Nederlog        

 

26 februari 2008


 

DWI-Man en de Februaristakingsherdenking - P.S.

 


 
Mail o.a. verzonden aan:

- ambtenaar Klantmanager Lont
- Amsterdamse Ombudsman

Zie ook:

Brief van mijn huisarts aan de SD

Recente ME-mails


De Februaristaking van 1941 werd na twee dagen onderdrukt.

Gisteren schreef ik een fraaie mail aan Klantmanager Lont, en aan zijn bovenbazen, die Behrden von Amsterdam, en aan zijn toezichthouder, de gemeentelijk Ombudsman (die eerder in mijn zaak en mijn leven alleen optrad om drs. Ed van Thijn en zijn moordzuchtige harddrugshandelaren van mijn kritiek te vrijwaren, want Amsterdam is de stad van de Idealen Van de Februaristaking, en mr. Nora Salomons heeft een jarenlange bijzonder goede persoonlijke verhouding met drs. Ed gehad).

Maar ik vergat daarbij een paar zaken, moe - uitgeput! - en met "veel pijn" als ik altijd ben, dankzij de vier jaar terreur door drs. Ed van Thijn's harddrugshandelaren, die dat allemaal mochten doen "uit naam van de idealen van de Februaristaking", want drs. Ed van Thijn bestuurde uit naam daarvan, met de hem grootst mogelijke heldhaftigheid, vastberadenheid en barmhartigheid ook, waar het authentieke, autochtone (niet "Gms" of "W.F. Hermans" geheten) (*) Amsterdamse harddrugshandelaren betreft.

In de eerste plaats dan, wat betreft die door het College van B&W al dekadenlange zo bijzonder geliefde, beschermde, geholpen, bevriende, Amsterdamse harddrugshandel, en in het bijzonder de handel van drs. Ed van Thijn's, mr. Maureen Sarucco's, mr. Edward Lisser's, mr. Nora van Oostveen's intieme vrienden op de Elandsgracht (nog steeds zeer florerend, tegenwoordig in heel andere handen, want de gemeentelijke vrienden van weleer zijn waarschijnlijk allang miljonair) waarboven ik moest trachten te overleven, ondanks hun  terreur, die

"niet relevant"

was volgens honderden collegaas van de hoogst relevante Klantmanager en DWI-Man Henk Lont indertijd, want

"als het u niet bevalt, dan sodemietert u maar op uit Amsterdam"

zoals brigadier Lammert Takens indertijd herhaaldelijk aan mij liet weten, met een grote glimlach onder zijn militaire Karremans-snor, ook namens B&W, het volgende.

Ik word sinds 2005 behandeld met een experimenteel medicijn tegen M.E. Mijn behandelend medisch specialist schreef een medisch rapport over mij in 2005, waaruit ik u het volgende citeer:


Bijzonderheden: 29 jaar geleden heeft patint, na Pfeiffer en gelijk met zijn toenmalige partner het chronisch vermoeidheidssyndroom gekregen. Toename kwam na 3 jaar stress door het wonen boven een drugshandel.


Voor medische leken: "Pfeiffer" = "kissing disease" = mononucleose, dat een heel gebruikelijk begin is van M.E.

En de gezegde "Toename" was gruwelijk, vrijwel moorddadig, en 20 jaar contant pijnlijk, grievend n beledigend pijnlijk.

Ook hier heb ik van de zijde van de gemeente, van B&W, en van de SD-DWI geen enkele reactie ontvangen, tenzij deze natuurlijk bestond in verhevigde pogingen mij de zelfmoord in te drijven voordat ik mij voor een buitenlandse rechtbank (i.v.m. Nederlandse drugscorruptie, en de persoonlijke bevriendheid van iedereen die rechter is in Nederland met vele leden van vele B&Ws, inzonder van Amsterdam, en omdat het mijn geruineerde menselijke rechten en grondrechten betreft, die in Nederland niet objectief kunnen worden behandeld, vanwege politieke belangen van tal van ex-burgemeesters en ex-ministers die de Nederlandse drugshandel zo behulpzaam waren gedurende dekaden, en vanwege het gevaar voor mij), door misbruik te maken van mijn "veel pijn" en mijn bekende depressiviteit, en natuurlijke de inmiddels bekende uitstekende medische informatie over alle pijn en ellende die ME met zich meebrengt, en hoe je deze kunt verergeren, als je lid van de Amsterdamse SD bent:

Het bovenstaande opgemerkt en geciteerd hebbend:

  • 11. Zoudt u er goede notie van willen nemen, o ambtenaar-Klantmanager Lont, en Amsterdamse Ombudsman, en College van B&W dat bestuurt "uit naam van de idealen van de Februaristaking", met de grootst mogelijke heldhaftigheid, vastberadenheid en barmhartigheid, dat mijn vader na bijna 4 jaar terreur in Duitse concentratiekampen nog meer dan 20 jaar in zijn eigen bestaan kon voorzien en een eigen familie stichten, maar dat ikzelf na bijna 4 jaar terreur door drs. Ed van Thijn's harddrugshandelaren al 20 jaar overwegend met veel pijn in bed lig, dag in, dag uit, jaar in, jaar uit?

Ik weet wel dat dit uit het perspectief van ambtenaar Lont, and he is an honourable man (Shakespeare wist het al, geachte Klantmanager)

"niet relevant"

is, en dat prof.mr.dr. Job Cohen (wiens promotie volgens ambtenaar Lont, who is an honourable man, "nergens relevant voor is") het al 8 jaar lang

"niet relevant"

iemand nders namens hem van gemeentewege op mij af te sturen, maar de Nederlandse en internationale wetteksten zijn wel relevant, volgens deze teksten, want dat weet zlfs ik, al ben ik geen Klantmanager bij de SD zonder leeftijd en zonder opleiding, en tot mijn grote schande in Amsterdam, bij de SD-DWI, zowel doctorandus als briljant.

En zie bijvoorbeeld mensenrechten en grondrechten, beide met citaten en toelichtingen - waarbij u moet bedenken dat drs. Ed van Thijn zich al genotvol gebogen heeft over het eerste, om maar te kunnen wten wat hij zo bewust aangericht had.

Vandaar dus het volgende voorstel, dat ik volgaarne doorneem en organiseer in - heldhaftige, vastberaden, barmhartige - samenwerking met mijn Klantmanager, die de afgelopen acht jaren het enige zogeheten "aanspreekpunt" was, voor mij, bij de SD-DWI, omdat B&W can Amsterdam het

"niet relevant"

achten dat te doen, en amtbenaar Klachtenmanager Lont mij al vele keren verzekerd heeft, zoals vele Amsterdamse ambtenaren voor hem dat tegen mij deden dat

"U heeft geen recht over het verleden te klagen"

Welaan dan:

Ik meen dit serieus, maar het vergt wel enige regelingen en afspraken, omdat ik ook het serieuze risico loop vermoord te worden door verontwaardigde Amsterdamse ambtenaren als ik dat doe, die ndere perspectieven genieten dan ik, om van hun inkomens, brutaliteit, en ingeschapen en middels vele ambtelijke kursussen geperfectioneerd sadisme maar te zwijgen, en omdat ik altijd heel moe ben en "veel pijn lijd", zlfs al voelt bijvoorbeeld mijn betrokken Klantmanager, who is an honourable man, daar "niets relevants" van.

Uiteraard wil ik dit dan ook goed doen, als ik het doe, ook in het belang van de betrokkenheid van de Amsterdamse burger bij de Amsterdamse politiek, die mr.dr. Job Cohen zo ter harte gaan, dus ik wilde ook graag wat stroom voor mijn laptop (ik zal ervoor betalen), en wat medische voorzieningen als een veldbed, mocht ik ineenzakken. Ook zou een wethouderlijke taxi-vergoeding hl welkom zijn, gezien mijn vele pijn, maar ik heet geen Duijvestijn, en ben geen wethouder, noch PvdA-er, dus ik vrees dat ik hier teveel vraag.

Maar toch: Ik kan heel goed publiek spreken, als ik dat wil (als voormalig studentenleider ook, en een "fascist" volgens de voormalige would-be studentenleider Maarten van Poelgeest), en ik kan dat ook heel goed in minstens 5 talen. (Alles modulo vermoeidheid en pijn, uiteraard.)

Aangezien de SD-DWI mijn uitkering wil stopzetten, naar ik begrijp, wilde ik daar ook een soort bedelnap met sluiting n gemeentewapen (vanwege de junken, die in Amsterdam zo goed beschermd worden door dr. Job - "ein echter Mensch" - en zo zeer vertroeteld worden door dr. Ren Coutinho), zodat buitenlandse toeristen kunnen bijdragen in het mij helpen dragen van mijn pijnlijk bestaan, omdat dit de Gemeente Amsterdam, heldhaftig, vastberaden, barmhartig onmogelijk is, gezien de bestaande broodnodige astronomisch grote taxi-vergoedingen voor Amsterdamse wethouders, en de al zeer grote lasten voor gratis herone voor Amsterdamse en buitenlandse ("want de gemeente Amsterdam discrimineert niet") voortreffelijke junken, wier belangen, uit naam van de idealen van de Februaristaking, prof.mr.dr. Job Cohen's dagelijkse zorg zijn.

Ook heb ik dan wellicht enige gelegenheid in te gaan, voor het Maagdenhuis, op filosofische vraagstukken, menselijke integriteit, joodse identiteit (al heb ik dat geloof niet), en idealen van de Februaristaking, zonder welke ikzelf er bijvoorbeeld zeker niet geweest zou zijn.

Tenslotte deel ik u mee dat u een gecorrigeerd exemplaar van de mail van gisteren op mijn site kunt vinden. (Er zijn niet veel correcties, en geen inhoudelijke.)

In de hoop mij genuanceerd genoeg te hebben uitgelaten, voor goed Amsterdamse ambtelijk en bestuurlijk begrip, verblijf ik

met de meeste hoogachting,

drs. ("niet relevant") M. Maartensz


(*) De frase "(niet "Gms" of "W.F. Hermans" geheten)" slaat op 2 affaires rondom Van Thijn die de heldenmoed en moraal van deze man bijzonder goed belichten, maar die geheel afwezig zijn uit het kennelijk door hem persoonlijk geschreven artikel "Ed van Thijn" in de Nederlandstalige Wikipedia. In dat artikel is geen sprake van Turken laten discrimineren, Nederlandse schrijvers actief discrimineren, invaliden actief laten vergassen, of harddrugshandelaars dag in dag uit assisteren. Toch zijn dat "de kerntaken" - heet dat, in zijn soort politieke bureaucraten-argot - van de burgemeester van Amsterdam, terwijl hij die taak waarnam, tot groot voordeel van de Amsterdamse harddrugshandel, en groot nadeel voor mij.

Ook is er geen enke sprake in de Wikipedia-hagiografie van Van Thijn van het, kennelijk diep geheim gehouden schandaal, op grond waarvan drs. Ed van Thijn van de UvA verwijderd werd als professor bij politicologie. (Ik kan u daar zelf verder niets van vertellen: Ik weet alleen van het bestaan van het schandaal, en van het plotselinge verdwijnen van de professor doctorandus van de UvA.)

Maarten Maartensz


        home - index - top - mail