Nedernieuws        

 

31 augustus 2005

                                                                 

Staatsterrorisme      

 



Ik heb herhaaldelijk opgemerkt dat het voornaamste gevaar van 'het internationale terrorisme' dat ik zie is dat nationale staten zich ontwikkelen tot terreurstaten, zogenaamd om 'het internationale terrorisme' aan te pakken, maar feitelijk omdat dit heel voordelig voor de bestaande machthebbers, ambtenaren en bewakingsdiensten, en macht o zo makkelijk corrumpeert - en de bewakingsdienst behoren genoemd te worden omdat ook deze volmachten krijgen alsof dat vanzelf zou spreken, terwijl ze hun personeel nog steeds plegen te rekruteren uit het grootste of domste uitschot dat er te vinden is.

De NRC, immers een zogeheten liberale krant, lijkt iets van mijn zorgen te delen getuige verschillende hoofdredactionele commentaren. Zo wil minister Donner nu nieuwe strafwetgeving invoeren die, in zijn toelichtende woorden het 'verheerlijken, vergoelijken, bagatelliseren en ontkennen' van internationale misdrijven strafbaar wil stellen.

Dat is een volkomen belachelijk voorstel - op strikt logische gronden bovendien: zie hieronder - als het geen welbewuste totalitaire rechtspolitiek is, want wat 'internationale misdrijven' zijn is overwegend wettelijk toeval, en wat men vindt van het toepassen van geweld blijkt zr sterk af te hangen van de zijde die men kiest: Onze Jongens kunnen gewoonlijk geen kwaad doen, en Hun Jongens doen - uiteraard! - niets anders dan kwaad. Dat allebei feitelijk hetzelfde kunnen doen en zich in ieder geval bezig houden met het vermoorden van hun tegenstanders blijft dan buiten de discussie, of wordt volstrekt nzijdig uitgelegd: Wij Goed, Zij Slecht. Einde debat, en de minister wil dat ook.

Een hoofdartikel uit de NRC van 4 augustus hierover, waaraan ik het bovenstaande ontleen, eindigt met de alinea

"Er zijn morele en er zijn wettelijke grenzen aan de vrijheid van meningsuiting. Over morele grenzen kan worden gedebatteerd, de wettelijke grenzen moeten worden gerespecteerd. Wie beide soorten grenzen door elkaar haalt, streeft naar een onvrije samenleving. De toon van het debat [in de samenleving - M] is minder zorgwekkend dan de toon van dit wetsvoorstel [van minister Donner - M].

Dat klinkt fraaier dan wat er werkelijk staat, want ik zie geen enkele reden wettelijke grenzen te respecteren die ik voor immoreel houd. Daarbij, als je naar Onze Amerikaanse Bondgenoten (met steun van Onze Jongens) in Irak kijkt, of naar de idems in het Vietnam van weleer, dan mag je in alle redelijkheid aannemen dat wie tegenstander is van het Amerikaanse optreden met hulp van een Donneriaans wetsartikel binnenkort voor vele jaren achter de tralies gezet kan worden, of naar een Wilderiaans werkkamp gestuurd kan worden, omdat hij weigert het geweld van Onze Bondgenoten te 'verheerlijken, vergoelijken, bagatelliseren en ontkennen'. (Dat was dus de 'strikt logische grond' waarom ik dit Donneriaanse wetsvoorstel volkomen belachelijk vind, en trouwens ook immoreel, onrechtmatig, en verkeerd.)

En zoals ik in een eerdere Nedernieuws heb opgemerkt: Het geval wil dat jij en ik vrijwel de enige zonen en kleinzonen van in Nederland veroordeelde Nederlandse terroristen zijn, veroordeeld volgens de indertijd in Nederland geldende anti-terreur-wetten en in Nederland heersende morele normen en begrippen. Dat was dan tussen 1940 en 1945, maar ja: Nederlandse verzetsstrijders waren toen volgens de in Nederland geldende wet 'terroristen'. En vr 1940 was de toenmalige Nederlandse regering er trouwens ook niet vies van Duitse vluchtelingen uit te leveren aan Hitler's uitvoerders: Ook dat zouden dan weer 'terroristen' zijn geweest volgens geldend recht en de toenmalige Verdonkachtige ministers. En werd Hitler niet 'democratisch verkozen'? Nou dan - uitleveren die 'terroristen'. Uit naam van Onze Rechtsstaat, vanwege Onze morele voortreffelijkheid!

Maarten Maartensz

 

        home - index - top - mail