Prev-IndexNL-Next

Nederlog

July 23, 2015
Autobiografie 1985  -  deel  3
Sections

            Introduction
1. Autobiografie 1985 - deel 3
2. Afsluiting van dit deel (en van 1985)


This is a Nederlog of Thursday July 23, 2015.

This is not a crisis blog. It is the third and last autobiographical part of the year 1985, and is mostly in Dutch.

1. Autobiografie 1985 - deel 3
De rest van dit bestand bestaat uit selecties uit mijn getiepte journaal voor 1985, en bestrijkt 1 juni 1985 - 31 december 1985. Dit zijn de paginaas 169-256 in JN85B. Mijn aantekeningen hebben een datum uit 2015, en de originelen uit 1985 zijn in het blauw. De achternamen zijn gewoonlijk ingekort. Het voorgaande deel staat hier, maar dit is feitelijk behoorlijk wat korter dan het later geproduceerde deel in mijn autobiografie. De redenen hiervoor staan in sectie 2.


9.VI.85: [Elandsgracht, 1e indrukken]
Ik zit nu sinds Dinsdag [5 dagen eerder] op de Elandsgr. 3´´´ en het bevalt me buitengewoon goed: Het is een heel prettig huisje, behoorlijk handig ingericht, en ik voel me er thuis - méér ook dan in de Tuinstraat: Nieuwbouw vind ik onprettig, zowel om in te wonen als naar te kijken.

17 juli 2015: En dat bleef ook zo, de eerste 2 1/2 jaar. 't Was inderdaad geheel niet groot, en ook duidelijk behoorlijk gehorig en verkrot, maar 't was een woning, en ik betaalde er véél minder voor dan de Tuinstraat, ik meen aanvankelijk 115 gulden per maand (af van ruim 700 gulden bijstand in de maand), en er was ook veel minder herrie dan vanaf 1987, toen er plotseling 4 terrassen waren i.p.v. 1, allemaal feitelijk open tot tussen 1 en 2 uur 's nachts en binnen 10 á 15 meter van mijn woning.

Wat betreft nieuwbouw: Ik las gisteren dat Le Corbusier, ook de ontwerper van de Bijlmer, die ik altijd gruwelijk lelijk en onmenselijk vond, feitelijk een zeer totalitaire fascist was (letterlijk: hij was er nauw mee geassocieerd). Ikzelf heb altijd sterk geprefereerd in rode bakstenen of houten huizen te wonen. In feite heb ik dat ook het grootste deel van mijn leven gedaan.

9.VI.85: [Verhuisverslag]
Vrijdag 31 mei geld gehaald bij de GSD; de deurwaarder gebeld, die de meest sadistische variant koos: Oprotten vóór Ma 15.00 of anders; een busje bij Kuperus besteld en de zaak gepland eb vast net Freek een deel van de zware huisraad naar Landsmeer gereden.

Van Za tot en met Ma-av. als een krankzinnige gewerkt: Zeer scherp en precies gepland; zeer hard gewerkt; en zeer veel vitamines geslikt (er is een statistiek).
Resultaat: Ik heb harder gewerkt dan in de afgelopen 10 jaar, denk ik; m.b.v. de vitamines ben ik gezonder dan sinds 1.i.79: 't Maakt zó'n groot verschil dat 't wonderbaarlijk zou zijn als er geen verklaring voor was (zoals zoveel, en de verklaring maakt het niet minder wonderbaarlijk, maar wel meer onbegrijpelijk).
En dit was natuurlijk óók een cruciaal experiment voor mij: Wat gebeurt er al ik voor twee werk en mijn vitamines verdubbel? Nu, dat blijkt perfekt te werken.

17 juli 2015: Wel... het grote probleem was tweeledig: (1) je krijgt nooit iets anders te zien dan een huisarts, die niet wetenschappelijk maar een praktizijn is, al geven ze héél graag anders voor, en (ii) je krijgt alleen een verwijzing naar een medische wetenschapper als je een serieuze ziekte hebt. Ergo: Ik heb 30 jaar lang gevraagd, en 30 jaar lang niets gekregen. En sinds ca. 1995 ben ik bovendien belasterd dat ik niet ziek en wel krankzinnig zou zijn, volgens psychiaters (niet vanwege mij: vanwege M.E.)

9.VI.85: [Overzicht van de situatie]
Ik ben zeer tevreden:
  • Ik heb mijn gezondheid eindelijk in mijn macht: Ik weet wat ik (hoogstwaarschijnlijk) heb; ik weet wat ik er tegen kan doen; en mijn therapie is buitengewoon effektief én vrijwel ongevaarlijk;
  • 't Is niet overdreven om te stellen dat ik m.b.v. de vitamines op > 50% van mijn oude effektiviteit kan opereren (wat héél wat anders is dan op < 5%, want zo ligt het, of lag het, zonder overdrijving).
  • Niet alleen mijn lichamelijke welbevinden en mogelijkheden hebben mij zeer beïndrukt, ook mijn geestelijke: Mijn kalmte, helderheid, snelheid, realisme en precisie waren buitengewoon (en had ik dat niet op kunnen brengen dan was 't me ook niet gelukt).
  • Financieel is dit een zeer grote vooruitgang; juridisch is dit een zeer grote vooruitgang (zolang ik hier zit ben ik eenvoudig niet te pakken, denk ik); persoonlijk is het een zeer grote vooruitgang en verbetering (want ik vind het hier veel prettiger, leuker en mooier dan in de Tuinstraat); en bovendien zijn mijn verwachtingen ook hoogst zonnig (..)
17 juli 2015: Ik denk dat ik groot gelijk had over vitamines, maar (1) ik heb het geheel nooit uitgezocht gekregen, vrijwel zeker omdat vrijwel geen medicus méér van vitamines weet dan heel weinig, en (2) ik heb het nooit vergoed gekregen (en het heeft me veel geld gekost, allemaal betaald van mijn armoede).

Wat betreft mijn energie: Ik denk dat mijn inschattingen zinniger zijn dan de gebruikelijke, die gebaseerd zijn op een of ander waarschijnlijk overwegend zinloze theorie.

En wat betreft de rest had ik ook gelijk, al was ik wel érg zonnig. Maar ja, ik had buiten de geluidsoverlast en buiten Van Thijn's corruptie gerekend, en het was toen, in Juni 1985, eenvoudig waar dat ik een heel groot stuk beter was geworden in 1 1/2 jaar, en zojuist iets verricht had dat ik geheel niet gekund had sinds 1.i.1979.

11.vi.85: [Judith]
Het is zover: Eindelijk heb ik met Judith gesproken, en mijn intuities kloppen vrijwel volledig.

17 juli 2015: Maar bleken vrij snel daarna gewoon fout. Ik beïndrukte haar wel, die eerste keer, maar schreef toen teveel, waarschijnlijk ook te moeilijk, en ze had
daar snel genoeg van, waar ik 't weer snel mee eens was, vooral omdat ik ófwel alles van haar wilde ófwel niets. Ze heeft me zeker nooit begrepen, en ik haar
waarschijnlijk ook niet. En ze was toen 24, dus feitelijk zowel behoorlijk jong als 11 jaar jonger dan ik.

14.vi.85: [Ik win het proces tegen de SSh]
En er is weer iets schitterends geregeld: Ik heb het proces tegen de SSh gewonnen. Ik hoef geen cent te betalen, en het vonnis is extreem op mijn hand: De SSh is "schromelijk in gebreke gebleven" "vrijwel geen maatregelen, die (..) dringend noodzakelijk waren, heeft genomen" "uit gebrek aan bestuuurskracht heeft nagelaten", "het uiterst lakse nauwelijks als optreden te kwalificeren handelen", en dat betekent dat ik de SSh in een nieuw proces om schade- vergoeding kan vragen, en indien niet de SSh dan wel de UvA. (NB: Het bestuur der Stichting = het CvB, indertijd.)

17 juli 2015: Maar ja: ik was ook zéér naief over de gigantische corruptie die er toen al was in Nederland: (1) ik vond ternauwernood één advocaat die voor mij wilde optreden: allemaal hadden ze de smerige lulsmoes "meneer, dat is te politiek voor mij" [= "ik wil de PvdA in deze PvdA-stad geen pijn doen"]; (2) ik had er ook niet mee gerekend dat de UvA eenvoudig nooit antwoordde, toen ik het proces eenmaal had gewonnen; en (3) ik had geheel geen geld, en weinig gezondheid.

15.vi.85: [Vitamines]
Ik heb weer bijzonder veel gedanst: Bij elkaar minstens een uur. En: Met minder zweten dan ooit en, wat nog veel belangrijker is, spierpijnloos (voor de eerste keer, denk ik) en met meer energie dan ooit. En de reden ligt voor de hand: Vitamine C, waar ik nu 5 à 10 gram per dag van gebruik - hoeveel is moeilijk in te schatten, want ik neem het uit de kilo en heb geen weegschaal.

17 juli 2015: Hm. Ongetwijfeld is dit feitelijk korrekt, maar het is geheel niet zeker dat het aan de vitamine C lag. In feite weet ik niet waar het aan lag, behalve dat er een grote verbetering opgetreden was in de ruim 1 1/2 jaar dat ik aanzienlijke hoeveelheden vit B, C, en E nam, samen met uitgebreide maar veel geringere hoeveelheden van de benodigde mineralen, die bij de B zaten. Helaas ben ik veel papieren kwijt, zodat ik nu alleen een voorlopige inschatting kan geven: Ik nam tussen 200 en 300 mg aan de meeste B-vitamines; een gram of 3 tot 5 C; en 400 tot 1200 internationale eenheden E per dag, gemiddeld, vermoed ik, tussen 1985 en 1988. En dat is ook de bovengrens: ik zat er vaker onder.

En zie verder 30 oktober 2014, met vrij veel behoorlijk heldere informatie.

15.vi.85: [Aphorismes]
Be a lover, but amidst all thy love do not forget thou artst a philosopher.

18.vi.85: [Stephanie]
[Ik heb] 25 minuten gesproken met Stephanie per telefoon. Ze was heel rustig en rationeel voor haar doen, en vond dat ze me niet meer kon vertrouwen. Wat gek was, vond ik, dat ze het voortdurend over "our relationship" had (..) die àlles zou kunnen lijden behalve mijn bedreigingen van Shan's gemoedsrust. En uiteraard: "It is not true, Martin". Verder was 't typisch Stephanie, maar in een rustige bui: Ze was, misschien "to avoid your being hurt, Martin, been somewhat ambiguous in the past" maar verder was alles natuurlijk 't resultaat van mijn "psychological character" en had ik haar vertrouwen in mij diep beschaamd door er met John over te praten.

17 juli 2015: Dit is de laatste of één van de laatste keren dat ik haar persoonlijk sprak. Er staat redelijk wat meer in het journaal, maar 't is duidelijk dat zij haar
wantrouwen van John totaal verwarde met mijn recht om te vragen hoe het zat - waar zij nooit duidelijk antwoord op gegeven had, en dat feitelijk het enige was wat ik vroeg: Enige duidelijkheid over de échte feiten.

Hier is nog een deeltje van dezelfde pagina: "Als ik dan niet de vader ben, en Brian wel" - wat ik dus meer dan 11 jaar na Shan's geboorte nóg niet wist - "zou 't dan niet zinniger zijn om Brian de zo gevreesde "traumas & identity problems" te verwijten en niet mij? En wat voor kul is 't om míj haar fundamentele wantrouwen in John's fatsoen te verwijten - want opnieuw zei ze dat het via John wel eens bekend zou kunnen worden? Etc. etc. etc." (Maar ik was zéér tactisch, en vermeed alle dergelijke vragen.)

Overigens toont dit ook aan waarom een verhouding met Stephanie mij niet gelukt zou zijn: Ze was te verward, want het gehele probleem over Shan ging terug op haar fundamentele onduidelijkheden over haar relatie met Brian.

29.vi.85: [Pamela]
Er ging me een licht op over Pamela: Ze is gewoon schizofreen, en heeft twee hoofdcreaties, zal ik maar zeggen: Diva en Betsy (of, zo u wilt, Sadie en Mazzo, want zo ligt 't wel, vermoed ik). En 't licht ging me vooral op omdat ik haar nu drie dagen bezig heb gezien met de aspirerende acteurs/actrices, en mij daarbij, in ieder geval, drie dingen opvielen:
  • Ze kan bijzonder goed les geven, en is buitengewoon geconcentreerd aanwezig, en zeer dominerend;
  • een aanzienlijk deel van haar gedrag bij en rondom 't lesgeven is heel duidelijke geacteerde projectie: Zó wil ze zichzelf zien, en zó speelt ze zichzelf. Dit is herkenbaar omdat 't zowel te overdreven als te mechanisch  (voorspelbaar, clichématig) is;
  • ze is véél te onvriendelijk (...)
17 juli 2015: Schizofrenie is te sterk, maar ze had wel duidelijk twee zijden in haar karakter, en was vrijwel zeker een stuk SM-eriger dan ik me gerealiseerd had (en dan ik ben, want ik heb er niets mee). NB ook uit het journaal voor deze dag: "Pamela is in mijn buurt i.h.a. zelfverklaard masochistisch" (waar ik dus geheel niet in geïnteresseerd ben).

29.vi.85: [Judith]
Ik produceerde Donderdag een sonnet, geïnspireerd door Shakespeare. Hierbij een kopie van een getiepte tekst:
1. Shakespeare's sonnet 78
So oft have I invoked thee for my Muse
And found such false assistance in my verse
As every alien pen hath got my use
And under thee their poesy disperse.
Thine eyes, that taught the dumb on high to sing
And heavy ignorance aloft to fly,
Have added feathers to the learnèd's wing
And given grace a double majesty.
Yet be most proud of that which I compile,
Whose influence is thine and born of thee.
In others' works thou dost but mend the style,
And arts with thy sweet graces gracèd be;
   But thou art all my art and dost advance
   As high as learning my rude ignorance.

2. Maarten's sonnet

Or so I feel when I see thee
And stand enrapt'd in awe and bliss
As all the me that is in me
Becomes engulfed in thee and all that is.
For all Nature seems to shine through thee
As I stand and stare and silently sing
In answer to the epiphany I see
For thou embodiest every thing.
Through thee I see all Nature flow
All shines through thee and thou in all -
So what can I do but gently bow
And tell thee how thou made'st me fall:
   That thou art all and all is thee
   And all in all make'st thou me see.

(written on 27.vi.1985)

17 juli 2015: Dit is overgenomen uit het NL voor 19 mei 2013.
29.vi.85: [Lesbiennes]
't Was trouwens wel nachtbraken gebroken de laatste dagen, want ik was Woensdag tot ca. 04.00 in De Kwakbol; Do. tot laat in de MW (festival der verleiding met, vooral, veel lesbiennes, en nee, wat Pamela ook moge willen, het SM-gedoe staat me niet aan: Op z'n best zijn 't kinderlijk uitvergrote aspecten van persoonlijkheden. 't Komt mij rijkelijk onvolwassen voor: Volwassen vrouwen in matrozenkleertjes danwel omhangen met kettingen en boeien - ik zie geen persoonlijkheden, alleen rollen opgehangen aan hang-ups) (...)

18 juli 2015: Ik kan me hier niets meer van herinneren, en wil niet suggereren dat alle of de meeste lesbiennes SM zijn, maar er waren ongetwijfeld toen veel lesbiennes in de Melkweg.

1.vii.85: [Judith]
Zojuist Judith gesproken: Het is uit voordat 't aan is - ze vond dat het niet klikte, of niet genoeg klikte (had eerst gedacht dat ik een "remplacant" voor Jan, de mij voorgegane filosoof, zou kunnen zijn, want "jij bent net zo'n type, alleen wel extremer"), vanwege mijn "arrogantie" en, kennelijk, gebrek aan humor. Kortom, ik heb haar verschrikt met mijn sonnet, en ze voelt zich niet makkelijk in de omgang met mij, evenals ik mij niet makkelijk voel in de omgang met haar. Ik heb haar verteld dat het me noch verbaasde noch teleurstelde, en dat was dat.
(...)
Nog steeds weet ik niet wat mijn intuities nu inhielden, wát ik in of door haar gezien heb, en of dat nu projectie was of niet.

So now what? I don't really know what else to say of it - I am not even disappointed, for it all was to be expected. What is amazing is that intuitions as strong as this evaporate not with a bang, nor even with a whimper. It is a very great pity that, apparently, I have been mistaken in my intuitions, but then I never believed that they were necessarily true.

18 juli 2015: Het was niet geheel en totaal uit, want dat was pas zo sinds 12 september, maar dat waren vooral naweeën, in de vorm van Engelse sonnetten, die later komen. Ik denk wel dat ik haar interessanter verscheen dan zij deed, (met redelijke argumenten, die ik maar weg laat) maar heb noch had haar iets te verwijten, terwijl ik ook vind dat ik haar heel erg redelijk behandeld heb (ook al omdat mijn "arrogantie" vooral bestond in het niet "gelijkwaardig" willen beschouwen van alles en iedereen: daar ben ik inderdaad te intelligent en eerlijk voor).

Zie ook de volgende opmerking over mijn intuitie.


10.vii.85: [Judith]
De reactie op Judith schijnt nu pas te komen - op de dag dat ik effectief heb afgesproken met Jeanette naar bed te gaan (hoewel ik niet denk dat
dat er iets mee te maken heeft).

Eerst kwam er weer een sonnet, weer als reactie op Shakespeare - nu 87, en net lag ik weer te huilen. Waarom weet ik zelf niet; waarom ze me zo raakt begrijp ik niet; wat ik in haar zie weet ik niet - maar god, dit is het dus: Liefdesverdriet.
Mateloos, redeloos en onbegrijpelijk, maar wel reëel. Voor ik verder ga, eerst de poezie:

2A. Sonnet 87

Farewell: thou art too dear for my possessing,
And like enough thou know'st thy estimate.
The charter of thy worth gives thee releasing:
My bonds in thee are all determinate.
For how do I hold thee but by thy granting,
And for that riches where is my deserving?
The cause of this fair gift in me in wanting,
And so my patent back is swerving.
Thyself thou gav'st, thy own worth then not knowing,
So thy great gift, upon misprision growing,
Comes home again, on better judgment making.
    Thus have I had thee as a dream doth flatter
    In sleep a king, but waking no such matter.

2B. For Judith: 

Goodbye: thou seem'd so good, so fair to me,
So much a fullfilment of my life's quest,
That I beheld all Nature's perfections in thee
And seeing thee I felt most heavenly bless'd.
Now thou tell'st me I am most sorely mistaken
And could'st neither love me nor like me nor be my friend,
And would'st believe me thou wish't of me be forsaken,
And desire'st that our companionship be put to an end.
As if I merely projected my fond false dreams onto thy face;
As if thou art blind to me and my great and heartfelt humanity:
As if the perfection thou has't presented to my stun'd gaze
Is nought to thee but a base projection of my blind stupidity.
   But is he blind who can see human perfection in a woman's face
   Or she who rejects such a vision as if it were a disgrace?
3. O Judith  

    In you I thought I saw all in all and all human perfection -
    Intelligence, courage and compassion found in you perfect expression;
    Yet seeing a human goddess I doubted my eyes and had a suspicion
    That no actual person could live up to all implied by such a vision.
    So I, hesitant yet struck to my core, asked you to meet me and know me
    To let our selves meet, mingle or merge and find out if we could see
    Whether the me in you and the you in me could grow into a shared we
    In which each could see each and all and realize our common humanity.
    Now, having met once you refuse to see me: It seems I shocked you
    With too much arrogance, too many ideas, and with strong poetry too -
    As if the less arrogant, less thinking, less poetical men you are used to
    Are kinder, more sensitive, more human than me: Could this be true?
        O Judith, are you sure I am neither worth meeting nor worth knowing;
        Are you sure true understanding and appreciation do not need growing?

18 juli 2015: Het laatste gedicht is niet ingesprongen vanwege de breedte. En het laatste gedicht is ook van ongeveer een maand later, maar is hier maar geciteerd (naar een NL van 7.viii.2014). Er staat veel meer in mijn journaal, maar ik merk hier alleen nog iets op over mijn intuities over haar, en in het algemeen: Intuities zijn feitelijk fantasieën, zelfs in de - vrij zeldzame - gevallen dat ze overwegend kloppen. En ik had dat dertig jaar geleden een stuk minder duidelijk door.

11.vii.85: [Gezondheid]
Laat ik eerst in algemene zin opmerken dat (..) ik nog steeds gezonder aan het worden ben - eenvoudig in termen van wat ik lichamelijk blijk te doen: Hoewel 't me natuurlijk, vanzelfsprekend, voorkomt wat ik tegenwoordig eenvoudig doe, in termen van staan, lopen, fietsen, dansen, is dat jaren volstrekt onmogelijk geweest (..)

17.vii.85: [Rasko's vriendin]
Gaby is zeer intelligent, en kennelijk door Rasko gefascineerd om soortgelijke, maar minder bewuste en meer vrouwelijke redenen dan ik, maar heeft me wel diverse keren verteld geen sexuele relatie met hem te hebben ("we are friends not lovers", "I slept here, on the couch, when you phoned"). We hebben dus uitgebreid gepraat, en ik heb haar geadviseerd Rasko te helpen 't coke-dealen op te geven en een coffeeshop te beginnen, wat ze zou proberen. Ze kent hem 6 jaar, is 23, maar weet niet goed wat ze met haar leven aanmoet, ook al omdat 't coke-deal-bestaan "is not my kind of world". Ik denk ook (en dacht dat eerder, evenals Rasko, kennelijk) dat ze sexueel in mij geïnteresseerd is, maar ik ben daar natuurlijk niet op in gegaan, hoewel we wel nogal uitgebreid over sex gepraat hebben (..)

18 juli 2015: Ik was in Rasko geïnteresseerd omdat hij bijzonder intelligent was en wist eerst niet dat hij een cocaïne-handelaar was (waar ik geheel niets mee had of heb). Ik kende hem een jaar of twee, in totaal, want zag hem niet meer sinds 1986, en zag Gaby nooit meer na deze keer. Ik denk ook dat Rasko allang dood is, want hij was van mijn leeftijd, nam zeer grote risico's, en snoof bijzonder veel cocaïne, waardoor hij in de tijd dat ik 'm kende ook aftakelde, want hij werd megalomaan: Hem kon niets gebeuren. Maar ik vermoed dat hij en Stephanie de twee intelligentste mensen zijn die ik persoonlijk gekend heb.

23.vii.85: [Cousteau]
[Ik lees] "De zwijgende wereld" van Jacques-Yves Cousteau: Een boek dat me zeer beïnvloedde op 9- of 10-jarige leeftijd. 't Blijkt dat ik toen al uitermate perceptief was (en trouwens ook dat ik 't boek nog steeds goed in mijn hoofd had, evenals de fotoos): 't Is een uitstekend boek (..)

18 juli 2015: Het boek leende ik oorspronkelijk uit de bibliotheek Oranjehof, en gaf me het idee, dat ik tot m'n 15e of 16e ook gehad heb, om duiker te worden, of duikend zee-bioloog. Hier kwam niets van, behalve dat ik van mijn 10e tot mijn 16e zeer veel zwom en lang onder water kon blijven (dat mijn longen vrijwel zeker vergroot heeft, dat gezond is), en dat ik het boek, dat ik in de Melkweg 2e-hands vond, nog steeds heb. (Dit was ook lang voordat Cousteau beroemd werd via de TV.)

23.vii.85: [Gezondheid & sex]
En ik moet zeggen: Ik ben hard toe aan een goede sexuele verhouding. Wat er gebeurt zie ik wel, maar mijn celibaat lijkt af te lopen - vooral omdat ik gezonder en gezonder word, want kijk: Za heb ik minstens 10 km gelopen en bovendien minstens 2 uur gestaan (tegenwoordig probleemloos, dat staan); Ma heb ik heen en weer naar L'meer gefietst, tegen de storm in (terwijl ik Zo uitgebreid en zeer intensief heb gedanst). En bovendien slaap ik veel minder (en véél beter, natuurlijk) dan vroeger: Zeker niet meer dan 7 uur en eerder 6 dan 7 per nacht, gemiddeld.

Wat vrouwen betreft schijnt 't hierop uit te draaien: Ofwel Judith, ofwel een heel stel die me allemaal iets te bieden hebben maar geen van allen alles. En waarom ik mijn alles in Judith zie is voor mij nog steeds een groot wonder waar ik minder van begrijp dan van wat ook: Ik kan 't niet bevatten - 't bevat/omvat mij. 't Is gek maar waar, en ik bevind mij er heel wel bij, ondanks haar, tsja, ontwijk-gedrag.

18 juli 2015: Ik had toen 1 1/2 jaar geen sexuele verhouding gehad, al is me dat minstens 3 tot 5 keer expliciet aangeboden, zonder dat ik dat vroeg. De drie hoofdredenen waren dat ik ziek was; dat ik een bijzonder goede sexuele relatie met Anna had gehad gedurende bijna 6 jaar; en dat ik niemand kon vinden die ik werkelijk intelligent vond, afgezien van Pamela, die evident véél te problematisch was.

Wat betreft Judith: Dat was toch vooral een kwestie van mijn eigen blindheid:
Ik had nog steeds niet door dat het een combinatie van mijn fantasie was plus - bijna zeker - haar feromonen, en overigens vrijwel geheel aan mij ontsproot. En dit wil ook zeggen: Er kwam niets van haar, al was ze me initieel goed gestemd: het kwam allemaal van mij (net als met andere liefdes).


23.vii.85: [Gezondheid, behandeling, mensen]
It seems to me I am getting better and better: I enjoy myself very much every day: I do much in terms of walking, cycling and house-work mainly - all of which was mostly beyond me for years, and an interesting point is that you don't know what you missed until you have it: All is known by contrast,  comparison & analogy, but health is a most miraculous thing, as is sickness, for it seems to me I have literally for years been unaware of the seriousness of my condition.
(...)
Something else: I should like to know how I make the impression I do make on people. Intellectually, at least part is clear to me and often told me: I am extra-
ordinarily clear; I can sum up complex ideas and situations in a few phrases; I am witty and fast. Bur this is not what makes people reverent (the amount of gifts I get is quite astounding, if I think about it, and from all manner of people, and never because I ask or suggest: it is imposed on me). Of course, I am nearly always very kind, interested and honest, and I neither flatter nor denigrate people, and really try to help them to express themselves. Again, this is not all of the explanation.
(...)
Never have human beings been so hard of heart, so hypocritically callous. Of course, it has been like this all through history - but not on this scale and not with as little justification. The Tartars killed 700.000 people around 1070, but they had not 20 centuries of enlightened thinking to support them - to make the TV- cameras to show it to all and sundry, as an amusement between the ads. Freedom, you ask? All have it, and nearly all nearly all the time abuse it. Nearly everyone is most interested in himself/herself & nearly none is justified. And those who would be are not most interested in themselves: They live in their works and served it, instead of the other way around.

18 juli 2015: De eerste paragraaf klopt (en ligt ook aan het feit dat Anna ook ziek was én we allebei moesten studeren). De tweede paragraaf klopt ook, maar ik vermeld niet dat dit de eerste keer sinds 1978 was dat ik behoorlijk veel mensen behoorlijk regelmatig zag (en in 1977-1978 was het weer de eerste keer sinds 1969: ik was nooit bijzonder sociaal, en was dat het meest van 1967-1969). De derde paragraaf is een smaakzaak, maar ik geloof dat het waar is dat ik in een opper- vlakkige egoïstische cultuur heb geleefd.

28.vii.85: [Gezondheid & psychosomatiek]
Dinsdagmddag bleek mijn fiets kapot en Lynne de telefoon niet aan te nemen om 14.00 uur, zodat ik maar meteen naar Landsmeer ben gelopen - en na een nacht zonder slaap, en met een temperatuur >= 25 gr. En 't ging probleemloos: Ik deed er vanaf de pont precies een uur over (want ik loop snel, en heb niet gestopt). Resultaat: Geen spierpijn, geen bijzondere moeheid, geen zweten. En o god wat kan ik mij boos maken over doktoren die nog steeds verzekeren dat het allemaal "bijgeloof", allemaal "psychosomatisch" is. Vrijwel alle kennis is napraterij, en vrijwel alle napraters zijn te lui, te dom, te arrogant of te vooringenomen, om hun gepretendeerde kennis te testen, te controleren, of aan te scherpen. En wie me onwaarheid vertelt vergiftigt me.
(...)
Ik heb diverse mensen gezegd dat ik 40x meer kan dan vroeger, en dat is ook zo, en de "40" wordt o.a. zo gefundeerd: Een jaar geleden had ik nog regelmatig moeilijk- heden van de Tuinstraat naar de Nwe Zijds Voorburgwal lopen; nu loop ik probleemloos 10 km - meer dan 40x zo ver. En dit is een goede maat want het gaat vooral om de hoeveelheid energie die ik continu p.m. kan besteden zonder serieuze spierpijn en extreme moeheid gevolgen.

19 juli 2015: Dertig jaar later is het alleen maar erger, in Nederland vooral vanwege medische oplichters als Wessely (een Engelse psychiater) en Van der Meer (een Nederlandse internist). Het hele begrip "psychosomatisch" is kul: Ik heb niet zowel een geest als een lichaam in de medische wetenschap: Alles is somatisch, en bijzonder veel is gewoon nog steeds onbekend, want medicijnen zijn hooguit 130 jaar (enigszins) wetenschappelijk. Maar nee, tientallen schunnige medische oplichters hebben mij, bij direkte implikatie, verteld dat ze alles weten, en dat ik niet echt ziek kán zijn zonder dat hun genie het kan vinden.

En de "40 keer" mag overdreven lijken: 't Blijft een feit dat ik tot eind 1983 gewoonlijk hooguit een paar honderd meter kon lopen zonder problemen, en in
1985 10 km zonder problemen en in een uur (want ik ben lang en liep heel snel).

28.vii.85: [Anna]
Ik heb haar nu ook eens over mijn sexuele verhouding met Anna verteld ("3x p.d.", naar waarheid.)

19 juli 2015: "haar" = Pamela. En drie keer per dag was eerder een onderschatting dan een overschatting, en was continu, bijna 6 jaar lang (en in 1978 ook een stuk meer). Maar: Ik was toen tussen mijn 28ste en mijn 33ste.

28.vii.85: [On Politics]
Vrijdagmiddag volgens afspraak langs Lynne geweest met wie ik "On Politics" doorgelopen heb - de enige fouten betreffen de termen "practic/se" en "lif/ve" en Lynne was zeer onder de indruk, zowel intellectueel als ethisch en stylistisch.

19 juli 2015: Het is ook een heel goed stuk, en ik ken zelf geen kort stuk over politiek dat beter is, al is het een stuk van mijzelf.

30.vii.85: [Pampus]
Zondag voelde ik me uitstekend, en besloot mijn laatste tientje bij elkaar te schrapen en aan goeie marrokaanse uit te geven (in Pampus, wat ik een prettige uitspanning - aan de Rozengracht - vind).

19 juli 2015: Dit is eruit gelicht omdat het de eerste vermelding van Pampus is, dat ik kort hiervoor voor het eerst bezocht, en waarvan ik in November 1985 de leiding kreeg. Dit was feitelijk een behoorlijk grote coffeeshop, gevestigd in een gekraakt pand waarin sinds 1965 of eerder de Gebr. Winter zaten, in kantoor-artikelen, waar ik heel wat keren was wezen winkelen sinds 1965. Het was verkrot in de 70-er jaren, maar de benedenverdieping was behoorlijk groot en diep, en in beginsel nog steeds geschikt als coffeeshop. De coffeeshop, op haar beurt, zoals ik rond Augustus 1985 uitvond, was weer een project van een stichting voor en door jongeren. Meer later.

30.vii.85: [Nietzsche]
Ik heb gisteren tamelijk veel in, vooral, Nietzsche gelezen, die ik zeer hoog aansla - 't is allemaal daar: Inzicht, moed, taalvermogen, en dat in een mate die ik bij zeer weinigen aantref. En z'n tekortkomingen - vooral interne inconsistentie en gebrek aan systematiek, coherentie + 't concentreren op vooral epistemologische, psycho- logische, esthetische en mystieke/profeten onderwerpen (ten nadele van een systematische ontologie, sociale filosofie, wetenschapsleer, logika) - liggen vooral aan z'n problemen met z'n gezondheid en z'n specifieke talent: 't Schitterende heldere epigrammatische Duits dat hij natuurlijk en als vanzelfsprekend schreef (zoals uit z'n brieven blijkt), en de daarmee, met z'n gezondheid samenhangende keuzes die hij maakte, z'n filosofische denkbeelden literair en epigrammatisch te presenteren.

19 juli 2015: Ja - en dit is ook iemand met wie ik het vaak oneens was en ben, maar z'n Duits was eersteklas  - en ik heb alle 4 delen Nietzsche in de Schlechta-uitgave geheel gelezen, alweer vooral vanwege het Duits. Twee andere bijzonder goed schrijvende Duitsers waren Schopenhauer en Lichtenberg, en vooral de laatste (een 18e eeuwse professor natuurkunde) is bijzonder zinnig. Tenslotte, iemand die nóg beter schreef dan Nietzsche (en zeer veel zinniger) is mijn favoriete Engelse schrijver, William Hazlitt, overigens alweer een voorbeeld van iemand die te goed schreef om ooit populair te worden.

30.viii.85: [Pampus]
What has happened meanwhile? I give a list of points:
  • I got acquainted with people in Pampus, and this may help me and them in the future (Pampus is a coffeeshop on the Rozengracht, originally squatted in 82 and now used by an irregular group of people between 16 and 35, say, many non-average in terms of initiative, interests & capacities)
  • (...)
  • otherwise: I smoked a lot (in Pampus) and I walked and talked a lot. In Pampus there are some interesting people (Peter V.. Menno + girlfriend, Ronald, Flos S., Ilya and others), who I might see more of
  • (...)
19 juli 2015: Er waren - al in 1985 - geen journaal-aantekeningen voor 't voorgaande deel van Augustus, en kennelijk heb ik die tijd grotendeels verbracht in Pampus, dat een bar in een flinke ruimte had, een tussendeel, en een groot achterdeel, en waar makkelijk vele tientallen mensen tegelijk konden zijn, die er meestal ook waren. Er werd ook veel wiet en hash gekocht bij twee dealers, die door de coffeeshop liepen.

De meeste mensen die er kwamen, zou ik nu zeggen, vormden ongeveer het laatste deel, in uiterlijk, aankleding, gebruiken en waardes, van de late 60er jaren, die de meesten zich ook nog konden herinneren. Ik heb er nog aanmerkelijk meer mensen gezien, oppervlakkig leren kennen, en mee gepraat (ik werd vrijwel direct herkend en erkend als een zeer bijzondere prater), maar uiteindelijk bleek ik de grote meerderheid toch weer te hoog in te schatten, en ik heb ze vrijwel allemaal niet gezien sinds eind  Januari 1986. Meer volgt.

30.viii.85: [Theorieën]
Another thing is that I have made good theoretical progress the last month: I simplified the inductive solution considerably and neatly, and I found a good approach to LPA-semantics. This I have to work out, and similarly I still have to organize my files. This I will do the coming month, I hope.

19 juli 2015: Wel... in 1986-1988 was ik vooral bezig met het helpen van Jolanda, en toen die eenmaal studeerde werd ik vlak voor mijn doktoraal in 1988 verwijderd van de filosofische faculteit vanwege het als genodigd spreker stellen van 39 Vragen, wat ik geheel nooit verwacht had, mede gezien mijn ziekte, maar dat toch gebeurde, als enige Nederlander sinds de 2e W.O., wat samen met mijn gebrekkige gezondheid mijn kansen ooit werk in de filosofie te vinden vrijwel nihil maakte. Ik heb wel behoorlijk veel meer aan inductie en LPA (= Logic of Propositional Attitudes) gedaan, en tientallen MBs filosofische en logische notities gemaakt sinds 1985, maar dat was alles vooral omdat het mijn belangstelling had en niet omdat ik het wilde publiceren (dat vrijwel zeker ook tot grote moeilijkheden met de bijstand/DWI zou hebben betekend, die voor mij zwaar wogen omdat ik écht niet kon werken).

30.viii.85: [Geld en gezondheid]
What else? Not much, or a lot, depending on how you look at it. There is still much I have to do, and I still have very little money and my health is doubtful, but I am a lot better than I have been since 6 years.

12.ix.85: [Werk en gezondheid]
Ik heb de afgelopen Ma en Di met Jan, Hein en Bram K. het huisje in Egmond afgebroken op 4-voudige vitamines,
- even hard gewerkt als de anderen (minstens)
- nauwelijks geslapen
- gezwommen
- hard gelopen (200 m.)
- Di av naar het MW-feest vanwege het 15-jarig bestaan van de MW geweest
  en daar nog 2 nummertjes gedanst om 2.00 ('t feest was zeer mat).
Uiteraard had ik daarna spierpijn en was doodmoe, maar gisteren en vooral vandaag heb ik me weer uitstekend gevoeld (o.a. als vanzelfsprekend naar Pamela gewandeld). Het zit er dus écht in dat ik beter word, of wie weet, misschien bijna ben, want dit ging nog beter dan met de verhuizing in Juni.

19 juli 2015: Ik had trouwens meer geld dan eerder, al had ik een bijstands- inkomen, want mijn huur was iets van 300 gulden p.m. minder. Wat de MW (= Melkweg) betreft: Ook dat was nog overwegend een 60-er jaren atmosfeer. Ik kwam er veel omdat ik er gratis inkon (mijn broer en/of zijn vrienden werkte er) en vond het er soms redelijk. Sindsdien is het zwaar verbouwd (ik was er nog één keer in 2014) en is het er een heel stuk minder aantrekkelijk en gezellig.

12.ix.85: [Werk en gezondheid]
Verder heb ik de afgelopen week weer twee keer gezweet, waar ik had mijn vitamine-gebruik omlaag geschroeft. Ik heb het nu weer omhoog gedraaid et voilá, 't zweten is opgehouden en ik voel me ook weer beter. Dat is dus heel duidelijk: De minimum-dosis om goed te kunnen draaien is 1 1/2e mega-B, 3 E en ca. 1 theelepel C p.d., maar dan draai ik ook prettig, met mogelijkheden om 10 km. te lopen, te dansen, en met gemak dit soort vertaalwerk te doen. Dat is dus weer zeer vreugdevol.
(...)
Geld zegt me inderdaad heel weinig - 't motiveert me totaal niet. En ik vind armoede in feite prettig en passend, zolang ik mijn toch bescheiden behoeften kan dekken.

19 juli 2015: Dat zweten was heel kenmerkend vanaf 1.I.1979, maar schijnt alweer iets te zijn waar geen medicus iets van weet. Toch heb ik de eerste paar jaar vrijwel ieder nacht liters gezweet, en werd 's ochtend meestal in een nat bed wakker.

Wat de doses betreft: Meer specifiek was de minimum-dosis toen 150 mg van de meeste B-vitamines, 1200 i.E. vit E, en 3 gram C p.d. En dat is in termen van de vitamines die ik nu, in 2015, kan kopen: 2 VM-75, 1 E 1000 en 3 pillen C p.d.

Het vertaalwerkt was met Pamela voor Knippenberg, en geld zegt me inderdaad heel weinig, en ik heb nooit van mijn leven zelfs maar een minimum-inkomen verdient, want de bijstand haalt ook dat niet.

9.x.85: [Pampus]
Ik heb de laatste tijd veel met Pampus te maken gehad op allerlei manieren. Om dat goed duidelijk op te schrijven heb ik een boel tijd en ruimte nodig, en daarom zal ik dat ook niet doen. Maar ik leer er veel en leer er veel aardige en/of interessante mensen kennen, en wat dat betreft is een onvolledig lijstje wel handig voor later: De drugs-boys: Harry en Eric; de bedrijfsleiding: Peter, Ronald, Jos; de barmeisjes: Gera, José (zuster van Hanneke); de dealers (Flos, Simon, Ton); de gasten: Semira, Hanneke, Menno, David, Esther, Frits, Deborah, Erik, Gerdinand, Manon en nog een flink stel die ik of bij naam of gezicht ken en mee gepraat heb. Overigens, wat mijn Stichtingsbemoeienissen betreft: Mijn huidige houding is deze: 't Ziet er totaal zinloos uit, en dat vooral vanwege 't karakter van Peter en dat van Harry, die allebei af&toe behoorlijk gestoord zijn, in Amsterdamse termen.

19 juli 2015: Ik kan me verreweg de meeste genoemden nog uiterlijk herinneren, al is het 30 jaar geleden en al kende ik ze maar een paar maanden. De Stichting heb ik laten vallen, maar ik had eind 1985 wel een bijzondere ervaring:

Op het gemeentelijk belastingkantoor in de Wibautstraat werd mij door en zwaar besnorde hoge ambtenaar met een gouden cocaine-scheermesje om z'n nek, waar ik mee was gaan praten met Peter V. omdat ze - heel vage, schriftelijke - "vorderingen" op Pampus beweerden te hebben, verzekerd dat
"U bent van alle problemen met ons af als u mij 250.000 gulden per jaar betaalt".
Ik denk en dacht dat hij corrupt was, heb gezegd dat ik er over na zou denken, en ben weggegaan en nooit terug gekomen, maar denk sinds de negentiger jaren dat niet alleen hij, maar ook B&W zwaar drugscorrupt zijn, al heb ik daar geen bewijzen van, afgezien van dit aanbod, de corruptie van de politie van het bureau Leidselplein, en de corruptie bij de Gemeentelijke Bouw- en Woningdienst, plus het feit dat Van Thijn vier jaar lang weigerde iets voor mij te doen, en ook mijn persoonlijk gebrachte brieven geheel nooit beantwoordde.(Zie ME in Amsterdam.)

Volgens het Van Traa rapport uit 1996 wordt er in Nederland, in de hash, wiet en hard drugs, minstens 50 miljard guldens, zeg 20 miljard euros omgezet, ieder jaar, en wat hash en wiet betreft grotendeels in coffeeshops "met persoonlijke toestemming van de burgemeester", in strijd met de wet.

Als de B&Ws die dat doen daarvan 5% opstrijken (wat heel makkelijk kan) dan verdienen ze daar gezamelijk (maar grotendeels in Amsterdam) ieder jaar 1 miljard euros mee. De "regelingen" zijn nu, bijna 30 jaar later, nog precies dezelfde als in 1988, en het enige verschil met vroeger is dat je er niets over leest of hoort in de kranten, sinds de dood van Van Traa "in een verkeers-ongeluk" in 1997.

14.x.85: [Elandsgracht]
De laatste 2 weken heb ik voor een aanzienlijk deel in Pampus doorgebracht, enerszijds om konflikten te regelen, anderszijds omdat het me bevalt, en bovendien omdat ik de afgelopen 2 weken behoorlijk veel last van geluids-overlast gehad heb: De riolering en de waterleiding onder de Elandsgr. worden vernieuwd, en men is daar 2 weken vlak voor het huis mee bezig geweest. Resultaat: Vrijwel 8 uur p.d. vanaf 8 uur 's ochtends een afgrijselijke herrie (waarom worden er geen betere geluidsdempers of graafmachines etc. gezet?) en een aanzienlijk geschud: Iedere ochtend om 8 uur word ik wakker gedreund en in mijn bed heen en weer geschud. Het eerste is vooral op de langere duur (uren) vervelend, en het laatste is gek: Dit huis moet zo gammel zijn als een seniele bejaarde met Parkinson's ziekte. Maar uiteindelijk is het vooral de konstante herrie due bijzonder vervelend is

19 juli 2015: Ik zou zéér veel meer last van konstante geluidsoverlast krijgen van 1988-1992, toen ik doodziek en doodmoe, gevlucht ben. Later meer, maar het huis was inderdaad geheel verkrot.

14.x.85: [Pampus]
Pampus heb ik afgeschreven, als project voor een Stichting: Voor de dealers is 't een melkkoetje; voor de bedrijfsleiders is 't een manier omzichzelf te beleven, baas te spelen, en geld te verdienen; voor 't barpersoneel is 't een manier om zwart geld bij te verdienen; en uiteindelijk is iedereen er om egoïstische en/of financiële motieven bij betrokken, speelt spelletjes, en is, op de keeper beschouwd, dom. Het zou goed kunnen lopen, maar niet met de huidige mensen en gebrekkige organisatie.
(...)
Er is echter ook één algemene les: 't Centrale gebeuren in Pampus is drugs-gebruik, en op de manier waarop daar gerookt wordt (en ik meegerookt heb) kan beter als "verslaafd" dan "niet verslaafd" omschreven worden: Iedere regelmatige bezoeker en ieder personeelslid is vrijwel konstant stoned, en daar draait 't sociale gebeuren ook om, en wordt het meeste geld in geïnvesteerd. En ik denk niet dat dat goed is, want 't verminderd de lichamelijke en geestelijke capaciteiten van mensen.

19 juli 2015: Allemaal goed gezien en opgeschreven, en inderdaad is het laatste deel wat ik al sinds 1970 denk: Ik heb niets tegen marijuana en hashisch, maar je moet zeker niet de hele dag of het grootste deel van de dag stoned zijn, was het alleen omdat je dan tot weinig anders in staat bent.

Trouwens, wat het voornaamste motief van de medewerkers betreft, geld: Ze hadden vrijwel allemaal een (bijstands-)uitkering (want er was weinig werk) en ze kregen allemaal een tientje per uur, dus 5 dagen werk leverden ze 400 gulden extra op: Niemand had financieel te klagen, en vrijwel iedereen had het stukken beter dan ik (die alleen bijstand had, verder niets verdiende, althans tot November).

16.x.85: [Pampus]
Ik wil niet geadoreerd worden door vrouwen die een stuk minder intelligent zijn dan ik. Ik schrijf natuurlijk zoveel over mijn gefascineerdheid door vrouwen omdat ik de sterke behoefte heb mijzelf te delen met iemand die me kan begrijpen, maar die ik niet kan vinden. Om te illustreren wat betreft de vrouwen Ma opgenoemd: In zekere zin komt 't op gevoelens neer die als kreten uitgedrukt kunnen worden: Over Hanneke: O, wat ben je lief; over Semira: O, wat ben je slim; over Manon: O, wat ben je mooi; over Ilya: O, wat ben je charmant. Ik kan 't met alle 4 uitstekend vinden, maar over alle 4 moet ik ook konkluderen: Ik ben voor hen grotendeels een gesloten boek, en zij zijn voor mij wat hun persoonlijkheid aangaat grotendeels een boek waarvan ik de inhoud te eenvoudig vind. Maar ja, wat wil ik dan? De enige vrouwen waarvan ik de inhoud niet te eenvoudig vond zijn weer vrouwen met een voor mijn smaak verwarde inhoud.

19 juli 2015: Jawel, en de vrouwen waar ik in de laatste zin aan dacht waren ongetwijfeld Stephanie en Pamela.

27.x.85: [Pampus & Ecstasy]
Peter V. heeft een nieuwe wonderdrug ontdekt, Ecstasy geheten, en wil daar snel rijk mee worden, en heeft dus zijn positie in Pampus [bedrijfsleider] opgegeven en aan mij overgedragen. Men [de staf] wil dat ook, alleen ik twijfel: Ik heb geen zin me voorgoed te binden, en het kost me ook veel energie, terwijl ik ook met mijn uitkering rekening moet houden. Maar ik wil 't wel voor een paar weken doen. Wat de wonderdrug betreft: Ik heb er dokumentatie over, maar mijn houding, ook tegenover anderen, is deze: Als 't is wat ervoor geclaimd wordt dan krijg je alle kans om 't nog te nemen; als 't niet is wat ervoor geclaimd wordt bespaar je jezelf een aanzienlijk risiko door 't niet te nemen. En men behoort alleen dergelijke drugs te nemen (if at all) als men er zeker van is dat (i) 't niet verslavend is (ii) 't geen langdurige lichamelijke veranderingen teweeg brengt en (iii) 't niet psychologisch gevaarlijk is (bad trips, psychoses e.d.) En de haarlemmer olie is nog nooit uitgevonden, maar wel vaak met veel verve aangekondigd.

20 juli 2015: Zie MDMA (Wikipedia) - de wetenschappelijke naam voor Ecstasy.
Ik had volkomen gelijk en heb het nooit genomen. En ik weet van verschillende mensen in Pampus die er serieuze problemen door kregen. Ik vermoed ook dat
Pampus één van de eerste gelegenheden was in Amsterdam waar een Canadees er op flinke schaal in handelde. 't Was ook in Pampus dat ik er voor het eerst over hoorde.

Ondertussen leidde mijn benoeming tot bedrijfsleider tot het volgende
:

10.xi.85: [Bedrijfsleider Pampus]
Ik werk sinds 10 dagen voor Pampus, in de plaats van Peter, die er een puinhoop achter gelaten blijkt te hebben (niet verrassend). Ik vind 't leuk, en 't verdient, en laat me mijn gezondheid testen. Ik ben weer een boel vooruitgegaan de laatste weken.

20 juli 2015: De puinhoop was niet verrassend omdat Peter wel behoorlijk intelligent was, maar ook (minstens) zwaar neurotisch.

11.xi.85: [Gezond vs. ziek]
Mijn gezondheid is werkelijk met sprongen vooruit gegaan, en het is verbazend hoe nauw dat correspondeert met mijn effektiviteit. En NB: Ik geloof geen moment dat het psychosomatisch is. De beste omschrijving is waarschijnlijk deze: 't Is alsof ik letterlijk veel minder te dragen heb: Tot nu toe heb ik mijn lichaam als een zware en vaak pijnlijke last overeind gehouden en rondgedragen, voortdurend geplaagd door moeheid en spierpijn. (..) Daarom kies ik ook voor 't beeld van een last, van gewichten: Zeg 25 kg. is ook makkelijk te dragen, maar je kunt weinig doen over een dag als je dat kontinu rond je nek hebt hangen bij àlles wat je doet. En wat mij betreft is dat ook het meest afgrijselijke van ziek- zijn: Wel willen en kunnen, maar niet in staat zijn vanwege de voortdurende fysieke last die je rond moet dragen.

20 juli 2015: Dit is een goede verduidelijking, en ik heb inderdaad heel veel jaren zó rond gelopen: Alsof ik 25 kg kontinu rond mijn hals had hangen, alle 24 uur. En ik denk ook nog steeds dat de fout in de energie-voorziening zit: ik heb en had veel minder energie dan gezonde mensen, dat ook mijn overige aktiviteiten, als wiskunde en programmeren, zwaar geremd heeft.

11.xi.85: [Vrouwen]
Wat ook interessant is zijn uiteraard de vrouwen: Er is een flink stel dat zich in mijn richting beweegt, sommigen waarvan ik zeer gecharmeerd ben (Semira, Hanneke, Manon, Ilya), maar de leeftijd is daarbij een serieuze beperking (resp. 21, 22, 16, 16).

20 juli 2015: En dit weer omdat ik in de eerste plaats in begrip en liefde geïnteresseerd was (en ben), en niet in sex. Ze waren eenvoudig te jong, al was
Semira heel intelligent en Hanneke bijzonder aardig. En ik mocht ze graag,
maar was niet verliefd.

13.xi.85: [Problemen, mogelijkheden, ziekte]
Wat zijn de huidige problemen en mogelijkheden:
problemen                            mogelijkheden
- SSH                                  - afstuderen

- Denijs                                - Pampus
- Giro                                  - Knippenberg
- Woningbouwverenig.             - uitkering
- Studiefinanciering                 - filosofie
- tesamen een schuld              - schrijven
van ca. 70.000 [gulden]
Verder
- huis

- gezondheid
- filesorganisatie

Vannacht bedacht ik dat het waarschijnlijk nog steeds het verstandigst is het verleden af te sluiten en regelingen voor te stellen. Ik moet in ieder geval de volgende week een dag of drie nemen om mijn eigen zaken op te zetten en te regelen (zoals het Ziekenfonds, de GDH, een dokter, de tandarts).

En ik bedacht de afgelopen dagen dat ik wel mag zeggen erdoorheen te zijn:
Ik denk dat ik de ziekte achter me heb gelaten. Als ik dit jaar vanaf Mei meereken, of vanaf Juni, dab geeft het me van 1.i.79 - 1.vi.85 gekost: 6 1/2 jaar. Gezien alle moeilijkheden ben ik er intellectueel wel tevreden over, en ik denk ook dat ik er bijzonder veel van geleerd heb op, ik zal maar zeggen, psychologisch en menselijk terrein, maar in sociale, financiële, juridische of diploma c.q. maatschappelijke carriére-opzichten is het een puinhoop. Maar overigens: Ik heb nog steeds niet meer dan 10.000 per jaar gebruikt, alle schulden meegerekend, dus ik heb nog steeds minder dan een minimaal inkomen gehad, wat dit land betreft.

20 juli 2015: Ik had ongelijk dat ik erover heen was, en wist ook toen dat ik nog steeds niet volledig gezond was, maar het verschil met de voorgaande jaren was echt heel groot, en hield ook aan in 1986 en 1987, al werd het niet beter. Maar
ja, die twee jaar besteedde ik aan Jolanda, dat een grote fout van me was.

14.xi.85: [OWP - 1]
Gisterenavond naar OWP [One World Poetry] geweest, waar in 't geheel niets aan was: Dezelfde mensen hebben nog steeds dezelfde stalletjes; dezelfde dichters met hetzelfde gebrek aan taal- en denkvermogen; en heel weinig sfeer. Hoe mensen durven naar voren te treden verbaast me zo langzamerhand niet meer: Het is blindheid, stompzinnigheid, de wil om op te vallen en kunstenaar te zijn, en het niveau is navenant: Onberijmd gebral over het leed in de wereld; hol en bombastisch (semi-)politiek gebazel, en vooral, wat me het meest steekt, geen enkel taalkundig, cultureel of historisch benul.

18.xi.85: [Pamela afgelopen, OWP-2]
[Pamela] stond me persoonlijk niet genoeg aan voor een verhouding, al heb ik wel een boel aan haar bestaan gehad. Wat wel teleurstellend is zijn haar persoonlijkheid en wat er intellektueel uitgekomen is: Wat mij betreft niets.

En zo is 't getal der mij bekende voor mijzelf fundamenteel belangrijke vrouwen weer 0 - terwijl ik er hard aan toe ben, zo langzamerhand. Of?

Wat het OWP betreft: Ik heb het nu 3 x meegamaakt en vond alleen de eerste keer echt leuk en heb alleen toen dichters gehoord die de moeite waard waren. Ach ja.

20 juli 2015: Ik bleef omgaan, af en toe, met Pamela tot 2007, maar ik was inderdaad behoorlijk teleurgesteld in haar, en dat bleef ook zo. En over OWP had ik eenvoudig gelijk.

22.xi.85: [Opsomming gezondheid]
- ik heb een adekwate niet gevaarlijke therapie die bijzonder goed helpt, en
- die me bijzonder goed geholpen heeft
- ik kan nu in ieder geval continu (!!) functioneren op een niveau dat
  tussen 50% en 100% van mijn niveau vóór 1979 ligt, dus
- het midden is gepasseerd, in ieder geval, en het gaat nog steeds beter.
  Bovendien:
- ik moet ook konkluderen dat ik jarenlang op minder dan 5% (en vaak
  minder) van mijn energie-niveau heb gewerkt.

20 juli 2015: Ja. En NB hoe ik aan die procenten kom: Hoeveel ik kon lopen en staan. Hoe de medici aan hun cijfers komen interesseert me niet, want ze zijn in ieder geval niet adekwaat voor mij, terwijl de maat die ik hanteer zowel intuitief als lineair additief is.

22.xi.85: [De 60ies - 1]
Woensdag ben ik voor 't eerst naar Mazzo (ook op de Rozengracht) geweest, waar een 60ies party was, met muziek uit die jaren op 't toneel en tape, filmpjes, videoos en vloeistofprojecties. Er was heel weinig aan behalve de tv-filmpjes: Ready Steady Go programmaas met de Stones, Beatles, Cilla Black, The Who etc. etc. - en ja, 't ziet er uit zoals ik me dat meen te herinneren, en ik herken verbazend veel. Het Mazzo-feest lijkt niet op de sixties, zoals dat schijnt te heten in Holland, ook al hebben diverse lieden geprobeerd er zich naar te kleden, wat ze niet of nauwelijks gelukt is.

Ikzelf ben ongeveer de enige op 't feest, zo te zien, die die tijd nog bewust heeft meegemaakt en zit langdurig na te denken over hoe het toen "écht" was, althans in mijn perspektief (dat behoorlijk geïnformeerd was en is, want ik blijk, acheraf,
een boel van de zgn. hoogtepunten te hebben meegemaakt: Provo, Dam-rellen,
het hele alternatieve gebeuren betreffende lang haar, dope, Hitweek, Paradiso,
Fantasio etc., het anti-atoom-bom en politieke gebeuren, de studentenbeweging, de anti-vietnam beweging, Parijs '68, 't Maagdenhuis '69 en zo nog het e.e.a.) Ik vind dat ik dat toch een keertje moet trachten te vangen, maar ben me bewust dat 't een gevoelige kwestie is.

Uiteindelijk zijn de twee belangrijkste factoren waarschijnlijk de muziek en de economie: De zestiger jaren werden plotseling, zo tussen '61 en '65, welvarend in het Westen, terwijl zich daardoor en rondom de pop-muziek de nieuwe sociale categorie van adolescent uitkristalliseerde. Ik denk dat het in nogal abstrakte termen daarop neer kwam. De muziek is daarbij het belangrijkst: Het is een politieke macht omdat het wereldwijd verbreid is, overal toegang toe heeft, een kwestie van smaak is, en het de voorbeelden, idealen, onderwerpen, gedragingen etc. biedt om levensstijlen en rollen aan op te hangen (en ze functioneert in die zin heel sterk als een tegelijk wereldse en cultureel-utopische niet-dogmatische religie - het is de eredienst zonder kerk; geloof zonder dogmaas, meer op stijl, smaak, gedrag en groepsvorming van gelijkvoelenden dan op expliciete ideeën of helder gearticuleerde wensen gebaseerd).

20 juli 2015: De Mazzo blijkt nog steeds te bestaan, tot mijn verbazing, terwijl Ready Steady Go filmpjes nu zijn te vinden op Youtube. De rest klopt wel, en gaat als volgt verder:

22.xi.85: [De 60ies - 2]
Maar ik moet het toch eens proberen enigszins te rekonstrueren, waarbij ik rekening moet houden met:
  • 60, 61 en 62 zat ik op de lagere school. Ik herinner me de raketten-crisis om Cuba; Wim Kan; de komst van de TV (in '57 al in de Borgerstraat maar niet bij ons); het gevoel dat men wat rijker werd en het verbeterde straatbeeld, maar ook, tot ca. '65, de grauwheid en repressie van de heersende verzuilde grote en kleine burgerij, en de vanzelfsprekende macht van autoriteiten. Er waren ook veel minder autoos, veel meer brommers, en veel minder openlijke agressie e.d.
  • In 62/64 brak de muziek door en ging ik naar de HBS (door mij eerder als een gekkengesticht dan wat anders ervaren - en terecht, kan ik met vreugde achteraf konstateren, wat mijn koppige verwarring toen er uiteraard niet minder om maakt). In eerste instantie brak de muziek door in een uurtje op de radio en een half uurtje op de TV ("Top of Flop" bijv. dat ook heel goed de kleinburgerlijke lulligheid representeert), en dat werd snel sterker:
  • In 64/65 kwamen daar de piraten bij (Caroline, Veronica, en nog een hele stapel) en het modebeeld: Plotseling ging men zich anders kleden tussen de 15 en de 25: de geboorte van de adolescenten-generatie. Dit ging samen met de AA[Anti-Atoombom]beweging, althans in Engeland en in mindere mate in Nederland. In 65 brak de studentenbeweging in de USA uit (daar als gevolg van de anti-rassendiscriminatiebeweging, vooral, en uit verzet tegen de burgerlijkheid van de 50-er jaren), en kwam ik bij de OPSJ (eind '64), terwijl
  • in 65/66 Provo begon (rellen om het Lieverdje van Grootveld). In die tijd begon de Vk [Volkskrant] ook te veranderen, VN te veranderen, de VPRO te veranderen, en kwam een alternatieve pers op, terwijl in Duitsland de studentenbeweging (SDS) snel groeide. Ik zat nog op school, verveelde me, en leerde niks.
  • In 67 ging ik van school af, kwamen de SDS, de Asva, en de anti- Vietnam beweging op en vonden overal veel demonstraties over Vietnam plaats over de hele wereld. De popmuziek was definitief doorgebroken evenals alternatieve kledings- en gedrags-vormen (NB: economisch doorgebroken: Omdat eraan verdiend werd bleef het bestaan en groeien). Ikzelf kwam via de OPSJ bij K3 terecht.
  • 1968 was het jaar van de studentenbeweging, vooral in Parijs, maar ook in Duitsland (ik geloof dat Dutschke in november van dat jaar neergeschoten werd in Berlijn) en in Nederland (vooral i.v.m. Vietnam)
en vanaf dat jaar heb ik ook aantekeningen. Tenslotte, wat het "levensgevoel" betreft: Toen verschilt van nu vooral wat pessimisme aangaat: Er leek toen veel meer mogelijk, en mensen toen, tussen de 15 en 30, pakweg, hadden veel optimistischer verwachtingen over het veranderen van de wereld.
(...)
In 1955 or 1960 (..) was er meer angst voor de autoriteiten en meer respect voor status en gevestigde gebruiken; er was aanzienlijk minder rijkdom en minder mogelijkheden, en er waren veel minder media en met de media verbonden aktiviteiten - tegenwoordig knettert de popmuziek je uit iedere kledingszaak tegemoet, heeft ieder warenhuis ingeblikte muzakale kots, is er 18 uur pop op de kabel en 24 uur op de radio, zijn er 5 radiozenders in Nederland van officiële aard en duizenden piraten, en ga zo nog maar een tijd door. Maar goed, een volgende keer verder.

20 juli 2015: Nu is het 30 jaar nadat ik het bovenstaande schreef, dat toen 15 jaar na het einde van de 60-er jaren werd geschreven. Er is in die 30 jaar behoorlijk veel veranderd, maar dat laat ik voor wat het is. Het bovenstaande klopt overwegend, en het is jammer dat ik niet veel meer over de 60-er jaren geschreven heb, want het was, vooral tussen '65 en '75, een bijzondere tijd met veel tamelijk radikale veranderingen.

29.xi.85: [Gezondheid]
Ik moet nog steeds een heel stel dingen voor mijzelf goed op een rijtje zetten, en dat op allerlei gebieden:
- persoonlijk: wat wil en kan ik?
- filosofisch: stukken en files
- financieel
- officieel
Kortweg: persoonlijk, theoretisch, praktisch. Om me hier en nu tot het eerste te beperken: Ik ben niet gezond, zoals met dansen en veel doen blijkt: Ik zweet nog
steeds vrij snel, en word te makkelijk en te snel moe, maar ik ben, althans met vitaminen, over de 50%. En dat is een fundamentele verandering in mijn mogelijkheden en capaciteiten. Daar moet ik het komende jaar gebruik van maken.

20 juli 2015: Dit was na een maand werken voor Pampus. Ik maakte helaas geen gebruik van mijn mogelijkheden: ik investeerde vrijwel alles dat ik kon in het helpen van Jolanda (zoals ik later uit zal leggen).

29.xi.85: [Aforisme]
It's only on the page that I meet first rate minds and ideas, and I need both.

29.xi.85: [Judith, voor de laatste keer]
Overigens, ook een relevante les: Met Judith heb ik me vergist. In welke mate is me niet duidelijk, maar wel dat het zo is. Ergo: Mijn verliefdheden zijn meer projecties dan recepties, meer wensdroom dan ogenschijnlijke realiteit: Sensatie is sensatie, maar sensatie kan misleidend zijn.

20 juli 2015: Juist (éindelijk ... maar 't hielp niets toen ik weer verliefd werd).

29.xi.85: [Over hopen en wensen]
't Is niet zo dat hopen/wensen vergissen impliceert, maar wel zo dat wensen hoop doet ontstaan die er niet zou zijn als de wens er niet was, en ook zo dat dat zowel hoop als wensen je waarnemingen gevoelsmatig kleuren, ongeveer zoals stemmingen dat doen - en stemmingen verhouden zich tot feiten als kleurenfilm tot zwart/wit.

6.xii.85: [Vitaminegebruik gepreciseerd]
Ik heb zojuist uitgerekend hoeveel vitamines me kosten, in termen van geld: Ik slik nu 2 Mega-B + 6 dolomite + 3 choline + 6 E + 1 zink + 9 gr C. Termsgewijs:
folic acid=800 mcg + B1=300 mg + B2=300 mg + B3=300 mg + B6=300 mg +
B12 = 300 mcg + biotin = 300 mcg + pantothenic acid = 300 mg  + inositol = 300 mcg  + PABA = 300 mcg + 3000 mg aan (yeast concentrate + herbal complex + chelated mineral compound) ieder, wat de B-vitamines aangaat; d-alpha-tocopherol = vit E = 1200 i.e. + 100 mcg selenium + chromium = 200 mcg + 100 mg lecithine + 200 mg SOD + 400 mg mineral complex wat de E-pillen betreft; 800 mg calcium + 400 mg magnesium wat de dolomite betreft; 50 mg zinc (chluconate, chelate) + 100 mg kelp wat 't zink betreft; 1500 mg choline bitartrate + 300 mg yeast (concentrate) wat de choline betreft; + 9 gr vit C in tamelijk groffe kristallen - dit wat de hoeveel- heden aangaat, en ik heb de etiketten overgenomen (gedeeltelijk, want er staan specifiekere gegevens op: ik moet er eens een stel afweken). 't Kost 212 gulden in de maand op het ogenblik. En ik voel me er wel bij: Ik ben 's avonds echt moe en heb wat spierpijn die er niet zou moeten zijn, maar ik blijf functioneren en voel me goed. En ik doe erg veel, zoals boven aangegeven.

20 juli 2015: Ik ben blij dat ik dit in mijn journaal opschreef omdat het vrij precies aangeeft hoeveel ik slikte. Ik had veel meer gegevens uit 1987, ook met redelijk uitgebreide statistieken (die heel duidelijk maakten dat meer vitamines meer hielpen dan minder vitamines en dat B6 mij vrijwel zeker hielp, in ieder geval), maar ik ben die papieren helaas kwijt geraakt, afgezien van wat ik op 30.x.2014 schreef, dat overigens wel vrij duidelijk en goed is.

10.xii.85: [Over gevoelens en beslissingen]
First, if X is a statement of feeling, the argument-pattern 'X is true because I feel like it' seems valid. Second, nearly all arguments are decided by feeling: 'Weighing all arguments pro and con I feel thus inclined'.

20 juli 2015: Ja, en dit is principieel heel belangrijk: Vrijwel alle beslissingen en keuzes zijn gebaseerd op gevoelens.

11.xii.85: [Lichaamsgevoel en lichaamsenergie]
Je kunt opstaan en geen pijn voelen maar toch doodmoe zijn, en dat uit zich heel letterlijk in 'n gevoel van slapte, niet kunnen, gebrek aan energie, geen voorraad hebben om te gebruiken.

Ik bedoel wat ik zeg nogal letterlijk: Er is volgens mij een soort zintuig (georganiseerd als intuitie, zoals kinesthesie en motorische vaardigheden) dat registreert hoe gezond je bent over in ieder geval twee belangrijke dimensies: Lichaamsgevoel (pijn of niet)
en lichaamsenergie (moe of niet). Beiden zijn geïntegreerde, gesommeerde, gecombineerde, gewogen) oordelen over alle organen op een continue schaal.
Beiden worden continu gevoeld. Een diagram verduidelijkt de zaak:
               
(..) Ik heb er een stelletje extreme punten opgezet. Om met a te beginnen: a ligt in de buurt van (-1,-1), dus zoiets als uitgezaaide botkanker; b ligt in de buurt van (-1,0) dus als je je dood en doodmoe voelt; c in de buurt van (-1,+1) dus iets als net
na een orgasme (na veel lichamelijke activiteiten); d in de buurt van (0,1) dus - zeg -
wat later dan c; e ligt in de buurt van (+1,+1) dus weer verliefd en bezig met het śuccesvol bedrijven ervan; f in de buurt van (+1, 0) dus vol energie en neutraal (goede moed); g in de buurt van (+1,-1), dus zoiets als vol energie een hoog- spanningsleiding aanvatten o.i.d.; h in de buurt van (0,-1) dus zoiets als extreme pijn voor een gezond mens (kiespijn is waarschijnlijk het beste voorbeeld dat ik ken) i ligt in de buurt van (0,0), dus zoiets als wanneer je slaapt of weinig voelt en wilt.
(...)
Een lichaam dat geen pijn voelt, voelt plezierig. Het is niet voor niets dat dieren willen overleven, en niet voor niets dat ik met zoveel intens plezier dans. Tenslotte: ik vind het bovenstaand onderscheid zinnig wat betreft het verschil tussen gezond en ziek, en ik ben dit jaar van het kwadrant links-onder in de grafiek naar het kwadrant rechts-boven geschoven.

21 juli 2015: Ja, dit is een zinnige beschrijving, en ja: een lichaam zonder pijn en met wat energie voelt in ieder geval mild prettig, een met pijn en weinig energie voelt in ieder geval mild onprettig. (En er staat meer in het journaal).

11.xii.85: [Life, optimism, pessimism]
Anyway, I've said it many times and say it again: It feels good to live. And general- izing from my own case, it seems to me that the pessimistic share the same feeling but let the appreciation of their personal possibilities be galled by their (usually more justified than not) judgements of what people do to people. I hate much of what I see, because there is so much I love, which I believe to be (usually quite easily) possible but prevented by the idiocy and egoism of those in power. In this sense there is much to be pessimistic about, but in part this derives from one's acuity and sensitivity of vision.
(..)
Mill's reflection that he'd rather be an unhappy Socrates than a happy pig remains pertinent: It seems to make more sense, usually, to call the person happy who has many possibilities (such as: talents, interests, leisure, health) than to call happy who (says he) feels happy: He may be dead drunk, utterly deluded or little different from an amoeba, who, god knows, may feel the deepest bliss all their lives, but alas don't have the faintest idea they do (...) 


21 juli 2015: Ik voelde mij goed en was redelijk optimistich, maar niet blind voor het kwaad in de wereld, om het eens zo te zeggen. En sindsdien heb ik minstens 25 jaar pijn geleden en me moe gevoeld...

14.xii.85: [Pampus]
I mainly worked for Pampus these days, not with much satisfaction because people don't keep appointments and/or agreements, which makes it all very much more difficult than it could be.

21.xii.85: [Pampus en ik]
En wat de financieën betreft: Pampus is me zeer van dienst geweest en ik heb er veel geleerd, zowel over mijn lichamelijke als mijn persoonlijke/psychologische mogelijk- heden. Maar één van de dingen die ik er geleerd heb (al wist, maar weer eens bevestigd heb gezien) is dat ik niet wil "samen" werken met mensen die niet onaf-
hankelijk kunnen werken: Als je mensen geld geeft onafhankelijk van hun capaciteiten wordt het een puinhoop. Zo is dat, en directe democratie is onmogelijk zolang niet (i) alle mensen gelijk begaafd in alles zijn, en (ii) gelijk geïnteresseerd zijn in alles. Er moet daar dus het e.e.a. veranderen, en ik wil mijn bemoeienis ermee verminderen.


21 juli 2015: NB: ik werkte er nu ruim 7 weken.

21.xii.85: [De mensen in Pampus]
Persoonlijk staan de meeste mensen mij niet aan - ik vind ze niet interessant genoeg om er langdurig mee op te trekken, van af te hangen, of verantwoordelijkheid voor te voelen, en ik vind ze veel te vaak veel te angstig, conformistisch, egoïstisch of pretentieus. Intellectueel geldt iets soortgelijks, en ik vind de mensen vaak veel te dom, dogmatisch, partijdig, ongeïnteresseerd of oneerlijk. Emotioneel kan ik het met de meeste mensen niet goed vinden op "gelijk" niveau, want dan spreken de boven-
staande voorbehouden een te grote rol. Mensen kijken graag op naar andere mensen, en mensen vinden het prettig dat naar ze opgekeken wordt, maar dat laatste vind ik vervelend als het niet op begrip gebaseerd is en onnodig als dat wel 't geval is. Ik denk dat het bovenstaande ongeveer moet gelden voor alle hoogbegaafden.

21 juli 2015: Opnieuw NB: ik had de meeste mensen een heel stuk beter leren kennen. Trouwens, ik ging nog steeds aangenaam om met vrijwel iedereen, en er werd door velen naar mij opgekeken,  maar dat laatste niet op basis van begrip, en het eerste was vooral omdat ik mijn kritiek niet uitsprak en voorkomend en vriendelijk bleef. (Er waren ook nog mensen die ik aardig en redelijk bleef vinden, i.h.b. Flos, Simon, Hanneke, José, Gera en Semira, maar de meesten bleken een stuk oppervlakkiger dan ze oorspronkelijk voorgaven. Maar ja, er zijn niet veel hoog- begaafde mensen, dus ik hield mijn kritiek maar voor mijzelf.)

30.xii.85: [The good]
(..) people differ in their fundamental beliefs and values. And this is why I said, since the early Seventies that the social good = to act in conformity with others towards realizable ends, and the individual good = what an individual desires.

30.xii.85: [Jaar-oordeel]
Weer een jaar voorbij, en het was een buitengewoon goed jaar. Ondanks alles ben ik zeer tevreden: Zoals iedereen had ik meer kunnen hebben en zijn dan wat ik heb en ben, en veel minder, maar ik ben tevreden met wat ik tot nu heb kunnen verwerven.
(..)
Vitamines helpen niet alleen; ze helen ook. Het goede nieuws van dit jaar is mijn hervonden gezondheid en energie.


21 juli 2015: Dat klopte en ging twee jaar verder, tot alles vernietigd werd door 3 1/2 jaar lang konstant te weinig slaap door geluidsoverlast. En ja, de vitamines hielpen echt, al weet ik niet waarom, maar dat weet niemand.

Uiteindelijk zijn de redenen dat ik zolang zoveel vitamines nam dat ik niet geholpen werd door de medische stand, werkelijk ziek was, vitamines in grote hoeveelheden mij hielpen, en de algemene en geldige grond ervoor was mijn lichaam de best mogelijke kansen te bieden optimaal te funktioneren, en daardoor beter of minder ziek te worden. Dat is gelukt, totdat het weer opzettelijk kapot gemaakt werd, deze keer ten behoeve van de financiële inkomsten van de drugshandel van vrienden van burgemeester Van Thijn van Amsterdam.


Meer jaar-oordeel na de volgende laatste notitie:

31.xii.85: [Pampus en boeken]
De laatste dag van het jaar, en ik heb nog even tijd voor ik naar Pampus ga, waar ik de oudejaarsavond dirigeer. Gisteren heb ik ook weer grotendeels in Pampus verbracht, en afgezien daarvan gelezen, in de Dhammapadda, Voltaire, Schütte's "Proof Theory", Kappos' "Struktur der Wahrscheinlichkeitsraüme", en nog zo het e.e.a. (een uitstekend boek over waarschijnlijkheiid en 18-e eeuwse literaire opvatting: Patey's "Probability and Literary Form").

21 juli 2015: En dat is vrijwel het laatste dat ik in 1985 schreef. De reden dat Pampus vermeld wordt is dat ik op 1 januari 1986 ermee ophield, omdat ik tussen 11 en 12 uur 's avonds gedwongen werd heel Pampus eruit te gooien omdat men zo gek was rotjes
binnen af te steken, dat levensgevaarlijk was vanwege de droge en krottige staat van het pand, en ik daarbij geen enkele hulp van de staf kreeg, m.u.v. één en die was zeer halfslachtig. Voor mij was dat de spreekwoordelijke druppel: Je steekt geen rotjes binnen in een verkrot droog huis af, en trouwens ook niet in een gewoon huis.

Wat 1985 betreft: Het was werkelijk een goed jaar voor me, net als 1984, en ook als de vijf jaren 1974-1978, maar dat zijn dan ook de beste jaren van mijn leven geweest. Ik merk hier alleen nog op dat ik alle zeven jaren minder dan een minimum inkomen verdiend had, want ik leefde voornamelijk van een studielening die geringer dan de bijstand was, maar ook niet veel of geheel niet officieel gewerkt heb (officieus iets meer, zeker in Noorwegen, maar daar werd ik zelden voor betaald en ik studeerde de meeste jaren ook officieel, en deed tentamens t/m 1983 - en NB dat zowel de studie psychologie als de studie filosofie ieder officieel zes studie-jaren namen)
.

2.  Afsluiting van dit deel (en van 1985)
Dit was het derde en laatste deel van mijn autobiografie voor 1985. Ik ben blij dat het voorbij is, want het was behoorlijk veel werk, omdat ik alles wat ik citeerde zelf moest overtiepen. Nu enkele opmerkingen over de struktuur en de inhoud van de drie bestanden die 1985 beschrijven.

Ik schrijf mijn autobiografie als delen van Nederlog, maar de delen ervan zijn allemaal gecopieerd naar mijn autobio-sectie, die onder "philosophers/maartensz" staat, en ze zijn daar later allemaal naderhand iets gewijzigd.

De wijzigingen voor 1985 zijn groter dan voor andere jaren, omdat ik niet meer dan drie delen wilde, en ik het eerste en tweede deel daarvoor oorspronkelijk te klein maakte in Nederlog. De drie Nederlog files van mijn autobiografie voor 1985 (en zeker de eerste twee) hebbben dus een enigszins andere struktuur dan in mijn autobiografie.

Wat betreft de inhoud: Ik weet dat 1984 en 1985 lang zijn en ieder drie delen bevatten, maar het leek mijzelf juister mijn zeer uitgebreide journaal dat ik in deze jaren schreef te citeren, dan er een samenvatting van te geven.

De lengte bezwaart mij niet (niemand hoeft mijn autobiografie te lezen, en ik schrijf e.e.a. ook vooral om mijzelf aan mijzelf te verduidelijken en omdat "The unexamined life is not worth living" (Socrates)), maar er is wel een verklaring voor:

1984 en 1985 waren twee bijzondere jaren voor me, waarin ik vooral herstelde van drie jaren te weinig slaap, en ook bleek te herstellen van M.E. met behulp van megadoses vitamines (die in 1984 en 1985 nog door heel weinig mensen in Nederland genomen werden), en ik daardoor veel meer kon doen en deed dan in de voorgaande jaren met M.E. en ook dan in de jaren vanaf 1988 tot nu.

Ik zag veel meer mensen dan ik sinds 1979 gedaan had, en ik deed ook veel meer, niet alleen sinds 1979, maar ook tot en met 2015, en dat is één reden om redelijk veel te citeren. De tweede reden is eenvoudig dat het er is: De échte journalen zijn zeer veel langer dan mijn uittreksels + commentaren ervan, en ook veel langer dan mijn geschreven journalen uit andere jaren.

Vandaar dat mijn autobiografie voor de jaren 1984 en 1985 een heel stuk langer zijn dan voor andere jaren: ik had aanzienlijk meer energie; deed een heel stuk meer; en zag veel meer mensen dan daarvoor en daarna, dat aan de combinatie van mijn toegenomen energie en mijn alleen wonen lag.

---------------------------------------


       home - index - summaries - mail