Nedernieuws        

 

5 november 2005

                                                                 

Van Gogh 

 

 

Theo van Gogh werd vandaag een jaar geleden vermoord, en dat zal je weten ook, als je tenminste in Nederland woont. De Volkskrant pakt uit met een extra bijlage van 20 paginaas zonder enig nieuw detail, en er werd gisteren op de radio al omstandig voorbeschouwd.

Ik verwacht hedenavond aanmerkelijk meer in "Met het oog op morgen", maar omdat ik overigens geen TV beschouw en geen Nederradio aanhoor zal het meeste mij voorbijgaan. Volgens mij is het enige wat ik mis hysterie en geposeer.

Er stond heden wel een stemmige advertentie van zo'n 10 bij 10 cm. in de NRC tussen de overlijdingsadvertenties, namens de familie. En Balkenende, Cohen en meer dergelijken spraken vanochtend diep bewogen op De Plek Van De Moord: Ramptoerisme met status, op zoek naar stemmen.

Iets wat zich wel een beetje lijkt af te tekenen zijn twee soorten antwoorden op Het Terrorisme.

A. Gematigd: Rechtsstaat overeind houden, net als godsdienstvrijheid en vrijheid van mening. Dit lijkt het kamp van Cohen, en tegenwoordig ook van Scheffer (wiens proza ik nog steeds nauwelijks bij machte ben te lezen), en van nog een aantal hoog opgeleide allochtone Nederlanders.

B. Radikaal: Strijd leveren met Het Terrorisme. Dit lijkt het kamp van Ali, Ellian, Wilders en Cliteur, die zich allemaal bedreigd weten en bewaakt worden, trouwens net als Cohen.

Ikzelf ben van het gematigde kamp, en niet omdat ik zo'n fan ben van Cohen of Scheffers. Maar "Het Terrorisme" lijkt me toch vooral massa-hysterie en media-gedoe, en is niet iets dat op zichzelf bijzonder gevaarlijk is, om redenen die ik enkele dagen geleden tamelijk duidelijk uiteengezet heb. Veel gevaarlijker zijn het populisme en het ethnicisme, al raken die zijdelings aan Het Terrorisme.

En verder ben ikzelf een groot voorstander van de rechtsstaat, van vrije meningsuiting, van habeas corpus, van pluriformiteit, en van discussie, en een groot tegenstander van staatsterreur, censuur, opsluiting zonder vonnis, dictatuur, ook die van de meerderheid, en van het soort debat zoals dat tegenwoordig floreert in de media: Voor en door Prominente Media-Persoonlijkheden, vrijwel allemaal zonder werkelijke beschaving, taalgevoel, of redeneervermogen, maar wel heel handig in de kermisgrepen die tot de kunst van het dom publiekbehagen behoren.

 

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail