Prev-IndexNL-Next 

Nederlog

okt 15 - dec 1, 2015
Autobio 1990

Sections
Introduction
This is the English introduction:

The rest of this file - after the first horizontal line below - is my autobiography for 1990. It is written in Dutch. There also is a file like this in my section of the philosophers, and that file, and all other autobiographical files I wrote (37 so far, apart from the appendixes and images) are accessible from here.

This is also the last file of part II of jmy autobiography, that now covers the first 40 years of my life, in 38 files (apart from appendices and images) totalling nearly 2 MB. Both parts were written from 2013-2015, originally in Nederlog, and bit by bit.

Part III will cover the rest of my life, which is in 2015 an additional 25 years, but there is much less to say about these years, since they were spend mostly ill - the illegal bullshit that happened on the Elandsgracht, where mayor and aldermen of Amsterdam systematically protected dealers in both soft and hard drugs from 1988 onwards (and till 2015, now) has ruined much of the health I had regained from 1984-1990 forever since: for 25 years now - on one address (from 1993 onwards), and were spend with writing and little else.

I will start on part III in the next year (2016), but since there is less to say after 1993 I will say considerably less. Also, I soon hope to make the first versions of Part I and Part II of my autobiography definite, that is, without need for further corrections.

The rest is in Dutch and is my autobiography for 1990.



Dit bestand is voornamelijk geciteerd uit mijn Journaal voor 1990, in het blauw, met enige commentaren en toelichtingen van nu in het zwart. De titels van de stukjes zijn van nu; de stukjes zelf van de genoemde dagen in 1990. En de stukjes uit 1990 zijn weer blauw en ingesprongen; het commentaar uit 2015 is in het zwart en niet ingesprongen.

Ik wil vooraf nog één ding verduidelijken: Het journaal klinkt vrolijker dan ik me toen voelde, want ik werd bijna het gehele jaar wakker gehouden door overlast
van diverse verbouwingen vlak bij me overdag, en overlast van 3 cafés met 3 terrassen tot feitelijk half 2 's nachts, alledrie binnen 10
a 15 meter afstand, plus
1 terras van de in drugs handelende coffeeshop (met persoonlijke handtekening
van burgemeester Van Thijn) gelijkvloers. Ik voelde me dit hele jaar niet goed, en was vaak gespannen, allebei vooral door slaapgebrek.
 


                                                      Januari
1. Jan 14: Over genieen, talenten en gewone mensen
                                                      Februari
2. Feb   9: Over het sterven van het communisme
                                                      Maart
3. Mar 11: De burofascisten - 1
4. Mar 11: Wereldpolitiek
5. Mar 22: De burofascisten - 2
6. Mar 22: Gemeenteraads-verkiezingen -1
7. Mar 27: Gemeenteraads-verkiezingen - 2
                                                      April
8. Apr   7: Auschwitz Inferno
9. Apr 21: Dr. Grijm van het AMC
                                                      Mei
10. Mei  2: Koninginnedag
11. Mei 24: Vordering op Gemeente Amsterdam
                                                      Juni
12.  Jun   8: Frijda's "De Emoties"
13. Jun 29: Mijn gezondheid, wereldpolitiek, overal leugenaars
                                                      Juli
14. Jul    7: Multatuli en de VW
15. Jul 15: Herrie, herrie, herrie
16. Jul 15: Nietzscheaans cynisme
17. Jul 15: Moreel verachtelijke stupiditeit & menselijk karakter
18. Jul 21: Een verdwaalde zwaluw
19. Jul 28: De herrie van Stadsherstel
20. Jul 28: De incompetentie van het bestuur

21. Jul 28: De onverantwoordelijkheid van de bestuurders
22. Jul 28: Technologische vooruitgang
                                                      Augustus                                                     
23. Aug 3: Hittegolf
24. Aug 3: Ethiek en recht
25. Aug 4: Gezwommen in Landsmeer
26. Aug 5: The upper class
27. Aug 11: Sociale handelingen gedefinieerd
28. Aug 11: Herrie, herrie, herrie & morele normen
29. Aug 16: Van Thijn en Philips - burofascisme
30. Aug 19: 1e keer uitgeslapen in een jaar
31. Aug 22: Totalitaire staatsmacht en inferieure mensen
32. Aug 24: Bedbank, file-kast, Jolanda werk aan de UvA
33. Aug 24: Uitspraken van politici en journalisten
34. Aug 27: De gaten in de schoorsteen "gerepareerd" met blik
                                                      September
35. Sep   2: Eerste college in 10 jaar
36. Sep   2: Ik lees Multatuli serieus sinds eind 1987
37. Sep   8: Bedreigd met (mogelijk dodelijk) geweld aan de UvA
38. Sep 18: Jordaan-festival: Herrie, herrie, herrie
                                                      Oktober
39. Okt 28: Diverse puntjes
                                                      November
40. Nov   5: Mijn ideeën
41. Nov 15: Ik koop een pak
42. Nov 24: Illustratie van de kachelproblemen
                                                      December
43. Dec 28: Het huis op de Elandsgracht
44. Tenslotte: De gemeente Amsterdam


1. Dit is uit het begin van het jaar, over genieën, talenten en gewone mensen. NB dat ik een IQ boven de 150 heb; met alleen de beste cijfers ben afgestudeerd ondanks voortdurende ziekte en zeer veel tegenstand; en vele keren als "genie" gehuldigd ben op basis van mijn - inderdaad verbazende - conversatie. Ikzelf denk dat ik geen genie ben, op basis van gebrek aan geaccepteerd eersteklas werk, en vanwege 37 jaar voortdurende ziekte, maar ik heb wel een eersteklas verstand en veel kennis:

Jan 14: Over genieen, talenten en gewone mensen
Maar wat dat genie-zijn betreft: Ik denk dat je intellectueel en
artistiek talent moet opdelen in:

1. Van weinig of niets tot middelmatig.

Dit zijn vooral de mensen die geen intellectuele of
artistieke bezigheden of belangstelling hebben, en in werkelijkheid, vrees ik, ca. 90% van de mensen. (NB: Iedereen heeft wel eens een intellectuele of artistieke bevlieging of inspiratie, en alle mensen hebben de sensaties van nieuwsgierigheid en schoonheid. Maar talent is bezetenheid, en de meeste
mensen zijn bezeten van andere dingen dan de drang tot begrip.)

2.
Van middelmatig tot begaafd.

Dit zijn vooral de betere burgerij en de doorsnee intellectuelen: Geen bijzonder talent,
en dus geen bijzondere bezetenheid, maar wel een zeker gemak in dingen die de meeste mensen moeilijk vinden. Zeg 90% van de resterende 10%.

3. Hoogbegaafd en briljant:

Hier hebben we
werkelijk talent, varierend van een beetje tot veel. Dit zijn de mensen die de meeste originele bijdrages leveren in de cultuur, maar die net of ruim tekort schieten waar het het produceren van veel origineel eersteklas werk betreft. Zeg weer minstens 90% van het resterende 1%.

4. Geniaal: Eersteklas talent +
individualiteit.

(En zoals ik de term gebruik is dit zeer
zeldzaam - hooguit 1 op de 10 miljoen. Er was maar 1 Socrates, 1 Aristoteles, 1 Boeddha, 1 Shakespeare, 1 Newton - en als ik "maar 1" zeg bedoel ik niet alleen of vnl. dat dergelijke mensen altijd volstrekt uniek zijn, maar ook en vooral dat er niemand is die van hun soort is - temidden zovele tientallen miljoenen.)

Het is vooral individualiteit - eigenheid, originaliteit - dat de doorslag geeft, waar overigens de bezetenheid door een talent de grondslag voor is. Wie Shakespeare of Montaigne of Hazlitt leest met verstand ziet onmiddellijk: Dit is anders dan alle andere schrijvers - niet alleen beter, maar ook anders: Anders gemotiveerd, anders beleefd, anders gemaakt.

En NB: De
individualiteit is juist geen geposeerde, en ook niet iets dat
expliciet op de voorgrond treedt, maar een gevolg van en voorwaarde voor extreem talent - dat daardoor des te algemeen-menselijker is. Want dat is de reden dat werkelijke genieen tot de mensen blijven spreken: Zij articuleren de menselijke geest en beleving, niet plaats- en tijdsgebonden door preoccupaties van persoonlijkheid of mode.

Overigens: Er zijn tamelijk veel verschillende menselijke talenten, en het is zeldzaam twee extreme talenten in 1 persoon te vinden (zoals bijv. wel in Michelangelo en Davinci), hoewel ik ook geloof dat het tamelijk normaal is voor extreme talenten om meerzijdig begaafd te zijn. En het is m.i. altijd zo dat extreem artistiek talent minstens goed intellectueel talent is.

Wat individualiteit betreft: Het heeft niets met geposeerdheid te maken (..), maar met niet anders kunnen zijn. Het is ongewilde opgedrongen originaliteit - geen nagestreefde of gespeelde. De aristieke bohemiens van de afgelopen 100 jaar zijn vrijwel zonder uitzondering middelmatige kunstenmakers of erger, of doodgewoon gestoord.

Wat genialiteit aangaat: Het betreft m.i. altijd iets objectiefs. Wiskunde is waarschijnlijk het beste voorbeeld: Het patroon is er; het inzicht ligt klaar om gezien te worden; de symmetrie bestaat voor ieder die 'm kan zien - het wachten is op dat ene individu onder talloos velen dat in staat is anders en verder te zien en te voelen dan de anderen bij machte zijn. Maar het is hetzelfde met muziek en kunst: Shakespeare en Beethoven
appelleren aan iedereen met minimaal verstand of muzikaal talent omdat ze universele menselijke (patronen voor) ervaringen modelleeerden.

En tenslotte: Alles blijft altijd mensenwerk, en het tamelijk vreemde is dat zelfs de grootste genieen maar weinig werkelijk eersteklas werk leveren en dat er vrijwel geen perfecte scheppingen zijn van individuen - je kunt altijd wel een puntje aangeven dat nog beter had kunnen zijn ('zeker voor iemand van zijn talent') etc.

Ik denk nog steeds dat dit vrijwel geheel juist is, al twijfel ik tegenwoordig wat meer dan in 1990 over de aanzienlijke intellectuele aanleg van extreem artistiek talent: Dat hoeft niet altijd zo te zijn.

2. Hier is een enigszins lange reflectie over het afsterven van het communisme, dat overigens pas in 1991 echt dood was. De eerste zin is ook wezenlijk, en ik zal kort wat over het hele stuk zeggen aan het einde:

Feb 9: Over het sterven van het communisme
Niet veel verder, afgezien van de normale ellende met bureau-
craten die ik geen zin heb te documenteren.

Wel de moeite waard is te registeren dat in deze week het communisme ten gave gedragen is - althans, nu heeft ook de CP van de SU besloten de leidende rol van de CP op te geven en artikel 6, dat die leidende rol wettelijk vastlegt, uit de grondwet van de SU te halen.

Nu zijn zowel de ideologische pretentie van het revolutionaire communisme/socialisme als de wettelijke weerslag daarvan in zgn. socialistische staten afgeschaft.

Het heeft in totaal 150 jaar geduurd en is op een boel manieren interessant. Als je het in termen van succes afzet krijg je zoiets als:
1840 - Marx wordt door eerdere communisten op een idee
         gebracht

1850 - Revolutie van 1848 overwegend mislukt, Manifest
         gepubliceerd
1860 - Vnl. vakbondsactiviteiten

1870 - Internationale; Kapital; opkomst socialistische
         beweging

1880 - 1914 : Opkomst en uitbouw linkse partijen en
         vakbonden.
NB dat dit nieuw was in 3 opzichten minstens:
1. de vrijheid om het te doen --> liberalisme
2. de organisatie van de laagste sociale klassen --> vakbonden
3. een heilsleer --> nieuwe algemene ideologie.

Ik ben snel aan het notities maken, maar zal proberen wat algemene lijnen te schetsen. De eerste 75 jaar zijn vnl. opbouw en uitbouw, en hangen sterk samen met de industriele revolutie vanaf, zeg, 1800.

Communistische idealen zijn er altijd geweest, maar Marx bouwde verder aan idealen vigerend rond 1840 (Weitling, Hess, Proudhon) die gedeeltelijk teruggrepen op idealen uit de 18e eeuw. Interessant is dat communistische ideeen - zeg: Verheffing van de laagste klassen door revolutie en dictatuur, met als doel een maatschappij waarin iedereen gelijk is, althans in rechten en rijkdom - eigenlijk tot dan nooit politiek effectief geweest waren, en altijd als utopisch gezien waren (Gracchii, More). Ook interessant is dat wat werkelijk nieuw was in de 19e eeuw, het anarchisme, nooit populair werd.

En in het begin, en tot 1918, waren socialistische activiteiten vooral vakbondsactiviteiten en parlementair, afgezien van radikalen, zoals de anarchisten rond 1900. In 1914 was er veel veranderd t.o.v. 1840, maar niet radikaal: De laagste klassen hadden vakbonden en stemrecht en een hoger inkomen, maar overigens was het maatschappelijk systeem alleen veranderd door wettelijke maatregelen (een deel waarvan, zoals de kieswet en verdere liberale wetgeving uit 1840-1914, tamelijk ingrijpend was).

Dat verandert allemaal met de geboorte van de SU, overigens na een staatsgreep tegen een revolutie (want dat was wat Lenin deed: de revolutionaire sociaal-democraten d.m.v. een staatsgreep afzetten), en als gevolg van de 1e WO: Er is plotseling een maatschappelijk alternatief voor de dan bestaande stelsels.

Dat alternatief blijkt snel op een dictatuur uit te draaien, en après coup kon dat nauwelijks anders: De socialistische ideeen over wat een maatschappij zou zijn waren te onwaar om een goede gids voor handelen te bieden, en de politieke praktijken leidden regelrecht en welbewust naar dictatuur.

Vervolgens gaat het schoksgewijs:

1920 - 1940 : Naweeen 1e WO: Heropbouw Europa; opbouw SU;  crisis;
                   opkomst
fascisme; 2e WO.
1940 - 1950 : Uitbreiding socialisme naar Midden-Europa en China
1950 - 1990 : Koude Oorlog + revoluties ontwikkelingslanden

NB hoe totalitair deze eeuw is. De 2e WO beeindigt het fascisme, maar breidt het socialisme uit van 1 land naar velen: Midden-Europa, en, wat later, China.

Daar draait het ook onmiddellijk op dictaturen uit. Tot zeg 1965 gaat het vooral om de (weder) opbouw van het systeem. Aangezien planeconomie niet werkt leidt dit tot strubbelingen - culturele revolutie, Praagse lente - die niet tot wezenlijke veranderingen van het systeem leiden.

In de 25 jaar sinds 1965 zakt het systeem in, vnl. door de volgende oorzaken:

- het werkt economisch alleen door verspilling en corruptie
- het werkt politiek alleen door terreur
- het systeem is totalitair
- de ideologie wordt ongeloofwaardig

Het laatste is waarschijnlijk het belangrijkst, en de reden is een combinatie van de voorgaande 3 oorzaken + (heel wezenlijk) verbeterde technologie: In de hele socialistische wereld kon, met enige moeite, naar het Westen geluisterd worden, zodat men vergelijkingsmateriaal en tegenpropaganda had.

NB dat er niet eerder in de geschiedenis zo snel zulke grote ideologische bewegingen en wereldrijken opgekomen en ondergegaan zijn. (En er waren ook nog de 20 jaar fascisme.) De voornaamste redenen voor de opkomst zijn de verbeterde communicatie-technologie - pers, radio en TV - en de menselijke behoefte aan een heilsleer; de voornaamste redenen voor de ondergang zijn de feitelijke onwaarheid van de ideologie en de corruptie en incompetentie van de leiders.

Terug naar waarom ik dit opschreef: Het is interessant dat het Centraal Comite van de SU op 7 februari 1990 besloot de leidende rol van de CP op te geven, want dat is m.i. (tenzij het weer omgekeerd wordt, wat ik zeer onwaarschijnlijk acht) het definitieve einde van het communisme.

Uiteraard is het nog niet zover in China, Albanie, Cuba en Noord-Korea, maar dat lijkt een kwestie van tijd - geen van die regimes heeft enig ideologisch krediet, en allemaal hangen ze aan welbepaalde personen, allemaal tamelijk tot zeer oud.

De eerste zin is wezenlijker dan het eventueel lijkt: Ik schrijf altijd - wat mij voorkomt als - de waarheid, maar het hele journaal is vrolijker dan ik was, omdat ik een flink deel van de persoonlijke ellende, als vrijwel het hele jaar onvoldoende slaap, zelden vermeldde.

Wat betreft het communisme: Allebei mijn ouders waren communisten, en waren allebei lid van de CPN voor 45 jaren. Ze waren ook intelligent, hoewel niet  bijzonder geschoold, want ze moesten allebei vanaf hun 15e werken, eenvoudig omdat hun ouders geen geld hadden.

Ikzelf hield op met communist en marxist zijn op mijn 20ste (voordat ik volwassen werd) maar voor intelligente marxisten van mijn ouders' generatie - die vrijwel allemaal een aanzienlijk moeilijker en harder leven hadden dan hun kinderen - heb ik altijd sympathie gekoesterd, dat erg anders is waar het mijn eigen generatie betreft, die het zeer veel makkelijker had, en die overwegend alleen toneel speelde. (Jawel! En vooral de hoger opgeleiden!)

3. Hier is een aantekening van maart 1990 over wat ik "de burofascisten" was gaan noemen, ik vermoed sinds mijn vergassing uit 1989:

Mar 11: De burofascisten - 1
De burofascisten zitten weer achter me aan - de giro heeft 125 gejat omdat de GSD het geld dat ze van mij inhoudt niet overmaakt; studiefinanciering wil 1000 gulden; het GEB commandeert me op hoge toon naar de Stopera te komen ondanks mijn invaliditeit, enz. enz.

De onbeschoftheid, onbeschaafdheid en laagbegaafdheid is weer vreselijk. En ja, ik ben er van overtuigd dat buro-fascisme de feitelijke grondslag van het totalitairisme is: Alle tuig waarmee ik voortdurend te maken heb zijn persoonlijke parasieten, zwakkelingen en stommelingen, die de macht van hun instituties gebruiken om niets te doen of zich als een schoft te gedragen. En geen van hen zou ooit

Elders is het niet beter dan hier, maar om dezelfde reden: De doorsnee bestuurder is een stomme schoft - intellectueel achterlijk, en moreel een debiel.

Ik denk daar 25 jaar later nog steeds hetzelfde over:

De staats- en gemeente- burokraten die ik heb leren kennen waren en zijn de meest slechte, de meest schofterige, de meest luie, en de meest onbeschofte mensen die er zijn in Nederland, en vrijwel zeker ook daarbuiten. Hun talent is altijd geheel niets; hun macht is veel te groot; en ze zijn vrijwel allemaal voor iedere normale burger volstrekt oncontroleerbaar.

Wie het hier niet mee eens is vindt vrijwel zeker dat "iedereen is gelijkwaardig",
dat voor mij DE nivelleringsfrase van de laagbegaafden is, die overal en altijd
de grote meerderheid vormen, maar nooit macht uitoefenen behalve als ze er
in slagen burokraat te worden - en daarvan zijn er veel te veel.

4. De volgende opmerking gaat over wereldpolitiek:

Mar 11: Wereldpolitiek
Gorbatsjov krijgt binnenkort een zeer grote macht, wat waarschijnlijk onoverkomelijk is om chaos en burgeroorlog te vermijden, maar zeer gevaarlijk - hij hoeft maar ziek te worden; een hartverlamming te krijgen; of vermoord te worden, en er komt weer een Stalin.

Ik ben pessimistisch. Zo ongeveer het beste scenario, gemeten in mensenlevens, is dit:

- De derde wereld blijft doodhongeren
- De tweede wereld wordt een alternatieve dictatuur - een
  vlees noch vis stelsel gebaseerd op militaire macht
- In de eerste wereld volgt de ene milieu-ramp op de
  andere, en wordt het bestuur steeds totalitairder
- De mensheid blijft doortelen en TV-kijken

Overigens ziet het ernaar uit dat Thatcher binnen niet al te lange tijd verdwijnt: In Engeland is een nieuwe Poll-Tax ingevoerd die de belastingen radikaal verhoogd, en zelfs conservatieve MP's weigeren te betalen, terwijl gemeentehuizen belaagd worden door stenengooiende menigten. Ik heb altijd gezegd dat Thatcher dom was, et voilà.

Hoe lang het zal duren is onduidelijk (volgend jaar verkiezingen), maar ik denk dat dit haar de das zal omdoen.

Wel... 25 jaar later kan ik vaststellen dat Thatcher inderdaad afgezet is; dat
Gorbatsjov eind 1991 hetzelfde overkwam; en dat mijn vierpuntige gevoelens
over wat ik verwachtte ook overwegend zijn uitgekomen. En de mensheid is
ongeveer verdubbeld in aantal in deze 25 jaar, omdat de meeste gewone
burgers inderdaad bleven "
doortelen en TV-kijken".

5. Hier is nog iets over de burofascisten:

Mar 22: De burofascisten - 2
De bovengenoemde schoften weer gedeeltelijk van me af geschud, maar aangenaam is anders. Het maakt me ook boos en depressief: Ik ben nu in feite al 10 jaar bezig te proberen te studeren, en iedere keer interfereren stompzinnige schoften.

En dat is geheel waar: De énige drie jaren dat ik enigszins normaal kon studeren, dus alleen gehinderd werd door ziekte, moeheid, en spierpijn waren
1978, 1979 en 1980 - en daarin haalde ik mijn filosofie-kandidaats en bijna mijn
psychologie-kandidaats (tesamen 6 jaar studie, toen).

6. Vervolgens twee korte stukjes over de gemeenteraads-verkiezingen:

Mar 22: Gemeenteraads-verkiezingen - 1
Gisteren waren er Gemeenteraads-verkiezingen hier. Uiteraard heb ik niet gestemd: Mijn democratische keus is tussen een stel schoften of een stel idioten, en hoewel het misschien "verstandiger" is een idioot te verkiezen boven een schoft (?) krijg ik er een vies gevoel van en doe het dus niet. Overigens: Zowel Max Pam recent als Martin van Amerongen en Hans Ree enkele maanden geleden hebben opgeroepen geen PvdA te stemmen in A'dam, allen ongeveer om dezelfde redenen: Verval van de stad en stompzinnige arrogantie en incompetentie van de bestuurders.

Pam, Van Amerongen en Ree hadden toen ieder minstens 20 jaar PvdA gestemd.

7. Er kwam dit uit:
Mar 27: Gemeenteraads-verkiezingen - 2
De PvdA heeft de verkiezingen verpletterend verloren, zeker in Amsterdam: Van 23 naar 11 zetels als ik het wel heb. Da's aangenaam. Gorbatsjov heeft z'n volmachten, maar met een minder grote meerderheid dan verwacht. En Thatcher is nog steeds aan het knoeien met de Poll Tax.

Maar de PvdA bestaat nog steeds, nu als liberale "Derde Weg" oplichters, samen
regerend met de VVD, en hebben ook pas kort geleden een groot deel van hun macht over Amsterdam - konstant van 1948-2014: 66 jaar - verloren.

8. Er is dit n.a.v. Auschwitz:

Apr  7: Auschwitz Inferno
Nu is er universitair gezeik over Jolanda, uiteraard n.a.v. het OP. Zie correspondentie. Haar schuld is het niet - t is weer de gewone schofterigheid en stompzinnigheid.

In dit verband: Hier is mijn antwoord op Mullers' vraag ("Auschwitz Inferno"): Hoe komt het dat zoveel normale mensen zich als sadisten en schoften gedragen? Mijn bittere antwoord: De wereldgeschiedenis toont aan dat ze zo geboren worden. D.w.z.: Voor de meeste mensen zijn normen alleen sociale gedragsvoor-schriften en ideeen alleen orientatie-schemaas. Ergo, zonder sociale pressie zijn het beesten, vooral waar het niet-groepsleden betreft. Bovendien begin ik zo langzamerhand te neigen tot het idee dat de beschaving het resultaat is van een kleine groep mensen die (echo's van Nietzsche) in meerdere mate hebben wat de meerderheid niet of in mindere mate heeft: Individualiteit; het vermogen tot abstract en objectief redeneren; en, daarmee samenhangend, rechtvaardigheid.

Het "Auschwitz Inferno" en Müller's vraag staan ook in ME in Amsterdam genoemd (hier). Wat betreft mijn eigen individualiteit etc.: ik ben in ieder geval hoog- begaafd, met hoogbegaafde ouders die, als gevolg van hun begaafdheid en de Tweede Wereldoorlog, radikale keuzes maakten die de meeste andere Neder- landers, die gewoonlijk geheel niets deded in het verzet, niet aandurfden of niet wilden.

9. Dan is er dit:

Apr 21: Dr. Grijm van het AMC
Gisteren met een dr. Grijm van het AMC gesproken, een afspraak via de GG&GD gezien mijn verlangen als M.E.-patient afgekeurd te worden. Grijm zit in de directie van het AMC, want bij de GG&GD hadden ze in ieder geval begrepen dat ik iemand van kwaliteit wilde. Het bleek ook dat ie weinig of geen info van de GG&GD gehad had; niet wist wat mijn bedoeling was; en zichzelf als non-believer beschouwde wat betreft het bestaan van M.E. Hij was het snel met mij eens dat het dan weinig zin had mij te onderzoeken, aangezien zijn oordeel de diagnose "onverklaarbare moeheid" niet te boven zou gaan, en belde zelf, in mijn bijzijn, de GG&GD, met de mededeling dat Van der Meer te Nijmegen beter zou zijn.

Grijm was een klein manneke in een zeer zorgvuldige gesteven zeer witte jas,
die zijn ronde door het AMC maakte omringd door een man of 10 aan medische
studenten, en die aldus ook mij trof, en vrijwel direkt herhaaldelijk in de fout ging
omdat hij dacht dat ik veel dommer was dan ik ben. Maar hij zette het mij ook
betaald (zie ik nu en zag ik toen niet): Hij wist ongetwijfeld dat Van der Meer
ook een niet-gelover was, maar zei daar niets over. (Voor Van der Meer, zie hier.)

10. Er is dit over Koninginnedag 1990:

Mei  2: Koninginnedag
Koninginnedag weer overleefd. Het is volstrekt krankzinnig: Nederland krijgt een dag vrij om het geluk te zoeken, en verzameld zich als een stelletje zwijnen om zo dicht mogelijk op elkaar gepakt koopjes te jagen en bezopen te worden.

Het gedoe begon op Zondag 29 april al. 's Nachts hebben we vrijwel niet geslapen omdat er de hele nacht keiharde muziek was. Overdag ging het natuurlijk verdubbeld door.

Hierbij moet de leze bedenken dat we ieder jaar minstens drie dagen véél te weinig sliepen vanwege de Koninginnedag, die op de Elandsgracht gepaard ging met allerlei spektakel, inclusief vele uren lang KEIharde follukssang van een podium 30 meter verder.

11. Er is dit over een vordering:

Mei 24: Vordering op Gemeente Amsterdam
Ik heb op 22-5 telefonisch een vordering ingediend bij het kabinet van de burgemeester, met verwijzing naar Oostveen. Het is zinloos nog langer te wachten, en ik weiger Amsterdamse wantoestanden te accepteren "in naam van de idealen van de Februari-staking".

Idem gevraagd bij het Min van Binnenlandse Zaken (ambtenares Irma Konijn) hoe het zat met aanklachten tegen de Staat c.q. Gemeente: Bij de Gemeente, met afschrift naar de Minister leek haar het verstandigste.

12. Er is dit over een boek van het overleden Nederlandse psychologische afgodje:

Jun  8: Frijda's "De Emoties"
Jolanda moet Frijda's "De Emoties" doen voor een tentamen. Wat een krankzinnig stompzinnig boek is dat! "Emoties zijn ... tendensen tot actiebereidheid" - kennelijk computerprogrammaas, dus, en hele pleonastische (tendensen tot bereidheid, bereidheid tot actie). Het is een blah-blah-boek, vol kouterige circulaire argumenten en definities, en - voorzover ik kan zien uit een kort doornemen - een volledige mislukking.

Ik zal Peter Molenaar dus maar mijn verhandeling over de emoties voor Jolanda geven, want ik vermoed dat ik ruzie krijg met Frijda of over Frijda, immers een Nederlands psychologen-afgodje.

En NB: Emoties zijn helemaal geen tendensen tot wat dan ook: Op z'n best veroorzaken ze tendensen. De verwarring is dezelfde als die tussen honger en eten: Honger veroorzaakt een tendens tot eetgedrag, maar is geen eetgedrag, noch een tendens tot eetgedrag, netzomin als magnetisme geen tendens tot aantrekkingsgedrag is; licht geen tendens tot ontduistering is; en vrijen geen tendens tot kinderen is. Het is allemaal van een stompzinnigheid waar ik van gruw.

Ik denk hier nog steeds precies hetzelfde over (en negatiever over de zeer welbetaalde uitvreter Frijda): 't Was allemaal ordinair gelul wat hij presenteerde.

Wat betreft mijn eigen theorieën over emoties: Ik heb Frijda vermeden, en ik ben er vrijwel zeker van dat ik Molenaar niets gegeven heb, hoewel het wel interessant werk was: Zie hier, hier en hier voor de eerste drie delen.

13. Dan is er dit aan algemene oordelen:

Jun 29: Mijn gezondheid, wereldpolitiek, overal leugenaars
Ik slaap de afgelopen week slecht, gedeeltelijk door de herrie (vrijwel iedere ochtend word ik wakker gehamerd door tuig van stadsherstel), maar voor een goed deel ook door spierpijn: Ik heb de afgelopen week vooral als ik in bed lig behoorlijke spierpijn in m'n armen en benen. Zweten doe ik nauwelijks bijzonder (zeker niet in bed), en overigens is mijn conditie ook niet bijzonder slecht. Alleen behoorlijke spierpijn en, als enig mogelijk relevant symptoom afgezien van slaapgebrek, mijn poep is de afgelopen week een beetje abnormaal: Veel lichter van kleur dan normaal, en wat droger en vlokkiger.

De politiek gaat ook gewoon z'n gangetje: Morgen verdwijnt de Oostduitse mark en begint de duitse eenwording, zoals dat heet, inclusief, menen ze uiteraard zelf, weer een Wirtschafts-wunder; de economische hervormingen in de SU zijn weer een paar maanden uitgesteld; Gorbatsjov is nog steeds aan de macht; en vrijwel het enige wat mij opvalt is incompetentie, machtswellust, uitvreterij, etc. etc.: Vrijwel niemand is wat ie voorgeeft; zegt wat ie denkt; beoogt wat ie pretendeert; of meent wat ie zegt - alles en alles is onderdeel van ofwel een cynisch machtsspel ofwel het normale blinde rollenspel.

Wat dat laatste betreft: Vrijwel niemand is in staat tot een eigen onafhankelijk oordeel. Bij vrijwel iedereen wordt het oordeel, overwegend onderbewust, gemaakt volgens het schema "een oordeel is in orde desda het oordeel dient de groep of de vooroordelen van de groep waar ik bij hoor of wil horen": Vrijwel alle sociale oordelen zijn sociale vooroordelen.

Dat is zo stuitend op de UvA: 30 studenten die gewoon zitten te liegen in woord, gebaar, houding en mening, alleen om er maar bij te mogen horen en carriere te kunnen maken.

Ik heb al gezegd dat mijn gezondheid minder goed was dan ik aangaf in mijn journaal, en vooral vanwege slaapgebrek, en overigens vooral door er niet over
te schrijven.

Wat betreft de politiek: Ik denk nog steeds dat daar "Vrijwel niemand is wat ie voorgeeft; zegt wat ie denkt; beoogt wat ie pretendeert; of meent wat ie zegt - alles en alles is onderdeel van ofwel een cynisch machtsspel ofwel het normale blinde rollenspel" een goede inschatting is van de zeer grote meerderheid van politici, overal, altijd.

En ik had heel eenvoudig gelijk dat maar weinigen een werkelijk onafhankelijk oordeel hebben, helemaal als je ook nog toevoegd: dat overwegend rationeel en geïnformeerd is. In feite zijn "Vrijwel alle sociale oordelen" inclusief de politieke oordelen "sociale vooroordelen."

Trouwens... het stuitende aan de UvA was niet alleen "30 studenten" die eenvoudig zaten "te liegen in woord, gebaar, houding en mening" maar gold in feite vrijwel iedereen aan de UvA, en niet alleen de studenten maar ook de docenten.

Het was uiteindelijk ook een paradijs voor conformistische luie uitvreters, en dat
is uiteindelijk ook wat de meerderheid was: verwende conformistische uitvretertjes, die vrijwel allemaal geboren waren in "de betere milieus", en een bijzonder makkelijk, tot vrijwel niets verplichtend, bijzonder welbetaald ambtelijk baantje hadden.

14. Er is dit over Multatuli en zn VW:

Jul  7: Multatuli en de VW
Nou ja, ik kan nog lang doorgaan. Ik geef in plaats daarvan maar een paar algemene konklusies:

  • De VW, hoe bedroevend uitgegeven ook (vooral waar het de Ideeen betreft) vormen de beste Nederlandse literatuur die er is, en vele malen beter dan enig ander Nederlands literair werk. Dit heeft vooral met M's kwaliteiten van doen, natuurlijk, maar ook met het algemene tijds- en mens-beeld dat erin geschetst wordt.
  • Er zijn maar heel weinig bijzondere mensen. De enigen die mij als werkelijk bijzonder voorkomen (ik zit in deel XVIII!), afgezien van Multatuli en Tine, zijn Funke, Roorda en Mimi, waarvan Funke de meest bijzondere is (ook gezien z'n maatschappelijk succes: Roorda was een moreel bewonderenswaardige Einzelgänger, maar niet handig, en iets overeenkomstig geldt voor Mimi, maar Funke zette vanuit niets een grote uitgeverij en een groot dagblad op poten, had een familie met 5 kinderen, en was zo ongeveer een wonder van integriteit, tact, eerlijkheid en hulpvaardigheid). Er zijn natuurlijk nog heel wat mensen die een tamelijk behoorlijke rol spelen in M's leven, maar van allemaal - bijv. Versluys, Waltman, Kallenberg v.d. Bosch, De Geyter, Vosmaer etc. etc. - kan ik eigenlijk alleen opmerken dat ze niet blind en wel behoorlijk waren, wat, vergeleken met hun tijdgenoten (bijv. Van Lennep, Van Vloten, De Veer etc. etc.) al heel wat is, maar bepaald geen reden om diep onder de indruk te zijn.
  • Bijzondere mensen vallen op maar worden zelden begrepen, noch naar motieven noch naar ideeen. Dit geldt evenzeer hun volgelingen als hun tegenstanders.
  • Een van de meest opvallende, en bittere, lessen die aan de VW valt te onttrekken is hoe laag de grote meerderheid van de mensen moreel en intellectueel staat - nogmaals, moreel laag eenvoudig door principen- loosheid in dienst van eigenbelang en intellectueel laag door elementair gebrek aan talent.
  • Om me tot dat elementaire gebrek aan talent te beperken: Zo ongeveer de meest gruwelijke konklusie die je kan trekken over je publiek is die M ca. 1875 trok, waarna ie het bijltje er ook maar bij neerlegde: Ze zijn eenvoudig niet in staat tot behoorlijk nadenken, en als gevolg van hun eigen tekorten zijn ze ook niet in staat om ... hun eigen tekorten te zien. Hun toondoofheid verhindert ze zowel kwaliteit van kitsch te onderscheiden als hun eigen valse gekrijs te horen voor wat het is.

Ja, hier ben ik het ook nog steeds mee eens.

Wat betreft Multatuli: Ik las 'm voor het eerst op m'n 14e en had dat boekje - Ideen 1 - van mijn grootvader gekregen, die ook een Multatuliaan was, en die mij daardoor bijna liet sterven vanwege mijn gelach over de Elberfeldsche wezen.

Daarna had ik nog het e.e.a. van Multatuli gelezen, dat ook allemaal eersteklas was, ook vergeleken met buitenlandse schrijvers (die gewoonlijk stukken beter zijn - voorzover ik ze las - dan Nederlandse schrijvers), maar het is ook waar dat
ik hem te weinig las tot 1987, toen ik een uitgave van "Multatuli - Brieven" kocht, in 10 delen, bezorgd door zijn weduwe, en deze delen uit 1912, die ik bijzonder
goed vond, en die mij serieus aan het Multatuli-lezen zetten, vanwie ik sindsdien
absoluut alles minimaal 2x gelezen heb, en dat geldt ook de VW, waarmee ik in 1990 tot deel XVIII gevorderd was, dat ik op 6 juli 1990 kocht.

Sindsdien - feitelijk: tussen 2002 en 2007 - heb ik alle delen van de Ideen (7 delen) op mijn site gezet, met mijn aantekeningen (die bij elkaar ook minstens
2 of 3 delen dik zijn), en dusdanig dat wie ze wil lezen ook alleen de Ideen kan lezen. (Het is redelijk veel gelezen, maar er heeft vrijwel niemand op gereageerd.)

15. Er is weer dit over de krankzinnige hoeveelheden herrie die we jaar in jaar uit te verwerken kregen aan de Elandsgracht (mede doordat het pand een groot krot was):

Jul 15: Herrie, herrie, herrie
De herrie gaat natuurlijk gewoon door: Overdag mottur gewerrukt worre door de Mij tot Gezondheidsruinering, en 's nachts balken de brallers op de terrassen.

Vannacht ['t is zondag] wakker gelegen tot 7 uur: Tot half 4 stonden de nieuwe buren + aanhang op het terras (3 meter verwijderd van de buren) te blaten, bleren, zuipen, schransen en, vooral, herrie maken. Tot half 4 stond de deur ook wagenwijd open.
(...)
Ondertussen heb ik ca. 80% af van een programma dat ik maar Viewer noem: Editor + <= 10 Viewfiles + Table. Wat ik heb ziet er goed uit ("professioneel" heet dat in advertenties, wat ik vrijwel altijd een woord is dat niets zegt).

De herrie is duidelijk genoeg, en ging vrijwel het hele jaar door.

Wat betreft Viewer: Dit werd wat later Edith, dat ik gebruikt heb als centraal Dos-programma van 1992-1996, toen ik op Windows overstapte vanwege internet.

Het had 10 + 1 indexen, waarin je files lange namen kon geven (Dos-standaard: 8 + 3 letters), waarin je dertig vensters kon openen, en waarin je normaal kon schrijven als in WordStar of Pascal, maar waarin je ook onbeperkt hyperlinks kon plaatsen, waarmee je alles kon opstarten, en vanwaar je ook automatisch terugkeerde naar de plaats in Edith waar je het van gestart had, en de indexen konden ook gebruikt worden als opslag voor zoektochten.

Ik vermoed dat dit het meest professionele grote programma is dat ik geschreven heb (in PDC Prolog), en het werkte jarenlang bijzonder goed en prettig. Het is overigens waar dat het dom was het niet te proberen te verkopen, want het had
zeker belangstelling gehad, en maakte DOS ook een stuk makkelijker, bruikbaar- der en overzichtelijker.

Aan de andere kant: ik zakte snel in elkaar in 1991, en was overwegend te ziek en te zwak tot 1996 om er veel aan of voor te doen, en in 1996 kreeg ik internet,
Windows 95, en een htlm-editor die meer kon dan Edith.

16. Dan is er dit:

Jul 15: Nietzscheaans cynisme
Overigens denk ik dat ik me het beste op cynisme toe kan leggen: De mensheid bestaat voor het grootste deel uit dommerikken die zich verhoereren gedreven door angst en eigenbelang. Of anders gezegd - shades of Nietzsche, die een groot aantal zaken scherp aanvoelde - het gemiddelde menselijke niveau is niet hoog genoeg om het erfgoed van de besten behoorlijk te beheren.

Dit was waarschijnlijk terecht voor een man van mijn intelligentie en individuali- teit, maar ik ben er niet cynisch genoeg voor. Maar het gemiddelde menselijke niveau is niet hoog, en dat is problematisch voor iedereen.

17. Dan is er het volgende, dat begint met een opmerking over de volstrekt ongeloofwaardige ommekeer die vooral in kranten te lezen was over "het socialisme": Plotseling deden veel journalisten alsof ze allemaal - minstens! -
zo intelligent waren als Orwell of Koestler circa 1948, en dat ze bovendien nooit
anders gedacht hadden: Onzin!

Jul 15: Moreel verachtelijke stupiditeit & menselijk karakter
Ook verbazend is hoe verachtelijk stupide de mensen zijn: Plotseling is het allemaal anders - alle media en alle media-persoonlijkheden doen plotseling alsof ze nooit anders gedacht, gezien en gezegd hebben dan Orwell en Koestler anno 1948.

Het stuitende is vooral:

(1) het gemak waarmee met de mode meegewaaid wordt: Het is zeker niet zo dat wat mensen beweren te menen gebaseerd is op hun eigen inzicht, analyse of begrip: Vrijwel alles wat mensen zeggen is een poging het sociaal wenselijke oordeel te delen.
(2) het doen-alsof: Het is vrijwel allemaal toneel. De meest wezenlijke menselijke vragen en het meest gruwelijke menselijke lijden worden op dezelfde wijze behandeld en beschouwd als welk ander borreltafel-onderwerp ook (tussen reclame en sport). En zelfs als mensen werkelijk aangedaan zijn door hun onderwerp dan nog is het eerste doel niet het onderwerp maar de indruk die ze ermee op hun eigen omgeving maken.
(3) de fundamentele oneerlijkheid en huichelachtigheid waarmee het allemaal gebeurt, gepaard aan
(4) het vrijwel volledig gebrek aan iedere historische, filosofische, juridische, politieke, psychologische of sociale kennis bij vrijwel alle mening-hebbers: Meningen heeft men en toont men om z'n status te tonen en te bevorderen, niet om de wereld te begrijpen; beweringen doet men om een indruk te doen vestigen over het soort persoon dat men is, niet om de hoorder te informeren over de werkelijkheid.

Algemene konklusie: Ik denk dat het menselijk karakter nog nooit adekwaat geanalyseerd is. De beste analyses zijn van de klassieke filosofen en schrijvers, maar vrijwel niemand ziet meer dan een klein deel adekwaat, en de meesten ook dat niet. Degenen aan wie ik denk zijn, ongeveer in historische volgorde: Confucius, Buddha, Democritus, Socrates, Thucydides, Aristoteles, Shakespeare, Montaigne, La Rochefoucault, Mandeville, Swift, Voltaire, Diderot, Johnson, Hazlitt, Nietzsche. En Nietzsche zag veel scherp, inclusief - en dit is waarschijnlijk de zinnige inhoud van z'n Ubermenschliche preoccupaties - de menselijke ongelijkheid waar het erkende menselijke talenten betreft, en het relatieve gebrek aan competente individuen, vooral op de meest wezenlijke gebieden.

Als de mensheid krepeert dan zal dat vooral zijn omdat de grote meerderheid het de kleine minderheid onmogelijk maakt zinnige ideeen en praktijken te institutionaliseren.

En hoe het grote zich toont in het kleine: Als mensen niet eens in staat zijn, zoals minstens 90% dat niet is, om jegens hun buren de meest elementaire, vanzelfsprekende en moeiteloze rechtvaardigheid te betrachten, dan is het ook geen wonder dat miljoenen elkaar vermoorden.

Iets anders in dit verband (zie Justice Holmes, die dit heel mooi verwoordde): Voor de grote meerderheid van de mensen is er geen objectieve rechtvaardigheid, want het enige belang dat ze wensen te kennen en begrijpen is het enige belang dat ze voelen: Hun eigen - of op z'n best dat van hun eigen groep (soortgenoten). Dit betekent dat de grote meerderheid van de mensen alleen tot het praktiseren van rechtvaardigheid bewogen kan worden door bedreiging en niet door overtuiging, argument- atie, verzoek, of medemenselijkheid: Wat telt is geweld, en lex talionis is de enige algemeen geachte en begrepen rechtsgrond. 'Wie leed doet leed ontmoet' is de enige rechtsregel die alle mensen werkelijk begrijpen, want een paar dreunen en trappen hebben een overtuigings-waarde die alle principes in de schaduw stellen. Er zijn mensen voor wie dit anders ligt, maar deze zijn gedurende de hele geschiedenis in de minderheid geweest.

Ik ben het hier nog steeds geheel mee eens - en ja: er is mij geen adekwate behandeling van het menselijk karakter bekent (dat ook bijzonder moeilijk is,
helemaal als het over veel verschillende mensen gaat, met verschillende achtergronden, verschillende waarden, en verschillende intelligenties).

18. Nu naar wat anders en trivialers:

Jul 21: Een verdwaalde zwaluw
Er was gisteren een zwaluw verdwaald in de voorzolder. Ik had niets gehoord, maar toen ik wakker werd zei Jola dat er "een beest" op de zolder zat. We dachten eerst dat het een duif was, dus heb ik een laken genomen om dat voor de zolderdeur te houden zodat ie niet weg zou kunnen vliegen, en een kussensloop gepakt om 'm, net als de parkieten vroeger, te kunnen vangen.

Toen ik de zolderdeur open deed bleek er een volwassen ogende zwaluw helemaal beneden op de grond tussen de laatste tree en de deur te liggen, die kennelijk zeer vermoeid was. Hij keek wel, maar deed geen moeite weg te komen, dus ik kon 'm makkelijk opscheppen met het sloop. Hij zag er overigens niet beschadigd uit dus ben ik er meteen mee naar het dak gegaan. Vrijwel onmiddellijk toen ik het kussensloop wegnam deed ie z'n oogjes open, keek even, en vloog - niet helemaal fris, want hij stuiterde een beetje in z'n vlucht als een motorvliegtuigje met een hikkende motor, maar verder kennelijk alleen vermoeid en hongerig.

Het verbazende was dat het dier overwegend handtam was: Het liet zich probleemloos oppakken en transporteren, met maar een heel klein beetje gespartel. Aangezien ik voor zo'n diertje een monster ben moet je dus aannemen dat ook gevogelte apathisch kan worden door moeheid, of de moed gewoon opgeven: Als ie van het dak op kon vliegen, kon ie dat ook van de grond waar ik 'm oppakte .... alleen ontbrak 'm het geloof dat het zin had.

Ik had als jongen van een jaar of 13 parkieten. Wat de zwaluw betreft: Ik weet niet hoe terecht het is dat ik zo'n diertje geloof toeschrijf, maar denk aan de andere kant dat vogels en zoogdieren wel degelijk niet-verbale vormen van geloof hebben.

19. Dan is er weer dit over alweer meer herrie:

Jul 28: De herrie van Stadsherstel
De herrie van Stadsherstel is de hele week doorgegaan: Iedere dag staan de ramen wagenwijd open en er wordt - vrijwel zeker opzettelijk - gebruld en geblerd vanaf 's ochtends vroeg tot de koffiepauze. (Ik denk dat meer mensen wel dan niet sadistisch van aanleg zijn, d.w.z. ze beleven plezier aan het aanrichten van ellende voor een ander: Op die manier bestaan ze door in de ogen van een ander te bestaan.)

De cafe's maken herrie tot 2 uur 's nachts. Terwijl ik dit tiep (op Zaterdag: Door de week hoor je om deze tijd Stadsherstel) zit de debiele dronkenlap weer buiten te lallen. Zijn uitkering is uitbetaald en hij heeft zich weer volgezopen en zit te lallen - een soort klagend zingen tegen een radiootje in dat ie tegen z'n oor houdt. Waarschijnlijk zal hij dit tot vanavond 22.00 doen. (Het is 12.30. Hij is nu een uur bezig.)

Dit klopt allemaal precies zoals het hier staat en de bezopen gek heeft me maandenlang wakker gehouden tot 2 uur 's nachts met zijn dronken gelal.

20. Dit gaat over Duitsland, dat één werd in 1990, en over - het gebrek aan - kwaliteiten van beroepsbestuurders:

Jul 28: De incompetentie van het bestuur
Duitsland is de facto één (en alle atlassen kunnen hertekend worden). Het Duitse Gevaar is tamelijk uitgebreid en zeer debiel belicht van allerlei kanten, maar de enige kant die ertoe doet komt nooit ter sprake: De incompetentie van de bestuurders - want dat het is de grote, eerste en vrijwel universeel verzwegen politieke thema: Hoe krijg je competent bestuur (Pre-Socratici, Socrates); hoe krijg je incompetent bestuur weg (Verlichting, Jefferson).

Want: Vrijwel alle bestuurders die ik in mijn inmiddels 65-jarige leven gezien heb waren volstrekt incompetent, en vaak meer dan meer gewone mensen, omdat de types die zich in de politiek begeven vaak zwakkelingen en leugenaars zijn, en dat in aanzienlijk grotere mate dan normalere mensen, maar zich als machthebbers weten te ontheffen van de meeste controle.

21. Dan is er dit over (on)verantwoordelijkheid van de beroepsbestuurders:

Jul 28: De onverantwoordelijkheid van de bestuurders
En niemand stelde ooit de vraag over verantwoordelijkheid - sowieso een vraag die nooit gesteld wordt over verantwoordelijke politici: De enige politici wiens verantwoordelijkheden ooit uitgebreid ter sprake gebracht worden zijn die politici die hun verantwoordelijkheden verloren hebben en als zondebok moeten gaan dienen.

Ik heb nu vrijwel alles in Voslensky's "Nomenklatura" gelezen, en het is een heel goed boek. Het lijkt op Zinoviev's "Gapende Hoogten" (en werd erna gepubliceerd), maar zonder satire en zonder literaire pretenties. Maar telkens opnieuw, net als bij Zinoviev, is mijn commentaar: Het is geen socialistisch verschijnsel; het is geen Westers verschijnsel: Het is universeel. Overal waar een aanzienlijke gecentraliseerde staatsmacht is zonder een systeem dat de ambtenarij competent en aan het werk houdt gedijt het burokratisch parasitisme.

Inderdaad. En Voslensky is nog steeds de moeite waard - maar ik weet niet hoe bekend hij is, en ook niet hoeveel hij gelezen is, al suggereert de laatste Wikipedia link dat hij althans enigszins bekend is. (Het boek is uit 1980.)

22. Dan is er dit, over een fundamentele hoop van me, die me doet verschillen van de meeste mensen die aan politiek doen, links, rechts, of in het midden:

Jul 28: Technologische vooruitgang
En ik heb nog steeds de meeste hoop op technologische vooruitgang: Waar de politiek vrijwel voortdurend faalt, slaagt de techniek. Eerlijke verdeling van schaarse middelen is tot nu toe menselijk onmogelijk gebleken, maar het opheffen van specifieke schaarsten niet, zodat er zoveel is dat ieders deel in ieder geval groter wordt, al wordt de verdeling daardoor niet rechtvaardiger.

Het is nog steeds zo dat een nieuwe bron van schone energie (koude fusie, bijv.) de hele wereldsituatie onmiddellijk en radikaal zou veranderen. Voor radikaal betere landbouwmethoden (genen-technologie, maar ook betere mestschemaas) geldt althans op korte termijn hetzelfde, en er zullen nog wel een paar voorbeelden te bedenken zijn (vooral betreffende grondstoffen en vervangers ervoor).

Het principiele punt is dat de bestuurders vrijwel zonder uitzondering incompetent zijn: Van hen kan onder de meest optimische constructie niet meer verwacht worden dan dat ze de boel niet verder kapot besturen en incidenteel middelen ter beschikking stellen voor zinnige projecten.

Inderdaad - en nee, ik heb sinds 1969 niet meer in politici geloofd.

23. Er is dit over de hitte:

Aug 3: Hittegolf
Er heerst een hittegolf, hoewel het tot nu toe wel meevalt. In ieder geval temperaturen rond de 35 gr. Overdag valt 't wel mee maar 's avonds wordt het in de slaapkamer boven (met dun hout met zwart asfaltpapier als dak) moeilijk koel en blijft 't bedompt. Tot nu toe overleef ik het echter redelijk, of althans een stuk beter dan als kind. Ik zweet wel erg snel erg makkelijk (wat o.a. suggereert dat het zweten wel degelijk mede teruggaat op verhoging).

Als kind kon ik slecht tegen temperaturen boven de 25 graden, vooral als dat dagen of weken zo bleef. Ik houd er nog steeds niet van, maar het viel in 1990 wel mee, kennelijk. In 2010 had ik behoorlijke problemen vanwege langdurige warmte in de zomer. Wat zweten betreft: Ik had dit zéér vaak gedaan, inclusief bijna iedere ochtend wakker worden in een kleddernat bed, tussen 1979 en 1984 (meer wel dan niet, in ieder geval).

Sindsdien is dat zweten verminderd, maar het was weer meer tussen 2002 en 2010, toen mijn gezondheid slechter was. Tegenwoordig is het overwegend weg (maar ik zweet nog steeds makkelijk bij teveel inspanning: ik denk dat dit de
anaerobe verbranding is).

24. Er is dit over Montesquieu:

Aug 3: Ethiek en recht
Ethiek en recht veronderstellen beide en zijn beide gebaseerd op gegeneraliseerde wensen over mensen die weer gebaseerd zijn op feitelijk gefundeerde meningen over menselijke capaciteiten. Niemand die ik ooit last behandelde dit fundamentele feit adekwaat, maar M[ontesquieu] was er zich kennelijk in ieder geval bewust van.

Inderdaad - en ik ken niet eens zelfs maar een goede lijst van de gebruikelijke universele menselijke capaciteiten, en er is bij mijn weten nog steeds heel weinig feitenkennis over hoe deze uiteenlopen en hoe ze gebruikt worden.

25. Aug 4: Gezwommen in Landsmeer
Gisteren ondanks de warmte naar Landsmeer gefietst; daar gezwommen (plas over en terug, toch snel 1 km); teruggefietst; 's avonds wat in de rondte gefietst vooral vanwege de warmte; en toen "Rebecca" van Hitchcock gezien.

Dat wijst op een redelijke constitutie, temeer daar ik eigenlijk alleen 1 MB en 1 Zn en 2 B6 en 2E opat - met dit verschil dat ik minstens 5 gram C dronk.

Ik herinner me dit nog steeds goed, vooral (i) omdat het verbazend was dat ik het kon en dat ik het er redelijk van afbracht, zonder in te storten, en (ii) omdat dit de laatste keer was dat ik gezwommen heb: Nu dus ruim 25 jaar geleden.

26. Dit gaat over een toneelstuk en de bovenklasse:

Aug 5: The upper class
Vandaag is het een stuk minder warm: Van 35 naar 25 graden. Vannacht "Educating Rita" van W. Russell opgenomen van de BBC. Dit is een leuk toneelstuk, alleen gaat het mank aan een misvatting: Dat iemand uit de "lower classes" met een lichtend intellect wel door de beperkingen, onbeschaafdheid en domheid van het eigen milieu kan kijken, maar niet door die van het Engelse universitaire milieu - en dit als een soort paradijs zou ervaren. That's fuckin' bullshit, mate: The upper classes are just like the lower ones, except that they don't drop their friggin' aitches and can get credit at the bank. Otherwise they're as blind, stupid and prejudiced as any random set of Englishmen - and they're equally ordinary plain dummies, except that they went to the best schools, so their plainness has a posh gilding and a cultured stink, both of which denote qualities as real as do the paint and perfume of a prostitute.

Ik denk dat dit nog steeds overwegend waar is.

27. Dan is er dit (en de formules worden meteen er achter vertaald - en "desda" is "iff" is "if and only if"):

Aug 11: Sociale handelingen gedefinieerd
(de meeste sociale handelingen van mensen hebben mede of vooral de vorm aCp iff aB((Eb)(Eq)[(aCp -->bEaCp) & (bEaCp iff bBq) & aDbBq] = a doet iets precies dan als a gelooft dat als a p tracht te doen dan ervaart b dat en dat b dat ervaart desda b q gelooft (q is bijv. dat dat betekent dat a ...) en a wenst dat b q gelooft: "All men are actors"; all social acts gestures; all social stances postures - and yet that is but half of the truth, for all men also invest their feelings, ideals, self-image, and aims in their gestures and stances, even if deceptively.).

Ja, inderdaad, en het is ook allebei waar: Zowel dat de meeste mensen vrijwel voortdurend acteren, als dat ze daarin ook hun eigen gevoelens, idealen, zelfbeeld, en doelen uiten, maar dat gewoonlijk ook weer gedeeltelijk verhuld en gedeeltelijk oneerlijk.

28. En dit is weer over de gigantische herrie aan de Elandsgracht:

Aug 11: Herrie, herrie, herrie & morele normen
De hele week zijn we iedere dag uiterlijk 8 uur gewekt door een stel volstrekt debiele schilders. We hebben ze opgenomen, want ze krijsten werkelijk de hele dag, gedeeltelijk vanzelf en gedeeltelijk met de radio. Gruwelijk.

Adler's opstelling hier zou zoiets zijn als dit: Ik moet me niet opwinden - da's allemaal maar zelf-verheffing; en ik moet bedenken hoe ik die mensen een plezier zou kunnen doen. Alles heel nobel, cooperatief, sociaal-voelend etc. wat een prachtig ideaal is. Helaas zijn mensen niet alleen nobel, niet alleen cooperatief, en niet alleen sociaal-voelend. En helaas leeft het gros van de mensen nog als in stammen-gemeenschappen: Morele normen en verplichtingen gelden alleen tegenover leden van de eigen groep; morele normen gelden niet voor anderen; iedereen die niet tot de eigen groep gehoord is een vijand of een gek. Dit is in ieder geval nog steeds de tendens. (Die inhoudt dat de meeste mensen voor de meeste mensen geen werkelijke personen zijn: Men heeft geen werkelijke verplichtingen of banden van cooperatieve wederkerigheid met ze noch is er een gedeeld Wij.)

Ook weer geheel waar: vrijwel alle morele normen worden door mensen alleen gehandhaafd tegen mensen uit de eigen groep(en). (Er zijn uitzonderingen, maar die zijn tamelijk zeldzaam.)

29. Er is dit over een gruwelijk slecht en een tamelijk goed boek:

Aug 16: Van Thijn en Phillips - burofascisme
Ik ontdekte eergisteren 2 bijzonder bruikbare boeken: Heel, heel, heel slecht: Van Thijn's "Dagboek van een Onderhandelaar" en heel goed - Derek Phillips's "De naakte Nederlander". Van Thijn blijkt een ongelovelijke egoist (550 x "ik" in de eerste 70 paginaas!) en debiel te zijn, die vol trots en zelfmedelijden zijn eigen leugens en stompzinnigheden etaleert in een gruwelijke en totaal achterlijk uit clichees en stoplappen samengeflanst vakbondswerker- en varagids-proza, of hoe je het moet noemen. Gruwelijk!

En Phillips blijkt al in 1977 in De Gids en in 1984 in dit boek gezegd te hebben, in keurig beleefd en netjes helder academisch proza, wat ik beweerd heb en geeft ook een gedeeltelijke uitleg van wat ik burofascisme noem in termen van het karakter van de Nederlander: Een collectivistisch dier. Het mooie is dat ie niet mals is; gelijk heeft; soortgelijke ondervindingen als ik: Geen antwoord of boosheid, maar overwegend ignoreren - en hij is en was professor sociologie aan de UvA! En kritiseert het Cammelbeeck CvB als een incompetent zooitje bureaucraten!

Ik was 25 jaar geleden positiever over Phillips dan ik nu ben, maar 't blijft waar dat hij een deel van mijn kritiek ook gaf, en dat in 1977 eerder deed dan ik. Ook heeft hij overwegend gelijk over de Nederlanders: Het zijn collectivistische dieren, en ze hebben ook bijzonder veel "indifference that they masquerade as tolerance".

30. Dit is geheel waarachtig over hoeveel slaap ik tekort kwam:

Aug 19: 1e keer uitgeslapen in een jaar
De afgelopen week voor het eerst in bijna een jaar uit kunnen slapen, d.w.z. niet gewekt worden om 7.15 of, op z'n laatst, 9.00 (nadat ik vanwege de kroegen pas om 2.00 a 3.00 uur in slaap ben gevallen). Wat een genot! En zoals boven al gezegd is mijn konditie een stuk beter, niet alleen daardoor vermoed ik, maar wel grotendeels: Genoeg en ongestoord kunnen slapen maakt erg veel uit voor mijn welbevinden.

Maar ik kon dit dus héél weinig, want ik werd vaak al om 7.15 of zo gewekt door de vuilnisman, of de bierwagens die bier kwamen uitladen voor één van de drie
kroegen binnen 15 meter vanwaar ik woonde, of door diverse andere bronnen van hierrie.

31. Hier is wat meer over Voslensky (dat een heek goed boek is):

Aug 22: Totalitaire staatsmacht en inferieure mensen
Als ik Voslensky's these enigzins veralgemeniseer krijg ik zoiets als dit:

In iedere staatsvorm heeft het bestuursapparaat de macht en streeft naar totale kontrole en macht c.q. volledige ongekontroleerdheid en welvaart. Totalitarisme is geen politiek creatuur maar een bestuurlijke kanker: Iedere vorm van menselijk bestuur streeft naar almacht (op het eigen terrein) en onverantwoordelijkheid en onkontroleerbaarheid.

Ieder bestuursapparaat dat langer dan 5 a 10 jaar bestaat heeft ook de eigen elite, voetvolk en carriere-makers, en voorzover er bestuurs-wisselingen plaatsvinden ("democratisch") zijn dat wisselingen binnen deze groep. En ieder bestuursapparaat wordt van hoog tot laag voornamelijk gevuld uit de rangen van wat anders misdadigers geweest zouden zijn: Asocialen, carriere-makers, talentlozen, en, altijd, diegenen die status nastreven door het gebruik van leugens, macht en geweld.

En ja, ik denk zo langzamerhand inderdaad dat er een psychopathologie van de macht is: Het is bijv. niet voor niets dat machthebbers vrijwel altijd zowel bijzonder stom als bijzonder arrogant tuig zijn. Het filter dat dergelijke mensen selecteert is het filter van talent: Bestuursapparaten selecteren negatief op gebrek aan individualiteit, gebrek aan eigen ideeen, gebrek aan moed, en positief op loyaliteit, gezeggelijkheid, en corrumpeerbaarheid. Het is een filter dat dus de meest gewetenloze schoften selecteert als het best inzetbaar en het meest geschikt voor hun taak.

NB dat ieder van de groepen die een bestuurlijk orgaan bestuurt een kliek is waarin men men kent en tot ons rekent, al betreft het pro forma politieke tegenstanders, en dat ieder van die klieken in een min of meer stabiele maatschappij zeer langdurig kan bestaan (generaties) en overwegend gesloten is: In feite werkt er een ballotage-mechanisme, en de kliek beslist wie er tot de kliek behoort. Alleen wie in de kliek zit kan redelijkerwijs verwachten een aanzienlijke positie te verkrijgen in het bestuursorgaan waar de kliek de macht over heeft.

Er zijn maar 2 effectieve manieren om de bestuurstendens naar totalitarisme tegen te gaan c.q. in de hand te houden: Maatschappelijke revoluties en wederzijdse controles - checks & balances - door konkurrerende groepen. Een zinnige ideologie helpt natuurlijk, maar is van secundair belang: Het fundamentele feit is immers dat bestuursorganen mensen aan macht helpen en dat macht corrumpeert.

Voslensky geeft een uitstekende illusieloze beschrijving, gebaseerd op grote kennis: Hij is jarenlang een prominente nomenklatoerist geweest. En het portret wat hij tekent is universeel - van het Romeinse Rijk t/m het Amsterdamse bestuur.

Ik heb Van Thijn's "Dagboek van een Onderhandelaar" uit en 2941 keer "ik" geturfd in 278 paginaas hoofdtekst: 10,5 keer per pagina gemiddeld (en er zullen er nog wel meer zijn). Van Thijn blijkt een volkomen debiel en volstrekt egoistisch zwijn, alleen geinteresseerd in eigen en partij-glorie (als afgeleide, wel te verstaan); bereid daarvoor te liegen en bedriegen (met trots: Voor de Partij); en zelfs zijn eigen rotgenoten als rotgenoten te betitelen en uitgebreid te schofferen middels de meest groffe en achterlijke jijbakken: Als ie de kans krijgt om iemand in het gezicht te trappen zal ie het onmiddellijk en genotvol doen, al is het een partijgenoot.
(...)
Er is een dubbel selectie-mechanisme tegen morele normen: De zwijnen aan de top laten vrijwel alleen zwijnen toe om de trog mee te delen (incidentele fatsoenlijke mensen komen op hoge posities door een andere reden), en alleen zwijnen zijn in staat de weg naar de top af te leggen.

En ik neig er ook sterk toe om dit soort schoften als een mensen-type op te vatten (dat bovendien historisch in de meerderheid is): Mensen met een natuurlijke aanleg tot beschaving zijn dit niet. Het zijn eerder geboren of getogen psychopaten: Geen moraal en geen talent voor iets anders dan kommanderen en moorden, beide capaciteiten binnen het bereik van debielen. En voorzover het geen geboren psychopaten zijn zijn het de talentlozen: Het soort mensen dat van jongsafaan weet niet op eigen benen te kunnen staan; dat verlangt geleid te worden; dat geniet van het geven en opvolgen van bevelen; dat gelukkig wordt door het zijn van lid van een groep; en dat bereid is alles te doen of laten om de superieuren te plezieren.

Ik schets hier alleen, maar denk dat het een type is omdat je het overal terugziet. NB: Het zijn mensen die altijd eenvoudig te herkennen zijn aan het volgende: Hun bestuurspositie is hun ultieme doel en waarde. Het is nooit een middel, en er zijn geen andere interesses. Typische politici en ambtenaren lezen niet en denken niet maar besturen - d.w.z. maken carriere en verdelen baantjes.

En het is een ander menselijk niveau. Van Thijn is ziekelijk gepreoccupeerd met glorie, in die mate dat ie herhaaldelijk schrijft altijd tranen in de ogen te krijgen als Den Uyl een publiek toespreekt. Het is mogelijk, en in ieder geval schrijft ie het en publiceert het, en niemand vindt het waanzinnig, ziek, gevaarlijk of bijzonder schijnheilig. Dit zijn niet mijn soort mensen: Mijn genen bevatten niet het yahoo-gen dat hen beweegt. (Of dit precies of overdrachtelijk waar is is de vraag. Maar het is opvallend dat je door de hele geschiedenis een klasse van bestuurders en een klasse van meer of minder beschaafden ziet, met een zeer duidelijk onderscheid naar werk, status en preoccupaties: De bestuurders hebben de macht en de status; de - ik zal maar zeggen - individuele talenten hebben de ideeen (en worden vervolgd of genegeerd, voorzover ze niet corrumpeerbaar zijn). Ondertussen is het statistisch onderscheid tussen deze groepen enorm, waar het bijv. publikaties, stijl, inkomen, status etc. betreft. Algemene regel: De machtselite bestaat uit aculturele schoften; de maatschappelijke elite bestaat uit de aanzienlijken en bekenden - zie verder Aron. Het punt hier is dat leden van de machtselite vrijwel zonder uitzondering talentloos zijn waar het andere talenten dan onmenselijke betreft, en dat je dit makkelijk kunt bewijzen: Vrijwel geen politicus, ooit, kan schrijven, praten of denken, of is bekend geworden daarom. (De uitzonderingen ondersteunen de regel: Het betreft hooguit 1 promille, en dan nog vrijwel altijd uitzonderingen in uitzonderlijke tijden.)
(...)
Hoe het zij: Wie sociologie van de macht bedrijft bedrijft sociologie van de misdaad; wie politici beschrijft beschrijft maffiosi - van een bijzonder soort waar het middelen en status aangaat, maar volstrekt normaal, qua maffiosi, waar het motieven, moraal en middelen aangaat.

Er zijn fatsoenlijke politici, maar het betreft een kleine en gewoonlijk bijzonder naieve minderheid, die ook nooit enige macht van betekenis krijgt, en vooral functioneert als legitimatie: De democratische oppositie o.i.d.

Waarom heerst er dan bijv. in Nederland geen diktatuur? Omdat dat niet nodig is - de trog is zo ook bijzonder goed gevuld; omdat de machthebbers ook daartoe de talenten ontbreekt - hier heerst sinds de 60-er jaren een kliek stomme zwakkelingen, in een heel burgerlijk en stabiel klimaat; en omdat de politieke structuur (scheiding der machten etc.) dat moeilijk maakt.

En diktatuur is niet nodig: De oligarchie heerst toch wel, niet via de onderdrukking van andersdenkenden middels geheime politie, maar door de volledige machtsgreep van de bestuurselite waar het bestuurlijke topposities betreft en de welstand en domheid van de bevolking. Als je oude kranten of boeken inkijkt zie je dat de namen, de koppen en de organisaties al 25 jaar dezelfde zijn, zowel in de politieke partijen als de media. Dezelfde hoeren beheerden de TV 20 jaar geleden; dezelfde schoften verdeelden de burgemeesters-, staatssecretaris-, ministers- en hoge ambtenaren-posten 20 jaar geleden als nu; en het tuig dat 15 jaar geleden politiek prominent was via een politieke partij is het nu nog, alleen zitten ze nu allemaal op hoge bestuurlijke posten.

Dit is ook nog steeds geheel waar, 25 jaar later.

32. Dan is er dit, op persoonlijk niveau:

Aug 24: Bedbank, file-kast, Jolanda werk aan de UvA
Gisteren een prettige dag wat resultaten betreft, overigens vooral voor/door Jola: Ze heeft nu een bedbank gekocht, die een hele verbetering is t.o.v. het wrakke bed dat eerst beneden stond en ze heeft tegelijk een file-kast en stoel voor mij gekocht, en die met hulp van haar vader en mij naar binnen gehesen.

Vooral de file-kast is zeer prettig, want nu kan ik eindelijk mijn archieven in orde brengen. In eerste instantie, in ieder geval, zal ik maar een 3-dubbele administratie opzetten (zelfde titels en structuur): Op flop; in de kast; en op de hard-disk, de laatste natuurlijk maar gedeeltelijk. Er liggen al maanden tientallen mappen met stukken in stapels op de grond die ik nergens kwijt kon, want mijn oude file-kast is eigenlijk al jaren te klein. Nu heb ik het vooruitzicht dat ik over een maand voor het eerst in 10 of 15 jaar kan overzien wat ik aan files heb (wat nog steeds niet betekent dat ik mijn notities uitgetiept heb, maar wel dat ik dan tenminste kan begroten wat ik nog moet doen en kan vinden wat ik heb).

En vervolgens belde Bart van Swol: Jola heeft het baantje op het Psych Lab waar ze naar gesolliciteerd heeft, nl. het geven van instructies over de Mac aan studenten. Dat is om een boel redenen bijzonder goed: Meer geld; geen gelazer mogelijk met de bijstand; meer mogelijkheden; voor haar meer ontplooiingsmogelijkheden & contacten etc. (Dit is ook zo als het blijken zou niet te gaan, waarop de kans niet groot is.)

De eerste metalen file-kast (allebei 135*75*46 cm, met vier laden) had ik me in 1980 aangeschaft. Deze tweede zat ook snel bijna vol. Maar mijn archieven zijn
in de war na 1991, en nooit meer echt op orde gekomen: Te weinig gezondheid.
In 1990 ging het nog, en had ik ook zeer veel minder op computerschijven.

Wat de bedbank betreft: die is aan mij vermaakt in 1993, en heb ik nog steeds,
maar is al vele jaren - ik vermoed al sinds 1995 - ingezakt. Maar ja, ik heb niet
alleen geen gezondheid, ik heb ook heel weinig geld.

Wat het baantje betreft: Dat kreeg ze vooral vanwege haar rode haar en blauwe ogen, en hoewel ik in 1990 blij voor haar was zag ik niet dat dit ook de manier was waarop ze van me af kon komen, wat ze ook binnen een jaar voorelkaar had: ze heeft nooit werkelijk van me gehouden (anders dan de andere vier vrouwen waarmee ik samengewoond heb).

NB dat ik in 1990 het grootste deel van de vier jaren 1986-1987-1988-1989-1990 aan haar belangen had besteed, en daarvan vooral de eerste drie jaren, en dat ik dat ook bijzonder goed en verantwoordelijk gedaan had.

33. Dan is er dit over journalisten en hun werk:

Aug 24: Uitspraken van politici en journalisten
Ook opvallend is, ook bij de BBC en de NRC, de zeer lage kwaliteit van de geboden informatie: Vrijwel het enige waar aandacht aan wordt besteed zijn de uitspraken van politici en journalisten. Op geografische, economische, politieke en militaire achtergronden wordt vrijwel niet ingegaan. Twee dagen geleden hoorde ik bijv. voor het eerst zeggen (na tientallen uren radio) hoeveel inwoners Irak heeft. Kaartjes worden vrijwel niet gegeven, noch specificaties van inwonersaantallen, inkomen, inkomens- spreiding, politieke structuur etc. etc.: De geboden informatie ligt vooral op het vlak van acteurs en is kinderlijk naief (maar niet kinderlijk goedwillend: Dit is een uitlaatklep voor veel aggressie, xenofobie en chauvinisme).

Ja, dat klopt nog steeds, en is waarschijnlijk alleen erger geworden, want de hele bevolking en alle journalisten zijn minder goed onderwezen dan ik ben (en dat stelde al heel weinig voor).

34. Er is dit over het huis en de schoorsteen:

Aug 27: De gaten in de schoorsteen "gerepareerd" met blik
Het is ochtend en ik ben nog niet goed wakker. Jola heeft gisteren de gaten in de schoorsteen gemaakt: Er zit nu zinken platen met schroeven en kachelkit tegen. In ieder geval is het gevaar van koolmonoxide-vergiftiging hiermee een stuk minder.

Jolanda was behoorlijk handig en fysiek geheel gezond. Overigens was het zink gewoon blik, en was het geen echte bescherming tegen koolmonoxide, zoals ook
in 1992 bleek: 't Lekte nog aan alle kanten.

35. En dan is er dit over het eerste college dat ik in 10 jaar bijwoonde (daarvoor was ik overwegend te ziek geweest, en ik had ook lang niet alle jaren gestudeerd), en over hoe de docenten psychologie mij in grote meerderheid zagen:

Sep 2: Eerste college in 10 jaar
Afgelopen donderdag voor het eerst in ca. 10 jaar college gevolgd: Een werkgroep perceptie o.l.v. ene Van Leeuwen, kennelijk een broekje - zo eentje die mij antwoordt als ik hem, na dit zowel beleefd als relevant aangetoond te hebben in diskussies, zeg "wel te weten dat ik de groep nogal kan beinvloeden" (dit overigens vooral om dat soort lamlendige excuses voor domheid en afwezigheid van initiatief van anderen a priori af te kappen), mij als weerwoord geeft "ik tem je nog wel".

Nou ja. Wat moet je daar nou op antwoorden? Ik heb 'm maar gezegd dat ie de eerste zou zijn in 40 jaar, en dat ik 'm veel geluk wenste. Ik weet niet wat dit soort volk zichzelf inbeeldt - if anything - bij dit soort frases. 't Gekke is ook weer dat ik wel weer onmiddellijk met egards behandeld word: Aan de ene kant mag ik me zgn. niks verbeelden, en andere kant krijg ik strijkages. De gewone halfheid dus.

Ook weer geheel waar. Het gaat hieronder verder, want dit was niet het laatste.

36. Er is eerst dit over mijn lezen van Multatuli:

Sep 2: Ik lees Multatuli serieus sinds eind 1987
Maar iets anders wat me opviel, weer betreffende Multatuli: Het is pas sinds januari 1988 dat ik serieus in de VW lees (en sinds in october 1987 Mimi's uitgave van de brieven).

Ik heb dit hierboven al uitgelegd.

37. En dan is er dit:

Sep 8: Bedreigd met (mogelijk dodelijk) geweld aan de UvA
Afgelopen week een paar boze brieven aan de huisbaas en de Bouw en Woningtoezicht geschreven waarop ik nog geen antwoord ontvangen heb. (Algemene portee: Vergoed eerst maar de kosten die ik al gemaakt heb en zeg me een ander huis toe, en dan praat ik verder. Tot die tijd doe ik niets.) Ik zie ook niet hoe ik hier ooit iets gedaan krijg.

Ook Donderdag weer naar Perceptie. Ik ben beleefd en vriendelijk, val Van Leeuwen niet aan, geef alleen maar wetenschappelijk relevante opmerkingen, en slik trouwens mijn meeste opmerkingen maar in. Toch kreeg ik deze keer te horen dat "als ik 'm nog een keer "domme wetenschappers" noemde hij mij het zwijgen op zou leggen". Ik, behoorlijk ironisch en niet onder de indruk, maar wel vriendelijk: "Met geweld, ook?". Antwoord (waar 12 mensen bij aanwezig waren): "Ja, indien nodig. En velen aan deze faculteit zullen mij dankbaar zijn als ik je voorgoed 't zwijgen opleg." Ik: "O. Dat verbaast me niets. Veel geluk erbij gewenst."

NB: Ik had "domme wetenschappers" ter sprake gebracht om de nationaal-socialistische "wetenschappers" te omschrijven en degenen die zich tegen Gestalt-noties verzetten uit politieke gronden. Ik had aan de hele Van Leeuwen daarbij niet gedacht - hij trok de schoen geheel spontaan zelf aan.

NB dat ik allebei de keren geheel kalm was en bijzonder redelijk reageerde,
dat weer vooral kwam omdat ik hem echt een broekje vond, die duidelijk niets
van mij begreep.

38. En hier is weer meer over de herrie die ons het gehele jaar door teisterde, zij het in verschillende vormen, waarvan dit een jaarlijks herhaalde was:

Sep 18: Jordaan-festival: Herrie, herrie, herrie
Het weekend was er weer Jordaan-festival: Gruwelijk dom gebalk en gebler tot 2.30 's nachts. Zondag stonden de luidsprekerboxen van de Inrit weer klaar. Ik ben langs de politie geweest (Lb.gr.) om het ze uit te leggen. "Ze zouden een autootje sturen". De herrie begon om 12.00 uur en duurde 12.00 uur: Simultaan verschillend stom gebalk en gebler uit de tent op het pleintje verderop, en recht tegenover me, alle 2 keihard. De Inrit speelt zo luid dat ik de cassette-recorder er niet goed overheen krijg. Verscheidene keren gebeld (22222), nl. om ca. 12.30, 1.00 en 3.00 uur. Uiteindelijk dit vreemde bericht van 222222 (ik ben nl. beleefd): Er zouden vergunningen zijn waar de politie niets van weet, die van de ene op de andere dag door B&W uitgegeven worden. Wil ik verhaal dan moet ik "Algemene Zaken" op het Gemeentehuis bellen. Morgen dus. De luidspreker-herrie eindigde ca. 00.00 's nachts; de overige herrie tegen 3-en.

Maar ja - ik vermoed dat dit sindsdien gewoon 25 jaar lang doorgegaan is, al weet ik dat niet zeker. Maar tot een jaar of tien geleden, in ieder geval, was het waar ik nu woon, minstens een kilometer of anderhalf verder, nog steeds bijzonder goed te horen als er Jordaan-festival was.

39. Okt 28: Diverse puntjes
Alleen wat punten:

- Ik ben 2 weken geleden van de trap gevallen en heb m'n
  linkerhand  bezeerd.

- De GG&GD heeft de GSD geadviseerd mij fl. 200,-- p.m. te
  geven. Zie OC

- Mul zeikt om huur, via een inkasso-bureau.
- De gaten zitten nog steeds in de schoorsteen: Zie OC

"OC" is de officiële correspondentie (anders dan de persoonlijke idem). Dit was ook één van de laatste keren dat de GGD redelijk was: Vanaf 1995 werd ik plotseling geacht te werken, tot 2011 toe, dus 16 jaar lang, waarin ik van 1996 - 2010 vrijwel iedere dag overdag naar bed moest om bij te komen, en vaak wakker werd terwijl het water van mijn gezicht spoelde. Maar dat is de Amsterdamse A-sociale Dienst.

40. Dan is er dit over mijn ideeën:

Nov 5: Mijn ideeën
Trouwens, ik zit nu te bekijken wat ik de afgelopen maanden gedaan heb, en ik verbaas me: Terwijl ik het gevoel heb weinig te doen doe ik behoorlijk wat. D.w.z.: Ik heb over dit jaar goede notities; een bruikbaar journaal; en een boel gedaan wat betreft progammeren, de computer, brieven schrijven etc.

Iets anders dat me opvalt is dat ik hetzelfde (soort) idee vaak herhaal in mijn notities: Recente aantekeningen over functies vond ik in vrijwel dezelfde vorm in notities uit 1982 terug. Interessant: Een soort mentale obsessie/gegrepenheid.

Kortom: 't Ging nog, al hield het niet over. En de herhaling kwam vaak voor, ook later. Maar ja, mijn notities waren vrijwel altijd spontane ingevingen.

41. Dan is er dit over mijn uiterlijk:

Nov 15: Ik koop een pak
Gisteren een pak gekocht, of althans een colbert en bijpassende broek. De reden is dat ik het grauw van me af wens te houden (zoals de portiers uit het Maagdenhuis: Types kennelijk zo ingehuurd uit de kraakbeweging). Je wordt behandeld al naar gelang je er uit ziet door idioten, en vandaar.

Het is heel goed mogelijk dat ik allebei nog steeds heb, 25 jaar later, ook al omdat het zéker voor de wollen jas geldt die ik toen ook kocht. (Ik heb het colbert nog, maar heb sinsdien een nieuwer gekocht.)

42. Dan is er dit, dat in feite illustreert hoe het met de kachels was tussen eind Augustus 1988 en 10 Februari 1992 (dus 3 1/2 jaar lang) - en dit is een belangrijke aantekening:

Nov 24: Illustratie van de kachelproblemen
Hier is een overzicht van het uitvallen van de kachel - heel vervelend, want het is moeilijk gissen naar de oorzaak met de krankzinnige schoorsteen.

Kachel

6.xi 3x uit om 18.30
18.30 4e keer
18.32 5e
18.33 6e
18.35 7e gaat niet meer aan
18.45 brandt weer
21.00 weer uit en aan
7.xi. Uit om 14.00
17.00 2e keer
8.xi 3 keer uit
            10.xi. 3e keer uit om 15.00
         19.xi. al weer 4 keer uit sinds 10 minuten
Zeg 5 a 10 keer per dag de afgelopen week
             21.xi. Alweer een keer of 20 uit vandaag (nu 19.00)
De kachel is nu 4x uitgevallen in 2 minuten. (24 keer)
5x 6x (in 4 minuten)
22.xi. Vandaag is de kachel minstens 40x uitgegaan
23.xi. Vanochtend al 8x

Maar geheel niemand van de gemeente of de huisbaas deed ene flikker: We konden wat bijna iedereen betrof gewoon vergast worden, zoals dus al een keer
gebeurd was.

43. Hier is de laatste aantekening van dit jaar (geselecteerd uit 290 Kb journaal):

Dec 28: Het huis op de Elandsgracht
Overigens heb ik ondertussen de tafel verplaatst naar naast de kachel, tegen de lange muur; de computer op 't moment op de vierkante poef onder de tafel (en hij maakt nu ook minder lawaai); en mijn luie stoel om in te zitten, met 't keyboard op schoot.

Dat zit makkelijk, en het werkt beter dan op andere manieren. En op andere plaatsen in dit huis zit ik scheef.

De poef heb ik nog, en hier gaat het vooral over het feit dat ik op de meeste plaatsen in het huis op de Elandsgracht niet eens recht kon zitten. Maar ja: Dat was (en is) de huisvesting in Amsterdam voor de minder bedeelden: Ik was 40, maar had maar één keer, gedurende anderhalf jaar, een behoorlijke, maar veel te dure, woning gehad.

44. Tenslotte: De gemeente Amsterdam

Tenslotte zijn er drie dingen uit 1990 die samenhangen met het huis op de Elandsgracht.

A. Een meneer F.J. Mannaert kwam langs in 1990, gestuurd door de gemeente, en acterend alsof hij een inspecteur van de Bouw- en Woningdienst was. Of hij dat werkelijk was weet ik niet en betwijfel ik. (Hij kan ook een gemeente-advocaat geweest zijn. Hij was nl. niet bekend - zo zei men mij althans - bij de Bouw- en Woningdienst.)

Hoe het zij, hij kwam langs, inspecteerde de zolder en de schoorsteen daar (die nog steeds een puinhoop was), weigerde de kachels te bekijken, aan te kijken, of te inspecteren; weigerde de gaten die in de schoorstenen waren gehakt op 2 en 3 hoog te bekijken; en bleek vervolgens een officiele brief geschreven te hebben aan B&W waarin hij loog alsof het gedrukt stond: Hij had "op het eerste oog niets gezien" dat op enig gevaar of achterstallig onderhoud wees.

Hij was langsgekomen om die konklusie op te schrijven en deed dat ook. (Er wordt nl. voor minstens 10 miljard euro per jaar alleen in soft drugs omgezet in Nederland.)

Vanaf die tijd werd ik betiteld als "leugenaar" door een stel verdierlijkte advocaten van de Bouw- en Woningdienst.

B. Er was ook een brief aan de voorliegster van de burgemeester - die mij in geen geval wilde spreken: een zoon van een geridderde communistische verzets-
strijder ontvangen doet een Van Thijn pas als hij in de hel zit, want bij leven dekte hij de omzetten van zijn vrienden en kameraden de drugshandelaars:

C. En er was tenslotte een lang bezwaarschrift aan de Gemeente Amsterdam, weer persoonlijk langsgebracht en uitgereikt aan de persoonlijke portier van Van Thijn in December 1990:
In feite was dit overwegend een brief aan een Amsterdamse ambtenaar die mij te woord had gestaan over het Johnny Jordaan monument dat ik voor mijn deur zou krijgen.

Het is allemaal volstrekt eerlijk mijnerszijds, maar ik had in 1990 nog niet het feitelijk narko-nazistische niveau van een groot deel van de gemeentelijke Amsterdamse ambtenarij door: Uit naam van "de idealen van de Februari-staking" hebben B&W van Amsterdam, de gemeente-advocaten van Amsterdam, en - in ieder geval - grote delen van de Bouw- en Woningdienst en de gemeentelijke politie (allebei in 2015 verleden tijd) een illegale drugshandel helpen opzetten en gedijen die jaarlijks alleen in soft drugs voor minstens 10 miljard euroos omzet. (Volgens het Van Traa -rapport.)

De burgemeesters willen doen geloven dat zij daar niet in meegedeeld hebben. U mag ze geloven, maar als ze voor iedere 1000 centen omzet aan soft drugs 1 cent zouden hebben ontvangen, dan zouden ze in de 25 jaar sinds 1990 slechts 250 miljoen euroos gekregen hebben. Onbelast en onbelastbaar ook.

---------

Tenslotte: Ik heb dit laatste punt 44 zo kort mogelijk behandeld. In een latere versie van mijn autobiografie, waarvan dit de laatste woorden van deel II zijn,
staat wellicht aanmerkelijk meer. (Voor meer zie ME in Amsterdam.)

 
-----------------------------------------------------------

       home - index - summaries - mail