Daarbij komen nu reeksen ernstige verzakkingen, niet alleen in Amsterdam Noord afgelopen augustus, maar ook bij het Centraal Station, het Damrak, tweemaal bij monumentale huizenrijen aan de Vijzelgracht op 19 juni en op 10 september. Op 20 september verzakte er nog een tramrails bij het Centraal Station.

De heren Cohen en Herrema schreven daarop een antwoord op 20 oktober in de NRC dat ik toen besprak, en dat ik aldus beeindigde:

Wel... laat ik dan als bewoner van de stad Amsterdam, wiens ouders en grootouders vrijwel oneindig meer deden voor de stad dan de ouders en grootouders van Cohen, Oudkerk of Asscher (spreek me eens tegen, Job!), de bewoners van Amsterdam waarschuwen - zoals mijn burgerplicht immers is - dat hun bestuurders een stelletje laffe liegende levensgevaarlijke misdadigers zijn, die niet "voor Amsterdam" werken, maar voor zichzelf, en wellicht voor hun partij, en zeker voor de drugsmafia (spreek me eens tegen, Job!), en die levensgevaarlijk voor hun burgers kunnen zijn, en dat vooral voor die burgers die het aan de stok hebben met Amsterdamse drugshandelaars (beschermd door B&W) of met de mafia-maten van Bouw- en Woning-toezicht, waar alle burgers met instortende huizen mee te maken zullen krijgen, die de panden waarschijnlijk voor een weggeefprijs voor zichzelf of "vastgoedondernemers" in wit poeder in handen zullen willen krijgen.

Of zoals Multatuli het zei

Ik heb veel landen bezocht, en beyverde my overal achttegeven op de publieke zaak. Welnu, ik verklaar nergens zulke totale absentie van plichtsbesef, nergens zoo'n walgelyke onbekwaamheid te hebben aangetroffen als by 't bestuur der stad Amsterdam. [1] Amsterdammers, ziet ge dat niet? [2] Reist eens wat, merkt eens wat op, en als ge terugkeert, gaat naar 't stadhuis en gooit... neen, gooit niets. Maar eilieve, kiest anders.

Ik heb afsluitend alleen nog een vraag en een vermoeden.

Mijn vraag:

  • Realistische vraag: Hoeveel hebben Cohen, Stadig, Asscher, Dales, Herrema, Van Poelgeest etc. zelf verdiend met hun "stelposten"?

Ik stel deze vraag mede in verband met de bouwfraude, voor het aan de orde stellen waarvan Ad Bos nog steeds in een kampeerbusje leeft, als was hij menselijk uitschot, en nu een vonnis dat hij won opnieuw moet winnen voor de Hoge Raad, omdat Vadertje Staat in cassatie is gegaan tegen een vonnis dat juridisch geheel juist verklaart dat Bos nooit vervolgd had mogen worden in een eerdere instantie (die hem indertijd een schunnig sadistische brief van Balkenende opleverde, die verklaarde Bos niet te kunnen beantwoorden omdat hij "verdachte" was).

Mijn vraag is uiteraard volstrekt hypothetisch, en een geloofwaardig antwoord zal je pas krijgen met hulp van echte duimschroeven, vrees ik, vanwege mijn vermoeden:

  • Donkerbruin vermoeden: Burgemeester Cohen, al zijn wethouders, en alles wat hoger ambtenaar is in Amsterdam (**) menen te weten dat ze met lles weg kunnen komen en geen enkele feitelijke - justititeel in Nederland afdwingbare -persoonlijke verantwoordelijkheid of feitelijke persoonlijke aansprakelijkheid hebben.

Want zo is het immers inderdaad al veertig jaar, en er is tegenwoordig ook het Pikmeer-arrest dat iedere Nederlandse ambtenaar effectief boven de wet stelt als niet-verantwoordelijke voor het beleid dat hij of zij uitvoert (***); en ik meen dat de laatste keer dat bestuurders werkelijk bestraft zijn in Nederland voor hun echte of vermeende fouten in 1672 was, met Johan en Cornelis de Witt, en dat werd niet gedaan door een Nederlandse rechtbank maar door de Haagse burgerij.

O ja, wat ik er zelf van vind? Dat B&W van Amsterdam een stelletje schunnige fraudeurs en oplichters zijn, die alleen al vanwege de "stelposten" de gevangenis in behoren te verdwijnen voor meerdere jaren, en de hun uitgekeerde salarissen dienen terug te betalen, omdat ze niet deden waar ze dat voor kregen: De Nederlandse wet handhaven en behoorlijk integer bestuur leveren.

Maar ik heb dus een donkerbruin vermoeden dat de Nederlandse wet niet door studiegenoten en vrienden van Cohen, Dales, Stadig etc. op ze zal worden toegepast, want het zijn immers allemaal echter Menschen en echte socialisten, en die staan in Amsterdam al veertig jaar boven de wet:

-Metrofraude-


P.S. Toch denk ik dat het een evident en uitstekend voorbeeld van waarachtige Amsterdamse bestuurlijke fraude, oplichterij en misleiding is - maar ja: het blijft waar dat ls Cohen of Dales daarvoor ooit voor moeten komen (zeer onwaarschijnlijk, zoals het Nederlands recht in Nederland gehandhaafd wordt, voor de PvdA-top) het vrijwel zeker voor hun eigen zeer goede studie- en partijvrienden sinds hun adolescentie zal zijn - Neerland is een klein land, met heel veel kleine mensen! - en dat je dan moet rekenen met een afloop als met Bram Peper, ook al socialist, namelijk dat ze na hun bewezen corruptie k nog een miljoen of wat toegestopt krijgen vanwege de schade die zij leden vanwege de levering van het bewijs van hun corruptie.

Zo wrkt Ons Recht immers in Nederland, voor de top van de PvdA, minstens sinds Den Uyl MP was.

(*) Ik schrijf het maar even socialistisch rood uit, niet voor mijn lezers, die voorzover ik weet geheel niet dom zijn, maar voor geval een wat moeizamer denkend intellect als van een Amsterdams gemeenteraadslid dit ooit mocht lezen.

(**) Ik denk al jaren dat het Surinaamse hoofd Veiligheid van Amsterdam gedurende vele jaren, mevr. mr. Maureen Sarucco, die mij eenvoudig liet bedreigen en vergassen door drugshandelaars in 1991 en die in 2002, samen met Job Cohen, de internationale pers met grote trots vertelde dat zij en hij maar liefst 17 aanslagen op Amsterdamse drugshandelaren had voorkomen .... al jaren een geheime brief in een geheime kluis in voorraad heeft, net als wethouder Dales zoals hierboven bleek, waarin haar kleine Surinaamse neefje bedreigd wordt met allerlei vreselijks, zodat Maureen de Amsterdamse harddrugshandel wel moest beschermen en ter wille zijn. Ook kan Maureen - bleek bij de Bijlmer-enquete - als een Tara Singh Varma voor camera's huilen, ook met waarachtige gratie.

(***)  "Befehl ist Befehl" immers, ook tegenwoordig, volgens de Hoge Raad, en dat pleit een ambtenaar vrij van alles, ook als hij of zij niet het minste persoonlijk risico liep (iets dat ik toevoeg omdat indertijd onder Hitler, maar nu nog niet in Nederland, al wie geen bevelen uitvoerde een serieus risico liep afgeschoten of naar een concentratiekamp gestuurd te worden).

(****) Hoofdcommissaris Bernard Welten, de uiterst integere rechterhand van eertijdse zeer integere hoofdcommissaris Erik Nordholt, die het k al niet opportuun vond mij te ontvangen, spreken of beantwoorden toen mijn leven werd bedreigd door zijn persoonlijke vrienden en beschermelingen, de Amsterdamse drugshandelaars, verdient naar het schijnt slechts 300.000 euro jaarlijks plus - vond de bond van het lager politiepersoneel, dat aanmerkelijk minder vangt voor aanmerkelijk gevaarlijker werk dan hun eigen bovenbazen recentelijk uit - dat Bernard ook jaarlijks ng zo'n 40.000 euro's extra toucheert, ongetwijfeld vanwege zijn vele integere inspanningen voor Amsterdam. Hij schijnt ook al jaren financieel heel bijzondere voorzieningen "voor zijn woonkosten" te hebben. Ik vermoed dat ook dit alles op echt Amsterdamse "stelposten" teruggaat, een woord waar ik meer en meer van houd, ook omdat er zo een waarachtig Madoffse meur uit wasemt. Amsterdam hft het!

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail