Nederlog        


   18 juli 2008

                                                                 

 Aanvulling bij De Aabb-mensen 0: "Uw grievende táálgebruik"

 

 

Normen en Waarden

    Zeldzaam...
Wat gij niet wilt dat u geschiedt
Doet dat ook een ander niet
(Want een ander lijdt pijn
  Gelijk het voor uzelf zou zijn)
    Gewoon... (in Amsterdam)
Wat gij niet wilt dat u geschiedt
Doe dat een ander en geniet
(Want een ander zijn pijn
 Kan alllicht uw vermaak of voordeel zijn)

 

Het zal de regelmatige lezer van Nederlog (er zijn er heel wat!) opgevallen zijn dat ik me - hoe zal ik het zeggen... wel: - enigszins "gegriefd en/of beledigd" voel omdat B&W van Amsterdam, het CvB van de UvA van Amsterdam, en de vorige Amsterdamse gemeentelijke Ombudsman allemaal vonden dat mijn klachten over hun bestuur en dat van hun ambtenaren niet beantwoord of behandeld behoeven te worden, en recht niet hoeft gedaan, in Amsterdam, en de wet niet gehandhaafd, in mijn geval, omdat mijn táálgebruik "grievend en/of beledigend" zou zijn.

Ik schreef er eerder over, met wat verwijzingen, en as it happens staan er in de NRC van vandaag maar liefst twee artikelen over "grievend en/of beledigend" taalgebruik, en wel een interview met Joost Zwagerman (BN'er, mediapersoonlijkheid, schrijver) door Elsbeth Etty (BN'er, mediapersoonlijkheid, journalist), en een stuk van Bas Blokker getiteld 'Vloeken is hard nodig'.

Laat ik met het minst interessante en minst aardige stuk beginnen dat, blijkens de ondertitel, gaat over 'Joost Zwagerman over 'de journalistieke elite', polemiek, de vrijheid van meningsuiting en de loop der dingen' en dat ik u grotendeels bespaar, ook al omdat ik én weinig van Zwagerman weet (maar hij weet zeer veel meer van porno dan ik, zo ben ik voorgelicht) én dat hij mij weinig interessant lijkt, maar wel een heel geslaagde navolger in de traditie van mijn generatie, waartoe ook Etty behoort.

Maar eerst toch éven over Zwagerman himself, die ik vooral ga citeren n.a.v. vrijheid van meningsuiting en taalgebruik, omdat hij zijn eigen bijzonderheid aan Etty zo uitlegt (en ik heb geen TV):

"Na Zes sterren kwam het avontuur Zomergasten op mijn weg, dat ik twee seizoenen heb gepresenteerd. Tijdens de laatste uitzending van het tweede seizoen met als gast Ayaan Hirsi Ali is Submission vertoond. Wat er daarna is gebeurd is bijna metaforisch."

Wat bedoelt de Nederschrijver met "metaforisch" (bedoelde hij - bijvoorbeeld - "metabletisch")? Hij verklaart het zelf zo - en dit toont ongetwijfeld zijn grote belang voor de loop van de Nederlandse geschiedenis - mede aan de hand van Een Groot Nederschrijver e.a. BN'ers:

"Het toeval heeft daarbij zo'n grote rol gespeeld, dat het bijna Mulischeaans is. Als ik bijvoorbeeld niet bij de presentatie van het boek van Max Pam over zijn hersenbloeding Ayaans ex-vriend Herman Philipse was tegengekomen, dus eigenlijk: als Max Pam die hersenbloeding niet was overkomen, was Ayaan geen Zomergast geweest, was Submission niet gemaakt en had Theo van Gogh misschien nog geleefd."

Zo ziet u maar! Logisch onweersprekelijk!

Maar terzake, en wel de vrijheid van meningsuiting - en ik citeer de Nederschrijver en essayist weer (naar aanleiding van cartoonist Nekschot), die spreekt met geheel authentieke Voltaireaanse tonen:

Ik ben geen fan van zijn werk, maar ik huldig het principe dat zulke mensen, als hun vrijheid van expressie in de verdrukking komt, net zo goed onze solidariteit verdienen als Salman Rushdie. Ik verwijt het allerlei invloedrijke opiniemakers dat zij hun persoonlijke smaak en dedain voorrang geven boven de principiële vraag of we deze mensen moeten steunen als ze in het gedrang komen.

Bent u voorstander van een onbeperkte vrijheid van meningsuiting, inclusief racistische of discriminerende uitingen?
"Zolang de wet niet wordt overtreden, en er niet wordt opgeroepen tot geweld, mag iedereen van mij alles zeggen."

Na de Nederschrijver nog even geciteerd te hebben over zijn eigen grote belang en uniciteit:

"Ik ben vrijwel de enige die de links-liberale elite in de journalistiek aanpakt, als die zich minder liberaal betoont dan je zou denken."

zodat u ook dat weet, stap ik over naar Bas Blokker en 'Vloeken is hard nodig', dat een stuk aardiger en zinniger is, en nominaal gaat over de gerezen kans op Gristencensuur en de nog steeds invloedrijke Bond tegen het vloeken, maar van véél wijder toepassing is.

U moet het maar opzoeken op de NRC-website, en ik citeer alleen wat me uitkomt in de huidige context. 't Is een goed stuk.

Blokker's aanleiding is de TV-serie South Park, die ik niet ken als niet-TV-bezitter sinds bijna 40 jaar, die net als Gulliver's Travels van Swift, en The Book of Merlyn van T.H. White voor kinderen is  geschreven of gemaakt:

"South Park is volgens de kijkwijzer geschikt voor kinderen vanaf zes jaar."

Maar zoals u uit het nu volgende citaat van Bas Blokker kunt lezen, en waarmee zijn artikel begint, zijn de (klein-)kinderen van Amsterdamse wethouders én van Nederlandse Gristenbestuurders van het kijken naar deze serie ongetwijfeld uitgesloten, bij implicatie (want bijvoorbeeld wethouder Lodewijk Asscher "is altijd beleefd", naar eigen zeggen):

Dit zegt Eric zoal: "Paardneukende sloerie". Enn "Hou je vuile jodensmoel". En: "O man, dit is zo tiet". En: "Bloedspuwende vagina". En zijn evergreen: "Screw you guys, I'm going home".

Eric Cartman is acht en veruit de grootste vuilspuiter van het dorpje South Park in de bergen van Colorado. En dat wil wat zeggen want South Park zit vol met doorgewinterde schelders.

En waarom is dat? Ik noemde Jonathan Swift reeds, en Blokker legt het goed uit:

In South Park, gemaakt door Canadezen maar vooral bedoeld voor de Amerikaanse markt, wordt elke vorm van hypocrisie en domheid aangepakt. En soms moet daarbij gevloekt worden, zoals je voor een betonnen muur soms een onverdraaglijk luide klopboor moet inschakelen.

Inderdaad - en Blokker vervolgt dit zelf met de verklaring:

Vloeken is harder nodig dan ooit.
Aan alle kanten staan mensen die onwrikbaar in hun eigen gelijk geloven en niet de minste tolerantie kunnen opbrengen voor andersdenkenden. Dan hebben we het niet alleen over christenen, moslims of andere gelovigen, maar ook over racisten en antiracisten, asfaltlobbyisten en milieupolitie, Wilders en Verdonk.

Hier zijn drie voorbeeldjes van de teksten bij drie beelden uit South Park, allemaal uit de mond van schattige kinderen, en om de (of een) techniek te illustreren:

"Ja, wij mannen moeten die hoeren eens op hun plaats zetten."

"- Heb je nog nooit iemand ge-Hitlerd?
 - Nee nooit."

"Relax, smerige vaginale wind."

En hier is Blokker's terechte uitleg, geheel op maat geschreven van de leden van B&W van Amsterdam, de ambtenaren van Amsterdam, de Gristenintegere vice-premiers en defensie-ministers, en overige - tja - twijfelachtig begaafden:

Opgepast: dit is geen kwestie van vrijheid van meningsuiting, die lubberende mouw die tegenwoordig aan alle morele kwesties wordt gepast. Het gaat hier niet over tekeningen van anonieme cartoonisten die algemeen heersende meningen (buitenlanders zijn luie profiteurs!) onderstrepen en mensen niet tot nadenken maar tot instemmen proberen te brengen. Dit gaat om de noodzaak mensen uit hun lethargie te halen, ze te ontregelen om ze tot nadenken aan te zetten en tot waarlijk eigen, vrije meningen te brengen.

Juist - maar niet alleen "uit hun lethargie": Ook om ze uit uit hun onverschilligheid, domme wreedheid, of loyale Befehl-ist-Befehl mentaliteit te schokken, indien mogelijk:

"The only thing necessary for the triumph of evil is for good men to do nothing."
   (Burke)

Blokker licht toe:

De makers van South Park kennen geen genade voor mensen die tot keurige standpunten komen, alleen maar omdat die standpunten keurig zijn. Het gaat erom dat niemand standpunten moet huldigen enkel en alleen omdat ze zich hebben laten zeggen dat dit de juiste zijn.

En nogmaals:

Of het nu gaat om de oorlog in Irak ("Saddam bouwt in de hemel aan vernietigingswapens; we moeten de hemel bombarderen"), preutsheid (terwijl een jongetje bijna doodbloedt, staat de stad op zijn kop doordat een ander jongetje hulp probeerde te halen zonder kleren aan), hebzucht (als Jezus in een bokswedstrijd tegenover Satan staat, zetten de bewoners van South Park al hun geld op de duivel: "Heeft dan niemand vertrouwen in mij?") of welke vorm van geaccepteerd wangedrag ook, South Park zet het in een ander daglicht dan je vooraf had gedacht.

Daar is kunst voor bedoeld.

Inderdaad - althans mede, en dat is één van mijn redenen voor punt 5 van mijn eerder geformuleerde bedoelingen, en mijn voornemen met ME in Amsterdam: Een en ander aan te vullen tot een monument van zogeheten Verzetskunst, ook in vaderlijke traditie, en verder met oog op Juvenalis, Swift, Fielding, Chamfort, Hazlitt en Multatuli, en alles véél mooier, beeldender, rijker, amusanter, en leerzamer dan ME in Amsterdam nu is, dat - kennelijk - niet eenvoudig, niet vermakelijk of niet beeldend genoeg is om érg veel lezers te trekken.

Mag ik wethouder Carolien Gehrels, zo hoogbegaafd in de filosofie ook, nogmaals om subsidie daarvoor bidden? Ook voor een Engelstalige versie? (B&W van Amsterdam kent immers mijn mailadres sinds 1996).

Laten wij samen aantonen dat Amsterdam hééft het, beste meid! Of: Waarom ontbreekt het je nu aan die heldhaftigheid, vastberadenheid én barmhartigheid die je normaal zo siert, kind? Of is ook die term "grievend en/of beledigend" van deze 20 jaar oudere man, die al 20 jaat bij jou en je voorgangsters aanklopt voor enige behoorlijk rechtmatig wettelijk aansprakelijk en verantwoordelijk bestuur?

Maarten Maartensz


        home - index - top - mail