Nederlog        

 

11 oktober 2007

                                                                 

Rushdie, Ali en ik: Omnia comparatio claudicat

 



Ik ben zelf redelijk tevreden over het Nederlog-stukje dat ik gisteren schreef, naar aanleiding van ridder Rushdie's strijd voor de Wijze Jonkvrouw van het AEI, zo integer en eerlijk ook.

Dat stukje eindigde met een P.S.:

Volgens een beveiligings-analyse te vinden op nrc.nl zijn de jaarlijkse kosten voor het beveiligen van Ali ca. 4 miljoen dollar. Maal 5 jaar = 20 miljoen dollar. (Grondwet Art 1: "Allen die zich in Nederland bevinden, worden in gelijke gevallen gelijk behandeld.")

Dit betekent dat de menselijke waarde van juffrouw Ali, zoals uitgedrukt in geld door de Nederlandse regering en het Nederlandse parlement staat tot mijn menselijke waarde als (5 miljoen + X) : (13.000). De X staat voor Ali's eigen ongetwijfeld uitstekende inkomsten en de 13.000 is mijn menselijke waarde in de Amsterdamse bijstand. Zeg maar

Ali : Maartensz = 1538 : 1

Minstens, want ik bracht X niet in rekening. Alles naar Waarachtig Nederlands besef van Normen, Waarden, bescherming, en gelegenheid talenten te ontwikkelen. In de feitelijke praktijk. Sinds vele jaren. Eenvoudig financieel. Vanwege háár "publiek geuite gedachten" en "grievend en/of beledigend taalgebruik".

"Omnia comparatio claudicat", maar dit is een vergelijking in termen van de enige morele waarde die in Nederland werkelijk telt: geld. Want dat is de maat van de mogelijkheden die je hebt, in onze prachtige democratische rechtsstaat.

En in die verhoudingen levend vind ik mijn eigen schadevordering geheel niet onredelijk, onbillijk of onmatig, en bovendien héél makkelijk financierbaar, als bestuurlijke men maar zou willen.

Bovendien meen ik dat de evidentie zonneklaar is dat ikzelf aanmerkelijk getalenteerder ben dan juffrouw Ali (die zelfs geheel fysiek gezond en miljoenen-kostend beschermd niet méér kan produceren dan één dunne autobiografie in twee jaar, feitelijk geschreven door een mannelijk ghostwriter), en dat mijn ouders en grootouders oneindig veel meer deden voor Nederland dan die van juffrouw Ali, hoe adellijk ook, in haar vermeend gelijkwaardige "verzetsstrijdsters"-ogen, naar Somalisch Recht.

Maar ja. Er zijn verschillen tussen mensen, blijkt.

En het is waar dat ik geen liegende economische vluchtelinge ben, niet zwart, geen vrouw, geen lid van de VVD, geen ex-PvdA-er, en ook geen moslim tot mijn 32ste, en ook al geen ex-kamerlid.

En ik heb nu minstens 19 jaren van volkomen geruïneerde gezondheid; met pijn en uitputting gevulde dagen, weken, maanden en jaren; in de grootste armoede doorstane aanhoudende ellende; zonder enige vorm van hulp doorleefde martelgang overleefd. Dankzij mijn afkomst en talenten, en dankzij de hulp van enkele moreel en intellectueel zeer bijzondere mensen, zoals dokter Heleen van Proosdij-Fertigova en prof.dr. Peter Molenaar.

Zijn al mijn pijn, misère, discriminatie, moordbedreigingen en nauwelijks overleefde terreur, en universitaire verwijderingen niets waard in Nederland? Of alleen ambtelijke chicanes en bestuurlijke leugens als ik erover klaag?

Antwoord van 19 jaar: Dat kan al 19 jaar. Oplossing voor gezonde intelligente Nederlanders: Emigreert!

Of zoals de gemeente-politie van Amsterdam dat tegen mij uitdrukte, wetende dat ik invalide was en dat mijn gezondheid geruïneerd was mede door hun onwil de Nederlande wet te handhaven:

"Als het u niet bevalt, dan sodemietert u maar op uit Nederland."

Zelfs Ayaan De Integere wil dat! Wég uit het land waarover ze zelf zei, de voorlaatste keer dat ze eruit wegging, met grote staatssubsidies en bescherming:

"Ik weet nu waarom er in Nederland zoveel joden zijn vermoord."

Nu, ik ook, en ik wil ook wég - maar ik heb daar, net als Onze zelfbenoemde Verzetsstrijdster, enig geld voor nodig, dat ik meen dat Nederland, Nederlanders, Amsterdam, en Amsterdammers mij schuldig zijn. Vanwege mijn met zoveel evident opzettelijk sadisme zo gruwelijk geruïneerde mensenrechten en gezondheid, en vanwege dekaden lange voortdurende pijn en uitputting zonder enige hulp, gepaard met de grootst mogelijke discriminatie.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail