Nederlog        

 

 11 februari 2008

                                                                 

 Mademoiselle Ali et moi, et ME

 


Juffrouw Ali heeft weer wat nieuws bedacht om publiciteit te krijgen: Ze

"zou zeer vereerd zijn"

- hoorde ik in "Met 't oog op morgen" van gisteren - als zij

"de Franse nationaliteit aangeboden zou krijgen".

Je suis desolée, maar niet heus, want het zou Nederland van een probleem bevrijden (al vrees ik dat juffrouw Ali dan drie nationaliteiten wil behouden).

Ze deed haar verklaring - overwegend via een tolk, want juffrouw Ali's vooropleiding is die van een secretaresse - op een bijeenkomst te Frankrijk, afgeladen met de fine fleur van de prominente Franse "verraders van mijn generatie", o.l.v. de ooit extreem-linkse nu rechts-populistische "filosoof" Pascal Brückner, waar ze in het genot werd gesteld van de Simone de Beauvoir prijs. (*)

Ook sprak de mademoiselle reeds met een Franse minister over haar emigratie-verlangens, en heeft Sarkozy zich er al over uitgelaten. (De laatste is pas getrouwd met een zingend Frans fotomodel, en is dus  waarschijnlijk wat minder hitsig over een niet-zingend niet-Frans secretarieel fotomodel met politieke carrière-plannen dan populistische Franse maitres penseurs, en verwees de juffrouw naar het Europees Parlement, voor bijdrages in haar bescherming).

Maar toch: Publiciteit voor Ali én voor "Onze Nederlandse Rechtsstaat".

In 't Oog van gisteren waren er diverse parlementariërs die - verbaal - krokodilletranen huilden over Het Leed juffrouw Ali aangedaan, en De Schande die Ons Land Dat Ooit Zo Voorbeeldig Was wordt aangedaan.

Er was ook een advocaat, die de zaak redelijk duidelijk uitlegde:

In Nederland krijgt juffrouw Ali bescherming, als ze hier verblijft (zo geheel anders dan ik), à raison van 5 miljoen belastinggeld-euroos per jaar, want Ons Land heeft héél veel over voor het recht op vrije meningsuiting, althans voor appetijtelijke zwarte vrouwelijke economische migrantes van Somalische adel.

Mocht de juffrouw erin slagen de Franse nationaliteit te krijgen, wat mogelijk zou zijn, in beginsel, vanwege haar vele voortreffelijkheden en verdiensten, dan zou ze in Frankrijk bescherming krijgen, als ze daar verblijft, en naar ik aanneem à raison van 5 miljoen Euroos per jaar ten laste van de Franse belasting-betalers.

Dat maakt dus geen enkel principieel, inhoudelijk of moreel verschil, behalve dat mademoiselle - bijvoorbeeld - een stuk minder goed Frans spreekt dan ik. (Mais oui, sans doute maitre penseur Pascal l'aide! En de Franse keuken is ook beter dan de Hollandse.)

Wat juffrouw Ali echter wil is bescherming in Amerika, waar ze woont. In plaats van het bellen van Salman en Condy om dit even te regelen met Bush en Cheney (wiens vrouw bij het American Enterprise Institute werkt, en daar zwaar bewaakt wordt, en dus Ali's persoonlijke collega is) gaat ze echter naar Parijs, om daar te vragen om de Franse nationaliteit, opdat ze in de Verenigde Staten beter beschermd kan worden dan in Nederland.

Maar ja... waarschijnlijk heeft de Amerikaanse regering al laten weten géén beveiligingsloper uit te leggen voor juffrouw Ali als ze gewoon in Nederland beveiligd wordt (en via het internet haar werk bij het AEI doet: moet mogelijk zijn!), en geen toestemming te willen geven voor het verblijf van buitenlandse beveiligers op Amerikaans grondgebied.

En wellicht heeft Salman Rushdie ondertussen mijn stukje over zijn steun voor juffrouw Ali door Babelfish gehaald, of - nogal wat waarschijnlijker - eens gemaild met Ian Buruma of Timothy Garton-Ash, die allebei redelijk goed doorhebben hoe het werkelijk zit met moraal en heldenmoed van politieke carrière-maaksters, en met juffrouw Ali's kennis en begrip van Nederland.

Wat vind ik er zelf van? Zie Mijn tekst en uitleg over juffrouw Ali, Rushdie, Ali en ik - voor een feitelijk zeer precieze vergelijking! - en Ali is géén held:

Ik vind het érg vreemd (nou ja: heel voordelig en carrière-bevorderend voor Van Thijn, Patijn, Cohen en Oudkerk, en evenredig schadelijk, pijnlijk, en ontrechtend voor mij) dat mijn ouders en grootouders kennelijk in het verzet zaten om mij te laten vergassen en met moord te bedreigen door Amsterdamse drugshandelaren beschermd door Amsterdamse burgemeesters, en om Somalische economische migrantes miljoenen te laten verdienen met politieke poses en praatjes.

Maar ik schijn daarmee in een heel kleine minderheid te zijn, en inderdaad voelt u mijn pijn niet, en zijn Nederlandse en Franse meester-denkers als Bruckner en Philipse, véél meer geïnteresseerd in de pijnen, problemen en talenten van aantrekkelijke zwarte vrouwelijke voormalige secretaresses.

Évidemment!

En er is ook iets dat - mag ik het zeggen? - mij zo langzamerhand nogal behoorlijk "grieft en/of beledigt", namelijk dat ik voortdurend Nederlandse parlementariërs hoor jubelen over de moed van juffrouw Ali, en haar talenten, terwijl ikzelf al 20 jaar, met gevaar voor eigen leven, zonder enige bescherming, probeer de Amsterdamse gemeentelijke advocaten en gemeentediensten voor de rechter te krijgen die mij lieten vergassen en terroriseren door Amsterdamse drugshandelaars.

Maar ja: ik ben niet zwart, ik ben geen vrouw, ik ben geen leugenaar, en ik wil geen carrière in de politiek of op de TV: Ik wil de rechten die ik op papier heb feitelijk uit kunnen oefenen of een schadevergoeding als die rechten mij onthouden zijn, ten behoeve van levensgevaarlijke Amsterdamse hardddrugshandelaren bovendien.

Maar in Nederland, onder Nederlanders, is dat echter allemaal een volstrekt onbegrijpelijk standpunt, dat alleen voor de vorm, een carrière, en aanzien gehuldigd mag worden door zéér zwaar beschermde Somalische economische migrantes, en niet door Nederlandse invalide zonen van Nederlandse verzetshelden. Die mogen namelijk allemaal vergast worden door Van Thijn's in drugs handelende vrienden, en geen Nederlander die daar om geeft of wat tegen doet: De burgemeester van Amsterdam, die een machtig man is, zou wel eens boos kunnen worden, of anders zijn drugshandelende vrienden of Amsterdamse gemeentelijke advocaten wel. Toch?

Une autre fois: Évidemment!

En trouwens... mag ik u in herinnering brengen dat ook juffrouw Ali zich over deze kwestie heeft uitgelaten bij haar verlating van Nederland in 2006, namelijk als volgt:

"Ik weet nu waarom er in Nederland zoveel joden vermoord zijn in de Tweede Wereldoorlog."

Ik ook, maar ik màg dit soort dingen niet zeggen, want ik word dan van de universiteit verwijderd of straffeloos met moord bedreigd vanwege mijn moed te zeggen wat ik denk.

Juffrouw Ali mag dat allemaal wel, en heet dan - beschermd à raison van 5 miljoen Euroos per jaar -

"heel heldhaftig"

en

"een aanwinst voor Onze Democratie".

En ja: moi aussi zou vreselijk graag in Frankrijk wonen, en niet in Nederland, en met een ampele schadevergoeding, evenveel voor mijn 20 jaren pijn en discriminatie als voor haar 5 jaren Beschermd Bekend Nederlanderschap vanwege haar grote mond, "beledigend en/of grievend taalgebruik" (wat mij verboden is door Amsterdamse burgemeesters én door Amsterdamse universitaire bestuurders, vrije meningsuiting of niet), en - juffrouw Ali's eigen woorden -

"het prijskaartje dat vastzit aan vrije meningsuiting"

namelijk haar bescherming à raison van 5 miljoen Euroos per jaar.

Ook ik wil emigreren! Ook ik wil bescherming tegen terreur en bedreiging! Ook ik heb recht op vrije meningsuiting, al ben ik geen Somalische!

Ach ja...


(*) Voor de jongere lezers en lezeressen: Wie was Simone de Beauvoir?

De levensgezellin van de Franse maitre penseur Jean Paul Sartre, die haar "bever" noemde (as in "beaver", in American slang, so you probably understand her particular kind of personal emancipation), voor wie ze zijn vriendinnen regelde, en toekeek of hij niet al teveel speed slikte bij het schrijven van zulke verpletterende filosofische meesterwerken als "Critique de la raison dialectique" (dat u niet op uw hoofd wlt krijgen, zelfs niet vanaf een eerste verdieping, al kent de zeer dialektiese prof.dr. Paul Scheffer het ongetwijfeld uit zijn hoofd).

Simone zelf werd "wereldberoemd" (in kringen van Opzij, en aan de UvA) met een boek over "De tweede sexe", waarin ze - ook al zéér dialekties - verklaarde dat (en dit is de frase waarmee ze wereldberoemd werd)

"Een vrouw wordt niet geboren maar gemaakt"

alsof al mijn lezeressen regelrecht uit de trafo-ombouw-polikliniek van de VU stammen, na een geslaagde sexe - nee: "gender" is Politiek Correct - operatie, of allemaal bij Mattel van de lopende band zijn komen rollen, "Intel inside" and all.

Est-ce que vous voulez savoir qu'est-ce que La Philosophie, espéciallement en La Douce France Moderne du Maitre-Penseur Pascal Bruckner? Des sottises pour des sottes, des prétendue philosophes.

"Il y a des sottises bien habillées, comme il y a des sots très bien vêtus."

In merkkleding, net als juffrouw Ali.

En aangezien ik Chamfort in het Frans citeerde, zal ik het hier nogmaals in het Engels doen, omdat hij het mensentype van juffrouw Ali en van de meeste politici en media-persoonlijkheden heel goed doorhad:

"There are men [and women - MM] who have the need to be the first, to lift themselves above others, whatever the price may be. Everything else is indifferent to them, if only they are dealt with in the treatises of charlatans, or are seen in a theatre, on a throne, or on a scaffold - everything is good to them that draws attention to them."

Exactement!

Maarten Maartensz

        home - index - top - mail