Nedernieuws        

 

24 oktober 2005

                                                                 

Betreurde sociaal-demokratiese dode 2  

 

 

Karin Adelmund stierf verleden week ook, een dag later dan de betreurde André, geloof ik. De NRC-necrologie begint zo:

 "Provocatief, irritant, onbegrijpelijk en rechtlijnig werd ze genoemd. Maar ook bevlogen, kleurrijk, direct, open en creatief."

Ik geloof dat jou deze sociaal-demokratiese juffrouw ontgaan is in de Deense beschaving, die zo goed en gezond is voor wie niet van Neerlandse sociaal-demokraten houdt, maar mij was dat geluk natuurlijk niet beschoren. Omdat ik geen TV heb zag ik pas na haar dood haar aangezicht, en ook dat was allerminst fraai - het was dus wel een vrouw uit een stuk, al was ze geheel geen stuk: Er deugde kennelijk niets van.

Ik leerde van haar bestaan in de context van haar staatssecretarisschap van Onderwijs, dat ze ook al uitoefende als tot de absolute toppen van haar kunnen geschoolde door een Mulo-opleiding, en waarin ze mij opviel door fanate nivelleringszucht (niemand mag intelligenter zijn dan een Adelmund) dat zich uitdrukte in het zogenaamde "Studiehuis" voor VWO en Havo, waarin de leerlingen zouden moeten "leren leren", met als resultaat dat ze niets leerden anders dan poseren, een grote bek geven, en materiaal stelen van het internet, en verder door haar grote vermogen tot janken voor de camera's en in de Tweede Kamer als ze haar zin niet kreeg, iets niet begreep, of er haar anderszins iets dwars zat.

"Ze barstte in tranen uit toen ze in een debat over achterstandsleerlingen vertelde hoe allochtone leerlingen "met sprongen vooruit gingen". "Waarom zegt niemand dat""

Ze kon niet alleen hoogbegaafd janken en jammeren, en wat resteerde van het VWO kapotmaken uit sociaal-demokratiese nivelleerzucht, maar ook

"onderscheidde Adelmund zich als snel door een mix van vakbondstaal, sociale-academietermen en voor vele onnavolgbare metaforen. Zinnen als "Begin je bij de stip of de horizon en hoe werk je daar vanuit de modder naartoe?" of "Ideeën op zichzelf zijn gekleurde ballonnen die recht de lucht in gaan" rolden moeiteloos uit haar mond."

Ik citeer, en bedacht het niet zelf: Dat gaat mijn vermogens te buiten. Maar goed -zo iemand als een Adelmund wordt Kamerlid in Neerland en niet opgesloten vanwege evident gevaar voor de samenleving vanwege totaal ontbrekend intellect.

En je begrijpt dat iemand geroepen is, in PvdA-kringen, als onderwijs-hervormster. Ik zou haar zelf echter niet met al het fraais betitelen waarmee de necrologie opende, dat ik boven citeerde, en weet van deze betreurde dode helemaal niets goeds te melden. Wel dat ze oerdom, hondsbrutaal, behoorlijk geschift en een ramp voor het VWO en het onderwijs was. Echt PvdA, kortom. Zij werd 56.

Je denkt wellicht: Is er over deze dode dan niets goeds te melden? En waarom zo laatdunkend? Wel, ik weet niets beters van haar dan ik schreef - en geef toe dat dit wat tragisch is. Als ik dan iets goeds zou moeten zeggen over haar dat geen leugen is dan moet het zijn dat ze het waarschijnlijk meestal goed bedoelde, helaas. Mijn laatdunkendheid gaat terug op mijn veel uitgebreidere ervaring met dit type van PvdA-bestuurder, dat nooit zo dom, onbeschaafd en incompetent was of ze wisten dat ze dom, onbeschaafd en incompetent waren. En van wie zoals ik én vele demokratiese vergaderingen van de UvA-universiteitsraad bijgewoond heeft; in de Handelingen van de Tweede Kamer gelezen heeft; en voortdurend pijn heeft al 27 jaar overlevend op het allerlaagste inkomen dat Neerland te bieden heeft kan niet verwacht worden dat ik types als Adelmund ga bewonderen of prijzen.

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail